Teść mnie nie lubi - Netkobiety.pl

mój teść też jest dobry,i tak jak ty mieszkamy razem my na górze teście na dole=wspólne wejście,z tym ze ja już się uodporniłam na głupie teksty mojego teścia,który potrafi być upierdliwy,jak się pokłóci  z moim facetem to szczerze mówiąc ja mam to gdzieś,pokłócili sie sami to niech sie sami godzą
co do tego ze ty tam w czymś nie pomagasz i teściu gada ze jesteś nierobem,no sorki ale ja sobie nie pozwalam aby ktoś coś mi kazał robić,jeśli chce to robię to z własnej woli a co sobie teściu czy teściowa pomyślą mam gdzieś
daj sobie spokój dziewczyno i przestań w ogóle na teścia zwracać uwagę

Asiu, nie kazdy musi Cie lubic. I mowie to jako szczesliwa mezatka, ktorej czesc rodziny meza tez nie lubi. Ale co mnie to! Grunt, ze moj maz mnie lubi
Natomiast zupelnie, zupelnie nie pojmuje idei mieszkania z rodzicami - niezaleznie ktorymi. Szczegolnie takimi, ktorzy ta sytuacja nie sa zachwyceni.

u nas jest nasze własne,przecież teściów na bruk nie wyrzucimy:)chociaż na upartego mogli byśmy ich zamknąć w jednym pokoju który mają zapisany dla siebie:)
ale też jestem zdania że ciasne ale własne

moze i maja dosyc..ale maja tez syna na wozku inwalidzkim i wiadomo ze musi sie ktos nim po ich smierci zaopiekowac...dlatego zalezy mojej tesciowej zebysmy mieszkali razem. pozatym to ma byc na nas przepisane...ponoc..nie wiadomo ale nie mamy za bardzo z czego budowac domu ani mieszkania kupic.nie kazdego na to stac niestety...i niestety ten kto z tesciami nigdy nie mieszkal nie pojmie tego nigdy:ale dziekuje za rady

Nikt nie zna życia lepiej niż ten kto z teściami mieszkał. Nikt tak nie potrafi życia struć, możecie mnie tu złoić a ja i tak swoje wiem. Najlepsza synowa to ta, która mieszka osobno, całkowicie osobno i widuje teściów raz na rok. Posmakowałam mieszkania z teściami i to był absolutnie najgorszy okres w moim życiu. Także trzymam kciuki za wszystkie dziewczyny które mieszkają z teściami i życzę rychłej wyprowadzki

tak bardzo chcialabym sie wyprowadzic...ale moj maz pracuje tylko..nie stac nas na wynajem a tym bardziej na budowe przy jego pensji...ja szukam pracy ale w tej dziurze ciezko nawet o staz..chyba jestem skazana na to co mam:((:

witajcie. tak jak pisalam w poscie mam konflikt z tesciem. opisywalam awanture z kwietnia. potem byl spokoj ale czulam juz uraze bo nie ozstalam przeproszona za te przykrosci. pozniej w maju znow byla awantura. tyle ze maz byl w pracy a ja z pracy wrocilam. przyszedl tesc i naskoczyl na mnie ze nic nie robimy(co jest klamstwem) i mi sie oberwal bo bronilam meza. nie wytrzymalam i powiedzialam tesciowi w koncu pare slow. min. ze nas nie szanuje, ze mnie nie szanuje, ze liczy sie dla niego tylko robota, ze nie mamy swojego zycia bo zawsze maz jest do pracy zaprzegany. na to on mi powiedzial ze "jak nie pasuje to wypierdalac" no wiec poszlam na gore spakowalam sie zadzwonilam do meza i opisalam sytuacje. jak przyjechal z pracy to mnie zawiozl do mojej mamy. jak mnie rodzice zobaczyli byli w szoku. nie moglam dojsc do siebie kilka dni. zaznaczam iz z charakteru jestem bardzo wrazliwa i wszystko biore do siebie. taka moja natura po prostu. po kilku dniach maz sie rowniez wprowadzil. gdzies przed swietami Bozego Narodzenia maz pogodzil sie z ojcem i od tamtej pory zaczelo sie namawianie przez tesciowa zebysmy przyjechali i zebym osobiscie wyjasnila sobie wszysto z tesciem. tesciowa mi pisala i dzwonila do mnie ze tesc nie odezwie sie pierwszy bo on swojej winy ne widzi i zebym ja pierwszy krok zrobila bo to sie nigdy nie skonczy tp. wczoraj maz rozmawial na ten temat ze swoim ojcem no i oczywiscie powiedzial do meza ze nie ma za co przepraszac moich rodzicow(moim zdaniem sam fakt ze skrzywdzil czyjas corke czyni go winnym i ma obowiazek przeprosic rowniez moich rodzicow)
ze pochopnie postapilismy wyprowadzajac sie, ze trzeba bylo przyjsc i porozmawiac. (po pierwszej awanturze wyjasnilismy sobie wszystko ale to jak grochem o sciane. zapomnial o rozmowie i dalej tak samo sie zachowywal) i zebysmy wrocili bo nie mozemy sie ciesnic w jednym pokoiku u mojej mamy. ze dom ma byc na meza zapisany itd.
mam metlik w glowie. mam taki uraz do tescia ze sie w glowie nie miesci. nie stac nas zeby sie na swoje wyprowadzic a chcemy pomyslec juz o dzidziusiu. tu u mojej mamy jest faktycznie za ciasno. mieszkamy w 5 osob w trzy pokojowym domu. nasz pokoik jest najmniejszy i nawet lozeczka dla dziecka nie byloby gdzie wstawic. ale nie wiem czy umialabym zyc znowu u meza rodzicow. widziec tescia ktory mi tyle przykrych rzeczy powiedzial. nie wiem co robic i myslec. rozmawialam z mezem. on mnie rozumie ale tez mysli  przyszlosciowo . a chcieliysmy planowac juz dziecko. plakac mi sie chce. planuje w aptece kupic jakies tabletki bez recepty na uspokojenie zeby mnie tak nerwy nie telepaly. bo tesc z tesciowa chca zebym przyjechala  wyjasnic wszystko. a na sama mysl mam nerwe

