Dark vs light feminine - Netkobiety.pl

Ale dokładnie o co ci chodzi?

Są kobiety o mrocznej osobowości, ale nie muszą być złe, po prostu są jakoś tajemnicze dla mężczyzn zbyt dla nich słabych. Natomiast te o cechach pożądanych dla pewnej grupy mężczyzn, czyli łagodne, spokojne, spolegliwe, są po prostu charakterologicznie nijakie, zdające sobie sprawę ze swoich słabości, ale jednocześnie umiejące je wykorzystać. Przecież nie brak na świecie aż tak słabych facetów, że tylko te nijakie są w ich zasięgu.

Zarówno te silniejsze jak i te słabsze przyciągają pewną, określoną  grupę facetow. Każdy ma to, na co zaslużył

Jest calkowicie odwrotnie.
W sumie gdyby pytac za kazdym razem Simpletonke o opinie i robic zupelnie odwrotnie to byloby sie madrym jak krol Salomon xD

Spokoj w zyciu, ktore zaskakuje, wymaga odwagi.
Slaby, nijaki i zalosny to jest maly piesek, ktory duzo szczeka i sie stroszy.
Zupelnie jak Ty xD

Nie ma bardziej nijakiej osoby od Ciebie na tym forum.
Zamykasz czolowke razem z Ela i Alessandro xD

Tylko sie nie zesraj od szczekania

Ano dokładnie o nas - o kobiety. Jest tysiąc wątków o nieszczęśliwych facetach, to dla odmiany porozmawiajmy o kobietach. Jakie jesteśmy.

Nie muszą być Instagramie i pseudo psychologiczne. Madonna i ladacznica to archetyp tak stary jak biblia
Temacik na luzie, rzuciłam hasło z tiktoka ale nie musimy iść w tym kierunku.
Na forum raczej Smart feminine się sprzedaje

Ciekawe spojrzenie.  Zarówno wersja dark jak i light są umownym zlepkiem jakichś cech.  Utożsamiasz dark z siłą a light ze słabością.  W ogole tego tak nie widze. Nie da sie tak sztywno podpiąć.  No I oczywiscie obie grupy kobiet sa świadome. No i dark przerażające dla słabych mężczyzn a light to ochłapy dla tych którzy nie dają rady. Że tak sobie powtórzę Twoj post

Jak słusznie zauważyłaś, psychologia jest konkretną dziedziną nauki, studenci uczą się latami, zanim otrzymują uprawnienia do przyjmowania pacjentów, a ich edukacja odbywa się w warunkach dużo bardziej kontrolowanych, niż jakichś tam trenerek, które często zaczynają swoją karierę mentorską dlatego, że kiedyś same miały depresję, czy inne problemy i chodziły na terapię, po zakończeniu której doszły do wniosku, że są już na tyle obeznane w temacie i świadome, że mogą samodzielnie nauczać kobiety, jak radzić sobie z trudnościami. Często grany motyw.
Albo trafiają w sieci na reklamę super kursu na trenera emocji za jedyne kilkanaście tysięcy, po którym zdobędą "zawód przyszłości" i będą mogły realnie zmieniać ludzkie życia.
Niektóre prywatnie śmieją się z udostępnianych przez siebie treści, ale "pelikany łykają", kasa się zgadza, więc trzeba cisnąć temat.
Korzystanie z usług kogoś takiego jest moim zdaniem bardzo ryzykowne i może narobić więcej szkód niż pożytku.
Zdecydowanie rozsądniej jest pójść do specjalisty.
Tyle że ludzie zawsze potrzebowali jakiegoś takiego drogowskazu - pasterza, który ich poprowadzi przez życie. Kiedyś tę potrzebę spełniała w dużej mierze religia, ale jak wiadomo, pozycja kościoła mocno osłabła, więc na rynku rozpanoszyła się w najlepsze wszelkiej maści konkurencja.
Tarot, czy "szamanki" sprzedające magiczne czaszki albo bransoletkę, która ochroni przed złymi ludźmi.
No i trenerki mentalne.

