Dark vs light feminine - Netkobiety.pl

Tak. Im mniej mówisz (i myślisz), tym mniej utrwalasz pamięć, aż w końcu blednie to niczym wspomnienie z dzieciństwa. Chodzi o to żeby wspomagać naturalne procesy mechanizmów obronnych (wyparcie z pamięci) zamiast im zaprzeczać (ciągle mówić, wspominać i utrwalać).

Ogólnie zdania są podzielone tak czy siak i jest to dość kontrowersyjne podejście. Co w sumie zrozumiałe.

I na pewno mówił prawdę, biorąc pod uwagę, że finalnie Ty wykonałeś usługę, prawda?

To jakieś bzdury. Wyparcie ma za zadanie wspomaganie funkcjonowania w krótkiej perspektywie, ale się potrafi strasznie zemscić w dłuższej.

Nie jestem fanem taplania się w szambie, ale żeby się go pozbyć, trzeba do niego podejść I przy nim popracować.

Ja się czasem zastanawiam, co bym bez Ciebie zrobił. I jak wogole mogłem funkcjonować wcześniej, bez Twoich uwag. No kurde, nie wiem

To ma podstawy w tych samych prawidłach co wspomniana neuroplastyczność czy ogólnie proces nauczania. Im więcej powtarzasz tym mocniej utrwalasz.

Pozbycie się - tak. Ale to max kilka tygodni, a nie latami wałkowanie tego samego jak to robi Shini czy niektórzy nasi forumowi incele. To nie prowadzi do poprawy.

Ok, jest późno i jestem zmęczony, chodzi tutaj dokładnie o to:

Niby tak. Tekst Julki był bardzo słaby. Ale... Nie możemy zapominać jaka jest Julka. Jej specjalizacja jest "palniecie" czegoś. Ale tak naprawdę jest niegroźna. Mikloszy na pewno źle nie zyczy.  A jeżeli chodzi o Miklosze to jest dla dla niego wielkim wsparciem. To ona codziennie rozmawia z nim od miesięcy.  To ona napisała mu setki słów wsparcia. Więc jak dla mnie nie ma co się spinać z powodu jednego potknięcia. Czasem trzeba spojrzeć na caloksztalt zamiast skupić sie na jednej wpadce. Bo ona źle nie chciala

Jeszcze do Smutna, może wreszcie zrozumie że jej teorie o wypieraniu emocji są bardzo chybione.

Pytanie do gpt, neutralne i bez narzucania wyniku:

Jakie skutki wywołać może wypieranie emocji? Proszę o odpowiedź na podst. badań naukowych

Odpowiedź nie zaskakuje, piszemy o tym tutaj od dawna,,m.in. ja i Hapiness. Jednak gpt ma większy autorytet;)

Odp:

Poniżej podaję najlepiej udokumentowane naukowo skutki wypierania emocji, oparte na wynikach badań z psychologii, neurobiologii i medycyny psychosomatycznej. Jest to jeden z najlepiej opisanych mechanizmów obronnych, a jego konsekwencje zostały potwierdzone w wielu metaanalizach.

---

⭐ Co nauka mówi o skutkach wypierania emocji?

Wypieranie (repression) to nieświadome odcinanie się od emocji, wspomnień lub impulsów. Trzeba je odróżnić od tłumienia (suppression), które jest świadomą próbą niewyrażania uczuć — oba procesy mają podobne skutki fizjologiczne.

Poniżej zestaw skutków potwierdzony badaniami empirycznymi.

---

1. Wzrost pobudzenia fizjologicznego (reakcje stresowe)

Badania Jamesa Grossa (Stanford; jeden z najwyżej cytowanych badaczy emocji) pokazują, że tłumienie emocji prowadzi do silniejszej aktywacji układu współczulnego, np.:

wzrost ciśnienia krwi,

przyspieszenie akcji serca,

wzrost kortyzolu.

Mimo że osoba „nie okazuje” emocji, ciało reaktywuje je silniej.
(Opracowano w wielu badaniach eksperymentalnych nad tzw. expressive suppression.)

