Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL

Naprawdę nie masz sie co stresowac tym,że trąbią na Ciebie, sami sobie robią krzywdę w ten sposób, bo Cię zdenerwują i Ty zamiast spokojnie ruszyć stoisz.
Niektórzy kursanci łąpią bakcyla jak już trochę pojeżdżą, ja miałam to szczęście,że złapałam od razu i z pasją i ochotą podchodziłam do zajęć z kursu. Myślę,że potrzbujesz jeszcze kilku jazd by nabrać pewności a potem zaczniesz wreszcie odczuwac przyjemność z jazdy samochodem:)I nie stresuj się innymi kierowcami, bo tak naprawdę jesteś tzw. pojazdem uprzywilejowanym, bo zauważ,że jak kierowcy widzą eLkę to często ustępują, no nie zawsze,ale dla świetego spokoju, by pozbyć się przeszkody:) Fajnie jest pomyśl o jazdach w tej  kategorii!!!

celine będzie dobrze, to że za kierownicą jest kobieta czy mężczyzna nie ma znaczenia, za kierownica jest człowiek. To, że trąbia to ich problem, sami kiedyś byli w twojej sytuacji, no cóż zapomnieli: amnezja szybka postępująca. Ja myślę, że będzie Ok, a nawet bardzo OK. Powodzenia

Ja muszę też się przyznać do tego, że jestem na kursie prawa jazdy:) Kiedy zaczynałam kurs, nigdy wcześniej nie  siedziałąm za kierownicą, wszystko było dla mnie nowe...I jakoś jechałam!Złapałam bakcyla!Bardzo duże znaczenie  ma też to jaki jest instruktor, ja trafiłam na wspaniałego człowieka, z którym naprawdę sympatycznie mi się rozmawiało podczas prowadzenia samochodu.Mam tez za sobą pierwszy egzamin, niestety oblany...Co tym bardziej jest bolesne, iż lubię prowadzić samochód, i wiem  że calkiem nieźle mi to idzie. Egzamin z prawa jazdy, to dla mnie był jeden z przyjemniejszych egzaminów jaki miałam. Musze przyznać, że mimo tego że oblałam, wiele się nauczyłam nawet na samym egzaminie!Niestety tam gdzie zdaję, czeka się 2mce na kolejny termin, więc uzbrojona w cierpliwość czekam na kolejne podejście:)

Na 30-ste urodziny zafundowałam sobie prezent- prawo jazdy... NIGDY, powtarzam nigdy wcześniej nie siedziałam za kierownicą, w ogóle to miałam lęk jak zostawałam w samochodzie  z uruchomionym silnikiem   (siedząc na miejscu pasażera), bałam się samochodów. Każdy kto znał moje podejście do samochodów pukał się w czoło - po co ja w ogóle tam idę.Na kursie złapałam bakcyla - jeździło mi się super, niestety zdanie egzaminu było dla mnie tragedią - zdałam za piątym razem- kosztowało mnie to kupę nerwów i stresu. Przeżyłam załamanie, ale zebrałam się w sobie i w końcu zdałam. Jeżdżę, wożę moje dzieciaki i teraz żałuję, że nie zrobiłam prawa jazdy wcześniej:)

Ja jestem po 10 godzinie , wlasnie worcilam z jazd:( zgasl mi dzisiaj chyba z 20 razy,walnelam w smietnik i poprostu porazka:( nigdy wczesniej mi sie to nie zdarzylo:( czulam sie za kierownica super,nawet zarobilam na samochod i czeka na mnie,a dzisiaj poprostu TRAGEDIA. załamalam sie . Co mam robic:(?

