Randki - Netkobiety.pl

Kiedy Narzeczony nie pozwala, mowi mi ze On wie ze juz tam jest bobo, ze testy sa do bani, ze mam isc do lekarza bo maly(ten w srodku) napewno namiesza(pewnie po tatusiu)...ostatno wyskoczyl mi z tekstem ze odkad jestem w ciazy to inaczje pachne:) Tylko ze to kobieta to czuje ze tam cos jej rosnie a ja nawet zadnych objawow nie mam no ale tamten uparty wiec w poniedzialek badanie lekarskie:D

jawatoczysen - gratuluję odnalezienia swojej połowy w tak wyjątkowy sposób- choć chyba jednak coraz bardziej popularny Bardzo szybko to wszystko się u Was potoczyło, ale na pewno gdybyście nie byli pewni swoich uczuć, nie byłoby szans na zaręczyny po kilku miesiącach
Podczas pierwszego spotkania człowiek wie na ile może się odważyć, intuicja ma wtedy sporo do powiedzenia Dlatego dobrze, że czasem jej słuchamy
Życzę powodzenia

Ansja..to prawda, coraz wiecej ludzi poznaje sie przez internet tylko czesto popelniaja straszny blad...dlugo sie ze soba nie spotykaja, tylko ze soba pisza w tej cyberprzestrzeni. piszac ze soba mozemy mowic o sobie wszystko w jak najlepszych obrazach. Niesety pozniej sie spotykaja i to juz wyglada inaczej. Na zywo zawsze jest ciezko.
Wiecie dziewczyny, moze to smieszne ale naprawde u mnie wystarczylo ze spojzalam na jego jedno zdjecie a juz wiedzialam ze to czlowiek z ktorym chce spedzic zycie. Jego oczy byly takie dobre i lagodne, usmiech taki szczery...i jak tu nie wierzyc w milosc od pierwszego wejrzenia;)

Bylismy ze soba od razu, po tej pierwszej randce:) ostatnio sie nawet ze mnie smial ze nie musial mnie nawet podrywac:)
Pamietam jak kiedys mi powiedzial ze bal sie do mnie wtedy napisac, ogladal moj profil kilka razy ale nie sadzil ze taka dziewczyna jak ja(nie wiem o co mu chodzilo) moglaby zauwazyc takiego faceta jak on...dlatego tak bardzo bal sie ze mna spotkac:) Zawsze bylam bardzo cicha, nie robilam nigdy pierwszego kroku a jednak uczucie moze z czlowiekiem zrobic wiele:).
Wiecie co w tym wszystkim bylo najpiekniejsze, on nic nie robil na sile, bal sie mnie dotknac bo nie wiedzial jak zareaguje:), pytal sie o pozwolenie:)
Moze to dziwne ale do tej pory nie poklocilismy sie ani razu...nie umiemy na siebie wrzeszczec, gdy cos sie dzieje to po prostu rozmawiam, wszystko na spokojnie...
Wokol podziwiaja Nasza milosci, jedni zazdroszcza.
Dodam jeszcze maly szczegol w Naszym zwiazku. Od samego poczatku bylo Nas 2+1, tzn. moje kochanie niecaly miesiac przed naszym spotkaniem zostalo porzucone przez dziewczyne...ona nie mogla przebrnac tego ze On znalazl sobie nowa kobiete. robila rozne rzeczy, gadala na Nas znajomym, mowila o mnie takie rzeczy ze troche w sercu bylo przykro. Zrobila nawettaki numer ze pdczepila moj profil do pewnej strony erotycznej. najgorsze w tym wszystkim bylo to ze pracowali razem,dodatkowo jej matka byla jego kierowniczka. Kiedys dostalam wiadomosc na pewien portal spolecznosciowy - od niej. Wtedy mnie nie obrazila mnie...napisala wrecz cos takiego jakby mnie chciala przestrzec, wspolczula mi:)...a ja wspolczulam jej. Czego ona nie robila byleby tylko rozbic nasz zwiazek. Najbardziej przezyla to ze poprosil mnie o reke. Ale to Nas bardzo wzmocnilo, utrwalilo w naszych uczuciach. Nadal sie czasami pojawia w naszym zyciu ale my sie jedynie usmiechamy i zyczymy jej szczescia.