---

2. Gorsza pamięć i funkcje poznawcze

Badania wykazały, że wypieranie emocji i tłumienie ekspresji emocjonalnej:

obniża pamięć operacyjną,

pogarsza koncentrację,

zwiększa podatność na błędy poznawcze.

Dlaczego?
Bo część zasobów poznawczych jest cały czas zużywana na kontrolowanie uczuć.

---

3. Wyższe ryzyko zaburzeń lękowych i depresyjnych

Metaanalizy badań nad regulacją emocji wskazują, że chroniczne unikanie emocji:

zwiększa ryzyko depresji,

zwiększa ryzyko zaburzeń lękowych (szczególnie GAD, fobia społeczna),

powiązane jest z nasileniem objawów PTSD,

pogarsza zdolność do wygaszania lęku.

Wypieranie jest jednym z kluczowych mechanizmów utrwalających objawy lękowe — emocje, których się unika, stają się bardziej zagrażające.

---

4. Problemy psychosomatyczne

Badania psychosomatyczne opisują związek między chronicznym tłumieniem emocji a chorobami somatycznymi:

zaburzenia żołądkowo-jelitowe (IBS, dyspepsja),

bóle głowy, migreny,

napięciowe bóle mięśni,

problemy dermatologiczne,

większa podatność na infekcje (z powodu przewlekłego stresu).

Mechanizm:
niewyrażone emocje utrzymują podwyższoną aktywację fizjologiczną → chroniczny stres → obciążenie układów organizmu.

---

5. Trudności w relacjach

Badania relacyjne i interpersonalne wskazują, że osoby stosujące tłumienie emocji:

gorzej rozpoznają emocje u siebie i innych,

są odbierane jako „niedostępne”,

mają większe trudności w budowaniu bliskości,

doświadczają niższej satysfakcji z relacji.

Partnerzy takich osób często reagują zwiększonym napięciem i niepewnością, co potwierdzają badania nad tzw. interpersonalne skutki tłumienia.

---

6. Zwiększona aktywność ciała migdałowatego (neurobiologia)

Badania fMRI pokazały, że unikanie emocji lub ich aktywne wypieranie:

zwiększa pobudzenie ciała migdałowatego (centrum reakcji strachu),

zmniejsza aktywację kory przedczołowej (ośrodek kontroli i integracji emocji).

Oznacza to, że unikanie emocji osłabia zdolność ich regulacji, zamiast ją wzmacniać.

---

7. Paradoksalne nasilanie emocji

Zjawisko potwierdzone eksperymentalnie:
gdy próbujemy nie czuć albo „odsuwać” emocje, pojawia się efekt rykoszetu (rebound effect).

Czyli:

emocje wracają silniejsze,

pojawiają się częściej,

łatwiej wywołują reakcje automatyczne.

Podobny efekt zaobserwowano w badaniach nad tłumieniem myśli (Wegner).

---

8. Zwiększone ryzyko zachowań nałogowych

Badania populacyjne i kliniczne sugerują, że osoby unikające emocji:

częściej korzystają z alkoholu lub innych substancji w celu regulacji emocji,

wykazują wyższe ryzyko nadużywania alkoholu,

częściej kompulsywnie jedzą, uprawiają hazard lub korzystają z internetu.

Mechanizm:
próba „odcięcia” emocji powoduje poszukiwanie szybkich strategii regulacyjnych.

---

9. Niższy poziom dobrostanu psychicznego i satysfakcji z życia

Badania pokazują, że chroniczne unikanie emocji wiąże się z:

niższym poczuciem sensu,

obniżonym poczuciem własnej wartości,

trudnościami w podejmowaniu decyzji,

mniejszą odpornością psychiczną.

---

PODSUMOWANIE NAUKOWE

Wypieranie emocji nie chroni — jest długoterminowo szkodliwe.
W badaniach wiąże się z:

większym stresem fizjologicznym,

gorszą pamięcią i uwagą,

wyższym ryzykiem depresji i lęku,

problemami somatycznymi,

trudnościami relacyjnymi,

zwiększonym pobudzeniem struktur stresowych w mózgu,

mniejszym dobrostanem.

