Moje małżeństwo umarło. Dla mnie to była odskocznia i wielka nadzieja - Netkobiety.pl

A mąż? Wie co się z Tobą dzieje i jaka jest tego przyczyna?
Postępujesz niedojrzale. Wdałaś się w romans niczym naiwna nastolatka, a przecież jesteś już żoną i matką...Na dodatek z szefem, który również ma rodzinę. Widać, że chyba nie dorosłaś do małżeństwa, albo ślub był zbyt pochopną decyzją. Myślisz bardzo egoistycznie, krzywdząc wiele osób ze swojego otoczenia...Emocje emocjami, ale zdrada zdradą. Zmień pracę i ciesz się, że masz jeszcze męża.

mąż widzi mój codzienny płacz, wie że nie jestem szczęśliwa z nim, on ze mną też, ale nie wie o tym drugim..

no wlasnie nie ma sensu takie malzenstwo.. ale maz twierdzi ze skoro mamy dziecko to musimy sie starac i byc rodzina.. a ja nie potrafie udawac milosci myslalam nad zmiana pracy, ale bardzo ciezko u mnie w miescie z praca.. a wiadomo ze bez pracy nie da rady czlowiek sie utrzymac. dziewczyny czy bylyscie w podobnej sytuacji?

Błagam Cię, rowiedź się z nim. Dla dobra dziecka właśnie. Myślisz, że dzieci nie widzą udawanej miłości? Widzą i potem łapią taki wzorzec na przyszłość. Nie pomagasz swojemu dziecku, a jedynie jeszcze bardziej je krzywdzisz. Narażasz na wysłuchiwanie kłótni, na to, że dziecko widzi jak ojciec traktuje matkę bez szacunku etc. Ani Ty ani dziecko nie będziecie w tej rodzinie szczęśliwe. Rozwiedź się i znajdź sobie porządnego faceta.

wiem chyba naprawde bede musiala sie rozwiesc.. tylko strasznie sie boje bo moj maz ciagle straszy ze zabierze mi dziecko, ze predzej zabije niz mi odda dziecko:/ z pracy bym odeszla- tylko bez kasy sobie nie poradze. zaluje ze wogole tutaj sie zatrudnilam i poznalam "jego"- wkradl mi sie w serce a sam ma mnie w dupie. ehh..

a wiecie co jest najgorsze? ze mam swiadomosc ze ten drugi nie jest wart, ze sie bawi, a pomimo tego nie moge przestac myslec, czuc, ciagnie mnie do niego jak cholera i pomimo tego czekam codziennie z glupia nadzieja ze go zobacze. naiwna idiotka. i nie radze sobie z tym. paradoks. wiedziec ze ktos nie jest wart a pomimo tego kochac caly czas..

W twoim wątku są dwa różne tematy, to jak czujesz się w małżeństwie i co w nim przeszłaś oraz ty i układ z kochankiem.

Niestety krzywd się tak łatwo nie zapomina, mąż i ty rozwaliliście swoje małżeństwo. Nie ma sensu tkwić w tym "dla Dziecka"
Bo dziecko widzi wasze oddalenie, widzi twoje łzy, słyszy krzyki. Rozstańcie  się bo nie warto niszczyć sobie i dziecku życia.
Dodam tylko że zastanawia mnie to co napisałaś ze uczucie miedzy wami wygasło.
Uczucia w związku trzeba podsycać, dwoje ludzi na to pracuje i jest to stały proces który powinien trwać do końca życia.
U was zarówno mąż jak i ty nie robiliście nic by podsycać wspólny żar i zdechło uczucie.

Co do sprawy z kochankiem. Nie wiem czy jesteś tego świadoma ale wielu mężczyzn ale też i kobiet "wyspecjalizowało" się w takich pobudzających adrenalinę romansach.

Wchodząc w układ z tobą twój kochanek miał frajdę zdobywając coś co nie było niego. Dawało mu to stopniowy coraz większy dreszczyk. Czuł się ożywiony pożądany flirtując z tobą.
Próbował gdzie ustalisz granice co wolno co nie.
Jeśli się opierałaś to zdobycie takiej  ofiary daje jeszcze więcej adrenaliny.