Na ekrany filmowe...moze lepiej nie:)

Z tymi oswiadczynami to byla smieszna sprawa:). Spedzalismy sylwestra rok temu tylko we dwoje. Stalismy na balkonie rowno o godz 12 zeby zobaczyc sztuczne ognie i leciala piosenka Lady Pank - stacja warszawa... sa tam slowa "kiedys powiesz mi tak" i po tych slowach moj ukochany wyciagnal z kurtki taki malutki pakunek...i powiedzial: wiesz, pamietam jak mowilas ze Ty takie rzeczy chcesz najpierw przedyskutowac ale ja nie potrafie sie powstrzymac, jestem w tobie zakochany jak szaleniec, po same uszy, jesli sie nie zgodzisz zrozumiem ale jesli tak to bede najszczesliwszym facetem pod sloncem:)...zgodzilam sie:) rozplakalismy sie oboje:) slub mial byc jeszcze w tamtym roku ale terminow nie bylo zeby i slub i wesele tego samego dnia bylo:) wiec czerwiec tego roku zostal przyjety . Szybko sie to dzialo, ale powiem Wam ze to Nasze uczucie to jest cos wspanialego...to nie chodzi o to zeby tylko kochac...to trzeba czuc wszedzie...w kazdym miejscu nawet gdy nie ma tej drugiej osoby trzymajacej cie za reke. To takie cudowne Gdy On zasypia a ja moge na Niego patrzec, i lzy same plyna mi z oczu...naprawde jest najcudowniejszym Skarbem jakiego moglam spotkac:)

I zycze Wam wszystkim tego samego:)....milosci ktora plynie w Waszych zylach, umyslach...ktora wypelnia Was calych...ktora do niczego nie zmusza, do niczego nie namawia...ktora sie nie przekrzykuje...takiej ze nawet jak sa problemy to We Dwoje zdolamy zdizalac wszystko:)

Bardzo romantyczna historia. Nigdy nie byłam jakoś fanką tych wszystkich portali randkowych - ale jak widać, to nie miejsca są ważne ale ludzie. Ale na pewno masz rację - wiele dziewczyn za bardzo zwleka z tym pierwszym spotkaniem. Jak już kogoś poznają powinny od razu si spotykać a nie pisać rok czy dwa i potem się dziwić ,że w rzeczywistości ktoś okazał się inny. ... To chyba podstawowy błąd i ryzyko właśnie. A tak , jak się ktoś spotka z tą drugą osobą bo jawi mu się interesująca w ciągu miesiąca czy dwóch tygodni - zostaje w razie niepowodzenia mniejszy ból i rozczarowanie ... A czasem : udaje się tak jak Tobie życzę szczęścia !

jawa, nie tylko Wy nigdy się nie kłócicie

a_normalna, wiem ze jest wiele par ktore sie nie kloca ale ponie ktorzy uwazaja to za dziwne, wedlug nich to tak jakbysmy nie umieli ze soba rozmawiac...a przeciez tak nie jest, nietrzeba wrzeszczec zeby dojsc do porozumienia. Kazdy czlowiek uczy sie czegos nowego beda z partnerem.

Skoro opisuje swoja historie to dodam jeszcze kilka slow o moim tzw "poprzednim zyciu".
Jak 13 no prawie 14 latka zaczelam chodzic z pewnym chlopakiem o 4 lata starszym. Przez kilka pierwszych miesiecy moje zycie wygladalo bardzo dobrze. Bylam szczesliwa. Niestety on zaczal sie bardzo zmieniac. Chcial zawladnac nade mna. Nie moglam sie z nikim spotykac kogo on nie znal, a jesli juz znal to nie mogli byc to mezczyzni. Zawsze mialam wychodzic z nim. Do szkoly mnie zawozil i z niej odbieral a gdy on nie mogl tego zrobic robili to jego koledzy. Telefon sprawdzal mi ciagle, do kogo dzwonilam i do kogo pisalam...z gg bylo to samo. Nie mialam zycia, nie potrafilam zlapac oddechu. Chcialam odejsc...i wtedy zaczelo sie najgorsze...uderzyl mnie pierwszy raz. Powiedzial ze naleze tylko do niego i tylko on moze byc moim chlopakiem. gdy mialam 16 lat w walentynki(przez to wszystko nienawidze tego swieta) bylismy razem gorach. Poprosil mnie o reke a raczej nie pytal sie mnie o zdanie tylko poinformowal mnie ze sie zareczylismy,pierscionek zalozyl mi w nocy. Juz wczesniej kupil nam obraczki - ale nie srebne tylko zlote by wszyscy mysleli ze jestesmy malzenstwem. Wygladalam zawsze na starsza wiec nikogo to nie dziwilo ze na moim palcu widnieje obraczka. Brzydzilam sie go, jego dotyku, kontakt fizyczny z nim nie byl przyjemnoscia a zwyklym przymusem...robilam to bo on tego chcial...czasami czulam sie tak brudna jakby mnie zgwalcil...bil mnie coraz czescie a pozniej przychodzil, i plakal - doslownie plakal, mowil ze mnie bardzo kocha i nie widzi swiata, ze nie chce by ktos mi zrobil krzywde dlatego mnie tak pilnuje, a bicie, bicie bylo dla niego jak to on nazywal odruchem ktorego on nie potrafi powstrzymac. kupowal mi drogie prezenty na przeprosiny i jak czegos nie nosilam to bylo zle. robilam co mi kazal. Czulam sie okropnie. Czulam sie jak zwykla szmata.
Gdy mialam lat 17 moj swiat narodzil sie na nowo w obliczu tragedii. On zginal w wypadku motocyklowym. Z jednej strony czulam cierpienie a z drugiej ulge. Ale bylam tak wyniszczona od srodka ze chcialam umrzec. Nic sie dla mnie nie liczylo. Zaczeli sie obok mnie krecic rozni faceci ale ja nie chcialam zadnego zwiazku. kazdy wydawal mi sie taki sam, czulam ze kazdy chce mi zrobic krzywde. Kochalam tematego...i choc tak mnie krzywdzil to teraz juz mu wybaczylam.Nauczyl mnie wielu rzeczy. Mysle ze to w pewnym sensie dzieki niemu jestem teraz taka jaka jestem. Ze posiadam w sobie tyle milosci ktora chce okazac mojemu Ukochanemu. Tamtemu tej milosci okazywac nie umialam bo sie balam...zylam z nim tylko dlatego ze nie moglam sie uwolnic a tutaj zyje nareszcie dlatego ze chce, ze czuje sie bezpiecznie, ide przez zycie z usmiechem.
Zycie potrafi kopac w tylek ale jestem mu za to wdzieczna bo dzieki temu ja to zycie cenie bardziej. Nie potrafie byc msciwa, nie potrafie zrobic krzywdy bo wiem jak ona boli...nawet taka slowna.