Nie oznacza to, że okazanie emocji zawsze jest łatwe lub bezpieczne — ale strategia polegająca na chronicznym odcinaniu się od uczuć ma jednoznacznie negatywne skutki według badań.

Jeden rabi powie tak, drugi powie nie.

W naukach empirycznych licza się tezy ilościowe. Za każdym podejściem są takie rodzynki jak ty.

Niejeden ma odwrotnie gdy istotnie podniesie jakość życia, rozwinie grono znajomych, wejdzie w stabilne relacje, albo zmieni miejsce zamieszkania, albo pomodli się. IMO psychologia jest suboptymalna.

A Smutna jest zywym dowodem ze sie nie da.
1-1.

Jesli sie nie myle to tresci, ktore czytasz z ksiazka maja jedynie wspolna forme wydania.
Aby nie bylo, ze bezpodstawnie dyskryminuje ksiazki, ktore czytasz tylko dlatego, ze to nie te same, ktore ja to umowmy sie, ze ja podam tytuly 5 ostatnich ksiazek, ktore ja przeczytalem a Ty podasz 5 tytulow, ktore Ty czytalas i razem zastanowimy sie na czy istnieja miedzy nimi jakies roznice:

Moje ostatnie 5:

• Configuration Management Principles and Practice

• Semiology of Graphics - Diagrams, Networks, Maps

• Evolutionary Systems - Biological and Epistemological

• The conditions of learning and theory of instruction

• Rhetorical Structure Theory: Toward a functional theory of text organization

Teraz Ty.

O masakra ja pisząc taki tekst do Mikloszy nie mialam na myśli nic zlego. Po prostu odpowiedziałam pytaniem na pytanie,bo też mnie zdziwiło jego takie nagle pytanie zadał, bo wcześniej z nami normalnie o innych rzeczach pisał a tu nagle wyskoczył z czymś takim,więc tylko zapytałam "a co by się miało stać "? To tyle. Nie oznaczało to,że jestem jakąś obojętna na jego krzywdę czy co, po prostu jego pytanie mnie zaskoczyło, a że sama nie znałam odpowiedzi co by się mogło stać, gdyby jego zabraklo na świecie,więc odpisałam mu też pytająco... a Miss Happiness sobie postanowiła mieć na mnie focha ot tak sobie nawet nie pytając mnie o nic- no gratulacje

AI halucynują zbyt często, aby można się było na nich opierać w jakimkolwiek stopniu. Pytanie zadałeś sugerujące odpowiedź.

Pytanie do chata GTP:

"Czy ciągłe mówienie o traumie może ją utrwalać mając na uwadze mechanizm neuroplastyczności i adaptacji?"

I jego odpowiedź:

Krótka odpowiedź: tak — ciągłe mówienie o traumie może ją utrwalać. Mówienie o traumie aktywuje układ limbiczny (ciało migdałowate), reakcję stresową, wspomnienia epizodyczne i powiązane stany fizjologiczne.

Jeśli osoba powtarza narrację traumatyczną:

wciąż wchodzi w ten sam stan emocjonalno-fizjologiczny,

utrwala szlak neuronalny powiązany z traumą,

może nasilać hiperczujność, napięcie, objawy somatyczne.

To zjawisko nazywa się czasem retraumatyzującą ekspozycją słowną."

Dokładnie czat GPT taki jest. Ja go używam on dużo mądrych rzeczy i porad mi daje,ale też zauwazylam, że zmienia narracje w zależności od pytania.  A raz mi napisał caly przebieg 3 wojny światowej tak dla żartów się zapytałam "co się stanie dzień po dniu w Polsce gdyby Rosja nas zaatakowala" to opisał wszystko w szczegółach,a za kilka dni się zapytałam tego samego to wogole mi nie odpowiedział na pytanie tylko napisał "ze on nie może mi takich informacji udzielać " jeszcze się z nim kłóciłam,że kilka dni temu to mi wszystko napisał 

U mnie w szkole bez przerwy uczyliśmy się podstaw. Większość nauczycieli zaczynała praktycznie od nowa. Odmiana to be. Podstawowe czasowniki nieregularne. Much/many/a lot of. Present simple. Trochę słówek.