Nie zastanawiałam się nad tym, a nie chcę tu wymyślać na poczekaniu, więc póki co odbijam pytanie.
Co myślisz o poruszonym przez siebie temacie?
Masz jakieś własne archetypy?

Właśnie dlatego napisałam "ludzie", ponieważ mężczyźni mają swoich odpowiedników trenerek mentalnych.

Też tak uważam, ale gdyby to nie działało, rynek szybko by ich zweryfikował.

Zdaję sobie z tego sprawę. Choć są wśród nich również takie, które szczerze wierzą w to, co głoszą.

Nie kategoryzuję kobiet, ponieważ niekiedy można się pomylić zaliczając je do określonej kategorii.
Dark i Light to dwa przeciwieństwa, które kojarzą mi się z bohaterkami "Przeminęło z wiatrem "Scarlett O'Hara i Melanie Hamilton Wilkes.
Nawiązując do współczesnych kobiet mamy mnóstwo takich wojowniczek. Promują się kobiety, które chcą zaistnieć, coś zdobyć i nie boją się przeciwności. Ciekawe, że po osiągnięciu sukcesu, wyciszają się i uspokajają jak gdyby chciały odcinać kupony od wcześniejszych sukcesów.
Light to dla mnie znaczy kobieta cicha, spokojna, pokorna, zdawałoby się, że ta, która nie ma większych wymagań, nie ma aspiracji. Otóż bywa, że tylko pozornie.

Wracając do głównego tematu.
Dla mnie taki najmocniejszy typ to matka cierpietnica. Jej celem życiowym jest rodzina i mąż i jest to w stanie osiągnąć kazdym kosztem. Wszystko dla dobra dzieci, nawet zebranie lepy na twarz od partnera, czy przykrywanie latami alkoholizmu. Cechy rozpoznawcze to wypielęgnowane, zadbane dzieci kontrastujące z zaniedbana mamą.

Inna stereotypowa to humanistka z wielkiego miasta. Czarny protest, bulwersuje ja sytuacja na bliskim wschodzie, prawa kobiet w jemenie nawet na pogrzebie dziadka będzie debatować z każdym kto podważy tezę o nierównościach płacowych. Na gadaniu się z reguły kończy. To rodzaj wrażliwości na pokaz, virtue signaling , nie prawdziwe zaangażowanie społeczne.

Ja to często widzę takie wycofane emocjonalnie i zdystansowane wobec ludzi i niejako obrażone na mężczyzn. Skupione na pieniądzu i karierze, a de facto samotne, skrzywdzone i pielęgnujące w duchu swoje traumy. Tak te prawdziwe jak i urojone.

I ratowniczki, które robią sobie projekty, a potem wiecznie narzekają i marudzą na swoich partnerów.

Pseudopsycholożki, które odbyły kilka spotkań z couchami i były w terapii i teraz uważają się za specjalistki.

I mój ulubiony, który widzę najczęściej - samotna mama po rozwodzie, która narzeka na niskich lotów facetów, którzy kłamią, a sama ma fotki na portalach sprzed 15lat i 22kg i ciągle ma niezamknięty rozdział pod tytułem "dziecko z ex partnerem". To prawie połowa moich "koleżanek".

Zakładasz że coach musi być zły i na tym opierasz argumenty. A psycholog musi być dobry bo skończył studia i nie może odwalić fuszerki. Czyli dr facto jesteś scientystą.
A co powiesz na to, że od kilkudziesięciu lat skala zapobiegania samobójstwu stoi w psychoterapii? Człowiek idąc na terapię w latach 70 miał taką samą szansę, że terapia zapobiegnie samobójstwu co ten co idzie dziś.
Moim zdaniem człowiek 50+ z doświadczeniem menadżerskim, towarzyski, ogarnięty może być równie dobrym doradcą psychologicznym co kiepski psycholog świeżo po studiach. Szczególnie dla osoby starszej, która ma większe doświadczenie życiowe.
To że trudno uzyskać dostęp do takiego środowiska, to jedyna przewaga psychologa.

