Zona mnie nie kocha - Netkobiety.pl

A więc zacznijmy od tego, że rysujesz sufit wspaniałym porożem, dlatego uczucia żony się "wypaliły"...

Przeczytaj bardzo uważnie ten wątek http://www.netkobiety.pl/t68627.html
Jest tam sporo sugestii i procedura postępowania, nie popełnij błędów jego autora.

PS Ten "pocieszacz" to jej kolega z pracy???

Chłopaku, weź się do roboty, bo inaczej stracisz żonę.

I tego się bardzo obawiam. Ze teraz on jest dla niej bratnią duszą i z nim omawia wszystkie sprawy wyżala mu się i inne. Zona od jakiegos czasu zacząła przesadnie dbac o swą prywatność. Chowanie telefonu, czyszczenie w nim historii. W trakcie rozmowy zapewnia mnie że nigdy nie miała nikogo i nie ma. Ale do mnie nic nie czuje i nie wie czy to wszystko ma jakiś sens. Moje siostry, jej rodzice, nasze kuzynki wszyscy są po rozwodach. Ja tak nie chcę ale nie wiem co robić. Zależy mi na niej. Nigdy nie szczędziłem jej miłych słów, gestów. Ale chyba od dawna nie zwracała na to uwagi.

oj....
czyszczenie historii w telefonie....
niedobrze....

czasami coś się kończy
to też wiem, ale lepiej mieć pewność ,że zrobiło się wszystko

Nasz kryzys trwa jakieś 6lat. To chyba za długo.Raz jest lepiej a raz gorzej. Jej podejście jest raczej cały czas takie chłodnie. Muszę pracować na kredyt i dlatego tak puźno wracam. Ja też na ten kredyt pracuję i może po prostu mniej wydajmy pieniędzy a wtedy będziemy więcej czasu razem i może sie poprawi. Twierdzi że nie ma możliwości żeby odmówiła pracy, że musi. I takie błędne koło. Jest 22:43 i pisze bo ona jest cały czas w pracy i ja cały czas czekam na nią. dla niektórych zmęczonych związkiem męzów to byłby super układ. Cały dzień bez gderającej żony. A ja nie. Czekam i tęsknię aż doprowadza mnie to do obłędu. Tylko wyjaśnie: gdy ona wraca nie robie awantur, choc czasem jestem zły: wolę cieszyc się tą chwilą że już jest. Cieszy mnie jak podam jej sok i takie tam. A rano znowu 6 wychodzi i znowy czekam do nocy.

Chyba nie sądzisz, że jeśli ma kogoś to się do tego przyzna?
Przykro mi, ale wygląda to na romans i to na całego.
A tak na marginesie, gdzie pracuje żona, że tak co dzień musi po nocach siedzieć? Zainteresuj się lepiej tym z kim naprawdę siedzi żona, bo z pracą to na pewno nie ma nic wspólnego.

Smutna ta twoja historia. Tak jak to opisałeś, dla mnie to wygąda na związek w stanie agonalnym, pytanie jak długo wytrzymacie.
Twoja żona nie chce być z tobą i liczy, że sam dojdziesz do tego, że lepiej się rozstać, albo, że zaakceptujesz życie w małżeństwie, ale obok siebie. A w pracę ucieka, żeby się z tobą nie widywać i zebyś w nocy od niej nic nie chciał. Tak się robie jak żyjesz z kimś, z kim nie chcesz mieć nic wspólnego.

W to, że kogoś ma to ja wątpię. Jeśli by miała to by ci raczej nie powiedziała, że cię podziwia i szanuje., tylko byś usłyszał, że to twoja wina bo...coś. Przykro mi, ale ona cię po prostu nie chce i już. Od lat nie ma między wami bliskości, a ona już nie chce się na ciebie otwierać.
A to że chowa telefon w tym kontekście nie musi świadczyć o romansie,choć może. Jakbym żyła pod jednym dachem z kimś kto by przeglądał mój telefon to też bym kasowała wiadomości, bo to jest straszne naruszenie czyjejś prywatności.A żona Marka ,z nim, swojej prywatności dzielić nie chce i tego nie ukrywa. Dla mnie to taki komunikat"odczep się od moich prywatnych spraw".