Smuteńka kochana;)

Mówiłaś o wypieraniu, nie wypieraj się teraz ;D

A już to kiedyś przerabialiśmy, kiedy forsowalas tezę że mechanizm wyparcia to jest w sumie nawet dobry, by się tym nie przejmować a nawet korzystać.
Tłumaczyłem wtedy i teraz dlaczego to się mści, taka postawa, ale gpt znacznie lepiej ode mnie to umie poukładać.

@Jack, sprytnie ale to nie będzie tak że zmieniasz narrację w trakcie, robiąc z rozmówcy idiotę. Pisałeś że mówienie o traumie ją pogłębia, że czym więcej tym gorzej- więc by nie zaczynać kolejnych terapii itp.

Teraz, kiedy Ci udowodniłem że to jeden z najbardziej sprawdzonych sposobów by traumę leczyć, po cichutku wprowadziłeś słowo CIĄGLE, które wypacza sens rozmowy, by wyszlo na Twoje.
To nie jest poważna rozmowa

Smutna, Jack

Poniżej post, w którym widać od czego się to zaczęło:

Dokładnie o taki marketing mi chodziło. Im bardziej agresywny, im bardziej "zachęcająco" to wygląda, to tym bardziej podchodzę do tego z dystansem. Kwieciste hasełka, wspomagane na socialach bodźcami wizualnymi w różnych postaciach wciskające kupę kitu, jakoby to człowiek mógł góry przenosić po odbyciu kilkumiesięcznego kursu czy szkolenia. Przykład z językami akurat świetny. Nie traktuję poważnie kogokolwiek, kto twierdzi, że w 3 miesiące nauczę się posługiwać językiem obcym w stopniu płynnym/zaawansowanym, umożliwiającym mi swobodną rozmowę na wszelkie możliwe tematy.

Nie wszystko można tłumaczyć tym, że ktoś „taki już jest”.
Choć nie mam tu zamiaru nikogo grillować, więc na tym poprzestanę.

W moim świecie książki służą nie tylko w celach edukacyjnych. Czytam bardzo dużo od dziecka. Przy czym nie ukrywam, że najchętniej sięgam po beletrystykę i literaturę popularnonaukową, bo sprawia mi to dużą przyjemność. A z podręczników, to zwykle coś związanego z językami obcymi.

Obecnie kończę czytać dwie książki. Łukasz Orbitowski "Kult" oraz Hwang Bo-reum "Witajcie w księgarni Hyunam-Dong".
Następne w kolejce są:
* Anthony Doerr "Światło, którego nie widać"
* Stanisław Grzesiuk "Pięć lat kacetu"
* Jay Kristoff "Tancerze burzy"
* Aneta Jadowska "Cud, miód, malina"
* Joanna Kuciel-Frydryszak "Chłopki"
Później się zobaczy na co mi przyjdzie ochota.
Sądząc po Twojej wypowiedzi, raczej żaden z tych tytułów Cię nie zainteresuje.

Co sądzisz o tej książce? Pytanie w kontekście: chciałam przeczytać ,ale nie wiem czy szaruga za oknem, zero światła plus mocna treść wbijając w fotel nie będą zbyt mocnym połączeniem i nie lepiej poczekać z tym do lata.
Jest tam coś pozytywnego, czy raczej słabo?

I po tym poznać dobrego trolla. Sam już się gubi w swoich historiach i wypowiedziach. Może być jednocześnie każdym.

Jeszcze nie zaczęłam, póki co zerka na mnie z półki Może zacznę w przyszłym tygodniu, to wtedy dam znać, czy dobrze mi się ją czyta.

A Ty jakie książki lubisz?

