Gdy jemu przestaje na mnie zależeć ??? - Netkobiety.pl

Nie byłam jeszcze w takiej sytuacji, ale wydaje mi się, że skoro dla niego teraz są ważniejsi koledzy to najlepiej odejdź od niego z dumą, pokaż mu, że go nie potrzebujesz, bo z tego co piszesz to zdecydowanie on na Ciebie nie zasługuje. Widać, że starasz się i masz wobec niego jakieś plany, ale skoro on tak Cię traktuje to zakończ to bez wahania. Jeszcze jakbyś zauważyła jakieś starania z jego strony to istniała by możliwość ratowania Waszego związku, ale w takiej sytuacji daj sobie z nim spokój. Nie wiem ile masz lat, ale pewnie jestem młoda i całe życie przed Tobą, jeszcze spotkasz kogoś kto będzie potrafił docenić to co robisz i jak się starasz.

Mam 26 lat a on 27 lat więc nie jesteśmy małolatami, ale jemu cały cały wszystko we mnie przeszkadza : zarzuca mi dziecinne zachowanie, niedojrzałość - takie zachowanie nie mobilizuje mnie do zmian - wręcz przeciwnie czuję się zdołowana i niedowartościowana.
Muszę zerwać, to nie ma sensu - jest nieprzyjemne uczucie, ale lepsze niż ciągła agonia.
Ja już raz z nim zerwałam pod koniec zeszłego roku - odeszłam, ale on chciał abyśmy dali sobie szansę - jednak mam wrażenie, że to nie dało dobrego rezultatu, bo on wciąż ma do mnie zastrzeżenia, takie same jak przed świętami bożonarodzeniowymi.
wtedy też gadał mi teksty : zostańmy przyjaciółmi, jesteśmy z 2 różnych światów - nie wytrzymałam i zerwałam z nim znajomość, potem wróciliśmy do siebie - ale nadal jest to samo.
Znowu teksty zostańmy przyjaciółmi - ja już nerwowo nie wytrzymuję
Ostatnio jak do niego przyjechałam, to siedział tylko przed komputerem, zero zainteresowania moją osobą.
Chyba do gotowania obiadów i sprzątania jestem mu potrzebna - przykre ale ja to tak odczuwam.
Jestem teraz cała roztrzęsiona, już mam wszystkiego dość ...

Nad czym tu się zastanawiać? Koledzy ważniejsi, komputer ważniejszy, a Ty jeszcze masz jakiekolwiek wahania?

Dziewczyny macie rację, powinnam sobie go odpuścić, szkoda nerwów na niego.
Wystarczy popatrzeć na inne związku, jak się zachowują faceci, którym naprawdę zależy na kobiecie.
Ja byłam dla niego za dobra : błąd zrobiłam z tym usługiwaniem typu : robienie obiadków, wywieszanie prania, sprzątanie - a on tego nawet nie docenił.
Tylko cały czas wylicza moje wady : niedojrzałość, dziecinność, nieujędrnione ciało no i, że jesteśmy z dwóch innych światów.
A teksty zostańmy przyjaciółmi - to niech sobie wsadzi ...
Jak wy byście się poczuły : mamy majówkę - a wasz facet mówi majówkę to poświęć na naukę, bo w maju mam zerówki na studiach i wczoraj już napomknął, że jest umówiony z kolegami na rowery na następny dzień
Jak ja zaproponuje pójście do kina - to nie ma ochoty, bo nic ciekawego nie grają
A jak koledzy zadzwonią i zaproponują pójście do kina - to leci pędem
Cały czas ma do mnie pretensje, że nie potrafię nic zorganizować - ale jak ja wychodzę z jakąś propozycją to on nie jest zainteresowany i woli siedzieć przed komputerem.
Teraz wydzwania do mnie - nie wiem o czym z nim gadać

Odebrałam telefon : nie wiem po co zadzwonił, uśmiechnięty, chichotał sobie pod nosem, pochwalił się, że wczoraj pił z kolegami
No i oczywiście chciał wszystko odkręcić, że przyjechałby dziś do mnie - powiedziałam, że się uczę - w końcu takie rady mi wczoraj dawał, abym w majówkę zajęła się nauką.
Macie racje, on jest niedojrzały, ma wahania nastroju.
Skoro on mi po 3 latach wyskakuje z tekstami zostańmy przyjaciółmi i, że jak coś wrócimy do siebie po jakimś czasie - to szkoda mojego czasu na niego.
No i w zeszłym tygodniu już coś napomknął, że nie będziemy już spędzali ze sobą tyle czasu ( bo z reguły siedziałam u niego prawie tydzień), już teksty : że ostatni weekend, nie wiem - on się pewnie chce wycofać, wkurzyłam się wtedy na niego - ostra awantura była, ale jakoś mnie udobruchał.
Jak myślicie on już może się z kimś spotykać ???
On ewidentnie nie chce się angażować w ten związek i chce czmychnąć, jak mu się pewnie z kimś nie ułoży to będzie chciał wrócić na stare śmieci

Masz rację, tracę tylko czas - minęły 3 lata i ja nadal nie wiem na czym stoję.
Moi rówieśnicy mają już pozakładane rodziny, w najgorszym razie są zaręczeni - a ja jestem zawieszona jakby "w próżni".
Zerwę z nim, to nie ma sensu i tak nie będziemy razem w przyszłości - więc nie ma sensu przedłużać tej farsy.
Gdyby jemu na mnie zależało to też by coś robił w tym kierunku, ale on chce mnie zrazić do siebie - abym to ja sama z nim zerwała a on, żeby nie czuł się winny.
Jak teraz zadzwoni to powiem mu, że to już definitywny koniec naszej znajomości.

Kochana, jemu na Tobie nie zależy. Nic, a nic, jesteś zwykłym zapychaczem czasu i tu wcale nie musi chodzić o jakąś drugą dziewczynę/kobietę.
Niech spada, szkoda prądu. Jesteś jeszcze młoda, spotkasz tego właściwego. Zobaczysz.
Ja spotkałam w równe 30 urodziny, przez pół roku w życiu każdego człowieka może dużo się zmienić, ale trzeba oddzielić ziarno od plew. Chyba lepiej być samemu niż z byle kim.

O jej... Znam to. Facet jest po prostu nie dojrzały i tu tkwi problem. Wiek nie gra roli (niestety). Nie dojrzał do związku i im się robi poważniej tym on się bardziej "blokuje". Nie jest łatwo zerwać gdy się kogoś kocha, nie jest też łatwo trwać w takim związku.
Zrób tak jak ja myśl teraz wyłącznie o sobie i o tym czego Ty byś chciała! Niech to on pokaże, że mu zależy! A jeśli nie pokaże... To trzeba dać sobie z nim niestety spokój...

Ja zupełnie nie rozmawiałabym z nim na ten temat... w ogóle bym z nim nie rozmawiała. Kolejna sprawa - skoro doszliście do wniosku, że się rozstajecie, to mógł zrobić co chciał i z kim chciał, przecież już z Tobą nie jest. On może to tak tłumaczyć, nawet jeśli Cie okłamał.

Już nie ma nic - ani znajomości ani związku.
Zadzwonił - kazałam mu wypie** z mojego życia.
Zakończyłam to wszystko.

Trzymam mocno kciuki żeby starczyło Ci sił!