Brzydka = zawsze sama? - Netkobiety.pl

Witaj. Założę się, że większość przykrych opinii na swój temat usłyszałaś bardziej lub mniej wprost od tzw. koleżanek. Jak to określiłaś lekka otyłość to pojęcie dość szerokie i mocno subiektywne. Dla kogoś lekka otyłość to 5kg a dla kogoś innego 20 lub 30kg. Ludzie mają podświadomą tendencję do wybierania sobie partnera możliwie jak najbardziej idealnego. Zarówno kobiety jak i mężczyźni. Oczywiście kryteria są zupełnie inne i myślę, że wygląd jest jednak ważniejszy dla facetów. Ale nie ma jednego słusznego kanonu urody. Jeden facet woli typ wieszaka, inny woli jak jest troszkę ciałka. Myślę, że z tego co piszesz wyłania się obraz interesującej i ciekawej kobiety. Uroda jak mówię to rzecz względna i myślę, że jest wielu facetów których mogłabyś zainteresować. Więcej wiary w siebie.
A co do kilku czy kilkunastu kg więcej to jeśli Tobie to przeszkadza to postaraj się z tym coś zrobić. Dla własnego zdrowia przede wszystkim, ale i dla komfortu psychicznego. Ludzie nas postrzegają nie lepiej niż my sami siebie postrzegamy. Jeśli masz niską samoocenę, to i inni będą Cie niżej oceniać. Od tego zacznij. Powodzenia i pozdrawiam.

Dziękuję Wam za odpowiedzi .

Rafix, myślę, że moja samoocena nie jest ani zbyt wysoka, ani zbyt niska - jest po prostu adekwatna. Wiem, że mam pewne mankamenty w swojej urodzie, więc nie zachowuję się jak Miss Universe. Ale wiem też, że posiadam np. piękniejsze oczy, niż niejedna ogólnie bardziej atrakcyjna kobieta (i nie jest to przytyk tym ładniejszym, bynajmniej!). Z drugiej strony wiem, że mam fajną osobowość, ciekawe plany na przyszłość, wiele zalet. Więc wychodzi raczej na taki "złoty środek" .

Co do nadwagi, to u mnie jest to ok. 15 kilogramów (to właśnie w terminologii medycznej określane jest jako "lekka otyłość". Niestety lekarz powiedział, że ze względu na znacznie spowolniony metabolizm nie jestem w stanie ich zrzucić. Na szczęście mam dostać specjalne leki, które mają pomóc mi się z tym metabolizmem uporać, więc się nie przejmuję. Mam proporcjonalną sylwetkę, ładne nogi, ćwiczę, staram się zdrowo odżywiać.

Mam sporo wiary w siebie, jestem osobą lubiącą towarzystwo i lubię być w centrum zainteresowania. Nie kryję się po kątach i nie płaczę, ani nic z tych rzeczy.

Mussuka - dzięki za kubeł zimnej wody . Mój problem tkwi w tym, że z jednej strony do obrazu pełnego szczęścia brakuje mi miłości (i nie mam tutaj na myśli żadnej nierealnej, lukrowanej sielanki), a z drugiej wszyscy wokół (rodzina, znajomi) mówią mi, że nikogo nigdy sobie nie znajdę, bo nie jestem wystarczająco ładna. Ciągle przypominają mi o tym, ze jestem brzydka, beznadziejna, skreślona na starcie. I to nie jest moje urojenie, oni naprawdę twierdzą, że jak np. znajomy odprowadzi mnie z zajęć, to nie dlatego, że mnie lubi, ale dlatego, że jest dobrze wychowany i brzydkiej nie chciał odmówić. Ja tak nie uważam, ale wydaje mi sie, że w tym tkwi mój problem - ja twierdzę, że jestem naprawdę ok, a inni ciągle dają mi do zrozumienia, że zdecydowanie nie jestem ok. Ja czuję się całkiem dobrze sama ze sobą, ale wiem, że inni nie czują się dobrze ze mną. A wiadomo, że związek nie składa się z jednej osoby.

Mussuka - niestety, to najbliższa rodzina, zarówno rodzice, jak i rodzeństwo. Jako dziecko też byłam pulpetem i strasznie się od nich nasłuchałam odnośnie swojego wyglądu. Nawet siostra nie zwracała się do mnie po imieniu, tylko "spaślaku", "paszkwilu" itp. Wtedy to strasznie przeżywałam, teraz potrafię podejść do tego z większym dystansem. Ze znajomymi na szczęście jest łatwiej, choć o dziwo najbardziej przykre słowa też słyszałam od tych, którzy byli najbliżej mnie i chcieli być po prostu szczerzy. Ci, których znam słabiej/mniej, nie mają takiej odwagi zazwyczaj. Nie wiem, chyba mam po prostu jakiegoś pecha do ludzi.