A tak wracając na moment do tematu i "punktów zaczepienia", to moim zdaniem można je znaleźć wszędzie.

Przykładowo ten teledysk: 

Głowna postać żeńska została zaprezentowana jako dziewczyna zwodząca chłopaka, który ewidentnie jest nią zainteresowany. Wciąga go na swoją orbitę, dając mu trochę uwagi i kilka niejasnych sygnałów, tylko po to, aby czerpać z tego korzyści, w tym przypadku darmowe drinki.

Myślę, że wielu z nas miało okazję poznać przynajmniej jedną taką "gwiazdę".

Czy my piszemy o tym samym człowieku?

W czasie gdy jeszcze czytałem jego posty, on bez przerwy narzekał. Nie wystarczyły mu własne tematy, miał zwyczaj przychodzić do cudzych i przekierowywać uwagę na siebie.
Jeśli akurat nie narzekał, to całą energię kierował na udowadnianie ludziom, którzy próbowali mu szczerze pomóc, że ich rady w jego przypadku nie mają racji bytu. Bo on na pewno nie może w ten sposób, bo zawsze coś.

Ufff. Czyli bomba. Mamy to. Rozmowa o traumie- patrz mój pierwszy post- nic nie daje. Daje rozmawianie o celach. Cele sa osadzone w przyszłości, trauma w przeszłości.

Nie da się przepracować traumy. ... Wystarczy nie płacić obecnemu człowiekowi za rozmowy o traumach, to ci przejdzie.

VS

Po WTC 9/11 najlepiej przebadane były wczesne interwencje oparte na emocjonalnym „odreagowaniu” (np. debriefing). Wyniki są spójne: interwencje te nie zmniejszały ryzyka PTSD, a w części badań nasilały objawy i wydłużały proces żałoby. Dlatego zostały wycofane z rekomendacji klinicznych.

Moja wypowiedz była oparta o to badanie. Nie będe z tobą bawić się w prompty. Nie moge zmienić zdanie w oparciu o nic. Jak przedstawisz kontrtezę albo obalisz badanie o wtc to zapraszam. Bo na razie moja wypowiedz jest spójna z wiedzą którą posiadam.

'Co do zasady tak to działa, każdy ma doświadczenia pozytywne i negatywne i póki bilans się mniej więcej zeruje jest ok. Problem się pojawia, jak nie ma jako-takiej równowagi.
Jasne, jak ktoś ma w dzieciństwie fatalnie w szkole ale równolegle znakomicie w harcerstwie, klubie sportowym, czy w jakiejkolwiek grupie rówieśniczej to mu się najprawdopodobniej samoistnie wyzeruje i co najwyżej stwierdzi, ze fatalnie szkołę wspomina, ale za to obozy harcerskie super były i zbiórki też.  Ale jak ma tylko doświadczenia negatywne...może się zdarzyć, że taki ktoś nadrobi ciut później, powiedzmy na studiach spotka super ludzi. Potem to już grupy rówieśniczej nadrobić się za bardzo nie da w sposób prosty i bezpośredni, bo w dorosłości już tej grupy rówieśniczej nie ma, a negatywne doświadczenia rzutują na ciąg dalszy relacji z ludźmi.

Są też doświadczenia, co to za bardzo chyba wyzerować pozytywnymi trudno z uwagi na ich siłę oraz skalę. Nie bardzo wiem, jak wyzerować doświadczeniami pozytywnymi napad z pobiciem? Gwałt? Utratę wszystkiego w pożarze? Bez złośliwości czy ironii pytam.
Wiesz, SmutnaDziewczyna, ja nie jestem jakoś euforycznie nastawiona do psychoterapii jako zjawiska czy sposobu wychodzenia na prostą. Za dobrze wiem, ze może solidnie zaszkodzić. Ale nie jestem radykalna, pomóc też może.
Ale tak z obserwacji tego, jak ludzka psychika reaguje na silne urazy na przykład śmierć w wypadku albo  samobójczą osoby bliskiej wychodzi mi, że co jednemu pomaga, innemu wcale nie. Jeden potrzebuje się wygadać, inny zaś żeby go w spokoju zostawić, jeszcze inny zaś najpierw potrzebuje spokoju i nie ruszania tematu, ale po jakimś czasie mu się zbiera na gadanie.

