Po 50 - Netkafejka 50 + - dla kobietek w kwiecie wieku - Netkobiety.pl

Witaj , tez skończyłam 50 lat . 50+7 . chetnie sie przyłącze.

Wpisuję się na ogół tylko w "+40-tkach" - ale bardzo spodobał mi się Twój post Magda .
Serial za serialem ????? ..... nigdy w życiu !!!!!  Nawet, jesli dożyję 100-ki
Przepraszam - że tak wpadłam bez zaproszenia, [do 50-trochę mi brakuje.. (ojjj! niewiele )] , ale jeśli nie "rozkręci" się Twoja kafejka (na razie przynajmiej) - to zapraszam do naszej .

No nie, nie wyobrazam sobie zycia przed telewizorem. Od zawsze bylam aktywna i taka, mam nadzieje pozostane. Seriale? szkoda czasu jest wiele innych przyjemniejszch form jego spedzania. Nie bardzo moge sie wypowiadac na temat tego co robia moje dawne kolezanki, bo od paru lat mieszkam poza Polska i tak naprawde nie wiem czy sie zmienily. Moja przyjaciolka na pewno sie nie zmienila ale ona jest bardzo do mnie podobna,a tutaj mam kontakty z ludzmi mlodszymi, moze rowniez dlatego wcale nie czuje sie jak piedziesiatka:)
Pozdrawiam.

Cześc  Magdo, . Jestem w kafejce z czterdziestkami. Może dam rady na dwie kafejki popisać?. Marilyn .Maja,co wy na to?Też dacie radę?

Acha , skończyłam już 50-kę. O rany, jestem już w drugiej połowie.

Ostatnio edytowany przez karmina50 (2009-07-21 13:36:16)

Witajcie
Dopiero teraz zauważyłam tę netkafejkę i chętnie dołączam do Was.
Jestem na wakacjach. Przed wyjazdem kupiłam sobie laptopa, więc mogę i poza domem korzystać z Internetu, a i kontakt z rodzinką może byc dłuższy niż z przy pomocy telefonu. Trzeba iść z nowoczesnością pod ramię, aby nie wypaść z obiegu mimo 50plus. )

nie, to nie moje,-----------mykam

Cieszę się, że nas przybywa Zdradzę Wam sekret - kilkanaście dni obserwowałm to forum zanim zdecydowałam się dołączyć. I co więcej założyć tę netkafejkę po 50 tce - ale pierwsze koty za płoty Cieszę się ogromnie, że jesteście i mam nadzieję, że uda nam się razem stworzyć fajną przystań. A z czasem pewnie będzie nas tu coraz więcej

Kilka rzeczy dla nowych kobietek które tu zajrzą i do nas dołączą. Czyli kodeks netkafejki po 50

1) Zastanów się, zanim w  wciśniesz "skomentuj". Skomentowanie może przypadkiem stworzyć więź! Możesz zacząć oswajać!

2) Zawsze stajesz jest odpowiedzialna, za to co oswoiłeś. Odpowiedzialność nie pozwala ot tak zrywać więzi mimo, że tak łatwo i bez konsekwencji można to zrobić w internecie. Będziemy tu zawsze na Ciebie czekać