Co do wątku - podeslij link, jak znajdziesz, chętnie się podepnę .

PS. Ja wcale nie jestem gruba, mnie jest po prostu więcej do kochania .

Twoja siostra ma szczescie, ze nie jest moja siostra. Mialaby duze ubytki w uzebieniu!
Co do epitetow od najblizszych to rece opadaja, jak mozna wlasnemu dziecku taka krzywde czynic.
Rozumiem z Twoich postow, ze Ty chudniesz i tyjesz etapami? Raz pulpet, potem szczupla dziewczyna, teraz puszysta choc nie gruba?

Bardziej niz te bzdety z otoczenia i ewentualni utraceni adoratorzy, zainteresowalabym sie wplywem tych wahan na Twoje zdrowie. Schudlas kiedys, uda sie i teraz a Twoje postscriptum jest bardzo optymistyczne.

drugi watek juz znalazlas;)

Na atrakcyjność ,jak wiele razy pisałam, nie składa się tylko wygląd.
Dobrze, że masz zdrową samoocenę, tak trzymaj !
Z problemem nadmiernego owłosienia i ja się borykam, bo prawdopodobnie mam PCOS i niestety to też moja zmora. Często mam na brzuchu, na nogach dużo, na udach, pod kolanami, przy pupie dużo. Wiem, że laser na to raczej nie działa, bo to niestety problemy hormonalne. Golę się jednorazową maszynką, ponieważ mam wrażliwą skórę i inne metody kiepsko na mnie działają. No, ale wiadomo prawie ciągle muszę się golić. Mój chłopak wie o moim problemie i nie narzekał nigdy, zdarzyło mi się być przy nim trochę zarośniętą, ale na ogół się golę, bo naprawdę potrafię dużo tego mieć, wiadomo, że więcej od statystycznej kobiety.
Moim zdaniem, nie ma przeszkód, byś poznała fajnego faceta, któremu nie będą przeszkadzac nawet nadprogramowe kilogramy, ja też chyba kilka mam (170 cm i 68 kg, spory brzuszek). Brzuszek chcę zrzucić trochę, mam nadzieję, że się uda .
Grunt, że masz obok bliskie osoby, reszta to dobre nastawienie;) .

Twoja choraba najcześciej jest wiązana z nadmierna produkcja testorteronu, piszesz, że jestes w trakcie diagnozowania przyczyn wystąpienia tego zchorzenia u Ciebie- poczekaj na ostateczne rozpoznanie przyczy i do tego momentu nie stosuj żadnych diet.
Pisałaś, ze byłas na diecie 500 kcal- to b. źle, bo masz za dużo testosteronu a za mało estrogenów a tłuszcze budują te hormony ( tak w skrócie- sama jestes z pewnoscia w tym doskonale zorientowana) wiec stosujac diete bogotłuszczową jeszcze bardziej obniżaasz poziom estrogenów.
Z odchudzaniem poczekaj do rozpozaniania a potem znajdź dobrego endokrynologa.
A to, że masz nadwage (bo otyłością tego nie można nazwać) czy problem z owłosieniem nie robi z Ciebie automatycznie brzydkiej kobiety.
Ja też miałam nadwage, w wieku 18 lat przy wzroście 164 cm wazyłam 80 kg i tez miałam zaburzenia hormonalne poniewaz mimo diet i obozów odchudzających ta waga trzymała mi sie jak rzep, a gdy hormony przestały szaleć schudłam sama z siebie- stosujac niezbyt drastyczna diete i regularnie uprawiając sport i wiem, ze rodzina umie dopiec (i to jak!!!!!!!!!).
Doprowadz do porządku swój organizm a reszta moze okazac sie łatwiejsza niż myślisz- to Twój piorytet.

Ale gadasz głupoty kto tak Ci wmówił że , jesteś nie ładan nie ma kobiet brzydkich jak już to są nie zadbane a Ty czytam dbasz o siebie używasz perfum i bardzo dobrze że , dobrze Ci w swoim ciele ktoś jeszcze Cię zauważy zobaczysz ja też jestem troszkę gruba jak to mówią kochanego ciałka nigdy nie za wiele Znam brzydkie kobiety ale te nawet o siebie nie zadbają ppaierosy w gębę darcie się po ulicy krzyki na dzieci i śmiech. Ty mówisz o pasjach o modnym stylu ubierania to robisz coś w tym kierunku i BARDZO DOBRZE

cześć. Nie zgodzę się z osobami , które piszą ,że to wspaniale bo masz zdrową samoocenę , wesołe życie itp.

Wręcz jak czytam twój wpis , widzę ,że jesteś po 1 nieszczęśliwą osobą po 2 pełną kompleksów.
Piszesz, że uważasz ,że nie jesteś brzydka. Myślę, że jesteś typem z osobowością skrajnie zmienną. Raz twierdzisz, że nie jesteś brzydka i wymieniasz swoje atuty, a za drugim razem piszesz o tym ,że jesteś na tyle brzydka , że nie znajdziesz partnera, bo jak zatytułowałaś swój wpis? No właśnie tak.

