Troche sie zagubiłam...co o tym myśleć.. - Netkobiety.pl

W tym przypadku szczera rozmowa??
Przecież on już był szczery,powiedział autorce wątku "nie umiem kochać,nie chce cie zranić ,szanuje cie wiec dlatego ci to mowie".
Jeśli zechce sam opowie o przyczynach swojego postępowania.

Poza tym czy jesteś pewna ,że on jest stanu wolnego bądź w nieformalnym związku??
Skoro tak dziwnie ucina rozmowy ,zdawkowo odpowiada możliwe że jego myśli skupione w takich momentach są na czym innym bądź kimś innym.

Ja bym radziła szczere, ale z Twojej strony pytanie...czego oczekuje od Ciebie i jak widzi Waszą znajomość??
Będzie szczery to odpowie

EDIT: nie rozumiem jak moglam go wtedy na tej imprezie tak lekceważyć...tak bardzo chciałabym jego czułości i milości..

Twoje myślenie totalnie mnie przeraża !! Czyli co?? Uważasz że gdybyś go nie lekceważyła i oddała się w całej swej okazałości...on byłby Twój?!!
Otóż mylisz się ...nie pierwszy raz wiadome iż facet zabiega koło tego na czym mu najbardziej zależy...w tym przypadku może to być seks z Tobą.
Chcesz takiej znajomości?? Chcesz aby facet Cię wykorzystywał ....pamiętaj on z góry zakłada iż kochać CIE NIE MOŻE !!!
Więcej rozwagi i nie nakręcaj się uczuciowo bo będziesz cierpieć a chyba tego nie chcesz.

Wydaje mi się, że podobasz mu się, nie jesteś mu obojętna, ale istnieją jakieś względy, które nie pozwalają mu się z Tobą związać. Może ma inne zobowiązania, jakiś problem itp. Jednakże nie radziłabym Ci dalej to drążyć. Jeżeli tak postawił sytuacje już od samego początku to znaczy, że nie będzie chciał jej zmieniać. Dla Twojego dobra radziłabym Ci się od niego odseparować, przestać pisać, nie przebywać w miejscach gdzie on jest. To uchroni Cię od bolesnego zranienia.

Wszystkie macie racje...najbardziej drastyczna będzie "separacja"...najwiecej będzie ode mnie wymagać..ale..kurcze..nawet jesli zdecydowała bym na szczera rozmowe..to jak ja zaczac. Wiem wiem pomyslicie "przesadna panikara" ale...kurde pierwszy raz mi na kimś tak bardzo zależy..

"Myślenie "co by było gdyby" , zamykanie się w sobie - do niczego dobrego nie prowadzi.. nawet jeśli się nie uda - to co z tego? jeśli jesteś teraz szczęśliwa-to będziesz miała miłe wspomnienia. "

Masz racje alfaalfa-dziękuje;)

ano raczej nie bardzo
dlatego zamiast się łudzić lepiej emocje ostudzić i na spokojnie podejść do znajomości

No bo właśnie tutaj koleżanka z forum każę być autorce wątku być szczęśliwą. Ale jak ona ma budować swoje szczęście wiedząc, że chłopak, w którym jest zauroczona z góry przekreśla ich jako parę. Droga autorko tego postu! Mówiąc te słowa nie mam zamiaru Cię zranić, chce tylko żebyś zeszła na ziemię, bowiem później, im bardziej będziesz w to brnęła zostaniesz jeszcze bardziej skrzywdzona i upokorzona. Może żebyś zrozumiała bardziej powagę sytuacji w jakiej się znalazłaś opowiem Ci moją, która do złudzenia przypomina Twoje położenie w tej chwili. Kiedyś przez rok czasu spotykałam się z facetem, który był 8 lat starszy. Spotykałam się z nim o tak, nie tworzyliśmy pary, ale miło było nam przebywać w swoim towarzystwie. Ja zawsze dążyłam do poważnego i stałego związku. Wiedziałam, że on nie chciał ze mna być, bo mi dawał to jasno do zrozumienia a jednak ciągnęło mnie do niego. I to był błąd z mojej strony. Powinnam była to przerwać w momencie gdy zorientowałam się, że on sobie ze mna pogrywa. Powiedział mi kiedyś: "Bardzo mi się podobasz, może nawet się w Tobie zakochałem, jednak stać Cię na lepszego, szanuję Cię, bo mi imponujesz pod każdym względem i nie chce żebyś cierpiała". Zastanawiałam się przez rok czasu o co mu chodziło, miałam wtedy 17 lat, dopiero zaczynałam pierwsze kroki w relacjach damsko-męskich, więc nie miałam pojęcia dlaczego tak mówi, skoro jak sam twierdził, zakochał się, co go powstrzymywało?? I wiecie co, po roku wysypało się, że jest żonaty i dzieciaty...Chcę Cię tylko przestrzec żebyś nie musiała cierpieć jak ja. Bo ja przez niemal pół roku dochodziłam do siebie. Czułam się jak szmata. Więc proszę Cię, ucz się na błędach innych, nie swoich, bo szkoda twojego życia na takie przykre przygody.