Ustalił on od początku w swojej głowie ze jego rodzina jest priorytetem, ale jakby jakiś flirt to czemu nie. Bez uczuć głębszych tylko romans. Po skonsumowaniu po prostu straciłaś  dla niego urok.
Nie musiał cię zdobywać bo już wszystko dostał.
Wiec na twoje dalsze coraz bardziej rozległe żądania uczuć reaguje już tylko unikaniem.
Dlaczego? Bo wywołujesz w nim wspomnienie że zdradził prawdopodobnie kolejny raz żonę,drażni go twój widok, twoje daj więcej.
Reguła była prosta z jego strony, to ty zrobiłaś błąd wchodząc w uczucia. On jasno określał flirt czasem bzykanie ale zero uczuć.
Chłodził cię żebyś tyle o nim nie rozmyślała, że to dla twojego dobra prawda?Standard.

W tej chwili widzi już w tobie tylko osobę , kobietę która dała się uwieść, która za dużo wie i za dużo sobie dopowiada.
Nie szanuje cie jako kobiety mimo iż spał z tobą, po prostu dostał co chciał i nie chce więcej. Zaproponuj mu na niby że koniec z uczuciami a tylko seks to będzie to robił kilka razy ale i tak odejdzie w końcu.
Dlaczego? Bo potrzebna mu będzie kolejna zdobycz, kolejna adrenalina.

Co więcej wiesz jak to się skończy? Jeśli dalej będziesz mu mówić kocham, tęsknie i szlocham to oskarży cię że to Ty go uwiodłaś. To ty chcesz mu rozwalić rodzinę, dziecku zabrać ojca.
Wejdzie w rolę Twojej ofiary i na koniec jeszcze wylecisz z roboty. 

Przykro mi ale ten pan jest uzależniony od kręcenia w głowie zajętym i nie tylko kobietom. Dałaś się na własne życzenie  standardowo złapać w pułapkę.
Chcesz zobaczyć co twoje kochanie ma za twarz i opinie o tobie?Powiedz mu że nie wytrzymasz tego i powiesz jego żonie wszystko.
Wtedy zobaczysz prawdziwe oblicze tego człowieka. I to nie bedzie ten wydumany ukochany.

Ja na twoim miejscu zachowała bym resztę godności i przestała się płaszczyć o namiastki uczucia. Wszystko to było dla niego zabawą,frajdę.
Nie pytaj siebie czemu on się odkochał  bo moja droga on nigdy nie kochał...
Nie płacz nie proś, to i tak jego ci nie wróci. Zacznij odbudowywać własna godność. Uznaj że zostałaś oszukana, pokaż że cię to nie złamie.
Nie poświęcaj uczuć, myśli komuś kto jest po prostu bydlakiem i tyle.

Znajdź sobie jak najszybciej nową robotę, bo prędzej czy później szef Cię wyleje. Siedzeniem i biadoleniem - niczego nie załatwisz.

Spójrz na to z boku - jesteście z szefem dwójką dorosłych ludzi, z zobowiązaniami w postaci rodzin, postanowiliście się zabawić, fajnie było ale się skończyło. Koniec kropka. Nie obiecywał Ci że kocha na zabój, odejdzie od żony, etc. Od początku układ był prosty i oparty na dreszczykach, chemii i bzykaniu.

Ładne słówka? A jak Twoim zdaniem facet zachęca laskę do pójścia z nim do wyrka? "Zdejmuj majtki lala?" Dobry bajer to podstawa sukcesu. Niestety podłożyłaś się już na samym poczatku - nie potrafiłaś rozróżnić pracy od życia prywatnego.

NIE chodzimy z bezpośrednim przełożonym na drinki, NIE wprowadzamy go w niuanse naszego życia prywatnego, NIE ucinamy osobistych pogaduszek o dupie maryni. Twoje zachowanie zostało odczytane jako zachęta to przeniesienia znajomości na grunt prywatny, znajomość się przeniosła, zaliczono. Każdy wraca do swoich zajęć. Tym bardziej że on problemu nie widzi - to Ty masz wąty.