Wywnioskować mogę z tego, że jesteś osobą pełną kompleksów , która tylko próbuje się zareklamować więc parę miłych słówek o sobie napisze. Nie obrażaj się broń boże na mnie. Wydaje mi się , że zbyt wiele razy usłyszałaś ,że jesteś brzydka i przez to nie wierzysz kompletnie w siebie , chociaż zauważasz minimalne atuty własnej osoby. Myślę i pragnę Ci powiedzieć , że IDEAŁ to nie jest filmowa blondynka z noga do nieba o błękitnych oczach i promiennej cerze, to po prostu osoba, która jest podobna do nas w takim stopniu, że chcemy ją do siebie przygarnąć. Ludzie dobierają się na zasadzie odmiennych cech genetycznych , ale podobnym trybie życia , i cechach fenotypowych. Czyli o podobnej budowie ciała, podobnym stopniu zatłuszczenia organizmu, podobnych rysach twarzy, które nie koniecznie są widoczne gołym okiem. Dla każdego z nas ideał oznacza co innego . Nie ma ludzi z okładek i magazynów. Świat nie jest idealny i plastikowy. Nawet twarze z 1st stron gazet poddaje się obróbce graficznej. To, że masz męski zarost na Ciele nie oznacza ,że nie jesteś ideałem. Twoim zadaniem ode mnie jest to abyś kupiła sobie magiczny lejek do uszu , jak ktoś obraża Twój wygląd - wpuść to jednym uchem , a wypuść drugim. Pamiętaj ,że nie możesz brać sobie każdych słów do serca , i pozwolić  na to by ktoś dominował Tobą i kierował Twoim życiem , nastrojem .

Wszystko leży w Twoich rekach i dopóki nie uwierzysz w to ,że możesz nikt w to nie uwierzy. A zatem powtarzaj sobie codziennie , że jesteś piękna , to wcale nie jest głupie ...Po prostu mózg rejestruje te słowa i po pewnym czasie zapamięta je i wpoi do Twojej świadomości. Jeśli poczujesz się w końcu wyjątkowo , to wtedy zauważysz ,że potrafisz zaczarować nie jednego mężczyznę . Pozdrawiam

Jaskółko, spokojnie! Całkowicie rozumiem Twoje obawy, sama przechodziłam przez poważne problemy, których nie dało się rozwiązać bez skalpela.
Ale u Ciebie nic nie jest przekreślone. Wygląd jest istotny dla każdej kobiety, ale nie ważne ile kilogramów - zadbany wygląd jest kluczem do sukcesu.

Gdyby selekcja naturalna stawiała szczupłe blond piękności na piedestale nasz gatunek już czekałby koniec. Ile ludzi tyle gustów. Myślę, że częściowo sama tworzysz ?problem?. Może gdybyś spojrzała na siebie bardziej ?trzeźwo? odkryłabyś, że ludzie tak samo zobaczą Ciebie. Mówisz o pewności siebie, ale chyba jednak jest ona trochę na pokaz ? przynajmniej z mojej perspektywy. Często nie chcemy pokazać po sobie słabości, jesteśmy ?pewni siebie?. Ale ta słabość jest ciągle w nas.

Wiele osób ma różne problemy, czasem naprawdę poważne. Boimy się oceny, ale ludzie, partnerzy, przyjaciele naprawdę są w stanie zaakceptować, a nawet pokochać ?mankamenty?.
Nie wiem jak wyglądasz, ale szczerze nie wierzę w brzydkie kobiety , jedynie w niezadbane. A Ty jak sama powiedziałaś tego problemu nie masz, więc jedyne, nad czym radzę Ci popracować to nad samooceną ? by była szczerze wysoka

Oczywiście, że laser działa. Tylko porządny. Wydałam niepotrzebnie pieniądze na jakieś takie paskudztwo, którym mnie dotykano (i w niektórych miejscach poparzono); trwało długo i zero efektu, wszystko odrosło. Ale inny laser działa. Błyskawicznie i skutecznie. Niestety, nie wystarczy raz czy dwa, a szkoda. Trzeba powtarzać, powtarzać, powtarzać... Lepiej wychodzi, gdy ma się ciemniejsze włosy.

Przyczyną zaburzeń w gospodarce hormonalnej mogą być policystyczne jajniki.

Mojemu Kochanemu nie przeszkadza ani moja nadwaga (zresztą była większa) ani hirsutyzm.

Czy nie możesz rozstać się z rodziną? Nadwaga może wtedy zniknąć bez problemu i szybko - nie będziesz atakowana, nie będziesz się osłaniać tkanką tłuszczową.