Ponieważ wina nie jest po twojej stronie, nie masz mocy, żeby to naprawić. Za późno. Nie znam pary, która wyszła zwycięko z tej fazy rozpadu związku.Ale jak wiadomo nadzieja umiera ostatnia...

Szarlotkonagorąco tu bym się z Tobą nie zgodził. U Marka kryzys trwa od 6 lat. U mnie trwał znacznie dłużej. Ja z małżonką też się pogubiliśmy i byliśmy razem a odzielnie. Tylko nam, zaznaczam nam ( bo razem) udało się związek naprawić. Wiesz dlaczego?
Dlatego, że razem coś chcieliśmy i że nam zależało. Może nasze uczucia nie umarły .
Dlatego może jestem jedynym przypadkiem gdzie się udało.
Natomiast u Marka to on chce, ale jego żona nie. Wiadomo, że do tanga trzeba dwojga. Sam Marek nic nie zrobi.
Do miłości nikt nikogo nie zmusi.
Tylko zastanaiam się czy żona Marka nie wysyłała jakiś sygnałów, że coś jest nie tak, czy oni ze sobą nie rozmawiali i tylko mijali się w drzwiach.
Znam osoby (z tego forum-kobiety) gdzie rozstały sie ze swoimi partnerami bo ich miłość wygasła.
Oni na uszach stawali i niestety nic to nie dało.
Kobiety to bardzo skomplikowane istoty  w przeciwieństwie od facetów, którzy zawsze będą dużymi dzićmi.

Moja żone jest fryzjerką. Pracuje u kogoś, a że to troszkę jak ona twierdzi za mało żeby sie utrzymać bierze klientki przed i po pracy. Moim zdaniem moglibyśmy postarać się mniej wydawać i też wyszłoby dobrze , a nawet lepiej bo mielibyśmy wiecej czasu dla siebie. Moja żona to  bardzo uparta osoba. Odkąd pamiętam nigdy w życiu po jakiejś kłótni nie pogodziliśmy się ustalając i zgadzając że to ja lub ona była winna tej kłótni. Zawsze godzinami trwała kłótnia. Potem używając niezliczonej ilosci argumentów tłumaczyłem jej swoją rację. Nawet gdy oczywista była mija racja spuszczała głowę i się nie odzywała. Potem zmęczeni już tą próbą dojścia do porozumienia, czasem nawet śmiejąc się ile czasu nam zajęła ta rozmowa po prostu kończyliśmy ją nie dochodząc do porozumienia lub ugody. Jest w tym mnóstwo mojej winy. JAk kogoś kocham a tak jest w przypadku mojej żony to obdarzam ją ogromnym zaufaniem. Nawet w przypadku tego telefonu. Ma tam sobie jakieś babskie tematy z koleżankami pewnie se tłumaczę.  Tylko moja jezeli faktycznie nie ma nikogo to wyglada jakby pogubiła się w tym jakoś. zachowuje się bardzo dziwnie. Wie że mnie rani ale tak robi, wie że jej praca powoduje że nasz synek strasznie za nią tęskni i mówi jej to po 10 razy dziennie: czy dziśiaj mamusiu wrócisz wcześniej, nie raz płacze przy niej że nienawidzi jej pracy, ale ona cały czas pracuję tak długo. 10 lat temu po porodzie syna rzuciła palenie. Teraz znowu pali. Mówi że wie że robi głupio i jest wściekła na samą siebie (tak sama mówi) ale pali. Tracę nadzieję ale bardzo ją kocham

Ja tez jakos w to nie wierze . Klientka robi sobie włosy na bóstwo o 23 wraca do domu i kładzie sie spać  ??