Asiulapsk, może nie jestem jakimś ekspertem, ale wydaje mi się, że z myśleniem o dziecku to powinno się wstrzymać aż będzie się miało stabilną i przyzwoitą sytuację finansową, nie tylko własny kąt. A jeśli chodzi o teścia - współczuję bardzo, że wam się nie układa. Widać, że nie jest najmilszym człowiekiem. Niestety musisz przyznać, że mieszkaliście w jego domu, więc miał prawo ustanawiać zasady, a nawet oczekiwać od syna pomocy : w końcu mieliście dzięki niemu gdzie mieszkać. Nie mówię, że zachował się w porządku - ale niestety jedyne co można na to poradzić, to wyprowadzić się od teściów (co zrobiliście). Rozumiem, że teraz jest wam ciężko, ale nie możesz teraz wymagać od teścia, żeby wyciągnął rękę jako pierwszy. Prawda zawsze leży gdzieś po środku, są też dwa punkty widzenia w tej sytuacji : Twój (uważasz że to wina teścia) oraz teścia (który uważa że wina leży po Twojej stronie). Nie mi oceniać, kto ma rację, ale pamiętaj, że teść nie ma w pogodzeniu się "dodatkowego interesu" w postaci odzyskania przytulnego kąta. Może warto schować dumę do kieszeni i spróbować porozmawiać? Powiedzieć na spokojnie, co komu leży na sercu?

Jak się nie ma perspektyw na coś własnego, to trzeba dumę wsadzić do kieszeni i nauczyć się dyplomacji i asertywności.
Teść faktycznie nie najmilszy i porywczy, ale to WY macie interes do niego i teściowej, a nie oni do WAS. Ten syn na wózku to sprawa dalekiej przyszłości i nie ma co się nim dzisiaj zasłaniać.
Oczekujesz przeprosin, mało tego, jeszcze przeprosin dla swoich rodziców, ale raczej się tego nie doczekasz. Teść nie będzie Was prosił, byście wrócili do jego domu, tak to widzę.
On jest porywczy, taka jego natura. Ty jesteś wrażliwa i wszystko bierzesz do siebie - to Twoja natura. Masz zrozumienie dla swojej natury, zrozum i czyjąś.
Bo co masz do wyboru? Mieszkać w maleńkim pokoiku w domu Twoich rodziców, gdzie pewnie za jakiś czas też się zrobi mało ciekawie, bo wszyscy siedzą sobie na głowie? Wynająć gdzieś pokój i klepać biedę, bo Ty nie pracujesz, a mąż zarabia niewiele? Albo ugiąć karku, wrócić do domu teściów i wyhodować sobie grubszą skórę. No trudno, jak się mieszka u kogoś, to czasem trzeba przełknąć jakieś fanaberie właściciela. Wiem, że nie jest to przyjemne, ale takie jest życie.
Co Ci przyjdzie z hodowania urazy i trwania przy swojej racji, jak nie bedziesz miała gdzie mieszkać?

Podpisuję się zresztą chyba już gdzieś o tym wspominałam Ja podzielam w 158 procentach

chcialam jeszcze dodac ze z tesciowa mam naprawde dobre stosunki. mieszkajac mialam dobre i teraz pomimo ze nie mieszkam tam juz tez utrzymuje z nia kontakt i nawet widuje sie z nia. to ze tesc taki jest to nie jest jej wina. niestety niewiele moze na to poradzic bo jesli postawi sie to ma jeszcze wieksza awanture. i tak cale zycie.

Ok, pracujesz. Pomyliłam się, sorry.
No więc jeśli stać Was na to, to po co te płacze? Wynajmijcie sobie mieszkanie i żyjcie oddzielnie. Ani u teściów, ani u rodziców.
A sprawa, o którą muszą zadbać teściowie to ich problem, wcale nie musicie brać tego na siebie.

Chcesz, żeby Cię utwierdzić w odmowie powrotu do teściów? Proszę bardzo, utwierdzam!
Jestem za tym, żeby młodzi i starzy żyli oddzielnie, na swoim i za swoje.