Wiesz...bo to nie jest prosto tak po prostu odejsc. Jestes tak zastraszona ze boisz sie wykonac jaki kolwiek ruch. Majac swiadomosc ze on potrafi cie uderzyc i slyszac zdanie ze jesli odejdziesz to cie zabije co masz zrobic...jestes nikim...nie masz szans ucieczki. Zgloszenie na policje niestety w naszym kraju nic nie daje. Nie masz gdzie sie ukryc. On znal wszystkie moje ruchy. U swoich rodzicow nie moglam szukac pomocy bo ich w rzeczywistosci nie bylo. mozna powiedziec ze wychowywalam sie sama. nie zauwazali tego ze cos sie dzieje. U mnie nie bylo tego problemu ze tak bardzo go kochalam ze po prostu mu wybaczalam tylko sie go balam. bylam wtedy jeszcze dzieckiem...zagubiona nastolatka ktora uwazala ze widocznie taki jej los zeby cierpiec.

Wiecie Dziewczyny:) Muszę się z tym z Wami podzielić. Mój Ukochany miał racje:) Spodziewamy się dzidziusia:D...dopiero drugi miesiac ale to takie wspaniałe uczucie mieć świadomość, że z Naszej dwójki, dzięki Naszej miłości powstaje ktoś trzeci:) Można powiedzieć, że latam ze szczęścia choć troche przeraża mnie to, że teraz nie będę tylko dbać o Nas ale jeszcze o maleństwo które jest takie bezradne, delikatne:)...Nie wiem jak mój mężczyzna to wykrył u mnie:) Nie mam objawów, nie przytyłam, wręcz przeciwnie schudłam a tu takie o:)

A jednak

Gratulacje

Dziękuję Wam Kochane:*

jawatoczysen- z zazdrością czytam Twoje pełne ciepła i szczęścia posty

współczuję Ci z powodu tego co się działo w Twojej młodości- ale to chyba dało ci siłę do nowego życia, z góry patrzyłaś na mężczyzn a ten jedyny sprawił, że Twoje serce zabiło szybciej i się stało mięciutkie

Każda kobieta chciałaby chyba przeżyć to co Ty- ja bardzo

Powodzenia i niech dzidziuś dopełni wasze szczęście

Niesamowita jest Wasza historia! Chyba każdy chciałby przeżyć coś takiego:) Widać ze to miłość na całe życie:) Życzę Wam wszytskiego dobrego! :)

Kochana  jawatoczysen:

Widzę, że już znalazłaś połówkę swojej duszy:

"MÓWIĄ, ŻE KIEDY RODZI SIĘ CZŁOWIEK Z NIEBA SPADA DUSZA I ROZPADA SIĘ NA DWIE CZĘŚCI ....
JEDNA Z NICH TRAFIA DO KOBIETY, A DRUGA DO MĘŻCZYZNY....
NATOMIAST CAŁE ŻYCIE POLEGA NA ODNALEZIENIU TEJ DRUGIEJ POŁOWY....
POŁOWY SWOJEJ DUSZY....
POŁOWY SAMEGO SIEBIE....."

Cieszę się ogromnie, i gratuluję DZIDZIUSIA