Rodzina niesłusznie mnie oskarża - co mam zrobić? - Netkobiety.pl

Nie jest to łatwa sytuacja - przyznaje... Moim zdanie powinnaś pomyśleć teraz o sobie. Sama sobie zresztą odpowiedziałaś :"Mam wybrać chłopaka czy wrócić i zniszczyć sobie życie".
Myślę, że wybór jest oczywisty. Zostań z chłopakiem jeśli jesteś z nim szczęśliwa.

Gratulacje dla banku. Więcej takich klientów.
Czy to problem usiąść wszyscy razem i porozmawiać?

Tak już niestety bywa, że tam gdzie należalo by się spodziewać wsparcia i pomocy nie możemy na to liczyć. Czasem lepiej jest odizolować się kompletnie i żyć spokojnie wlasnym życiem na wlasny rachunek. Nie ulegaj presji siostry, najlatwiej jest na kimś wymuszać robiąc z kogoś kozla ofiarnego tym samym tuszując wlasną beznadziejność. Nie zważaj również na jej bezczelne zagrywki i grozby dotyczące pójścia na policję, co najwyżej możesz jej odpisać, że to dziala w obie strony, z tym, że Ty masz podstawę, a ona nie. Masz chlopaka, jesteście mlodzi, więc żyjcie pelnią życia.

Macie racje. Ja zamierzam odciac sie od nich. Wiem ze bedzie sajgon jak tata wujdIe z wiezienia. Mam.ich dosc. Chce rozpoczac spokojne nowe zycie. Dzisiaj siostra wyrzucila mnie ze znajomych w naszej klasie. I napisala ze "jesli nie wybralam rodziny to zegnaj."

Mam nadzieje ze sie ulozy. Boje sie tylko by chlopak nie.kopnal.mnie.w tylek. Bo on takze.ma dosc. Pierwszy raz w zyciu widzialam jak facet placze. Ale podnosi mnie na duchu fakt ze jego rodzina chce mnie zameldowac. I tak dzieki.swojej rodzinie pozostal mi jedynie kredyt 30 tys. Ktory mam splacic. Bo mama nie bedzie go placic. Juz wiem co znaczy przyslowie "ze z rodzinq wychodI sie tylko najlepiej na zdjeciu".  naprawde myslalam ze jest inna. Ze zawsze bedIemy mogli na sobie polegac i sie wspierac. A tu tkie j jaja. I tak w ich oczach jestem najgorsza.

Dzieki. Rodzina mojego chlopaka mowi mi ze nie jestem taka zla i traktuja mnie jak corke. Za to siostra mowi ze mnie znienawidzila.i juz nie moze na mnie patrzec.

Ja bym nie spłacał pieniędzy, których nie wziąłem. Spłacając przyznajesz się do winy a opinii o tobie rodzinka i  tak nie zmieni.

Nie pisałem o banku.

To fakt w mojej rodzinie najbardziej liczyły się pieniądze - pieniądze, pieniądze i tylko o pieniądzach były przeważnie kłótnie odkąd pamiętam. Mamie zawsze było mało. Tata gdy nawet pracował w ochronie potrafiła iść na jedną zmianę trwającą 72 h. Słowo 72 h pracował. Fakt, że był na jakimś obiekcie z pracownikiem i się dogadywali, że w pracy śpią. Tak samo moja siostra zawsze tylko o pieniądzach. Gdy zaczęłam pracować, odkładałam sobie małe kwoty, to mama i siostra zawsze nazywały mnie materialistką, że nie chcę wydać tych pieniędzy na ciuchy czy na coś innego. Jak zaczęłam chodzić z chłopakiem to mu mówiłam, że jak zamieszkamy razem to nie chce słyszeć o pieniądzach. Będziemy żyć może skromnie ale spokojnie. Chciałam tylko święty spokój. Jak przeprowadzaliśmy się do rodziców, poprosiłam o pomoc siostrę, by porozmawiała ze szwagrem,by nam pomógł. No i zgodził się. Zrobiłam tak ponieważ myślałam, że rodzina powinna sobie pomagać. A teraz wydzwania do mnie, że niby jak szwagier wtedy przyjechał po drodze zepsuł im się auto i naprawa kosztowała 800 zł i mam jej oddać pieniądze za to. To przecież jakaś maskarada. Wiem, że chłopak miał rację. Niestety wtedy żyłam w przeświadczeniu, iż moja rodzina naprawdę jest inna. ŻE jesteśmy zżyci, możemy liczyć na siebie, że tak naprawdę królują w niej ważniejsze wartości niż materialne. To jedna wielka pomyłka.