Autorko piszesz, że tylko oni mają interes do Was. Wybacz, ale nie zgodzę się. gdyby tak było nie powtarzałabyś co chwilę, że "dom ma być kiedyś wasz". To byłaby transakcja wiązana. Oni Wam dom (wiesz jak ciężko w dzisiejszych czasach postawić dom), a Wy im opiekę nad synem. Natomiast popełniłaś ogromny błąd - wprowadziłaś się do teściów po ślubie i liczysz, że będą żyć zgodnie z Twoimi zasadami. Dla mnie jest to trochę irytujące, bo to dom teściów i zawsze tak pozostanie. Ty jesteś obcą osobą dla teścia i oczekujesz, że on zmieni swoje wieloletnie przyzwyczajenia ze względu na Ciebie? Narzekasz, że u mamy jest ciasno... nie wiedziałaś tego wychodząc za mąż? Słuchaj byłam w podobnej sytuacji... Miałam wychodzić za mąż... U moich rodziców ciasno, u teściów góra wolna... Na wynajęcie mieszkania nie było nas stać (o budowie, czy kupnie nie mówiąc). Mieszkam na pipidówie, gdzie pracy brakuje, a jak jest to za bardzo niskie stawki... Ja w tym czasie szukałam pracy, mój ówczesny narzeczony miał ją za małą stawkę (czyli sytuacja podobna jak u was po ślubie). Jedyną opcją zamieszkania było "u teściów na piętrze", a dodam, że teściowa bardzo kłótliwa, wtrącająca się, teść też podobny. I wiesz co zrobiłam? Nie wyszłam za mąż, bo wiedziałam, że "u teściów zawsze będę gościem". Jak ktoś ma trudny charakter to nie ma szans się dogadać... Piszesz jaki teść zły- nie wiedziałaś tego przed ślubem? Mieszkacie u Twojej mamy i niech tak zostanie, ale niepoważne jest planowanie dziecka w takiej sytuacji... Może za kilka lat Wasze sytuacja się polepszy i wtedy myśl o dzieciach-nie teraz, gdy ciężko Wam finansowo, brakuje perspektyw na własny kąt. Nie skazuj malucha na mieszkanie z rodzicami w pokoju (ja całe dzieciństwo tak mieszkałam i to jest koszmar dla dziecka, gdy nie może zaprosić koleżanek bo nie ma nawet pokoju). Odnośnie przepisania domu teściów Wam... Nigdy nie ma pewności jak będzie, na 5 minut przed wejściem do notariusza mogą zmienić zdanie. To ich dom, tam panują ich zasady.

powiem Wam szczerze ze mam ogromny metlik w glowie. jestem rozdarta. mąż chce wrocic do rodzicow (nie dlatego ze mu zle u moich bo jest dobrze traktowany) ale dlatego ze tam jest wiecej miejsca. po slubie z pieniedzy weselnych zrobilismy sobie na gorze kuchnie i pokoj. mamy rowniez lazienke. i szczerze wam powiem ze jakbysmy mieli osobne wejscie(ktore da sie zrobic) to calkiem inaczej by mi sie zylo.
ostatnio bylam u psychologa i porozmawialam z nim o tej sytuacji. powiedzial mi ze skoro tesc ma samych synow i nie wie jak to jest miec corke to zebym nie oczekiwala ze sie zmieni. bedzie mnie traktowac jak syna. w sensie jak chlopa do roboty. bo inaczej nie umie. i na straosc sie juz nie zmieni. moze jedynie zlagodniec. maz mi mowi ze po tym jak sie wyprowadzilismy tesc zrozumial ze jestesmy w stanie to zrobic. maz sie boi rowniez ze jesli tam nie wrocimy to nie dostanie swojej czesci majatku. no i przede wszystkim szkoda tego ile pieniedzy tam wlozylismy. i fakt-nie wiedzialam jak tam jest przed slubem. przeciez jakbym wiedziala wczesniej jaki jest tesc to albo bym z slubem poczekala albo zamieszkala u mojej mamy. nie zaluje ze wyszlam za maz bo kocham meza i on jest zawsze za mna.
jesli chodzi o to kto ma do kogo interes-oni maja do nas zebysmy zaopiekowali sie w przyszlosci ich synem-my natomiast taki zeby nam przepisali pol domu. ale nie rozumieja ze dopoki to nie jest nasze prawnie my nie chcemy inwestowac w dom-ktory nie wiadomo czy bedzie nasz. bo przeciez wszystko moze sie wydazyc i kto wie co nas czeka?dalsze uzeranie sie?a moze bedzie lepiej?moze nasza wyprowadzka nauczyla czegos tescia?(tak twierdzi moj maz) uwierzcie ze najbardziej na swiecie chcialabym mieszkac sama z mezem. ale to nie jest takie proste. w naszej miescinie on ma zapewniona prace. ja mam umowe ktora konczy mi sie latem i nie wiem co dalej. zeby wziasc kredyt na mieszkanie pasowaloby zebym ja tez miala ciagle prace...a nie wiem czy ja bede miala. z praca u nas ciezko. na jedno miejsce pracy w urzedzie jest ponad 100 osob. mala miescina male mozliwosci.
wiec kredyt racze odpada. wynajem rowniez po obliczeniu ile wyjdzie wplata na cudze konto a przezycie i paliwo i inne nieprewidziane wydatki.
czlowiek przed slubem nie za bardzo zdaje sobie sprawe z takich rzeczy. przeciez idac do tesciow -znajac ich z tej dobrej strony nie szlam z nastawieniem ze bedzie ZLE. I tesciowa mam dobra..z tym ze tescia (.......)
teraz jak tam jezdze malo z nim rozmawiam. bardziej z tesciowa..jest dla mnie mily...ale moze dlatego ze po prostu ich odwiedzamy?a moze dlatego ze zrozumial ze niszczy rodzine?nie wiem...pewnie sie przeprowadzimy. ale juz mezowi zapowiedzialam ze jesli jeszcze raz powtorzy sie taka sytuacja ze tesc bedzie do mnie z wyzwiskami sie odzywal to wyprowadzam sie i juz ngdy tam nie wracam.
po drodze biore rowniez tabletki wyciszajace zeby sie wewnetrznie uspokoic. moja nerwica tez ma wplyw na to ze tak przezywam te konflikty.
czuje poprawe. jak tam jade to juz jestem spokojna i nie czuje nerwow..wrecz czuje sie swobodnie

