Polak-Katolik? Polaka religijne wybory. - Netkobiety.pl

Jestem pewna, że ten % drastycznie by spadł, 89% procent to wyznawcy Kościoła Rzymskokatolickiego, ale w tych 89% ilu jest "prawdziwych" katolików - nie z nazwy? Na pewno dużo, dużo mniej.

Ludzie rzadko dokonują wyborów jeżeli chodzi o życie duchowe, bo kierują się wygodą. Nie przykładają często dużej wagi do wiary i uduchowienia i nie odczuwają potrzeby zmian.

a czy Wy, Forumowiczki i Forumowicze dokonujecie takich zmian w swoim życiu?

Dla mnie moje życie duchowe również ma znaczenie i również dokonałam tego wyboru. Podobnego jak Przedmówczyni.

Takich ,,szczerych'' katolików jest około połowa z tych ,,zarejestrowanych'', waha to się oczywiście w zależności od miejsca w Polsce. I to widać po pełnych kościołach w niedziele i po ,,przeludnionych'' w większe święta np. Wielkanoc, kiedy chodzi gdzieś pewnie z 70%, ale to już z moich obserwacji a nie statystyk. Więc generalnie można powiedzieć, że ok. 40% Polaków to praktykujący katolicy. A jeśli ktoś praktykuje, znaczy, że wiara coś dla niego znaczy. I pragnę w imieniu takich osób zaprotestować, że rzekomo nie dokonują osobistych wyborów w życiu duchowym.

Moim zdaniem to już od dawna jest ,,moda'' na niebycie katolikiem. Na ,,wyrażanie sprzeciwu'' wobec instytucji Kościoła/księży/Radia Maryja/czemuś innemu. Bo w mediach tak jest, bo inni tak robią. Może ja żyję w innej rzeczywistości, ale to, że wypada/że wygodniej itp. to może pasować to jakiś małych wiosek, gdzie ludzie czasem jeszcze obawiają się zdania starszych pań czy swoich babć. Trzeba włożyć sporo trudu w to, żeby bronić dobrego imienia swojego Kościoła.

Jak komuś naprawdę zależy na byciu katolikiem, to ani wredny ksiądz, ani media, ani znajomi go od tego nie odciągną. o wie, że to dobra droga i tyle Jak nam zależy na czymś materialnym to jesteśmy gotowi na głowie stanąć, żeby to zdobyć, harować latami, odmawiać sobie innych rzeczy. A niektórym jak coś w Kościele nie pasuje, to od razu - a nie, to mi się nie podoba, to ja rezygnuję. Bo tak wygodniej, tylko szuka się pretekstu. Oczywiście chcę podkreślić, że nie oceniam jak to było z wami, co wami kierowało itp. ale postawa, którą opisałam, jest częsta.

A tak na marginesie uważam, że jak ktoś nie czuje się członkiem Kościoła, a ciągle mówi co mu się w nim nie podoba, to troszkę przewrotne, jakby jednak taki pewien nie był czy dobrze wybrał. Mi też się nie podobają różne rzeczy np. w Islamie, ale jakoś nie widzę w tym problemu, że sobie ludzie wierzą jak wierzą, bo to nie jest moje wyznanie. Tym akapitem chce uprzedzić posty, które na pewno padną o tym, jaki ten Kościół jest niedobry

Chodziło mi o to, że jak ktoś chodzi regularnie, znaczy, że nie jest mu to obojętne. Bo po co by chodził?

A po czym oceniasz, że bardziej? A nawet jak bardziej ( w ogóle to nie da się porównywać ,,grzeszności'' osób jak dla mnie ) to księża są grzesznikami jak każdy, bo są ludźmi. Dla wiernych liczy się ,,zawód'' księdza, to, że może odprawiać Msze Świętą i spowiadać.

Oczywiście zawsze jest możliwość chodzenia do innej parafii, znam osoby, które tak robią, bo np. ksiądz mówi ciekawsze kazania czy celebracja jest bardziej uroczysta.

Dlatego tych co chodzą jedynie w ważne święta nie zaliczyłam do ,,szczerych'' katolików Mówię o tych co robią to regularnie, co tydzień i w święta.

Państwo jest świeckie A jeśli rządzący uczestniczą w uroczystościach, to dlatego, że są katolikami. Jeśli ustanawiają prawo, to też kierują się w tym własnym sumieniem, to chyba oczywiste?