Brutalne ale prawdziwe.

I teraz - jesteś dla niego jak zapłakany wrzód na dupie. Jestem przekonana że tylko kombinuje jak się natychmiast wymiksować z niezręcznej sytuacji, zanim Ci "odwali" i zaczniesz robić sceny publicznie. Szukaj na gwałt nowej roboty - po prostu.

Co do małżeństwa, którego rozpad nastąpił właściwie po roku. Pomijając fakty, które do tego doprowadziły - absolutnie uważam, że każde z Was powinno ułożyć sobie życie na nowo. Jeśli jesteś na 100% przekonana, że TO NIE TEN - po prostu się rozwiedź. Nie da się tak po prostu "odebrać" dziecka - muszą być ku temu odpowiednie przesłanki. Opieką możecie podzielić się sprawiedliwie, bądź też możesz przytoczyć dowody wskazujące na fakt znęcania się ojca nad dzieckiem - jeśli takowe posiadasz lub posiadać będziesz.

A moze jednak warto się zastanowić i spróbować nie odbudować - a zbudować ten związek na nowo? Są poradnie, są mediatorzy, są terapie małżeńskie.

Nie wyobrażam sobie wychowywania dzieci w takiej atmosferze - jaka panuje u Ciebie w domu. Syn jest już na tyle duży, że nasiąka Waszym jadem jak gąbka, uczy się i w przyszłości będzie naśladował. Teraz gra nie idzie tylko o Ciebie, Twoje szczęście bądź nieszczęście, miłość, dupcenie czy co tam jeszcze. W momencie kiedy powołałaś na świat dziecko - bierzesz za nie absolutną odpowiedzialność i Twoje decyzje przekładają się bezpośrednio na jego rozwój, wartości, poczucie miłości, wzorce.

Teraz nie Ty jesteś na pierwszym miejscu - tym bardziej że sytuacja w której się znalazłaś - jest tylko i wyłącznie Twoim wyborem. Nikt Ci nie kazał, nie zmuszał, sama polazłaś.

A teraz usiądź na czterech, przestań z siebie robić ofiarę brazyliady i się zastanów jak zbudować dziecku normalny dom.

Kriss ale z Ciebie brutalna osoba:) ale racja racja.. tylko wiesz łatwo powiedzieć nie rób z siebie ofiary, a ciężej zrobić kiedy serducho ściska.. ale człowiek uczy się na błędach..

dzięki dziewczyny:)
różyczka a ty doskonale opisujesz to co ja właśnie czuję.. idealnie mnie rozumiesz.. właśnie nie to boli że ktoś nie kocha tylko to że dawał takie znaki, rozkochał a okazało się to tylko zabawą. no cóż będę szukać innej pracy, bo nie uwolnię się od tego uczucia widząc go codziennie..

mandarynka1234 to strasznie niepoważne i niedojrzałe podejście do małżeństwa, ogólnie do życia. Bycie z kimś tylko dla reguły, nie ma przyszłości. Stracicie do siebie resztki szacunku. Lepiej rozstać się niż toczyć pod jednym domem ciągłe walki, albo życie koło siebie, a nie z sobą....
Spieprzyliście sobie życie i swojemu dziecku. Może brutalne słowa, ale sami na własne życzenie
Sama nie wiem czego Ci życzyć. Chciałaś być z facetem kosztem jego rodziny...
Myślę, że facet poprostu się Tobą pobawił i albo znudził, albo opamiętał.

Yyyy ja sprawdziłam - to ten sam wątek, tylko tytul zmieniony. Dziwne.