No ale to off top.

Przyjmując że coach jest uczciwy, nie bierze klientów z problemami psychicznymi to nie da się obronić twojej argumentacji. Nie widzę różnicy między doradca zawodowym, który zrecenzuje ci CV i coachem który pomoże ci stworzyć profile w socialach i da kilka openerow i strategii na pierwsze randki.

Jack, Smutna, dlaczego podajecie same negatywne typy?

I tak i nie.

https://www.mentoringassociation.org/

https://www.mentoring.org.pl/

https://associationofbusinessmentors.org/

https://mentoringcenter.org/

Coaching, a mentoring  to nie jest to samo.

Obie wrzucacie do jednego worka te trzy różne zagadnienia (coaching, mentoring i psychologię). A to są kompletnie inne rzeczy i dziedziny.

Dobry coaching to może być wstęp, aby potem poszukać sobie dobrego terapeutę lub mentora w zależności nad jakim aspektem życia będziemy chcieli popracować. Równie dobrze może okazać się to krok w pełni wystarczający aby poprawić to i owo kiedy nie ma większych problemów i chodzi jedynie o pewne dopracowanie szczegółów.

Taki kraj. Tu się marudzi i tu się pije

To ja dla odmiany skupię się na pozytywach.
Od paru miesięcy mam regularny kontakt z rękodzielnikami i jestem pod dużym wrażeniem, ile naszych rodaczek potrafi tworzyć piękne rzeczy, jakie są kreatywne, cierpliwe, pełne pasji. Nawet gdy nie ma z tego żadnej sensownej kasy.
Na grupach licytacyjnych dla chorych dzieci przeważają kobiety, które często całkowicie bezinteresownie angażują się w zbiórkę obcych ludzi.
Jesteśmy różne, dlatego nie potrafię wskazać jednego typu osobowości, ponieważ równie wartościowa może być spokojna, poukładana dziewczyna, jak i charyzmatyczna, ciut roztrzepana.
Natomiast cenę sobie w nas starania.
A potrafimy dać z siebie naprawdę dużo.
Żeby dziecko miało pożywny obiad, zamiast odgrzewanych gotowców z marketu, mimo że wróciłyśmy po nocnej zmianie w fabryce i mamy za sobą ledwo kilka godzin snu.
Żeby rodzina cieszyła się z prezentów pod choinką, które zaczynamy kompletować na dwa miesiące przed świętami. 
Żeby w natłoku obowiązków nie zapomnieć o chwili dla siebie i ukochanej osoby.
Żeby osiągnąć wyznaczony cel, nawet gdy nikt nie wierzy, że nam się uda.
Tymczasem, podsumowując moją niezbyt odkrywczą wypowiedź, kobiety są fajne!
Rzecz jasna, nie wszystkie, ale wystarczająco wiele.

Trust me

Wydaje mi się ze nie da sie wartościowac ze cos jest lepsze czy gorsze - dark czy light. Raczej powiedziałbym "po owocach ich poznacie".

Dark - władcza ale racjonalna i sprawiedliwa to siła, zdecydowana i nieustepliwa ale kiedy ma racje to siła, bezpośrednia ale szczera to siła.

Light. Życzliwa ale nie sztuczna to siła, zgodna ale nie uległa wbrew sobie to siła, opiekuńcza w rodzinie to sila

Troche nie na czasie jestem Musiałem wygooglowac co to bajt.

Oglądaliśmy. Choć wspomnienia po tylu latach są już mgliste.

Z ciekawości, widziałabyś siebie w roli takiej matki i żony?