Hmm...może poprostu jest zagubiony w tym co czuje, nie chce Cię zranić, napewno wie co oznacza słowo Kocham ze tego słowa nie mowi sie od tak. Ja miałam sytuacje kiedy chlopak kłamał mi w żywe oczy że mnie kocha. Widzisz jego zainteresowanie, pisze, chce sie spotykać... to o czymś świadczy, na pewno nie robi tego z nudów. Daj mu czas poprostu.

Może zajęty, pracuje, no albo woli zadzwonic albo się spotkać, nie wszyscy lubią pisać smsy poprostu. Poczekaj. Czas jest najlepszym doradca. Ja też czekam na rozwuj mojej znajomości ale tylko do czasu.

Nie w każdej znajomości jest od razu jakieś uczucie głebsze, czasami jest przyjaźn, osoby muszą sie bliżej poznać, chce być ok bo widzisz nie chce mówić słów na wiatr, woli sceptycznie, a kiedyś gdy Ci wyzna miłość to bedzie to dla Ciebie wielka radościa i szczęściem czego Ci życze z całego serca.

Dziewczyny! Proszę Was, dlaczego Wy jesteście takie łatwowierne ?? Rozumu własnego nie macie ?? Nie wiem czy Wy tak mówicie dlatego, że nie chcecie znać prawdy i sobie wmawiacie, czy po prostu ta Wasza miłość przysłoniła Wam oczy. Jeżeli chłopakowi zależy na dziewczyny to zabiega o jej względy póki jej nie zdobędzie, robi wszystko dla Was, dosłownie wszystko. A oni Wam nie odpisują na smsy cały godzinami, ba, nawet dniami, a Wy ich jeszcze tłumaczycie?? Ogarnijcie się ! Postawcie się w miejscu faceta, dziewczyna, na której Wam zależy pisze smsa a Wy nie odpisujecie. To jest znak, że Was lekceważy. Zajęty, zapracowany ?? Dajcie już spokój, bo się tylko upodlacie...Jak się chce to się potrafi. Napisanie smsa to nie godzina tylko niecała minuta, więc już proszę, przestańcie się tak zachowywać, bo Wasze tłumaczenie ich zachowania jest żenujące. Szanujecie się dziewczyny ?? To odpuście, nie zamieniajcie się rolami z facetami i pozwólcie aby to oni o Was zabiegali a nie Wy o nich...Ja bym się czuła upokorzona gdybym to ja ciągle biegała za facetem...

Nie będę się kłóciła, bo to nie ma sensu. A ta dziewczyna sama niedługo poczuje gorzkie rozczarowanie. Nie ma tutaj tłumaczenia, że coś mu chodzi po głowie, ma barierę. To są tylko głupie, puste i denne wymówki. Zapamiętajcie sobie dziewczyny: faceta zakochany=facet zabiegający o względy . Koniec, kropka. Jeżeli wolicie sobie wmawiać i siebie oszukiwać to w porządku. Będziecie na własne zawołanie i przez własną głupotę cierpieć. Facet nie jest zainteresowany, nie daje żadnych sygnałów, a Wy brniecie w to. Nawet jeżeli Wam się uda, to i tak posypie się w krótkim czasie, bo jak chłopak na samym początku nie jest skory aby zachęcić do swojej osoby dziewczynę to krucho widzę ich przyszłość.

Nikinda, oczywiście, że są takie przypadki, że facet na początku zabiega a potem rzuca. Znam nawet taką parę. Ale jeżeli od samego początku nie jest dobrze to później będzie już tylko gorzej, takie jest moje zdanie.
Dziewczyny za bardzo się starają, podają się na srebrnej tacy, a tak nie powinno być, to my mamy być zdobywane, nie odwrotnie. Śmieszą mnie takie kobiety, byle tylko go dorwać, zatrzymać dla siebie, ale jeżeli facet nie jest wystarczająco zaangazowany taki związek prędziej czy później się posypie.