Nie można jednak zapominać, że wiara katolicka jest wpisana w polską kulturę. Dlatego ona jest i będzie obecna w takim znaczeniu w życiu codziennym. Tak samo jak Prawosławie jest obecne w Rosji a Islam w krajach arabskich ( już nawet pomijając te, w których jest religią państwową).

allegra miałam na myśli również i każdą niedzielę...to chyba oczywiste, znam mnóstwo ludzi, którzy chodzą co niedzielę do kościoła "bo tak należy".

To mnie zadziwiają w takim razie tacy ludzie. Jakby mi coś brzydko mówiąc ,,zwisało'' to nikt by mnie nawet siłą nie zaciągnął Więc może jednak coś ich tam ciągnie? Może zapytaj przy okazji kogoś z tych znajomych o to. Choć może być i tak, że przy Tobie głupio im o tym mówić, bo wiedzą, że Ty świadomie zrezygnowałaś jak mówisz, a oni tacy o, tradycyjni.

Dzieci nie muszą chodzić na religię, nie jest obowiązkowa. Katecheci uczą w szkole to ich finansuje państwo. Jakby nikt nie chciał na religię chodzić (muszą być chętni, żeby przedmiot ruszył), to by ich nie było.

Przykro mi, jeśli jakiś katolik Cię obraził...

Kościół głosi jakieś zasady, a katolicy są częścią społeczności. Też tej w Sejmie. Kościół nie pisze projektów ustaw z tego co wiem. Ewentualnie upomina, że coś mu się nie podoba. Widać jednak tych katolików trochę jest.

Aborcja... To w ogóle powinna być sprawa ponad wyznaniowa, tak jak życie nie zależy od religii, tylko jest największą wartością, nawet jaki inni twierdzą inaczej.

Kwestia organizacyjna, trudniej byłoby dzieci zorganizować po lekcjach, kiedy mają prace domowe, dodatkowe zajęcia itp, a w szkole są obecne. Ja na religii miałam też o innych wyznaniach, choć dominowała religia katolicka, bo co by nie było, uczestnicy byli katolikami.
Moim zdaniem któryś z przedmiotów do wyboru: religia/etyka powinien być obowiązkowy. Jak dzieci są niewierzące to nie znaczy, że nie powinny poznawać różnych uniwersalnych wartości, których rodzice nie zawsze umieją przekazać.

Spokojnie, Catwoman

Widzisz, skoro Ciebie to może nie interesować, znaczy, że równie dobrze, wszyscy mogliby pomyśleć: niech sobie dziadki gadają, a my wiemy swoje. Prawda? Skoro ktoś ich słucha, znaczy, że chce ich słuchać. Po prostu. Do tego dochodzą inicjatywy obywatelskie, nikt nikogo nie przymusza do podpisu.

To prawda, ale napisałam, że byłoby trudniej. Choć wtedy to już by było jednoznacznie wyznaniowe.
Ja to ogólnie mam farta w życiu, ale moje lekcje religii w większości naprawdę były fajne. Szczególnie w liceum, kiedy w zasadzie toczyły się dyskusje, część się zgadzała, część nie, nie było tak, że to co powie pani katechetka to jest święte.

Bardzo to chamowate wobec niewierzących. Wyobraź sobie, że ja doszedłem do tego, że wiara w bogi, duszki itp. jest czymś dla dzieci, osób niedojrzałych i niezdolnych do samodzielnego myślenia. Dorosly, samodzielnie myślący czlowiek ani w bogi, ani w trolle (poza internetowymi) nie wierzy...

Jak zaczniecie sami swój Kościół utrzymywać (a nie doić skarb państwa) i sami się do jego zasad stosować (a nie narzucać je wszystkim via prawo państwowe) to KK będzie mnie interesował tyle co zeszloroczny snieg. A na razie to KK jest moim utrzymankiem i mam prawo glośno mówić co mi się w instytucji żrącej mój chleb nie podoba.

Napisałam też zwracając się do wypowiadających się, że nie oceniam jak było z wami, ale że to jest częsta postawa. Widzę ją wśród znajomych. Nie chciałam nikogo urazić.

Doić?? Możesz podać konkretne liczby?

