Miłość czy przywiązanie w związkach? - Netkobiety.pl

A ja chyba coraz bardziej zaczynam wierzyc ze to tylko przywiazanie, przyzwyczajenie i jakis chyba strach przed zaczynaniem wszystkiego od nowa.

Ja wierzę w miłość. Nie wiem co powiem za 10, 20 czy 30 lat, ale na dzień dzisiejszy z całą pewnością mogę powiedzieć, że miłość jest tym, co sprawia, że ludzie są razem szczęśliwi. Mój staż w związku nie jest może jeszcze zbyt długi, ale nigdy nie myślałam, że jestem z moim facetem z przyzwyczajenia. Mam nadzieję, że to się nigdy nie zmieni

choć nigdy nie byłem żonaty to uważam że w małżeństwie nie wolno dopuścić do tego by związek z powszedniał oboje powinno pamiętać że coś jednak ich połączyło i to na wieki a moim zdaniem tym czymś była właśnie miłość

Namiętność i pożądanie, które zwykle nazywamy miłością, po kilku latach w związku powszednieje. W sposób naturalny ich miejsce powinno zająć przywiązanie, przyjaźń, poczucie wspólnoty, intymność i bliskość. Jeśli tak się nie stanie, związek nie ma sensu. Budowanie związku tylko na namiętności i pożądaniu jest ruletką, niezbędny jest też rozsądek, dzięki któremu wybieramy człowieka z cechami charakteru, które nam odpowiadają. To wszystko razem dopiero jest miłością!

Miłość bez rozsądku jest głupotą, rozsądek bez miłości - wyrachowaniem.

Ale to nie znaczy , że przez pierwszych kilka lat związku miłość opiera się na samym pożądaniu i namiętności, a dopiero potem zmienia swój charakter. Bynajmniej ja patrząc na swój związek dochodzę do takiego wniosku.

Ja wierzę w miłość. Ale mam pewnego znajomego, który jest w związku i twierdzi, że tkwi w tym, ponieważ za bardzo przezwyczaił się do drugiej połówki. Ona go zdradziła kilka razy i ciągle do niego wracała. On stwierdził, że woli z nią być dla świętego spokoju niż się rozstać. Ja natomiast uważam, że spokoju zaznałby dopiero po odejściu od niej. Skoro ona tak nim pomiata to co to za związek? Zdradziła raz i zdradzać będzie jak widać.

Ja mówiąc o miłości nie mam na myśli pożądania i namiętności - tę fazę nazwałabym raczej zakochaniem, zauroczeniem. Dla mnie miłość to bliskość i więź emocjonalna, którą można nazwać przywiązaniem, ale nie PRZYZWYCZAJENIEM. Nie wiem, czy moja miłość jest już dojrzała, ale myślę, że tak. Analizując mój związek od samego początku mogę wyróżnić pewne fazy i wiem, że teraz jest między nami coś zupełnie innego niż na początku.

Myślę, że przyzwyczajenie niszczy związek. Jeśli się do kogoś przyzwyczaimy to nie staramy się tak jak wcześniej, obojętniejemy na partnera. Przywiązanie jest czymś zupełnie innym niż przyzwyczajenie dlatego nie można tych terminów używać zamiennie - przynajmniej ja widzę między nimi wyraźną różnicę.

Więrzę w miłość. Przywiązanie, przyzwyczajenie może pojawić się po dłuższym okresie bycia ze sobą, jednak miłość dalej zostaję. Przeciez z dnia na dzien nie da się ot tak po prostu odkochać. Będąc codziennie przy ukochanej osobie, widząć jak zasypia, wstaję, myślę, że człowiek utwierdza się w przekonaniu, że tak naprawde kocha swoją druga połówkę. I czy to jest po 10 latach małżeństea, czy też 40, to chyba nie ma większego znaczenia. Nie mam jeszcze ślubu, ale już teraz widzę ile szczęścia, czułości, blikkości, miłośći mam przy swoim facecie i tutaj nie ma mowy o żadnym przyzwyczajeniu

Witajcie.
Mi wydaje się, że miłość przeradza się w przywiązanie i odwrotnie (w moim przypadku).
Kto nie wierzy zapraszam do przeczytania mojej historii