I tak i nie. Tutaj kobieta nie funkcjonuje w próżni. Trudno mi sobie wyobrazić taka pozytywną osobę, gdyby mąż okazał się patusem, albo ja zdradzał, a jedno z dzieci miało głęboki autyzm.
Znam rodziców dzieci z wadami generycznymi i są bardzo odpowiedzialni, kochający, ale po prostu nie widać w nich już radości. Co nie dziwi bo system nie wspiera opieki nad takimi dziećmi.
Realia ekonomiczne też pozwalają posiadać 5! dzieci i żyć na relatywnie wysokim poziomie z pensji samego męża, a kobieta pracuję jedynie symbolicznie i z pasji.
Ale charakterologicznie fajna kobieta.

Edytowalna komentarz kilka razy ale forum mi blokowało edycję. Może dlatego że to okolice północy były?

A żona sąsiada bogacza? Znacie takie kobiety? W serialu to gold diggerka, która udawaną nieporadnością dokręca śrubę Jedruli, z czego on jest zachwycony i ja ubóstwia. Ja takie znam, chociaż trudno mi się z takimi kobietami przyjaźnić. Dla męża nieporadność może być motywująca, a labilność zaletą dają a poczucie bezpieczenstwa, ale w kontaktach koleżeńskich trudno to pociągnąć.

Temat rządzi się swoimi prawami. Musimy mieć jakieś punkty zaczepienia

XD

A oglądałaś Married... with Children? Zero serdeczności, tylko złośliwości i dąsy, ale za to sprzedawca butów był w stanie utrzymać niepracującą żonę, dwójkę dzieci, samochód i domek jednorodzinny.

Serial TV to jedynie serial TV.

Tak, ale serial daje kontekst i ułatwia rozmowę.  A rozmowa jest o stereotypach, archetypach, wzorcach kobiet. Książek nikt nie czyta i nie ma kanonu, więc teraz seriale i filmy pełnią rolę haczyka w rozmowie.

Imo kobiety też, tylko że szybciej się poddają, że to nieosiągalne i best man can do to w miarę ogarnięcie i wrzucenie prania do pralki bez przypominania
Rodzinny facet w XXI wieku ? Chyba tylko na oazach.

Ale to jest tylko haczyk. Punkt zaczepienia który można pogłębiać.

nie poznajesz każdej partnerki w pracy i nie wiesz jaka ona tam jest. Może być Janusz zarządu i menda w pracy, a milusia na Tinderze i na domówkach. Tak samo jak faceci robiący karierę- nie każdy jest pracoholikiem i na randce odpali symulacje wzrostu sprzedaży w nowym kwartale, niektórzy wolą wyluzować, wypić winko i poflirtować.
Wydaje mi się że to co odpisujesz to pracoholizm. Kiedy praca to cała twoja tożsamość i nie umiesz sie zachować w towarzystwie. Ale to jest równie męczące u facetów.

Dla większości facetów. Dlatego większość karierowiczek jest sumarycznie samotnymi singielkami lub zadowalają się substytutami typu związki na odległość i jakieś układy, w których widują się 2-3 razy na tydzień lub dwa i połowę urlopów spędzają osobno.

Ponadprzeciętna kariera i życie rodzinne nie idą w parze. Chyba, że jesteś politykiem, to wtedy jest to niejako wymagane.

Mylisz robienie kariery z regularną pracą na wyższych stanowiskach. To nie jest to samo. Karierowicze nie mają za bardzo czasu na randkowanie i bardzo, ale to bardzo rzadko angażują się w głębsze relacje.

Kobiety bardzo rzadko potrafią też rozgraniczyć pracę z domem, bo przekładają konkurowanie z facetami w miejscu pracy na konkurowanie ze swoim facetem. Ale tak jak napisałaś, że pracujące babki nie chcą pracować też w domu (konkurować/zarządzać/cokolwiek) tak właśnie i faceci nie chcą takich babek do związków za bardzo.

To widać też i na tym forum. Nie brakuje kobiet budujących się osiągnięciami zawodowymi swoich partnerów (lub tak oceniających swoją wartość), ale nie ma tu facetów tak piszących o swoich partnerach. Bardzo rzadko piszą o tym co osiągnęły, ale czeto piszą o tym jakie one są.