Ja znam takich osób mnóstwo. I dokładnie są to te powody.

Wierz mi....nie podchodziłabyś raczej z taką radością do tego, ze nagle powstaje Radio Islam [np.] i głosi prawde jedyną. Miałabyś dość płacenia podatków, z których finansuje się ogromne budowle o tresci religijnej i słuchania, że tylko islamiści będą zbawieni, no, chyba że bóg się nad resztą ulituje jakimś cudem.

Zróbcie mi przysługę i spytajcie ich, po co te pozory. I czy to na pewno tylko pozory Ja znałam jedną jedyną taką osobę, która chodziła,bo przez pewien czas musiała. Ale przestała i tyle.

Sweil, w takich przypadkach to niestety, parafianie powinni interweniować, pisać do kurii, gdyż ksiądz sieje powszechne zgorszenie i prawdopodobnie niegodnie sprawuje Msze Świętą. Można porobić zdjęcia, spisać relacje świadków. Bardzo to przykre co piszesz

Ale z drugiej strony, jeśli przeczytacie w jakimś brukowcu jakąś historię o księdzu co nie wiadomo co robi, to proszę Was, nie wierzcie w to tak od razu. Znam kilka sytuacji od środka, kiedy to ksiądz podpadał z jakiś powodów, a to gazecie, a to jakiejś pani, a raz nawet przestępcom, a był zupełnie niewinny. Gazety potrafiły mu zniszczyć życie i dobre imię. Bo na antyklerykalizmie można zarobić.

Różni są ludzie, różni księża...

a tak z ciekawości: chciałabym zapytać Katolików na tym forum: co sądzi o naukach i przesłaniach księdza Rydzyka?

asymptota
nie zapomniałem, jest wymieniona. Tylko że komisja już nie działa. Teraz KK oddaje takie sprawy majątkowe do sądów powszechnych.

Sama likwidacja tej komisji to też był niezly przekręt. Bo przypomnę, to bylo ciało quasi-sądowe, ale działające na zasadach sprzecznych z konstytucją (bez informowania o postępowaniu obecnego właściciela majątku - zazwyczaj samorządów, bez możliwości apelacji, z przyjmowaniem wyceny przedstawianej przez stroną czyli KK, z reprezentowaniem strony - czyli KK w składzie orzekającym - sądzenie we własnej sprawie!). Gdy SLD wystąpiło do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie legalności działania tego tworu (uznanie, że działał bezprawnie daloby poszkodowanym samorządom prawo do wystąpienia o odszkodowania) - Komisję szybko zlikwidowano. Po czym Trybunał odmówił zajęcia się sprawą, bo Komisja już nie istnieje, więc problemu nie ma...

wystarczy poczytać Racjonalista.pl  - to gostek, który pisze naprawdę beznamiętnie o sprawach społeczno-kościelnych, ma dobre informacje, dużą wiedzę również.

ale po co sie opierać w ogóle na gazetach? czy tego nie widać? nie widac jak się księża mają?

Finansowanie Kościoła w Polsce opiera się w około 80 proc. na dobrowolnych ofiarach wiernych. Roczne przychody parafii są bardzo zróżnicowane i wynoszą od 30 tys. zł do 300-400 tys. zł - wynika z raportu KAI zaprezentowanego w poniedziałek w Warszawie.
Kościół w 80 proc. finansowany z datków 

Autorzy raportu dotyczącego finansów Kościoła katolickiego w Polsce, przedstawionego w Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski, podkreślają, że parafie utrzymywane są głównie z tacy, czyli dobrowolnych datków zbieranych wśród uczestników niedzielnych mszy św. Z tych ofiar pokrywane są koszty funkcjonowania kościołów i budynków parafialnych. Dochody z tacy zależą od wielkości parafii, zamożności jej mieszkańców, regionu Polski i liczby wiernych uczestniczących w niedzielnych liturgiach.

