Psychologia ludowa czyli historie z pociągu :P - Netkobiety.pl

Ach, to klasyka Kiedyś jechałam po drodze do Warszawy starsza pani wtajemniczyła wszystkich w kłopoty swojego męża, ze wszystkimi szczegółami. Jądra poparzone przez nasiadówkę wywołały ogólną wesołość. Najśmieszniej jak się spotykają ksiądz ze starym komunistą... Też lubię podróże. Pozdrawiam.

Oj o ludziach i ich historiach też się nasłuchałam tyle, że ho ho
8 lat dojeżdżałam pociągiem codziennie 30km, więc takich śmiesznych wydarzeń troszkę by się uzbierało
Byłam np. świadkiem jakieś dziwnej kłótni małżeńskiej, po której żona (lat ok 60) zabrała mężowi okulary z nosa i wyrzuciła przez okno ale się wszyscy śmiali w przedziale, nikt nie wytrzymał
Nie będę wspominać o zboczeńcach, których w pociągach jest niestety mnóstwo...chyba jakoś upodobali sobie ten rodzaj transportu

To ja też opowiem swoją śmieszną historię jadąc kiedyś pociągiem bez separatek dosiadł się do mnie pan po 50 po dwóch zdaniach na temat pogody wyciągnął wielki plakat z męskimi i żeńskimi narządami rozrodczymi i zaczął szczegółowo wyjaśniać zawiłości życia seksualnego. Hihi byłam przerażona na zboczeńca, który by coś ode mnie chciał nie wyglądał raczej na jakiegoś wytrawnego seksuologa, bo trzeba przyznać, że wiedzę miał ogromną. Oczywiście napomykał także o psychice kobiet w czasie stosunki i jaki czas gry wstępny dla jakiej kobiety jest optymalny hehe pamiętam, że z pociągu wyszłam naprawdę zdegustowana hehe w końcu miałam jakieś 17 czy 18 lat

no nie wiem, mnie tacy ludzie raczej bardzo denerwuja. dominiko - ja bym chyba natego pana doniosla na policje, a na pewno opier........ tak zeby sie nie pozbieral. ale rozumiem, ze bylas strasznie mloda, to wiadomo, ze sie nie ma jszcze tyle animuszu. iluska, to raczej straszne niz smieszne. namawiac ludzi do palenia zamiast brania lekow - a jak ktos naiwny bylby albo glupi i dal sie przekonac? no nie byloby chyba wtedy tak smiesznie.

nie lubie Pociagowych Katarynek z prostego powodu. mam chorobe lokomocyjna i zazwyczaj takie gadanie bez sensu nasila mi objawy szczególnie kiedys, gdy jechalam na uczelnie, do krakowa, dosiadla sie do mnie mila pani okolo 60-siatki i po kurtuazyjnej wymianie stwierdzen co do niezbyt ladnej dzdzystej pogody, zostalam zasypana pytaniami o podróz. czy lubie podrózowac pociagami - odparlam, ze nie, a na pytanie dlaczego, przyznalam sie do swojej choroby lokomocyjnej. wlasnie pani wprowadzila mnie w tajniki identycznej choroby u córki i wnuka, z szczególowymi opisami co jedli, kiedy, jak, i jaki wplyw to mialo na podróze tych dwojga.
po pietnastu minutach sluchania wysiadlam - psychicznie, oraz doslownie - z przedzialu

a ja pamiętam drogę powrotną z Zakopanego do Krakowa- jechała dziewczyna która żaliła się na swojego chłopaka, teraz dokładnie nie pamiętam wszystkiego no ale generalnie to rozstali się, gadali całą noc, on wolał posłuchać siostry i stanął za nią a nie za dziewczyną, ona uciekła do znajomych spać, oj ogólnie szał. najpierw gadała z kumpelą, potem z matką, potem z ojcem, potem znów z matką, potem znów z przyjaciółką, potem z jakąś ciotką i to wszystko przez tel-całe szczęście że się w końcu rozładował myślę że chłopak łatwo nie miał choć opuchnięte oczy dziewczyny nie wyglądały zbyt dobrze..

aaa no i gadała tak głośno że wszyscy to słyszeli i z zainteresowaniem słuchali

A ja mam na takie coś sposób. Pociągami jeżdżę 1-2 razy na miesiąc. 3 do 4 godzin. Sposób na takie coś? Mp3, słuchawki w uszy i nikt Cię nie zaczepia opowieściami o swoim życiu

Taaak, jasne ;P
Nie mam ochoty słuchać o chorobach jakie kogoś spotkały, o tym, że ma amputowane obie piersi, jest w trakcie trzeciej chemioterapii i oglądać głowy pod peruką. Taką sytuację miała ostatnio moja koleżanka. Nie dlatego, że gardzę chorymi ludźmi czy cokolwiek w tym stylu, po prostu żal takich ludzi i nie wiadomo co na coś takiego odpowiadać...
A jak mam znowu słuchać jakichś kłótni o politykę, czy o religię, to też dziękuję za tak interesujące rozmowy

Ja tam lubię opowieści przedziałowe jak mam jechac te 11 godzin pociagami to zawsze jakoś czas szybciej leci ostatnio jechałam ze starszym małżeństwem ok 65 lat mieli i z myśliwym gadali sobie itp a ja przysłuchiwałam się tak trafiłam że to znajomi byli he he nieraz ciekawych rzeczy sie mozna dowiedzieć albo innym razem tak się fajnie zdarzyło że jechałam cała droge i z przesiadkami z ta sama młodą matka z małą dzidzią fajnie było sie gadało o macieżyństwie itp ja tam lubię dużo miałam histori albo jak z chłopakiem jeżdżę nieraz to ludzie mówią że jak rodzeństwo wygladamy he he bywaly i smieszne historie :)np jak kiedys pewien pan opowiadał o swoim życiu he he i potem mojemu chłopakowi zaczał przepowiadać że widzi go jak własne interesy prowadzi itp jak wróżka

Albo w przychodni, czekajac na dochtora