Autorko wg mnie kłótnie będą i to nie jeden raz. Zrobiliście błąd, że inwestowaliście w ten dom. W sytuacji gdy chcesz wrócić musicie załatwić sprawę z osobnym wejściem. Bez tego nie wracaj tam. Nie licz na wielkie zmiany ze strony teścia. On tam jest właścicielem i zdaje sobie sprawę, że on rozdaje karty. On będzie tam żył, czy Wy wrócicie, czy nie. Czy teściowie nie mogą Wam przepisać piętro teraz? Może warto postawić wszystko na jedną kartę? Czyli poważna rozmowa i albo oni wam przepisują piętro, Wy dalej inwestujecie w nie i przyjmujecie obowiązek opieki na ich synem gdy Oni będą już starsi, albo nie wracacie...

W takim razie sytaucja jest bardziej skomplikowana. Mąż powinien wziąć brata na rozmowę i dogadać się. Teraz brat jest nieszkodliwy, ale jak się ożeni-założy rodzinę to różnie może być. Skoro wracacie to musicie się dogadać, podzielić. To jest także dom rodzinny szwagra, więc musicie to już chyba między sobą załatwić
Zapytam jeszcze o jedną sprawę. Dlaczego to Wy macie się zająć niepełnosprawnym bratem, a nie syn który także pozostaje w domu? Pytam tylko z ciekawości:)
Nawet jeśli brat się wyprowadzi to może będzie oczekiwał spłaty, ten który nie utrzymuje kontaktów także. Pogadajcie wspólnie, nie ma co odkładać tego

Po przeczytaniu wszystkich postow(prawie) rece opadaja......Asienko jestes po prostu osoba roszczeniowa i za zadne skarby swiata nie zostawilabym pod Twoja opieka chorego czlonka rodziny,a szczegolnie  osoby tak bardzo chorej.........teraz jestes mloda i do tego jestes materialistka...........ja nie wiem  czy chcialabym zamieszkac z "taka"opiekunka na stare lata,nie wiem czy dom opieki nie bylby lepszy dla  szwagra,bo przy tobie bedzie mial trudne  i tak "spaprane' zycie......czy Ty masz choc troche empatii........bo slabo to widze!
Asienko  tez mialam(niestety mialam   ;() chorego syna,ale wyobraz sobie,ze moj starszy syn nigdy nie zapytal sie czy to on dostanie nasz dom za opieke.........ja zawsze wszystkim mowilam,ze boje sie o OPIEKE NAD NASZYM CHORYM SYNEM,CZY KTOS BEDZIE MIAL CHOC TROCHE SERCA DLA NIEGO I WIESZ ,CO SOBIE WYKOMBINOWALAM ,ZE  JEZELI (NIC NA SILE) STARSZY SYN NIE ZAOPIEKUJE SIE BRATEM,A NIE MUSI ,BO TO JEST SPRAWA  BARDZO WAZNA DLA JEGO RODZINY,BO NIE POWINNO SIE ODDAWAC"CHOREJ OSOBY W PREZECIE"ZE MLODZI MAJA SWOJE RODZINY,A BAGAZ JEST IM NIE POTRZEBNY  TO  CALY NASZ MAJATEK PRZEPISZEMY FUNDACJI ,KTORA ZAOPIEKUJE SIE NASZYM CHORYM SYNEM  i wiem,ze nasz starszy syn o tym wiedzial....powiedzial,ze nie interesuja go sprawy materialne,ze  brata wrazie czego wezmie do siebie i zatruni opiekuna ,bo jego brat to  jego brat i jego  krew i nie da go skrzywdzic.Nasz  mlodszy syn potrzebowal opieki 24 godziny na dobe,ale widzialam w oczach starszego syna ile w nich pokladu milosci do brata i wiedzialam,ze  jak przyjdzie czas to sobie poradza,ale "GORA"   zadecydowala inaczej i juz naszego mlodszego synka nie ma.wybral lepsza droge .......Wiem,ze nasz mlodszy syn byl i jest dla  starszego syna kims waznym nawet teraz ,gdy nie ma go  fizycznie.Ja tzn my  zapiszemy swoj dom i swoj majatek w testamencie ,ze po naszej smierci  starszy syn i jego rodzina odziedzicza wszystko.....i nigdy bym nie zapisala  swojego majatku za zycia,zeby byc intruzem we wlasnym domu  NIGDY.kocham mojego syna jak nikogo na swiecie,jego zone tez,a o dzieciaczkach nie wspomne,to nasze skarby....ale testament to po  smierci

a ja myslę że że relacje teście synowe czy zięciowie nigdy nie były i nie będa łatwe.
ważne jest to jak na początku wyznaczymy sobie granice. Określimy na co sie zgadzamy a co nam nie pasuje, wazne sa jasne komunikaty.
Mój teść tez miał odzywki mało fajne do mnie, wypowiadał sie w sposób wulgarny. Ale ja nie dałam się i jasno głosno/ moze za głosno/ i przy wszystkich domownikach powiedziałam teściowi że mi to nie pasuje i żeby zaczał sie zachowywac jak facet , ojciec, teść, dziadek. Poskutkowało.To prawda ze jeszcze czasami pojawiały się jakies mało miłe sytuacje ale panowałam nad nimi, a teść wiedział ze powinien uważac na to co do mnie mowi lub robi. Ja starałam sie go szanowac, tego samego oczekiwałam od teścia.