Z raportu wynika, że ofiary na tacę składa co niedziela ok. 30 proc. mieszkańców parafii. Przeciętny datek waha się w granicach 50 gr - 1, 20 zł od osoby, w zależności od regionu kraju. Np. w małej, liczącej niespełna tysiąc osób wiejskiej parafii w diecezji tarnowskiej przeciętna wysokość datków z niedzielnej tacy to 487 zł, w dużej miejskiej parafii w archidiecezji katowickiej - do 4 tys. zł, podobnie jak w małej, znajdującej się w centrum Warszawy. Jedynie niektóre parafie mogą liczyć na dodatkowe przychody, np. z dzierżawy gruntów, działalności gospodarczej i różnych dotacji (np. unijnych). Do największych bieżących kosztów parafii należą ogrzewanie i oświetlenie (ok. 70 tys. zł w przypadku dużych świątyń) oraz koszty personelu pomocniczego (organista, sprzątaczki, pracownicy kancelarii itp.).

Jeśli parafia ma kłopoty finansowe, to na jej potrzeby przeznaczana jest także część dochodów z 'iura stolae' (chrzty, śluby i pogrzeby), które tradycyjnie powinny być traktowane jako wynagrodzenie duchownych. W przypadku +kolędy+ do kasy parafialnej trafia z niej od 10 do 50 proc. Ofiara składana przy okazji intencji mszalnej waha się od 10 zł w najuboższych rejonach, do 50-70, a nawet 100 zł w zamożnych. Ślubowi bądź pogrzebowi towarzyszy ofiara od 200 do 700 zł. Mniejsze towarzyszą chrztom: od 20 do 250 zł.

Autorzy raportu wyliczyli, że dochody duchownych z pracy duszpasterskiej w parafii wahają się od 800 do ok. 5500 zł miesięcznie. Średnio wynoszą 1,5 - 2,5 tys. zł. Niemal co drugi kapłan jest zatrudniony w szkole jako katecheta na pewnej części etatu, otrzymuje za to kilkaset złotych.

Opracowany raport - jak podkreśla prezes KAI Marcin Przeciszewski - jest pierwszą na tę skalę próbą ukazania w całości systemu finansowania Kościoła rzymskokatolickiego w Polsce. W oparciu o konkretne przykłady przedstawia sposób utrzymywania wszystkich poziomów instytucji Kościoła, od parafii poczynając, a na Konferencji Episkopatu i jej agendach kończąc.

Raport został przygotowany przez dziennikarzy KAI, a prace nad nim trwały od połowy listopada ubiegłego roku do końca stycznia tego roku. W jego opracowaniu korzystali z informacji uzyskanych w poszczególnych kuriach diecezjalnych, z sondy przeprowadzonej w wybranych parafiach, a także z danych uzyskanych w wybranych zakonach męskich i żeńskich.

Księża płacą podatki. Zależnie od liczby parafian, inne proboszcz inne wikary.

Sprawa finansowania kościoła jest przestarzała, mówią o tym zarówno rządzący jak i księdza. Proponowany odpis od podatku nie jest głupim pomysłem, tylko trzeba to dopracować.

Aha, kapelani... Gdyby nie byli potrzebni to by ich nie było, widać są ,,wykorzystywani''.

KAI kłamie i to już zostało jasno udowodnione. A kłamie, bo wreszcie pojawił się ruch )Palikota), któy domaga się odcięcia kawalerów w sukienkach od koryta.

Zryczałtowane, nijak mające się do ich dochodów.

Nie wiesz o czym piszesz. Chodzi tylko o jeden, mało istotny, choć złodziejski sposób dojenia państwa przez KK - tzw. Fundusz Kościelny. To powinno w ogole być zlikwidowane, a procent od podatku - OK< ale dodatkowy podatek dla chętnych, a nie uszczuplanie budżetu państwa.

Nie są potrzebni (np. w policji, straży pożarnej itd.), dostają wygórowane pensje (moja pani pielęgniarka ma 2,2 tys. zł, kapelan w ich szpitalu pojawiający się okazyjnie - 3,5 tys.). Poza tym posługa kapłańska to ich obowiązek, a nie kolejna furtka do dojenia kasy. Sami sobie katolicy płaćcie za swoje zabobony. Dlaczego nie chcecie utrzymywać swoich kapłanów, dlaczego nie śmierdzą wam pieniądze ateistów?

Tak, ja kiedyś włączyłam i miałam ochotę cisnąć nim o ścianę po 5 minutach.