Byleś kiedyś  w tym salonie o tej godzinie np pod pretekstem ze przyniosłeś kolacje i sprawdzałeś czy ona tam rzeczywiście jest ???
Albo próbowałeś dzwonić choćby na stacjonarny tel. do zakładu i sprawdzić czy ktoś odbierze ??

A jeszcze od strony pracodawcy : Czy ten pracodawca otrzymuje jakaś prowizje za to ze użycza twojej zonie swojego lokalu , ona pracuje na jego sprzęcie na jego kosmetykach itp . Przecież dla pracodawcy to sa dodatkowe  koszty i nie wierze ze tak charytatywnie udostępnia twojej zonie.

Zgadza się, tak pracują fryzjerzy. Co ci da śledzenie? Według mnie jak ją pośledzisz to zapał do bycia z Tobą jej raczej nie wróci.

Myśl o pojechaniu za nią przychodziła wtedy gdy nie byłem pewny czy faktycznie jeździ robic włosy czy aby sie z kimś spotkac. Teraz otwiera swoja działalność i twierdzi że bedzie pracować tylko w zakładzie od 10-20 i tylko w nim. koniec z jeżdżeniem po ludziach.Troche mnie to cieszy. Co robic zakładając że ona faktycznie nie miała i nie ma nikogo? Ze ten gej to było tylko szukanie sobie oparcia w jakims mężczyźnie bez spraw sexu? Jest jakaś szansa? co mam robic?

Tak właśnie wygląda kłótnia z mojej strony. Spokojnie stonowana ale merytoryczna. Nigdy nie krzyczę.Czasem może troszkę unoszę głos. Ale to nie krzyk. I jakoś to nie przemawia. Jak wspomniałem, my nigdy po jakimś sporze sie nie dogadaliśmy. Tylko zmęczeni ta rozmową odpuszczaliśmy sobie. A ja liczyłem ze to co powiedziałem dotrze do niej jak sie prześpi. Myślałem ze  może jest taką osobą która nie przyzna się za żadne skarby ale w duszy na chłodno już spojrzy na to inaczej. Chyba byłem zbyt naiwny. Ze trzy lata temu było kiepsko i zdecydowalismy się na terapię u psychologa. Było jakby trochę lepiej. Przez jakiś czas. Tylko jak w dłuższej perspektywie mozna pielęgnować swe relacje w pojedynkę. Ona poza domem, a ja na nią czekający z dziećmi.

Czy tylko ja mam takie wrażenie, że pojawia się coraz więcej wątków panów, którym żony planują odejść?

ryba81 może niektóre chcą się podobać mężom o tej porze.

Albo ta jej praca to po prostu ucieczka od problemów, albo na horyzoncie jakiś nowy, który planuje pobawić się nożyczkami żony.
Sorry Marku za sarkazm, ale przecież na dłuższą metę taka ilość pracy wpływa na człowieka destrukcyjnie. W którymś momencie by padła na twarz ze zmęczenia. Dziwne to wszystko.

Moda albo i nie.
Wiem jedno-jeśli miłość się skończyła,to nie ma "zlituj".
Pozostaje  małżeństwo z rozsądku,albo rozstanie.
Kurcze blade-zauważyłam pewną prawidłowość w związkach:
zawsze jest jedna strona kochająca bardziej!
                         

Zacznę od tego, że mam nadzieję, że się mylę ale ... Marku, gdzieś tu na forum był wątek, w którym opisane są symptomy tego, że małżonek zdradza. Niestety Twoja żona mieści się idealnie w schemacie zdradzacza, a Ty przejawiasz zachowanie partnera takiej osoby. Poczytaj co napisałeś, praktycznie całą winę bierzesz na siebie a ją usprawiedliwiasz !
Marku, to jest przykre ale ja tak to widzę, niestety. Nie dopuszczamy do siebie w takim momencie myśli, że mąż/zona nas zdradza, wierzymy w największe brednie a jeśli okażą się nieprawdą to uwierzymy w każde wytłumaczenie i co gorsza wmawiamy sobie, że przesadzamy z podejrzeniami względem małżonka.