Słowo karierowiczka to jest taki bezbek, że się zastanawiam czy poza babciami na plotkach o złych synowych ktoś jeszcze tego używa.

Kim jest taka karierowiczka? Gdzie pracuje? Możesz podać jakies konkretne zawody? To jakiś fenomen który trzeba przestudiować. Ile zarabia? Kim jest jej partner, który się na nią skarży?
Odnoszę wrazenie, że to jakas bardziej wyrafinowana forma redpillu i przemawia przez ciebie zwyczajny seksizm.

nie zawsze ambicja i przebojowość idzie w parze z wynikami i dużymi zarobkami. przeciętna kosmetyczka, albo agentka nieruchmości ma teraz kanał na IG i poradniki jak zostać rekinem biznesu, chociaż te prace często nie są tak dobrze opłacane jak na przykład zwykła stomatologia, gdzie wystarczy skończyć studia i być ogarniętym. IDK jest różnica między tym że ktoś jest inteligentny, robi fajne rzeczy, a robieniem agresywnegoy PR i popisówek. Przykładowo Johny. Taki nie za mądry, ale widać że dużo czasu spędza na budowaniu swojej internetowej persony, chociaz na hobbystycznym serwerze filozoficznym znajdziesz bardziej lotnych ludzi. Już wiesz co mam na myśli?
Ja osobiście nie lubie kobiet wyszczekanych w typie pauliny smasz, która trochę jakby pasuje do twojego opisu. Ostatnio było jej pełno na yT. Na początek zrobila na mnie pozytywne wrażenie- dość elokwentna, mówi o prawach kobiet, problemach rozwodowych, nie lukruje. Ale po jednym full wywiadzie widzę, że coś z nią nie tak. No nie powiem że narcyzm, ale mocno zadufana w sobie. Zwykła dziennikarko/reporterko/.celebrytka, a jak słuchasz jej to jakby prowadziła badania nad lekiem na raka. No nie.

Oj, pomyłka. To jest jednak Paulina Smaszcz. Można wpisać na YT wywiad i sprawdzić. Trudno to opisać. W typie bardziej ambitna, niż utalentowana. Bardzo elokwentna, mówi co trzeba i robi świetne wrażenie. Niestety tu koniec jej mądrości.

Hahahahahahaa Johny PR robi i internetowa marke.
Siedzac na anonimowym forum dla kobiet i wyzywajach je od dziwek hahahahahahaha

Czego ja na tym forum jeszcze nie przeczytam xD

Calkowicie popieram sentyment do branzy doradztwa, rozwoju personalnego i calej masy innych "konsultantow", ktorzy sami nie potrafiac z sukcesem w sposob utrzymywalny dokonywac materialnych zmian w swiecie wiec przerysowuja dotychczasowe osiagniecia, ukladaja historyjke i sprzedaja iluzje sukcesu.

Natomiast od pierwszych twoich postow, ktore mialem przyjemnosc przeczytac odnioslem wrazenie, ze twoj umysl jest bardzo przesiakniety dokladnie tymi frazesami ktore te osoby glosza.
Fakt, ze zaczelas sprzeciwiac sie temu srodowisku do tego stopnia, ze to jedna z nielicznych rzeczy, ktore aktywnie teraz krytykujesz sugeruje, ze sciana iluzji pekla i jest nadzieja, ze wyjdziesz na ludzi

Teraz tylko musisz jeszcze zauwazyc, ze kobiety obecnie w wiekszosci sa chore na narcystyczne zaburzenie osobowosci, potrafia i chce im sie niewiele podczas gdy wydaje im sie, ze sa lepsze i ciezej pracujace od ciezko pracujacych mezczyzn (a gdy tylko ktos z palcem w dupie pokaze im na to dowody to robia z siebie ofiary i zaczynaja powolywac sie na jakies moralne idealy, ktore maja miec zastosowanie tylko w stosunku do innych) to bedziesz juz na prostej drodze do zdrowego rozsadku.

A jednak. Tylko zapominasz, że w każdym środowisku są czarne owce. Przecież i wśród lekarzy nie brakuje antyszczepowych foliarzy.