Ty mówisz tak, a Kościoł tak:

Kościół otrzymuje z Funduszu Kościelnego 90 mln zł. Tymczasem rzeczywista wartość dotacji powinna wynosić co najmniej 205 mln zł. Kościół jednak chce w ogóle odejść od finansowania z budżetu i poszukać innych mechanizmów
Co po Funduszu Kościelnym   EAST NEWS/DAMIAN KLAMKA Reforma finansów kościelnych

Jest paradoksem, że słowa abp.Stanisława Budzika o zmianie sposobów finansowania Kościoła, która miałaby wzmocnić jego autonomię, zostały przez media przedstawione jako dowód pazerności Kościoła. W rzeczywistości metropolicie lubelskiemu chodziło o to, aby Kościół, rezygnując z dotacji budżetowej, rozliczanej przez Fundusz Kościelny, mógł otrzymywać jeden procent z odpisu przy rozliczaniu naszego podatku dochodowego.

Dyskusja odbywała się w kontekście ostatniego Zebrania Plenarnego Episkopatu Polski w Przemyślu, na którym zapowiedziano reformę finansów Kościoła, zarówno na poziomie parafialnym, jak i diecezjalnym. Jednym z elementów tej reformy ma być doprowadzenie do większej przejrzystości, aby wierni wiedzieli, jakimi środkami dysponują parafie i na co te pieniądze są przeznaczane. Chodzi także o to, aby ujednolicić kwestie związane z finansami kościelnymi, które nieraz prowadzone są według różnych lokalnych tradycji, będących następstwem różnie ukształtowanych historycznie modeli. W tym celu powstanie specjalny zespół składający się z przedstawicieli metropolii, który opracuje wytyczne obowiązujące wszystkie diecezje w Polsce.

Zabrać, aby uzależnić

Fundusz Kościelny został utworzony w ramach stalinowskiego prawodawstwa ustawą z marca 1950 r. o ?przejęciu przez państwo dóbr martwej ręki, poręczeniu proboszczom oraz Funduszu Kościelnym?. Na podstawie wszelkich aktów prawnych wydanych w PRL, Kościołowi katolickiemu zabrano według różnych szacunków ok. 155 tys. hektarów ziemi. Dokładnych danych brak, gdyż komuniści nie prowadzili ewidencji zabranych gruntów rolnych. Rekompensatą za utracony majątek miały być dotacje płacone przez Fundusz Kościelny, który był jednostką budżetową podległą Urzędowi ds. Wyznań, a więc strukturze powołanej w 1950 r. do walki z Kościołem.

Pierwotnie zakładano, że środki Funduszu będą pochodziły z dochodów uzyskiwanych z użytkowania znacjonalizowanej własności ziemskiej. Z tych środków miano wypłacać świadczenia socjalne duchownym czy wspierać remonty zabytkowych świątyń. Faktycznie jednak ustawa okazała się fikcją. Zrabowaną kościelną ziemię przekazano jednostkom Skarbu Państwa i nigdy nawet nie oszacowano dochodów, jakie mogły być osiągane z jej użytkowania. W tej sytuacji w latach 1950?1989 jedynym źródłem dochodów Funduszu Kościelnego były dotacje państwowe, uchwalane każdego roku przez Radę Ministrów. W czasach PRL ta dotacja była przeznaczona w znacznym stopniu na wspieranie duchownych związanych z ruchem księży patriotów, czyli Komisjom Księży przy ZBOWiD, a od 1955 r. Zrzeszeniu Katolików ?Caritas?. W latach 1960?1970 wydatki na państwową ?Caritas? stanowiły ponad 30 proc. budżetu Funduszu, a w latach 1980?1989 ponad jego połowę. Fundusz Kościelny zamiast więc służyć Kościołowi, był elementem walki z nim.

Z Funduszu do ZUS

Po 1989 roku Fundusz zaczął działać zgodnie z założeniami, ale środki, jakimi dysponuje, nadal pochodzą z dotacji budżetowej, a nie z dochodów osiąganych z zabranych niegdyś gruntów. Są one przeznaczane m.in. na wspomaganie działalności charytatywnej, oświatowo-wychowawczej i opiekuńczo-wychowawczej prowadzonej przez wszystkie Kościoły oraz związki wyznaniowe. Z Funduszu Kościelnego opłacane są także składki na ubezpieczenie zdrowotne duchownych oraz alumnów wyższych seminariów duchownych, z wyłączeniem osób duchownych będących płatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych lub zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych. Fundusz Kościelny finansuje także składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i wypadkowe duchownych, niepodlegających tym ubezpieczeniom z innych tytułów, w wysokości 80 proc., a za członków zakonów kontemplacyjnych klauzurowych i misjonarzy w okresach pracy na terenach misyjnych w 100 proc. W ostatnim czasie praktycznie wszystkie środki z Funduszu Kościelnego przeznaczone dla Kościoła katolickiego były przekazywane na składkę ubezpieczeniową.