ONA9019
jest oczywiscie mozliwosc osobnego wejscia ale jaki sens jest robic wejscie skoro nie jest to nasze mieszkanie?nie jest ani polowa na nas przepisana?bedziemy inwestowac w dom ktory nie jest nam prawnie zapisany choc w polowie?
a jak tesc znow nas z domu wyrzuci ?bo jest to czlowiek nieobliczalny a w dodatek naduzywa alkoholu
a my nie zarabiamy 10 tys miesiecznie zeby bylo nas stac na wyrzucanie pieniedzy w bloto
dlatego jeszcze jedno zdanie do KRYST54:
NIE dziw mi sie ze mysle o przyszlosci. o tym zeby miec namiastke swojego mieszkania. a jakie sa pozniej konsekwencje tego jesli nie daj Boze ktores z tesciow umrze?
mam bity przyklad na to mojej siostry. musiala z mezem na same sprawy notarialne ponad 10 tys. wydac i wszystkich splacic zeby dom byl ich. dlaczego?bo nie zostalo to uregulowane za zycia. a dlaczego?bo rodzice nie zakladaja z gory ze umra . nikt tego nie zaklada. i oby zyli jak najdluzej ale jesli cos sie stanie to w klopoty wpedza nas.
a nas na to niestety nie bedzie stac i zostaniemy z niczym. bo tak jak pisalam ja sie domu mojego rodzinnego wyrzekam ale chce miec zapewniona przyszlosc tam. to jest chyba naturalne.

Autorko w takiej sytuacji to ja zaczynam Ciebie nie rozumieć. Swojego domu rodzinnego nie chcesz, ale od teściów chętnie. Napisałaś, że brat męża dostał "działkę"-ok, ale nie porównujmy działki do piętra domu. Rozumiem, że zainwestowaliście pieniądze ślubne w ten dom, ale nie oszukujmy się, że to jest "kropla w morzu" podłóg wartości nieruchomości... Wiadomo, że szkoda, żeby te pieniążki przepadły, natomiast widzę, że uważasz, że teściowie koniecznie mają Wam dać piętro. Jeśli nie zajmiecie się chorym szwagrem, to zapewne zrobi to drugi brat, także naprawdę przyszłość teściów i ich syna nie leży w "Twoich rękach".
Wyrzekłaś się swojego domu rodzinnego (oczywiście w sensie jako budynku), a jednocześnie piszesz jakiego złego masz teścia, zapominając, że to jego dom. On nie będzie tańczył jak mu zagrasz. Irytują mnie strasznie wypowiedzi typu "moja rodzinka cacy, a teściowie najgorsi, ale mieszkam u ... teściów"... Ja sądziłam, że w domu zostajecie Wy i chory brat, natomiast gdy tych braci jest kilku to nie możesz mieć do nikogo pretensji, że ten zostaje, czy nie, bo to jest ich dom rodzinny. Oni mają do niego większe prawo niż Ty-synowa. Ty dziedziczysz po swoich rodzicach (a jak nie jesteś "materialistką" i wyrzekłaś się domu dla brata, to również nie będziesz nią, gdy wyrzekniesz się piętra u teściów na rzecz brata męża-sytuacja identyczna wręcz).
Piszesz o siostrze, że musieli spłacać z mężem rodzinę, bo nie zostało to uregulowane za życia teściów... I bardzo dobrze, bo spłata reszty rodzeństwa to obowiązek, skoro chcieli dom...
Ja rozumiem, że nie każdego stać na własne mieszkanie (jestem najlepszym tego przykładem, nie stać mnie i pomimo starań nie wiem czy kiedykolwiek będzie mnie stać), natomiast nie oznacza to, że "teściowie mają mi dać", bo wiem, że w ich domu zawsze byłabym tylko gościem i na pewno dochodziłoby do spięć, bo teściowa ma charakter taki jak Twój teść.

Dla mnie to jest przerażające. Ludzie w pełni sił, bo co to jest w dzisiejszych czasach 50+, a już dzieci, a właściwie synowa dzieli skórę na niedźwiedziu. A wszystko pod pretekstem owej sławetnej "szklanki wody". Ja rozumiem, że każdy chce się jakoś urządzić, ale na litość, trochę dystansu do tego wszystkiego....