Ja też robię się wredna i złośliwa jak czytam wpisy autorki ))  Przepraszam ale ręce mi opadają....

po pierwsze to od kiedy ktos zmienia tytul watku ot tak- bo poprzedni sie nie podobal? to admin tak kazdy tytul zmienia ot tak bo nie pasuje do tresci? po drugie- a czy ja szukam tutaj usprawiedliwienia i glaskania po glowie? poprostu poczytalam watki wielu osob, ktore tez popelnialy bledy i widze ze taka rozmowa pomaga chyba prawda? tak wiem zrobilam zle, ale jak juz wczesniej pisalam- za przeproszeniem nie bzykalam sie z typem ciagle i nie na tym to polegalo- ok zdarzylo sie 2 razy pod wplywem glupich emicji- czego teraz zaluje, ale to sa czyny a w sercu co innego. to jest raczej wiez duchowa i tego chce sie pozbyc. po to tutaj napisalam zeby znalezc jakies rozwiazanie jak wyjsc z tej sytuacji- tzn jak przestac myslec o tym drugim i jak szybko i bezbolesnie zapomniec. bo chyba niejedna z was byla w takiej sytuacji? a nieeeeeeeeeee przeciez wszyscy wokol sa swietojebliwi i zawsze wierni w myslach i czynach swoim partnerom. nie zrozumie nikt kto w podobnej sytuacji sie nie znalazl.

niee nie obrazilam sie tylko latwiej jest porozmawiac z obiektywnymi osobami, niz przykladowa z mama czy przyjaciolka..

Skoro nie koniecznie lisczysz na głaskanie, to Ci coś napiszę, prawda jest taka, że trafiłem tu idąc za Tobą tropem z innego wątku, gdzie oczy przecierałem, gdy docierało do mnie jak się wplątałaś w to co uważasz za miłość i jakie masz oczekiwania od niej:

Przeanalizuję sobie Twój wstęp

- Moje małżeństwo praktycznie umarło, więc dla mnie to była odskocznia i wielka nadzieja
- Poczułam się pożądana, chciana, "lubiana" przez kogoś w końcu
- Jak wspominałam coś o uczuciach to mówił "oj tam po co wiązać w to uczucia", "nie myślmy o przyszłości, tylko cieszmy się teraz", jedyne co mówił to "lubię cię"
- a ja jego pokochałam.. był moją nadzieją na lepszą przyszłość

Sama sobie jesteś sobie winna, czego nie rozumiesz w słowach ? po co wiązać w to uczucia ? to jest jasny klarowny komunikat! Seks tak ? uczucia ? nie! On Cię nie oszukał, sama się oszukałaś i nakręciłaś. Wcale się nie dziwie, że kiedy nic sobie nie robiłaś z jego słów stało się tak :

.. kiedy pytam co się dzieje mówi mi że to przez pracę, że nie ma czasu przyjeżdżać, że nie ma czasu napisać, zadzwonić

Egoistycznie patrzyłaś, na i uwierzyłaś w wymyślony przez siebie stan rzeczy, tylko, że nie zauważyłaś, że nikt nie chciał do Ciebie dołączyć, chciałaś mieć coś czego nikt Ci nie obiecywał, ba Ty masz nawet o to pretensje, co jest kompletnie idiotyczne:

.. brednie.. ale przecież jak się chce to człowiek zawsze znajdzie chwilę czasu.. ja szaleję jak go nie ma, w domu nie mogę się skupić tak bardzo tęsknię, a on..?

a on ma mnie chyba gdzieś.. spaliśmy ze sobą 2 razy.. ja zakochana.. szczęśliwa... on poprostu chyba się bawił

I co z tego że spaliście ze sobą, pytam co z tego? Parafrazując kogoś, to Ty nie wiedziałaś, że ludzie uprawiają ze sobą seks dla przyjemności, a nie z miłości, czy też w celach prokreacyjnych?

a ja nie mogę poradzić sobie z tym.. nie potrafię poradzić sobie z tym, że nagle z dnia na dzień to gaśnie u niego, ze coś zaczęło się rozkręcać, ja kocham na zabój, a u niego przeciwnie..

Obudź się, nie on Cię wykorzystał, lecz to Ty go wykorzystałaś. Przypisałaś mu rolę, w którą on od początku mówił, że się nie pisze. Ubrałaś, go we wszystkie swoje potrzeby i niespełnione wizje, oczekiwania, postawiłaś mu wymagania, których on nie tylko nie mógł odrzucić, lecz nawet nie znał. Dziwisz się ze jak się zorientował, co dla Was, dla niego, szykujesz, to odechciało mu się. Uważasz, swoją postawę jako fair wobec niego?