W praktyce była to określona pozycja w budżecie MSWiA oraz odpowiednia pozycja w budżecie ZUS. Te środki były po prostu przeksięgowywane i nigdy poza budżet państwa nie wychodziły. Warto jednak w tym kontekście zadać pytanie, czy kwoty przekazywane już w III RP na potrzeby Kościoła były adekwatne do utraconych korzyści. W tym celu można zrobić szacunkowe wyliczenie, przyjmujące pewne uśrednione wartości. Według ks. prof. Dariusza Walencika, przyjmując, że na podstawie ustawy z 1950 r. Kościół utracił 155 tys. hektarów gruntów oraz uwzględniając, że Komisja Majątkowa oddała różnym podmiotom kościelnym 65 tys. hektarów, zabranych z pogwałceniem nawet ustawy z 1950 r., punktem odniesienia do takiego szacunku pozostaje kwota 90 tys. hektarów, zrabowanych w PRL zgodnie z ówczesnym prawem. Rzecz jasna te 90 tys. hektarów było utraconych w różnych miejscach Polski i były to grunty różnej klasy. Szczegółowa wycena jest obecnie bardzo trudna, ale posługując się pewnymi danymi szacunkowymi, można się pokusić o jej dokonanie. W tym celu konieczna jest zamiana hektarów fizycznych na tzw. hektary przeliczeniowe, czyli umowną jednostkę kalkulacyjną powierzchni gruntu. Przyjmując średnią ze wszystkich grup podatkowych i klas gruntów okazuje się, że 90 tys. hektarów fizycznych, które zostały zabrane Kościołowi i nigdy nie zwrócone, daje nam ok. 99 tys. hektarów przeliczeniowych. Teraz należy pomnożyć 99 tys. hektarów przeliczeniowych przez przeciętny dochód z hektara przeliczeniowego w 2010 r., który wynosił 2278 zł. Łącznie daje nam to kwotę 205 mln 522 tys. zł. Tyle rocznie powinien otrzymywać Kościół z Funduszu Kościelnego, a w rzeczywistości był dofinansowywany na poziomie ok. 90 mln. Warto także tym, którzy o tej kwocie opowiadają jako o wyjątkowym beneficjum i przykładzie skoku Kościoła na państwową kasę przypomnieć, że środki przeznaczone na obsługę Funduszu Kościelnego stanowiły zaledwie ok. 0,035 proc. budżetu państwa. W tym kontekście wszystkie głosy mówiące o uprzywilejowaniu Kościoła ze strony państwa są albo wynikiem ignorancji, dyskwalifikującej polityków i media używających takich argumentów, albo świadomym kłamstwem, obliczonym wyłącznie na szczucie opinii publicznej przeciwko Kościołowi.

Propozycja, której nie było

Na temat możliwości zastąpienia Funduszu Kościelnego innym mechanizmem mówił niedawno abp Stanisław Budzik, który w wywiadzie dla KAI zasugerował, że należałoby rozważyć zmianę ordynacji podatkowej w taki sposób, aby umożliwiała obywatelom deklarowanie dodatkowego jednego procentu z naszego podatku dochodowego na rzecz konkretnego Kościoła lub związku wyznaniowego. Podobne rozwiązanie z sukcesem od niedawna działa na Węgrzech, a więc w kraju postkomunistycznym, oraz od wielu lat sprawdza się we Włoszech. Propozycja abp. Budzika zmierzała do całkowitego usamodzielnienia się Kościoła od państwa, gdyż jej częścią byłaby rezygnacja z dotacji, jakie otrzymują także inne Kościoły i związki wyznaniowe od państwa w ramach Funduszu Kościelnego. Nie jest to jednak rozwiązanie ani łatwe, ani proste, ani w sposób jednoznaczny dające możliwość osiągania przez Kościół znacznych dotacji. W relacjach medialnych zostało natomiast przedstawione jako projekt Episkopatu ?skoku na państwową kasę?. W komentarzu, jaki przeczytałem w ?Gazecie Wyborczej? (17.10 br.), Agata Nowakowska, wykazując się całkowitą ignorancją, napisała m.in.: ?Biskupi chcą od podatników, czyli państwa, pozyskać nawet kilkaset milionów złotych rocznie na Kościół. Proponują uszczuplenie dochodów budżetu w czasie, gdy rząd przygotowuje się do odparcia drugiej fali kryzysu?.