Definicja traumy obecnie jest plus minus taka, jak Mrs. Happiness, nawet mamy już PTSD i cPTSD, to drugie jest na bazie przemocy, zaniedbania, znęcania się  w dzieciństwie. A skoro na bazie zaniedbania w dzieciństwie można mieć cPTSD w sumie logiczne, że na bazie czegoś urazowego na mniejszą skalę można w dorosłości mieć nie aż cPTSD , bo skala urazów mniejsza, ale solidne problemy już nie dające się samodzielnie ogarnąć czy zwyczajnie wyzerować pozytywnymi doświadczeniami i owszem, w grę wchodzą. PTSD to jednak kraniec skali, między "jest ok" a PTSD w pełnej wersji  sporo się mieści.

Zmieniasz temat. Moja pierwsza wypowiedź odnosiła się do traumy - w domyśle tak jak opisałam wyżej. Moja wypowiedź o zerowaniu odnosiła się tylko do wyśmiewania w szkole. Nie było mowy jaka to przemoc. Założyłam że to dziecięce złośliwości, ale nie maltretowanie.

Edit.

Dobra, odpuszczam. Z betonem się nie da

Rozmawial.
Uwierzysz?

Widziałeś memy z krzywą uczenia się?

Początkujący: to proste.
Wtajemniczony: ojej jakie to zniuansowane...
Ekspert: to proste.

Teraz nawet w klubach to wiedzą
https://m.youtube.com/watch?v=CNPLehoqXnU

Czyli jesteś na "exspertką", dla której to jest proste, banalne i wystarczy po prostu nie mówić o problemach, aby "znikły". A jako źródło tejże "experckiej" wiedzy nadmieniasz memy, wcześniej tik-toka (co resztą było źródłem założenia tego tematu)  oraz jakiś klubowy utwór z gatunku "umcy-umcy" z równie prostymi jak muzyka słowami

Smutna! Zmieniłem zdanie!
Jesteś super ekspertem w tej dziedzinie, prawdy objawione przez Ciebie są natchnione i bezdyskusyjne, a wszyscy inni tutaj się mylą!
O nasz Proroku! Prowadź nas wszystkich, maluczkich, ku świetlanej przyszłości, bez zmartwień i trwog, gdzie wystarczy nie mówić i nie myśleć o problemach i wszyscy magicznie stają się szczęśliwi! A na kolorowych łąkach pasą się jednorożce z tęczowymi grzywami.

edit:
Krzywa uczenia się, w formie ogólnie propagowanej w różnej maści memach nie uwzględnia kolejnego etapu - gdy naprawdę wgłębisz się w dany temat i gdy zaczynasz doskonale zdawać sobie sprawę, jak wiele jeszcze nie wiesz i jak wiele jest do odkrycia. I dopiero wtedy staje się to wszystko cudownie piękne i dopiero wtedy naprawdę zaczyna się wspaniała zabawa w zdobywanie wiedzy. A taka właśnie w próbie poznania jest psychika ludzka. "Z lekka" zbyt obszerny temat, nie nadający się do zamknięcia go w kilku prawdach objawionych, Smutna Dziewczyno.
Życzę Ci dojścia kiedyś do takiego etapu w czymkolwiek, co robisz w życiu.

Gdyż Smutna właśnie rozwiązała wszelkie problemy ludzkości jeżeli chodzi o psychikę. Wystarczy nie mówić i zapomnieć! No jakże to nie jest prorocze! Absolutne remedium na zło wszelakie.
Dlatego Julka! Stawianie Jej powyżej w jednym zdaniu, na równej linii, z pokemonami uznaje za nietrafione, złośliwe, wredne, ujmujące czci, paskudne, kłamliwe, drańskie, łachudrowate i nikczemne!
Julka! Wstydź się!