Ja poczułam niesmak, gdy moja synowa przeprowadziła ze mną rozmowę na temat naszej starości, którą ONA miałaby ogarnąć pod warunkiem, ze zamieszka w naszym domu. Przepisanym na nich oczywiście. Jestem przekonana, że intencją nie jest dobro moje i męża, tylko własna korzyść. Jakoś się tam doczeka zejścia teściów....Trudno się nawet temu dziwić.
A jeszcze jak poczytałam w innym watku, że opieka nad teściami nie jest dla synowych zobowiązaniem, bo to przecież nie ich rodzice, to zupełnie mnie otrzeźwiło. Dziękuję, nie skorzystam.
Spisaliśmy z mężem testament, w którym przepisaliśmy sobie nawzajem połowy naszego domu. W razie nagłej śmierci któregoś z nas. Żeby bez komplikacji każde z nas mogło dom sprzedać i zabezpieczyć sobie starość. Bez testamentu połowę po zmarłym dzieli się proporcjonalnie na dzieci i pozostałego przy życiu małżonka. To komplikacja przy sprzedaży.

Nie ma mowy, żebym mieszkała na starość z synem i synową. Syn miałby mnie przwijać? Tego bym nie zniosła. Synowa, dla której jestem kamieniem u nogi, bo przecież nie jestem jej matką? Nie!!!

Umiesz liczyć? Licz na siebie.

kryst54 moj tesc taki jest prawdopodobnie dlatego ze jedyna kobieta w domu byla jego zona ktora traktuje jak sprzataczke. chcialam zauwazyc jest to czlowiek ktory pod wplywem alkoholu wybija szyby w domu. tesciowa z malymi dziecmi wyprowadzala sie juz dwa razy. dalej uwazasz ze to moja wina?
tesciowa mam bardzo fajna. nie narzekam na nia. i dogaduje sie z nia. problem mam tylko z tesciem ktory ma wszystko gdzies nawet swojego chorego syna. ja wiem ze to co ja tutaj pisze to jest tylko polowa z histori...jakby ktos zobaczyl na wlasne oczy jak sytuacja wyglada to by mnie zrozumial.
KRYST54-bardzo lubie mojego szwagra chorego..ale to nie o to chodzi ze nie chce sie nim zajmowac...on ogolnie jest samodzielny..trzeba go jedynie przewijac i kapac czego ja robic nie bede tylko moj maz. bo nawet jakbym chciala(a bylabym gotowa) on nie bedzie chcial. po prostu bedzie sie krepowac. jego ojciec nawet sie nim nie zajmuje tylko tesciowa albo bracia. wiec o czym to swiadczy?
jesli chodzi o mieszkanie. ja nie chce zeby nam caly dom przepisywali. przeciez licze sie z tym ze moga sie bac iz ich z domu np wyrzucimy. wiem o tym. chcialabym zeby nam przepisali te pomieszczenia ktore mamy na gorze. czyli kuchnie pokoj lazienke . zainwestowalismy w to duze pieniadze . a skoro caly czas powtarzaja ze to bedzie nasze wiec jaki problem?mozna zalatwic to tak ze poszczegolne pomieszczenia sie przepisuje/.. z reszta po slubie sami nalegali zebysmy u nich zamieszkali choc moglismy zostac u mojej mamy. zgodzilam sie bo wierzylam w to ze bede miec namiastke swojego mieszkania. i tesciowa doskonale mnie rozumie. ale im sie wydaje ze to jeszcze czas. wiec dobrze ja sie moge na to zgodzic. moge isc tam w ciemno nie wiedzac czy to bedzie wogole nasze. ale nie zainwestuje w to ani jednego grosza wiecej . bo w co?w cos co nie jest prawnie moje?
KRYST54 prawdopodobnie jestes tesciowa tak?
wiec jesli twoj syn bardz corka mieszkaja sami maja to szczescie. ja tez bym chciala. ale nas nie stac. chyba ze w lotka wygramy.  to sie wyprowadzimy czym predzej. ale co wtedy z niepelnosprawnym synem?kto sie nim zaopiekuje jak nie moj maz?
jego drugi brat uyje rece i pojdzie w swiat. i co wtedy?
prosze sie troche wczuc jednak w sytuacje SYNOWEJ a nie tylko TESCIOWEJ
I PORSZE MI WIERZYC ZE KAZDA SYNOWA MA PODOBNE MYSLENIE. KAZDA CHCIALABY MIEC WLASNY KAT. JESLI JEST TAKA MOZLIWOSC A W TYM WIELKIM DOMU JEST TO CO STOI NA PRZESZKODZIE?
chcielismy dziecko zaplanowac ale odechciewa mi sie. widze jak moja siostra sie z dzieckiem u tesciowej dusi w jednym pokoju. widze jak mojego meza szwagierka dusi sie w jednym pokoju z dwuletnim dzieckiem. nawet sie pokochac nie moga bo ich syn spi z nimi w lozku. ja tak nie chce . skoro wiem ze moze byc inaczej to dlaczego mam  sie nato godzic?tym bardziej ze bylam pod presja zeby zamieszkac u tesciow?

i jeszcze chcialam dodac ze ja nie musze miec tego juz teraz...ale chce miec pewnosc ze bede to miala..,ze moja przyszlosc bedzie dobra..mysle o mnie o mezu i o dzieciach?kto o nich nie mysli?
wyprowadzajac sie od mojej mamy do tesciow rezygnuje z tego co mi sie nalezy. ale chce miec grunt pod nogami. czy to tak trudno zrozumiec?
mam 24 lata i mam na imie magda:)
rownie dobrze wolalabym zostac u mojej mamy i sie gniezdzic ale zawsze jestem u siebie . dzialka jest mozna sie wybudowac nawet. ale tesciowie uwazaja ze ich polowa domu ma byc nasza. wiec skoro juz musze no to chce cos miec. kurcze nie jestem zla osoba. mieszkajac tam robilam jak wol a i tak nie zostalam docenioona tylko za jedna nie zrobiona rzecz wypieprzona z domu. maz tak samo klocil sie ze swoim ojcem a ja w obronie meza obrywalam. dziwicie mi sie ze chce miec pewnosc ?

