Kocham choc wiem że ten związek mnie niszczy. - Netkobiety.pl

Nasze życie ostatnio to same zmiany obowiązki i problemy więc normalne że i kłótni jest coraz więcej jednak jeśli nie idziesz do pracy z powodu problemów w  domu te jest już źle a u mnie to już reguła. Zawsze będe go kochac jednak czy nie lepiej miec spokój w duszy.

On ma takie samo podejście jak ja jednak to jest męczące ile razy można coś zmieniac

Dokładniej to wygląda tak : w ubiegłym roku moi rodzice sprzedali dom w którym wszyscy mieszkaliśmy każde z nas kupiło swój własny w innym mieście. Nasz  był do całkowitego remontu więc wzieliśmy kredyt hipoteczny na remont. Przez czas remontu mieszkaliśmy u teściów i było ok . Mały był przyzwyczajony do jednych i drugich dziadków bo to oni zajmowali się nim podczas gdy my byliśmy w pracy ale doszliśmy do wniosku że po przeprowadzce ja zmienie prace żeby go nie wozic 25 km dziennie. I tak wszystko szło dobrze aż do niedawna mąż miał wypadek i wstrząs mózgu, u mojego ojca wykryto raka i trzeba było amputowac mu noge a teściu miał stan przedzawałowy. W krótkim czasie zostaliśmy bez pomocy najbliższych a co gorsza bez możliwości  udzielenia pomocy im. Aby ulżyc teściom którzy mieli zamiar wynając piętro na którym mieszkaliśmy przeprowadziliśmy się do domu pomimo tego że nie jest skończony i zaczeło się.
Dojazdy z dzieckiem po 25km no bo są wakacje a tu u nas przedszkola nie pracują mąż robi po 12 godzin dziennie bo remont nieskończony a  pieniędzy z kredytu już nie ma. No a ja  cóż pracuje na trzy zmiany zajmuje się dzieckiem domem, i remontem w miare możliwości o wyjściu do kina lub spotkaniu ze znajomymi nie ma mowy i tylko stres i problemy. Wiedzieliśmy że dom to studnia bez dna ale nikt się nie spodziewał że w tak krótkim czasie moi i jego rodzice zachorują . Mój mąż nie był przyzwyczajony do takiego życia więc zaczeło się od sms do koleżanek pomimo rozmów nic nie pomogło a ja cóz siedze zmknięta w nowym domu bez znajomych tylko praca dom i dziecko no i kłótnie,  a do tego strach że zostane z tym wszystkim sama bo on jest podobny do swojego ojca a teśc niestety miał taką samą sytuacje i zostawił rodzine na 5 lat po czym wrócił skruszony. Jeśli ktoś powie mi o rozmowie to prosze ciągle rozmawiamy i nic z tego nie wynika a poradnia małżenska nie wchodzi w gre bo on nie chce.

Jeśli było by to możliwe to poszła bym do spesjalist jednak on to dobiera jako atak na swoją osobe.
Nigdy nie było mowy o rozwodzie czy o rozstaniu ale każdy pragnie miec stabilizacje.
Kiedyś słyszałam że łabędzie wiążą się w pary na całe życie i gdy jeden odchodzi to drugi nie umie życ umiera czasami myśle że z nami jest właśnie tak nie możemy byc osobno jednak wspólne życie to pasmo walki o przetrwanie związku.

Dopuki mieszkaliśmy u teściów a remont bł prowadzony z doskoku to problemy dotyczące zmiany miejsca zamieszkania przedszkola dojazdów do pracy czy mieszkania w warunkach odbiegających od normy nie istniały choroba rodziców dodatkowo napieła sytuacje ale ciągły brak czasu  mijanie się w drzwiach spowodowały dodatkowe zgrzyty. Problem jest głęboki i wydaje się bez rozwiązania . W tym momęcie widujemy się 2 godzinny dziennie ja mam nocną zmiane a on pracuje od rana do 18 tak więc nawet nie ma kiedy poruszyc kwestji naszego życia.

zgadza sie jednak nie ma opcji jeżel chodzi o prace to żadne z nas nie moze zrzygnowac a mijamy się bo mamy dziecko z którym ktoś musi byc gdy jestśmy w pracy  i koło się zamyka.

Nianie mamy ale dopiero od połowy wreśnia co i tak sprawy nie załatwi bo ja zmieniam prace żeby byc bliżej domu jednak wtedy będziemy się widywac średnio w weekendy i jwden tydzień w miesiącu a nie załatwione kwestje będą narastac i mnożyc się teraz rozmow jst problemem a dalej to będzie katastrofa .
Chciała bym wyjechac i zostawic to wszystko choc na pare dni cała ta sytuacja wykańcza mnie psychicznie i nie tylko mnie tyle tylko że ja ciągle musze  uspokajac nerwy lekami lub drinkiem do poduszki a mąż po prostu bierze tyle nadgodzin ile się da.

Jak wiele kobiet pragniesz stabilizacji. Materialnej, ale przede wszystkim emocjonalnej. Chcesz miec pewnosc, ze maz bedzie przy was bez wzgledu na to co was w zyciu spotka. Mezczynie, w tego typu przelomowych sytuacjach kryzysowych, jest trudno o optymizm i zapewnienia, ze sie ulozy. Mezczyzni czesto, jako glowy rodziny czuja sie winni za zla sytuacje swojej rodziny. Maja poczucie kleski i bardzo przezywaja swoja kleske (choc bywa, ze na zewnatrz pokazuja calkiem cos innego).

Czasem warto sprobowac wyciagnac pomocna dlon i zapewnic meza, ze nas nie zawiodl. Wiele zdarzen nie zalezy przeciez od nas. A wazne by byc ze soba i przetrwac burze. Nie oceniaj go przez pryzmat tescia. Miej wiare w meza i dajawaj mu do zrozumienia, ze kochasz go i chcesz z nim to przetrwac.

Pragnac zmiany w relacjach z drugim czlowiekiem zacznijmy zmiane od siebie. Dawajmy z siebie partnerowi to co sami pragniemy otrzymac.