Cytat z Małego Księcia ... Niech nam przyświeca dziewczyny

- Dzień dobry - powiedział lis.
- Dzień dobry - odpowiedział grzecznie Mały Książę i obejrzał się, ale nic nie dostrzegł.
- Jestem tutaj - posłyszał głos - pod jabłonią!
- Ktoś ty? - spytał Mały Książę. - Jesteś bardzo ładny...
- Jestem lisem - odpowiedział lis.
- Chodź pobawić się ze mną - zaproponował Mały Książę. - Jestem taki smutny...
- Nie mogę bawić się z tobą - odparł lis. - Nie jestem oswojony.
- Ach, przepraszam - powiedział Mały Książę. Lecz po namyśle dorzucił: - Co znaczy "oswojony"? (...)
- Jest to pojęcie zupełnie zapomniane - powiedział lis. - "Oswoić" znaczy "stworzyć więzy".
- Stworzyć więzy?
- Oczywiście - powiedział lis. - Teraz jesteś dla mnie tylko małym chłopcem, podobnym do stu tysięcy małych chłopców. Nie potrzebuję ciebie. I ty mnie nie potrzebujesz. Jestem dla ciebie tylko lisem, podobnym do stu tysięcy innych lisów. Lecz jeżeli mnie oswoisz, będziemy się nawzajem potrzebować. Będziesz dla mnie jedyny na świecie. I ja będę dla ciebie jedyny na świecie. (...) Lecz jeślibyś mnie oswoił, moje życie nabrałoby blasku. Z daleka będę rozpoznawał twoje kroki - tak różne od innych. Na dźwięk cudzych kroków chowam się pod ziemię. Twoje kroki wywabią mnie z jamy jak dźwięki muzyki. Spójrz! Widzisz tam łany zboża? Nie jem chleba. Dla mnie zboże jest nieużyteczne. Łany zboża nic mi nie mówią. To smutne! Lecz ty masz złociste włosy. Jeśli mnie oswoisz, to będzie cudownie. Zboże, które jest złociste, będzie mi przypominało ciebie. I będę kochać szum wiatru w zbożu...
Lis zamilkł i długo przypatrywał się Małemu Księciu.
- Proszę cię... oswój mnie - powiedział.
- Bardzo chętnie - odpowiedział Mały Książę - lecz nie mam dużo czasu. Muszę znaleźć przyjaciół i nauczyć się wielu rzeczy.
- Poznaje się tylko to, co się oswoi - powiedział lis. - Ludzie mają zbyt mało czasu, aby cokolwiek poznać. Kupują w sklepach rzeczy gotowe. A ponieważ nie ma magazynów z przyjaciółmi, więc ludzie nie mają przyjaciół. Jeśli chcesz mieć przyjaciela, oswój mnie!
- A jak się to robi? - spytał Mały Książę.
- Trzeba być bardzo cierpliwym. Na początku siądziesz w pewnej odległości ode mnie, ot tak, na trawie. Będę spoglądać na ciebie kątem oka, a ty nic nie powiesz. Mowa jest źródłem nieporozumień. Lecz każdego dnia będziesz mógł siadać trochę bliżej...
Następnego dnia Mały Książę przyszedł na oznaczone miejsce.
- Lepiej jest przychodzić o tej samej godzinie. Gdy będziesz miał przyjść na przykład o czwartej po południu, już od trzeciej zacznę odczuwać radość. Im bardziej czas będzie posuwać się naprzód, tym będę szczęśliwszy. O czwartej będę podniecony i zaniepokojony: poznam cenę szczęścia! A jeśli przyjdziesz nieoczekiwanie, nie będę mógł się przygotowywać... Potrzebny jest obrządek.
(...)
W ten sposób Mały Książę oswoił lisa. A gdy godzina rozstania była bliska, lis powiedział:
- Ach, będę płakać!
- To twoja wina - odpowiedział Mały Książę - nie życzyłem ci nic złego. Sam chciałeś, abym cię oswoił...
- Oczywiście - odparł lis.
- Ale będziesz płakać?
- Oczywiście.
- A więc nic nie zyskałeś na oswojeniu?
- Zyskałem coś ze względu na kolor zboża - powiedział lis, a później dorzucił: - Idź jeszcze raz zobaczyć róże. Zrozumiesz wtedy, że twoja róża jest jedyna na świecie. Gdy przyjdziesz pożegnać się ze mną, zrobię ci prezent z pewnej tajemnicy.
(...)
A oto mój sekret – powiedział lis - Jest bardzo prosty: dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu. Twoja róża ma dla ciebie tak wielkie znaczenie, ponieważ poświęciłeś jej wiele czasu. Ludzie zapomnieli o tej prawdzie - rzekł lis. - Lecz tobie nie wolno zapomnieć. Stajesz się odpowiedzialny na zawsze za to, co oswoiłeś. Jesteś odpowiedzialny za twoją różę.

To najpiękniejszy cytat jaki znam Przepisałam go dla nas jako motto

Kafejka nowa więc powinnm coś o sobie napisać. Niektóre koleżanki juz troche o mnie wiedzą. Te z kafejki 40.

a więc : druga połowa pięćdziesiątki, troje dzieci, dwie córki i syn. Mieszkam na Kaszubach, pracuję w domu/wolny zawód/ .
Pisałam kiedys w takim forum -panie od 50-60 lat. Ale nuda ,Właściwie nie wiem do dzisiaj o czym one pisaly -o niczym. Piły wirtualną kawe , i takie ble,ble .

Zajrzyjcie do kafejki 40 -tek . Tam wpisalam posta o mojej ulubionej książce. Nie chce mi sie jeszcze raz pisać tego samego.
To książka ,,Dzieci z Leszczynowej Górki,,

Dyskutować o ojcuRydzyku?????
               

                                Nooo nieeeeeeee

Jest tak bardzo gorąco, ze kompletnie mi się nic nie chce Najchętniej zamieszkałabym w piwnicy , mocząc nogi w zimnej wodzie Na dworze jest chyba za 100 stopni !  A jak u Was ?

U nas mocno ciepło, ale nie ma 30.stopni.
Wyjeżdżam na plener .wróce w niedzielę. nie pogadamy przez te trzy dni. Pa.

Dałabym wszystko, za możliwość oddechu od tego upału. Nic, kompletnie nic sie nie chce jak jest tak ciepło. Dobrze, że choć nocami mamy odrobinę wytchnienia. Można chwilę podumać w bujanym fotelu na tarasie i popatrzeć w gwiazdy To ostatnio moje ulubione zajęcie. Chyba powinnam byłą zostać astronomką A w czasie dnia, ulgę przynosi mi fajna muzyczka ... Jakie macie swoje ulubione kawałki dziewczyny ?

Byłam kilka dni u koleżanki w Zakopanem. Ach, jakie piękne góry są teraz. Chodziłyśmy po górach na przechadzki , najadłam się mnóstwa jagód, a wieczorem piekłyśmy kiełbaski na ognisku. Cudnie było. Czasem człowiekowi nie wiele tzreba o szczęścia. I cieszą takie małe sprawy - jak ładna pogoda, pogawędka z kimś miłym no i dobre jedzonko

Ooooooooooo! Widzę, że 50-tki zamilkły po zbombardowaniu miłością
Przeszłabym nad tym do porządku dziennego ...  Pozdrawiam

Ostatnio edytowany przez Marilyn (2009-08-05 11:51:02)