Przede wszystkim w ogóle nie można mówić, że w tej sprawie przez biskupów została złożona jakakolwiek propozycja. Bez względu na merytoryczną ocenę tej propozycji, była to jedynie wypowiedź ważnego hierarchy, który w ostatnich latach jako sekretarz generalny Episkopatu Polski zajmował ważne miejsce w dialogu między Kościołem a państwem. W żaden jednak sposób ta wypowiedź nie upoważnia nikogo, ani mediów, ani polityków, do interpretowania jej jako stanowiska Episkopatu Polski, co nagminnie czyniono.

Co po Funduszu Kościelnym   EAST NEWS/DAMIAN KLAMKA Reforma finansów kościelnych

Po raz kolejny mogliśmy się przekonać o dramatycznej niekompetencji oraz złej woli zarówno dziennikarzy, jak i polityków, którzy ochoczo rzucili się do komentowania ?propozycji biskupów?. Tym bardziej to niezrozumiałe w kontekście znanych dokumentów z 356. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski w Przemyślu. Jedyny fragment, jaki w końcowym komunikacie odnosi się do kwestii finansowych, stanowi podziękowanie wiernym za ofiarowanie 1 proc. podatku na rzecz Caritas. Oficjalnie także podano, że Episkopat Polski postanowił utworzyć zespół, który opracuje zasady zarządzania finansami Kościoła w Polsce. O propozycji abp. Budzika w Przemyślu w ogóle nie rozmawiano. To, że ?Super Express? robi hucpę medialną wokół słów arcybiskupa i wylicza, że Kościół zamiast 90 mln zł z Funduszu Kościelnego chce teraz otrzymywać 600 mln zł z odpisu podatkowego, wpisuję w specyfikę dziennikarstwa uprawianego w prasie bulwarowej. Ale takie same argumenty znajduję w ?Gazecie Wyborczej?, gdzie czytam, że biskupi chcą w ten sposób zwiększyć ?strumień pieniędzy dla nich kosztem budżetu państwa?. Zaś w konkluzji zawarta jest ocena: ?W sytuacji kiedy grozi nam kolejna fala światowego kryzysu i potrzeba szukania oszczędności w budżecie, propozycja biskupów wydaje się nieporozumieniem?. Największym nieporozumieniem w tej sprawie jest, że ?Gazeta? tworzy fakty medialne i pisze o propozycji, której nikt, nigdy w imieniu biskupów nie składał.

Ile z odpisu?

Kolejnym nadużyciem w publikacjach na temat wypowiedzi abp. Budzika jest wyliczenie możliwości uzyskania środków z odpisu z 1 proc. podatku dochodowego i stwierdzenie, że taką kwotę Kościół miałby otrzymać. A to oznacza, że gdyby wszyscy uprawnieni przekazali swój 1 proc. na Kościół, wyszłaby z tego kwota 597,3 mln zł. W tym kontekście przywołuje się także kwotę 400,2 mln, jaką w 2010 r. podatnicy przekazali na organizacje pożytku publicznego.

Te wyliczenia nie oddają faktycznych możliwości uzyskania dochodów o porównywalnym poziomie z tego źródła przez Kościół. Aby się o tym przekonać, wystarczy sprawdzić dane. W 2010 r. z takiej możliwości skorzystało 10,1 mln podatników, czyli ok. 38 proc. Przekazali oni 400,2 mln zł różnym organizacjom. Najwięcej ? ponad 88 mln zł otrzymała Fundacja Dzieciom ?Zdążyć z Pomocą?, kolejne to Fundacja Pomocy Osobom Niepełnosprawnym ?Słoneczko? (blisko 10 mln zł) oraz Fundacja Anny Dymnej ?Mimo Wszystko? (nieco ponad 8 mln zł). Wśród 10 największych beneficjentów nie ma żadnej organizacji kościelnej. Trudno mi sobie wyobrazić, że nagle bardzo wiele osób będzie chciało wspierać instytucje kościelne. Zwłaszcza że istotną część katolików w Polsce stanowią ludzie ubodzy, emeryci, renciści i rolnicy, którzy podatku dochodowego nie płacą.