Margolinka uwierz wiele opcji rozwazalam. jakbysmy z mezem mieli na start 20 tys to juz bysmy zaczeli budowac. moi rodzice chetnie nam odstapia obok siebie dzialke. a jest tego troche. przylaczyc nie problem . tylko kawaleczek a i rece dopracy by byly. problem w tym ze moj maz woli mieszkac u swoich rodzicow. jestem poniekad zmuszona do tego zeby tam mieszkac. ale jakby byla wieksza gotowka np na kupno mieszkania lub domu to by sie nie zastanawial. uwaza ze skoro tam jest juz gotowy dom to po co budowac? a ja wlasnie chce miec swoje mieszkanie. a jesli u tesciow to namiastke. potem zaczelam sie zastanawiac jak my ten wielki dom utrzymamy?
ale tak. marzenia jedno a mozliwosci to drugie. musielibysmy za granice pojechac i zarobic na budowe. ale maz wtedy straci stala prace a w naszej malej miescinie ciezko o inna. to sa takie dylematy ktore ciezko rozwiazac.

pozatym wiem ze na straosc ktos musi zaopiekowac sie tesciami. maja jedna synowa ktora dala im wnuka. ale ona nie jest skoro do pomocy nukomu. ja natomiast wychowalam sie w rodzinie gdzie rodzina i uczucia sa najwazniejsze. wiec mylnie mozna odbierac moja postawe co do  mieszkania u tesciow. wiem ze mieszkajac tam rowniez musimy sie nimi zaopiekowac. nie jestem interesiara tak jak mnie tu ktos odebral. ale p sobie tez czasem trzeba pomyslec. a ja mysle o przyszlosci. mam wiele przykladow z zycia jak mieszka sie z tesciami majac wspolny dom i wiem ze to jest zle rozwiazanie. dlatego jesli mozemy sie usamodzielnic na gorze  to nawet tesciom powinno byc na reke prawda?a opiekowac sie nimi w razie potrzeby na pewno bedziemy. jej to jest naturalna kolej rzeczy. tak jak ja jezdze teraz 50 km na kilka dni do mojej babci niedoleznej bezinteresownie. jakos potrafie?poytrafie. wiec prosze mnie nie odbierac jako materialistke

Zatem skoro jesteś wychowana tak, że rodzinie należy pomagać, wspierać itp, to pewnie teściami jak i niepełnosprawnym szwagrem zaopiekujesz się niezależnie od otrzymania od nich "zapłaty" w postaci domu. Więc przestań przedstawiać to jako argument.

I ode mnie jeszcze słówko na temat "ktoś się musi zaopiekować...". Znam pewien miły Dom Opieki, którego w większości mieszkańcami są osoby, które nie chcąc być ciężarem dla swoich wnuków czy dzieci spieniężyły  swoje domy, czy mieszkanka, aby w tym miejscu zapewnić sobie godną starość. Znam osobiście niemal wszystkich pensjonariuszy tego domu, który swoją drogą wygląda bardziej jak miły pensjonat niż jak DO i każdy jest zadowolony ze swojej decyzji. Ich dzieci i wnuki pewnie też. W czasie dla obu stron dogodnym mogą odwiedzać swoją mame czy babcie, która mieszka w niewielkim, samodzielnym mieszkanku, ale nie martwi się ani o sprzątanie, ani o zakupy, ani o transport do lekarza, ani o inne rzeczy, bo to zapewnia jej DO. Takich placówek w Polsce powstaje coraz więcej i jestem przekonana, że środki pozyskane ze sprzedaży domu spokojnie zapewniłyby zarówno teściom jak i niepełnosprawnemu szwagrowi spokojny byt.

nie obrazam sie:)po prostu zrozumialam ze zeby rozumiec i doradzic trzeba chyba jedynie na wlasne oczy zobaczyc.
dla mnie nie ma takiej opcji zebym oddala babcie czy moich rodzicow do domu opieki. ani maz nie oddalby tesciow.
z domem chodzilo mi w skrocie o to zeby miec wlasny kat , osobne wejscie ale pomagac sobie nawzajem. przeciez ja nie wyrzucilabym tesciow z domu po przepisaniu. nie jestem tez osoba ktora lubi sie klocic. fakt mam tez swoje granice ale zawsze do innych odnosze sie z szacunkiem i waze slowa. wiec wydaje mi sie ze taki uklad bylby dla tesciow i dla nam najlepszy. nie byloby tematu gdyby nie chcieli zebysmy mieszkali z nimi. ale oni sami na to nalegal,i nalegaja. wiec co im przeszkadza przepisac na nas te pomieszczenie ktore i tak zajmujemy.
tesc zaraz po slubie nawet powiedzial"o w tym miejscu zrobicie sobie osobne wejscie"
maz nawet z nim rozmaiwal o zagospodarowaniu strychu ktory jest naprawde duzy. (to bylo na trzezwo)sami planowali nam rozmieszczenia. ja sie nie rzadze no ale skoro takie plany wobec nas maja no to na slowach sie ma skonczyc?z nadzieja poszlam tam ze chca dla nas dobrze , ze chca abysmy mieli osobne. wiec i tej nadzieji sie trzymalam . dlatego jestem teraz mocno zawiedziona i ide tam znow mieszkac ze strachem ze znow zainwestujemy w cos co do nas nie nalezy. a tesciowi cos odbije i znow nas tak potraktuje. maz mowi ze on cale zycie taki byl i nie trzeba zwracac na niego uwagi. tesciowa powiedziala mi to samo. ale ja inaczej zostalam wychowana. w uczuciach , w zgodzie. dlatego ciezko mi sie tam zaklimatyzowac