.. a ja głupia codziennie czekam w pracy, wypatruje.. i tęsknie jak szalona.. nie umiem skopić się na pracy, lży cisną się same do oczu.. ja go kocham.. on mnie "lubi" i powiedział ze uczuć w to nie chce wiązać..

Myślę, że głupia to jest wyjątkowo trafne określenie które wobec siebie użyłaś. Nie masz prawa rozliczać go z czegoś, czego wspólnie nie wypracowaliście.

.. o uczuciu z jego strony nie było mowy.. a myślałam na początku ze on tez coś czuje.. naiwna idiotka..

Może się przy tej okazji jednak czegoś nauczysz. Zapamiętaj sobie raz na zawsze, związek buduje się i utrzymuje w oparciu o rozmowę, a nie na wyobrażaniu sobie, tego co myśli druga strona i bazowaniu na tym.

?wykrzyczałam mu ze bawił się mną.. on oczywiście zaprzecza.. "nie Aniu nie mam cie gdzieś, lubię cie, nie jesteś zwykłą koleżanką"..

I miał chłop rację, zwykłych koleżanek się nie bzyka! Jesteś jego kochanką, tyle, że najwyraźniej nie umie uzyć tego słowa podobnie do słowa ?spadaj?

.. i nie mogę zrozumieć jak ta iskierka namiętności mogla tak szybko u niego wygasnąć.. ja kocham..

Najwidoczniej nie potrafisz rozróżnić dwóch rzeczy namiętności i miłości, nie na darmo te dwa określenia funkcjonują obok siebie. A może jednak słyszałaś takie określenia jak namiętnym kochanku ? i gdzie tu kurna miłość?

?jak go widzę serce wali mi jak szalone.. a on jest zimny jak głaz.. i ten jego chłód mnie zabija od środka.. kiedyś w jego oczach widać było ta namiętność.. teraz tylko chłód..
Jak bym usłyszał to co mu wykrzyczałaś, też bym na jego miejscu trzymał dystans.

? choć mówi ze nic się nie zmieniło.. ale nie przytula już.. nie całuje.. czasem w policzek ale chyba na odczepnego..

Mówi tak pewnie, bo pewnie znów chciałby zmoczyć, ale pewnie boi się, że coś Ci się znów ubzdura i woli mięć święty spokój, niż gorący numerek, a potem rozwrzeszczaną babę nad sobą ? czysta kalkulacja, prawidłowa nawiasem mówiąc.

.. a ja totalnie zwariowałam.. dusi mnie w gardle, w sercu, w żołądku..

Wiesz nie jestem specjalistą, ale duszenie w gardle, to złe oznaki, reszta jest w Twojej sytuacji raczej do przyjęcia.

? upadam na dno.. pokochałam a on bez uczuć bawił się.. błagam pomóżcie.. jak z tego wyjść.. jak przestać czekać na niego, staram się mieć go gdzieś a i tak podswiadomie każdego dnia mam nadzieje ze przyjedzie, ze coś poczuje do mnie.. jak przestać kochać.. kochać.. widząc go prawie codziennie.. widząc i czując ten chłód i brak uczucia.. to mnie tak boli.. mi się nie chce już nawet żyć.. nic mnie nie cieszy.. nawet nie umiem opiekować się moja córeczką.. ona widzi moje łzy.. a ja nie umiem przetłumaczyć sobie ze on nie jest wart.. jestem w ciężkiej depresji i czuję że umiera moje serce.. i moja dusza.. kocham wciąż i to chyba już obsesyjnie.. błagam.. błagam o pomoc..

