Kariera akademicka - warto, nie warto? - Netkobiety.pl

Znam dwie osoby, które wybrały taką drogę własnego rozwoju. Obie to mężczyźni, skończyli mniej więcej podobne kierunki. Jeden ledwo ciągnie, mieszka wciąż w hotelu akademickim z żoną i trójką małych dzieci, ale on w zasadzie nigdy nie miał wielkich oczekiwań finansowych od życia, ot, taki idealista.
Drugi natomiast dzięki uczelni łapie świetne kontakty, ma dużo intratnych zleceń na projekty i prototypy, prowadzi dodatkowo własną działalność. Kasy ma tyle, że mu na pewno wystarczy .
Tak więc chyba wiele zależy po prostu od człowieka, jego osobowości, podejścia do nauki, czasem ta sama praca ma zupełnie inne przełożenie na życie i jego standard.

Sądzę, że w dużej mierze tak. Przykłady, które podałam to kierunki stricte techniczne.
Ale, zaraz, zaraz, przecież moja kuzynka plastyczka też została na uczelni, zrobiła doktorat, a teraz tam wykłada. Przyznam jednak, że mam z nią ostatnio dosyć sporadyczny kontakt. W każdym razie ona zajmuje się wzornictwem tkanin, poza tym maluje obrazy, miała nawet własną wystawę i różne inne osiągnięcia. Niemniej to raczej pasja niż rozsądek.  Jej mąż prowadzi własną agencję reklamową i wydaje mi, że to na nim ciąży zapewnienie bytu rodzinie, więc nie wiem jaki jest jej udział w finansach. Ale żyją na bardzo przyzwoitym poziomie, zdecydowanie ponad przeciętnej.

Na razie utwierdzacie mnie w tym, co zaobserwowałam - znajomi doktoranci z dziedzin ścisłych mają więcej możliwości wyjazdowych i nie narzekają na poziom życia, a Ci, którzy postawili na humanistyczne kierunki teraz ledwo przędą...

Może znajdą się tutaj jakieś przeciwne opinie?