nie chce zeby mnie brat splacal. dlatrego sie tego wyrzekam. nie mialby pieniedzy zeby mnie splacac.
musze isc tam mieszkac bo maz chcce. co mamy osobno mieszkac?wiadomo ze pojde za mezem. byc moze jest wygodny. on raczej sie boi ze jak sie tam nie wprowadzimy to nic nie dostanie. ma to obiecane oczywiscie tylko w slowach bo nie na papierze.
i tak. macie racje o tym mysli sie przed slubem. ja teraz zaluje ze nie pomyslalam. ale czlowiek zawsze mysli ze bedzie dobrze. nie mialam nikogo wtedy kto by sie ze mna doswiadczeniem podzielil. i tak to wszystko wyglada.
czy ktos mi powie jak temat usunac?bo nie moge znalezc

Asiu  cos jeszcze przyszlo mi do glowy...moze z innej beczki np  przychodzi do Was tesc i mowi,ze  okno mu w tym miejscu nie pasuje,bo on woli zeby bylo ,gdzie inndziej,albo czy podobaloby ci sie  np przychodzi tesc do was na gore i mowi,ze nie podoba mu sie kwietnik ,czy wasz telewizor w tym miejscu   i przestawia  to cos w inne miejsce,podobaloby ci  sie??? Pamietaj weszlas do  tej rodziny niedawno i musisz wiele rzeczy zaakceptowac,bo to ich dom i ich forteca.Nie powinnas  stale  myslec,ze ci sie cos nalezy,bo zreszta  pisalam wczesniej i inni tez.Widze,ze nie lubisz jak ktos ma inny punkt widzenia...chodzi mi o usuniecie tego tematu......zabieram klocki i po sprawie.pamietaj zgoda buduje,nie zgoda rujnuje !Asienko wszystko by Ci pasowalo,ale pod jednym warunkiem,zeby kazdy myslal tak jak TY!!!!

Zgoda, że nieładnie ze strony teściów, że obiecali coś, a potem się z tego wycofują. Choć z drugiej strony sama wiesz, ze poki nie ma nic na papierze, to nie mozna uważać sprawy za załatwioną. Choć niewykluczone, że nie bez wpływu na zmianę ich decyzji miało Twoje podejscie, "że Ci się należy". Myślałaś o tym? 
Nie odpowiedziałaś również na moje pytanie - dlaczego tak bardzo zależy Ci na mieszkaniu z człowiekiem - jak sama mówisz - nieobliczalnym i niebezpiecznym? Trudno nie pomyśleć, że chodzi Ci jednak o ten dom...
Wspominasz też o swoim mężu i jego niechęci do wyprowadzki od rodziców - i może tak naprawdę to jest główny problem? Może Ty tylko tu powtarzasz argumenty męża, który tak mocno boi się, że przepadnie mu dom po rodzicach, że w imię tego jest gotów poświęcić Wasz małżeński spokój?
Gdzie tu leży prawda?

Oczywiście, że to lenistwo i wygodnictwo!
Po co pracować na swój dom, jak można na gotowe się wepchać. To co z tego, że "dom stoi"? Czy oznacza to, że zaraz muszą dzieci mieszkać ze swoimi rodzinami, bo rodzice mają dom? Nie. Tak patrząc to żadna para po ślubie nie poszłaby na swoje, bo "rodzice mają, to trzeba z nimi siedzieć".
Czysta intencja to by była gdyby młodzi poszli na swoje i zaoferowali pomoc rodzicom, szwagrowi, a nie gdy próbują na siłę przejąć piętro. Gdyby teściowie chcieli to już by przepisali, a skoro tak nie jest to mówi to samo za siebie. To dom teściów.

A tam się nie da.
Dopóki nie macie dzieci wszystko się da.
Wiem to z autopsji, dopóki byliśmy tylko we dwoje zapierdzielałam ile wlezie, i mój mąż też. Przez kilka lat można zacisnąć pasa i odkładać ile się da.
W momencie kiedy przyjdą dzieci, sytuacja się zmienia, jedno z rodziców (najczęściej matka) zaczyna być mocno ograniczone: najpierw ciąża, trzeba na siebie uważać, praca po 12h odpada, potem choroby, lekarze, szczepienia, potem trzeba się dostosować z pracą do godzin funkcjonowania żłobka, przedszkola itd. Nie każdemu pracodawcy spodoba się fakt, że co jakiś czas trzeba wziąć L4 bo dziecko choruje.
I pomimo tego, że ludzie mają dzieci, dają radę.
Więc teraz gdy jesteście jeszcze sami, nie mów, że się nie da, bo to bzdura jest.
Po prostu jesteście wygodni.