Tu sprawa się kończy. Uczucie umrze, gdy umrze nadzieja. Może łatwiej by Ci było przestać tak egoistycznie patrzeć na świat, jak sobie pomyślisz, co mąż może przeżywać?

mandarynka - pomyliłaś miłość z namiętnością. Nie jesteś pierwsza i nie ostatnia ( niestety:( Szukasz kogoś kogo pokochasz i kto ,chciałabyś pokochał Ciebie.  Ale nie tędy droga - dwa podstawowe błędy: w miejscu pracy, żonaty mężczyzna.Trudno będzie Ci się otrząsnąć - ale przejdzie. Teraz najważniejsze jest zająć się swoją rodziną - bo na pierwszym miejscu jest dziecko, a zranioną  dumę i płaczącą duszę "zakop". Powodzenia!

mandarynko, taki jestem, czasem spojrzenie z innej perspektywy, pozwala skończyć z pretensjami do całego świata. Z jednego musze się wytłumaczyć, pisząc słowo g.....  jednyie przyznałem Ci rację, powtarzając je za Tobą, nie było moją intencją, obrażać Cię. Nie określiłbym Cie idiotką czy naiwną tak mógły powiedzieć ślepiec, Ty się dziewczyno zakochałaś się - to Twoja jedyna wina. Tak bardzo potrzebowałaś rzeczy, o których pisywałaś, że nie dostałaś, że nie patrzyłaś kompletnie na nic. Wielka potrzeba ciepła spowodowała, niestetz, że zraniłaś zupełnie niepotrzebnie faceta. Zauważ, on wciąż, traktuje Cię wyjątkowo, tak wynika z Twojego opisu. Inny facet trzepnąłby wszystki i nawet nie chciał z Tobą gadać! Rozlicz się ze swoimi potrzebami i popatrze na niego, jak na kogoś, kto dał Ci namiastkę tego, czego oczekiwałaś. Może uda Ci się na całość ogarnąć łagodniejszym i spokojniejszym okiem, w końcu dlatego tu napisałaś, by jakoś sobie z tym poradzić.

Dobrze że zrozumiałaś, że sama sie oszukiwałaś, to nie świat Cię skrzywdził, zachowaj wspomnienia, załatw co masz złatwić.
Serce będzie cierpiało, na to nic nie poradzisz. Co w domu? Przecież takich rzeczy nie da się ukryć? Może zacznij od tego - tu rozwiąż, a potem zacznij szukać. Dla mężczyzny, mężatka - to kandydatka w pierwszej kolejności na kochankę, muisz się z tym pogodzić, no chyba że się taki mężczyzna zakocha, wtedy i tylko wtedy jest szansa, ale odemnie tego nie słyszałaś

Dunkis w domu ciezko, ciezko jest udawac kiedy w sercu ktos inny. Ale wylecze sie z tego:) oby tylko nowa prace znalezc. Dlugo z mezem rozmawialismy- on widzi ze cos sie dzieje, ze to nie jest tylko kwestia tego, ze miedzy nami od bardzo dawna bylo zle, bo przedtem nie bylam taka placzliwa codziennie, mialam w sobie choc troche energii- a teraz nic, wewnetrzne zero. Dobra koniec uzalania sie nad soba:) Bylo minelo, trzeba teraz myslec co robic by bylo tylko lepiej. Pozdrawiam i dziekuje za wypowiedzi

Mandarnko sytuacja nieciekawa, ale nie ty pierwsza i nie ostatnia źle ulokowałaś uczucia i cierpisz z tego powodu. Byłaś nieszczęśliwa i samotna w małżeństwie a twój szef skorzystał z okazji.
Nie znam męża,bo mało o nim piszesz ale szef to też niezły gagatek i podobnie jak wielu forumowiczów uważam, że miał juz przedtem takie wyskoki. Wiem, że łatwo jest piasc "zapomnij o nim , bo to zwykły podrywacz" i trudniej to wcielić w życie i wyrzucić z głowy kogoś kto jest tam już dobrze zakorzeniony i ja nie mam na to mądrej rady.
Skoro twierdzisz, że małżenstwo umarło i jesteś nieszcześliwa w małżeństwie, to je zakoncz, bo może zdarzyc sie tak, że histroia z szefem bedzie sie powtarzc i stale bedziesz wchodziła w jakieś nieciekawe romanse- a to nie jest życie- bo niszczysz samą siebie.
A jeżeli widzisz dla siebie i męża jakąś szanse- porozmawiajcie szczerze o waszym zwiazku.