Najlepiej będzie jak z nim porozmawiasz. Powiedz mu otwarcie, że dręczą Cię te słowa, które wypowiedział. Poproś o wytłumaczenie, co przez nie miał na myśli. I jakie ma zamiary wobec Ciebie skoro skreślił Was już na samym początku. Dla mnie to jest gra z jego strony, aczkolewiem mogę się mylić, bowiem nie znam całej sytuacji. Ale w Twojej intencji jest wybadanie go, musisz pokierować rozmową tak aby jak najwięcej z niego wyciągnąć.

Dla jasności - przeczytałem tylko pierwszy post w tym wątku...

To jest facet z problemami emocjonalnymi i co ważne zdaje sobie z nich sprawę, więc istnieje szansa na zmianę jego stanu. Powiedział Tobie o nieumiejętności kochania dlatego, że liczy na pomoc w tej kwestii. Mężczyzna mówi o takich trudnych sprawach tylko osobom, którym bardzo ufa i darzy szacunkiem, więc myślę że powinnaś się czuć wyróżniona, tym bardziej jeśli Tobie na nim zależy. Powinnaś z nim poważnie porozmawiać o tej sytuacji, sprowokuj go do jej wyjaśnienia lub po prostu powiedz wprost o co chodzi. On został poważnie zraniony/skrzywdzony, ale jego męski honor nie pozwala się do tego przyznać wprost, jednak jeśli chcecie myśleć o poważnym związku to będzie musiał się zwierzyć. Postaraj się być wyrozumiała, nawet jeśli jego problemy wynikają z jego winy. Być może on nie będzie chciał być z Tobą szczery i opowiedzieć o swojej przeszłości, jednak bądź stanowcza. Bez rozwiązania tego problemu nie stworzycie związku, no chyba że patologiczny...

Jestem mężczyzną od 33 lat, sporo czasu spędziłem w męskim towarzystwie, więc sporo na ten temat wiem.

Upadamy po to, aby nauczyć się wstawać...

Aro7 cieżko mi go rozgryśc,boje sie ze gdy bede sie byt czesto odzywac odbierze to jako narzucanie sie..dlatego jestem powsciagliwa i raczej czekam na jego ruch..owszem spotykamy sie..on na tych spotkanaiach zachowuje sie tak jakby dosłownie bał sie mego dotyku..a czasem sam prowokuje pocałunki itp..nie mam kompletnie pomysłu co zrobic by stac sie mu blizsza...nie chce sie narzucac i jesli trzeba bedzie to nie bede kontynowała tej znajomosci...ale czuje ze tak jak juz wspomniaąłm rodzi sie we mnie uczucie do niego...wiem ze rozmowa wiele by dała..ale ja nieuleczalnie choruje na strach przed odrzuceniem..wiem wiem..powinnam z tym walczyc a jednak nie umiem,noje sie ze po takiej rozmowie on wprost by powiedział ze to co mowili wczesiej ze nie umie kochac itp to prawda..nie wiem,naprawde kompletnie nie wiem co robic Aro7,pomoz mi go zrozumiec...bo ja trace siłe..a mimo rodzacego sie jeszcze uczucia ,powoli zaczynam tracic tez checi..

My_little_sweet_terrorist]

Ja uważam, że nie warto się bać na zapas. Ryzyko jest wpisane w życie ludzkie i wręcz musimy ryzykować. Z twojego najnowszego posta wynika, że nie wierzysz w to co powiedział, że nie umie kochać. Radzę Ci jak najszybciej w to uwierzyć. Skoro facet tak mówi to znaczy, że przełamał wrodzony opór, coś takiego jest dla mężczyzny trudne, więc należy brać jego wypowiedź na poważnie.

Ale tak jak już napisałem, jego stan można zmienić, potrzeba do tego dwojga, a najlepiej jeszcze psychologa lub seksuologa. Raczej wątpię, że poradzicie sobie z tym problemem sami. Ale jeśli on nie będzie chciał współpracować to jako dorosła osoba będziesz musiała podjąć konkretną decyzję i albo zerwiesz ten związek albo będziecie się męczyć. Szkoda twojego czasu i nerwów na kogoś tak pokręconego, kto nie chce nad sobą pracować...

P.S. W jakim jesteście wieku?

Obydwoje mamy 19 lat.

Aro7,jak myślisz moge pokazywać to ze sie o niego np. martwie,mimo ze nie jestesmy razem,boje sie ze moze zaczac to odbierac jako przesadne narzucanie sie z mojej strony.

szkoda ze wciaz nie wiem jak rozwiązać tą sprawe,co robić..