Litości !

Tak ? Skąd ja to znam ? Potrzebuje czasu, ale na pewno nie zastanawia się nad tym jak ratować małżeństwo.

Uwierzyłeś ? Napisz szczerze.

Zbieraj dowody, mogą Ci się przydać. Nie musisz ich używać ale mieć nie zaszkodzi. Scvhowaj wszystko co Ci wpadnie w ręce, zapisz sobie itp.
Nie chodź i nie szpieguj bo się pognębisz i w odruchu możesz zrobić coś złego.
Zwracaj jedynie uwagę na to co się dzieje. Miej oczy otwarte. Bądź miły.
Nadstaw koszyk, jeśli coś jest na rzeczy niespodzianki same będą wpadać.
Wg mnie w tym "niekochaniu" ktoś jej pomaga i nie jest on gejem.

Ja sądzę, że to efekt motylków, a czy to ten "gej" czy kto inny ciężko przesądzić ale obstawiam na niego. Wiem co czujesz z własnego doświadczenia. Na chwilę obecną żadne argumenty nie trafią do małżonki co już sam zauważyłeś, ona myślami jest gdzie indziej. Prośbami i groźbami w jej oczach jesteś żałosny, malutki.
Nie lubię tego pisać ale to niestety jest prawdziwe: Twoja słabość jest jej siłą, Twoja siła jej słabością.

Przede wszystkim: Nie wierz w nic co słyszysz i w 50 % tego co widzisz.
Pozdrawiam

Ja sie tylko obawiam ze jej odpowiedz bedzie jedna : NIE WIEM.
w TYM MOMENCIE ty Marku juz chyba bedziesz musiał wiedziec co robic .

Mi się wydaje, ze ona jest pewna, że nie chce tego małżeństwa. Przynajmniej tak się zachowuje. Tylko liczy, ze Marek sam najpierw odpuści. Że to on jej w końcy powie "nie ma sensu dłużej tego ciągnąć". A ona tylko przytaknie.

Strasznie ciężko brać na siebie odpowiedzialność za rozpad rodzny i podjąć taką decyzję, wiedząc, że druga strona nie zawiniła.Zresztą to, że jego żona płacze, jak zaczynają rozmawiać o swoich relacjach, świadczy, że ma ona straszne poczucie winy w tej sytuacji. Ludzie często tkwią w tej patowej sytuacji latami, bo nikt nie chce podjąć ostatecznych, trudnych decyzji.

Co jesteś taka podejrzliwa sama zdradziłaś
Związek bez zaufania to już właściwie rozwód.

Czy twoje pytanie do mnie wnosi cos do tego wątku ?

Szopka może to złe słowo. Ale płaczem ona zamyka całą dyskusję i oddala konieczność odpowiedzi na niewygodne pytania. A Autor musi się domyślać o co chodzi, a właściwie dlaczego o coś chodzi.
PS akurat taką blisko 40 letnią aktorkę kiedyś poznałem... taki sobie sposób na manipulowanie męża wymyśliła... Dziecinny ale co z tego jak na niego działał...