Zaważyłam. I co z tego? Kredyt trzeba jak najszybciej spłacić i odciąć się od tych ludzi.

Wiem ze moze Wam sie wydawac ze te niektore rzeczy ktore teraz pisze to glupota. Ale potrzebuje niektore rzeczy wyrzucic z siebie. Wczoraj myslalam i stwierdzilam ze pojde chyba do psychologa na jakas terapie czy co. Bo doszlo do tego ze rzeczywiscie czuje sie  zazczuta, przerazona, boje sie nawet wyjsc na dwor bo mam wrazenie ze spotkam moja rodzine. To naprawde chore. Byc moze to prawda sprawilam om wielka krzywde, ale fakt ze oni takze mnie bardzo szkrzywdzili i "rany" beda goic sie spory czas. Nurtuje mnie pytanie czy wogole sie zagoja. Czy kiedys wroce do zwyklej rutyny zycia.

Wczoraj zazdzwonilam do mamy bo miala imieniny. To wypada.i zaczela mowic ze po zaplaceniu wszystkich rachunkow zostanie jej tylko 250 zl na jedzenie. Boi sie ze nie dostanie dofinansowania do czynszu. Wspomniala nawet ze moze sie zabic. I weszla mi na sumienie. Wiem jestem miekka, czy jak kto.woli slaba. Ale to w koncu matka. Niewiem juz czy dobrze robiem czy mam prawo do swojego zycia. A moze jestem jakims wytworem ktory nie ma.prawa do szczescia. Naprawde nie wytrzymuje juz tego psychicznie. Boje sie ze sama sobie cos zrobie.

Witaj.

Matka przeliczyła miesięczne dochody i boi się, że nie dostanie dofinansowania do czynszu?
Zatem nie jest tak źle, skoro przekracza określony pułap.
Czy mam rozumieć, że wcześniej korzystała już z takiej pomocy?

TAK, masz prawo do swojego życia.
Masz prawo zarządzać swoim budżetem i wydawać pieniądze na swoje potrzeby.
Musisz stać się asertywna, umieć powiedzieć siostrze i matce NIE.
Tym bardziej, że nie mieszkacie już razem, a Ty z pewnością też nie zarabiasz kokosów.

Odetnij się od tych 'krwiopijców', idź w kierunku układania sobie życia z chłopakiem.
Z tego co o nim piszesz, to dobry człowiek i tworzycie udany związek.
Ale pamiętaj, że wszystko ma swoje granice.
Jego wytrzymałość na ekscesy Twojej rodzinki również.

Pozdrawiam Cię serdecznie.

Powiedzcie mi. Minal juz miesiac. I tylko raz zadzwonilam do mamy. Nie wiem czy powinnam jechac ja odwiedzic lub zadzwonic. Boje sie troche co moze mi powiedziec. Ze mnie zrani. Sama sie do mnie nie odzywala.

Najpierw mój chłopak wziął kredyt by rodzice mogli kupić sobie działkę. Jak zamieszkaliśmy z mamą, to mama wzieła kredyt (nie siostra), by spłacić resztę kredytu który tkwił na moim chłopaku, ponieważ wymyśliła sobie, że rozwodzi się z tatą i chce zamieszkać z nami. Po tym wszystkim co wyszło. Ja wziełam kredyt, bo z siostrą zaczeła mówić, że ją okradliśmy, wyłudziliśmy pieniądze (ten kredyt który ona wzięła). Z tego co wiem to spłaciła niby długi, i trochę kredytu.  Tak się zastanawiałam czy mam do niej jechać. Dziś zadzwoniła do mnie, że mam oddać jej kolejne pieniądze. Masakra. Po prostu masakra.

Problem polega yetaz na tym ze chlopak calymi dniami pracuje. Dla niego wazne staly sie pirniadze. Woli byc bogaty i nieszczesliwy niz biedny i szczesliwy. Mieszkamy u jego rodziny. Jestem im wdzieczna bo traktuja mnie dobrze, ale nie czuje sie tam dobrze- w 1vpokoju mieszkaja 4 osoby. Czuje sie jak kula u nogi. Chce spedzic z nim troche czasu alr on woli isc do pracy. Wiem powinnam sir.cieszyc ze mam takiego faceta. Ale tak naprawde czuje sie samotna i niepotrzebna. Nigdzie praktycznie nie wychodzimy. Wiec dni splywaja mi tylko na pracy i siedzeniu na skrawku tapczanu i patrzeniu w sufit. Mam juz tego.dosc powoli i.zastanawiam sie nad rozstaniem. Wiem ze bedzie bolec poniewaz nwprawde go kocham.