O rany ! Kiedy ja robiłam prawko ! Na poczatku tez nie bylo latwo , znaki STOP snily mi sie po nocach Myslalam , ze zrobie prawo jazdy i schowam go gleboko do szuflady.Ale teraz mysle , ze to wina instruktora.Nie potrafil niczego nauczyc.Kiedy oblalam egzamin drugi raz , wykupilam sobie godziny u innego instruktora.Niebo a ziemia! Na prawdę ! Nagle jazda zaczela byc dla mnie przyjemnoscia.Na egzamin poszlam bez stresu , bo poradzil mi , zebym podczas jazdy nie patrzyla w strone egzaminatora , tylko wyobrazila sobie , ze jade na kursie , a obok mnie siedzi on - instruktor.I tak zrobilam.Egzamin zdalam na luzie , sama w to nie wierzylam.Ale na poczatku to i w ogrodzenie wjechalam podczas cofania , bo mi sie pedal gazu z hamulcem pomylil:D Wtedy to byla porazka , a teraz sie z tego smieje

Dla mnie kurs były zarówno wielka przyjemnościa i stresem. Tak bardzo chciałam zostać kierowcą, ze po prostu musiałam wytrzymac. Na trąbienie nie zwracałam uwagi. Po prostu jeździłam swoim tępem. Egzamin zdałam za czwartym podejściem. Pierwszy był koszmarem. Nie pamiętam kiedy byłam tak zestresowana. Na ostatni szłam z przekonaniem, ze sie nie uda. Mowiłam, ze jesli sie teraz nie uda to rezygnuje, ze juz nie bedzie ze mnie kierowcy. Wyluzowana siadłam za kierownice. Zrobiłam swoje i sie udało. Wg mnie duzo zależy od egzaminatora.

ja miałam instruktora super
uczył mnie dosłownie wszystkiego, prawko robiłam z zimę, bo uważałam ze lepiej naucze się jeździc w trudnych warunkach { akurat ta zima była śnieżna jak diabli}
mój instruktor uczył mnie hamować na lodzie, oczywiście na pocztku pokazywał mi jak on to robi a ja prawie gorączki dostawałam ze strachu
pozwalał mi czasami jeździć szybciej niż zazwyczaj jeżdzą kursanci
zaspy, jazda w śnieżycę { nie odwołał jazdy}
nauczył mnie jeździć dobrze, no i udało się zdać prawko za pierwszym razem
bardzo dużo zależy od instruktora, ja miałam jednego przez cały okres kursu i wiem, że warto było choć niektórzy są zdania, że dwóch instruktorów lepiej nauczy jazdy

Ja prawo jazdy zdawałam rok temu, zdałam za pierwszym razem, a instruktorzy uczyli w zasadzie nie ucząc - tzn nie było to na zasadzie ,,a teraz zrób to i to" tylko mówili np. ,,nie rób tego tak, bo ja chcę dojechać na obiad" i w ogóle cuda wianki wyprawiali. Na egzaminie 2 razy powtarzałam łuk, bo wg egzaminatora zrobiłam go... za szybko! Potem się z nim pokłóciłam w czasie jazdy, myślałam, że mnie obleje, ale powiedział: ,,ma pani charakterek" i zdałam bez żadnego punktu karnego

Mnie od zawsze ciagnelo do samochodow a szczegolnie do kierowania nimi Jak bylam mala i jeszcze nie bylam w stanie dosiagac do pedalow, jezdzilam na kolanach u rodzicow, dziadkow itd Gdy mialam jakies 10-11 lat ( bo bylam duzym dzieckiem ;P) rodzice pozwolili mi samej prowadzic czulam sie wtedy taaaakaaa dorosla Teraz oczekuje na moj pierwszy egzamin, ktory mam za niecale 2 tyg i mysle ze uda mi sie zdac za 1-wszym razem:D. Co do kursu- nie stresowalam sie, ludzie na mnie nie trabili, instruktor byl bardzo mily No ale wiadomo inaczej zachowuja sie ludzie ktorzy pierwszy raz prowadza samochow, a inaczej tacy ktorzy sa juz obeznani w 'tej sztuce'

witam, ja jestem obecnie po 16 godz jazdy. Moge powiedzieć, że raczej się uwsteczniam niż rozwijam. Myślałam już o zrezygnowaniu, bo naprawdę dochodzę do wniosku, że jestem całkowitym antytalentem w prowadzeniu samochodu. Jeżdżenie jeszcze jakoś, ale nie potrafię praktycznie żadnego manewru zrobić. Parkowałam już chyba ze 20 razy i ani razu prawidłowo. Jazda nie sprawia mi już przyjemności i tak naprawdę nie wiem co zrobić dalej.