Pytałem ją o wszystkie wspomniane sprawy.W większości niestety padało nie wiem. Twierdzi ze jakbyśmy się rozstali to ona zabierze dzieci bo nie wyobraża sobie tego inaczej. Mówię jak to będzie skoro od rana do 20 bedzie salon otwarty. Twierdzi że będzie sie zwalniać aby podrzucić ich do domu. A co potem same tam mają siedzieć i czekac za tobą jak ja teraz?! Wzrusza ramionami. Salon zawsze był jej marzeniem. Wydaję mi się że teraz traktuje to jako uniezależnienie się ode mnie. Załatwia teraz dużo spraw, ale nie uczestnicze w tym. Nie pyta mnie o radę. Jak zapytam jak idzie to mi opowiedziała jak sprawa z wizytówkami i wystrojem na jakich zasadach będzie funkcjonować. Ale w jej tonie wyczuwalna była nadchodząca niezależność. Gdy wraca bardzo późno i podaję je posiłek i inne Nie ma "dziękuję,super ze o mnie pamiętałeś' Tylko raczej dzięki ale zjem, wypiję i spadam bo jestem zmęczona.Uległem teraz i poszliśmy wspólnie po jej namowach ze znajomymi na imprezę na której miał byc ten gej. Umówiłem się z nim na spotkanie aby mu powiedziec że nie życze sobie wchodzenie w moją rodzinę i kontaktowanie się z żoną o późnych godz. Koleś był zdziwiony ze mówiłem że mamy kryzys. Twierdzi że ich kontakty były i są tylko kumpel-kumpela. A ona dwa tyg temu mówiła mu że mnie kocha. Przez ostatnie pół roku byłem na kontrakcie za granicą. Kontaktowaliśmy się z żoną przez skype i tel i wielokrotnie podkreślała że mnie kocha i strasznie tęskni. Uwierzcie były to słowa mojej żony jak z początku naszego małżeństwa.Tego jestem pewien. Lecz przez telefon na miesiąc przed moim powrotem zaczęło coś się psuć.Jak twierdziła obawiała się mojego powrotu.Ze będę chciał narzucić rodzinie jakieś swoje rządy i to ją paraliżowało. Na samej imprezie jakoś było tak wisielczo.Tzn wszyscy bawili się ok ale uwierzcie  mnie było raczej ciężko opędzić się od mysli o moim życiu. Raczej nie byłem duszą towarzystwa. A kolega gej przeciwnie. Zabawiał żartował, a moja żona uśmiechnięta i rozbawiona chyba nawet zapomniała że jest tam z mężem. Kolega gej chyba wyczuwał że go obserwuję i słucham i się kilka razy rozpłakał bo mu było ciężko. Moja żona pierwsza pognała pokrzepić go i pocieszyć. Interweniowałem, a raczej tylko doszedłem do nich i nie zdąrzyłem nic powiedzieć. Wyszło że przeze mnie on jest zestresowany. Zleciały się koleżanki. Dostało mi się że takie sprawy załatwia się w domu i takie tam. Nie wytrzymałem i wyszłem z trzaskiem. Zona wyszła za mną i skończyło się wielogodzinną rozmową jak zwykle bez rezultatu. Bez jej zrozumienia dla mnie. I znów zmęczeni skończyliśmy bez porozumienia

To co napisałeś powyżej jednak zmienia obraz sytuacji.
Twoja żona ciepni na syndrom "żony marynarza". Jak mąż i tata jest przez 10 miesięcy  w morzu to wszyscy go kochają i na niego czekają. A jak jest w domu, to wszystkim przeszkadza i czekają, aż odpłynie.
Świadczy to o chronicznej umiejętności budowania bliskich związków.
Rozwiązania masz dwa:
1. Optymalne: Idziecie na terapię i budujecie wasze relacje od zera i uczycie się normalnie komunikować.
2. Ty się dystansujesz od niej i zajmujesz się sobąi dziećmi, a z nią grzecznie ale chłodno postępujesz.
Szukasz sobie zajęć  bez niej poza domem. Co któryś weekend możesz masz prawo mieć tylko dla siebie.Znajdź sobie męskie towarzystwo, jakiś facetów po rozwodzie lub wolnych i jedźcie razem w góry, na ryby czy cokolwiek. Jeśli twojej żonie potrzebny jest dystans, a nie chce pracować nad sobą, to stwórz jej ten dystans.
Najgorsze co możesz zrobić to jej się narzucać, ona wtedy będzie coraz bardziej się od ciebie odsuwać.

A zresztą popatrz kolega gej to też obiekt niedostępny dla kobiety, więc też jest ten sam motyw.Może z nim być blisko, ale nie moze go mieć.