Jeśli stworzenie możliwości dokonywania dodatkowego odpisu 1 proc. dla instytucji kościelnych miałoby zakończyć się sukcesem, potrzebne jest przemyślenie przez biskupów wszystkich szczegółów i konsekwencji takich rozwiązań oraz wkalkulowanie do tych działań długiej i mądrej kampanii uświadamiającej sens zmiany wiernym, ale i to bez gwarancji sukcesu. Niewątpliwie jednak abp Budzik ma rację mówiąc, że Fundusz Kościelny jest w dzisiejszych czasach przeżytkiem i warto rozmawiać o stworzeniu innych mechanizmów, które zapewnią niezależność Kościołowi oraz wzmocnią jego autonomię wobec państwa.

Kościół otrzymuje z Funduszu Kościelnego 90 mln zł. Tymczasem rzeczywista wartość dotacji powinna wynosić co najmniej 205 mln zł.
Całkowita powinna wynosić ZERO, a to z licznych powodów. Po 1. bo KK wartościowo dostał więcej niż stracił (taaa, proste przeliczenie na ha, a gdzie wartość tych ha? Bo jak za 50 ha pod Pcimiem, dostali 6 ha w centrum Warszawy to są do przodu), bo po 2. KK nie liczy innych nieruchomości, które od państwa dostał (jak choćby wszystko co posiada na tzw. Ziemiach Odzyskanych). I po 3. bo tracili wszyscy, a odzyskał tylko KK i po 4. bo zabierał obcy reżim, a chcą rekompensaty od państwa polskiego.

I jak już pisałem - te 90 milionów Funduszu to kropla w morzu miliardów,które KK doi od państwa. Wciąż też nie chcesz odpowiedzieć - dlaczego Wy - katolicy nie chcecie sami utrzymywać Kościoła, uważacie, że jest niepotrzebny czy co?

wracając do kapelanów- kolejna hipokryzja. Zabijanie chyba jest sprzeczne z etyką katolicką? czy może jest tak, że zabijanie innowierców się nie liczy( vide- Afganistan)?

"Sprawa finansowania kościoła jest przestarzała, mówią o tym zarówno rządzący jak i księdza."

Pewnie- po co sie tłumaczyć z przekrętów skoro: można żyć wygodnie/ można wygrać kolejne wybory? Lepiej wpierać że problemu nie ma...

catwoman- popieram, racjonalista.pl jest bardzo wartościowym portalem

a jeszcze sie nie wystraszyłaś?

Jakoś nie

Może coś przeoczyłam?

I ile dajesz - 2 zł, 5 zł na mszy? I z tego ma się ksiądz utrzymać? Nie rozbawiaj mnie.

No jest, bo nie myślisz samodzielnie. Przecież wszystko co tu piszesz, to kalki tego co wylewa się z ambon i mediów kościelnych. A akurat nie powoływałem się na Palikota, tylko na ekonomiczny portal money.pl. Zresztą podałem Ci źródła, z których KK doi publiczną kasę. Możesz się odnieść do każdego z nich i przedstawić własne wyliczenia.

Ale domyślam się, że głosujesz na tych, którzy KK kasę z budżetu państwa oddają i bronisz tu tego systemu. Więc jestes współwinna tego

Bo Kościół uznaje nieomylność papieża w sprawach, o których się wypowiada z mocy stanowiska.
Zarzucacie katolikom, że są obłudni, bo wybiórczo traktują zasady swojego Kościoła. Ja ich właśnie nie traktuje wybiórczo.
Bez przesady, czytam różne gazety, korzystam z portali internetowych itp. Nie jestem zamknięta w kościele

Ksiądz utrzymuje się z datków na śluby, pogrzeby itp. Taca idzie na kościół, chyba, że mu zabraknie.
Kalki mówisz, skoro jestem katoliczką to myśle jak katolik. Proste.
Ja generalnie mało wierzę politykom

Wybaczcie, muszę was opuścić. Miłego dnia