Paradoksalnie to dokładnie ten sam mechanizm.

Mniej lub bardziej, ale tak właśnie jest. Przynajmniej w swoich założeniach.

I tak i nie. To jak ze wszystkimi "promocjami". Niektóre produkty są warte regularnej ceny - inne warte jedynie do kupienia na obniżkach. W przypadku (nowych) samochodów wypuszczanych na UE jest z kolei odwrotnie. Płacisz o jedno zero za dużo względem rzeczywistej wartości.

Bez specjalistycznej wiedzy w tym zakresie to pieniądze wyrzucone w błoto.

Każda potwora znajdzie adoratora. To nie w tym rzecz.

Rozmawiamy o dających się zauważyć i do pewnego stopnia scharakteryzować prawidłowościach cech i zachowań.

Siła i niezależność nigdy cechami kobiecymi nie były. To są przymioty forsowane przez środowiska feministyczne, ale nieprawdziwe. Choć z drugiej strony mieszkasz w Niemczech, a nie wiem czy obecnie jest jakiś kraj o bardziej zniewieściałych facetach niż Niemcy. Także dla miejsca, w którym mieszkasz może i być to prawdziwe, bo też poznałem kilku Niemców bliżej na przestrzeni ostatnich kilku lat i nie zrobili na mnie dobrego wrażenia. A wszyscy i dobrze wykształceni i dobrze zarabiający. A prywatnie tak pizdowaci w obyciu, że aż męczący. Także przestały mnie dziwić niemieckie akcje typu "jak uniknąć munduru" i ich popularność.

Tak, fajnie że się różnimy. Ale to znowu nie o to chodzi. Chodzi o zauważenie powtarzalnych wzorców cech i zachowań.

Oprócz mojej żony spotkałem na swojej drodze trzy inne kobiety z takim potencjałem choć nie szukałem. I to nie licząc byłej, która okazała się być kłamczuchą. A to wszystko przed 30stym rokiem życia. Także poznać kogoś jest akurat bardzo, ale to bardzo łatwo - nawet dla ultra specyficznych ludzi. Pracować muszą jedynie ci, którzy w jakiś sposób są wybrakowani i muszą nadrabiać, bo aktywnie szukać na rynku matrymonialnym i nie znaleźć nikogo w ciągu max do 3-5 lat to trzeba się naprawdę postarać. Jest nas tak dużo, że nawet licząc, że to jedna osoba na 10 tysięcy, to i tak w samym obrębie stolicy i przyległościach, to takich kobiet będzie przynajmniej kilka-kilkanaście. Ludzi jest obecnie tak dużo, że statystycznie każdy z nas ma kilka niemal idealnych klonów na świecie. Tak mogli się tłumaczyć nasi dziadkowie, bo w ich czasach było 2miliardy ludzi, a możliwości transportowe i komunikacyjne były daleko za nami, a jeszcze dodatkowo ustrój blokował możliwość swobodnego transportu/komunikacji i ograniczał wybór. Dziś jest nas 4x więcej, a możliwości mamy większe niż kiedykolwiek. Także bajki o pracy to mogą prawić ludzie pokroju rossanki, minnie czy naszych forumowych inceli. Ludzi o komplecie pożądanych cech znajdują drugie połówki bardzo szybko, bo cieszą się takim zainteresowanie, że zwyczajnie mają z czego wybierać.

Problematyczne jest jedynie zbudowanie stabilnego związku, który faktycznie będzie trwać i będzie satysfakcjonujący na tym samym poziomie przez lata. Bo to robota dla dwojga. A ludzie i ich potrzeby się zmieniają.

Wierzę.

Karierowiczki to kobiety, ktore zamiast robic to co lubia - czyli prace, ktore czuja, ze je spelnia - ida do korpo bo kasa i... przyszlosc xD, ktora obecnie rynek zweryfikowal

Sa kiepskimi partnerkami i kiepskimi pracownicami - skaczacymi jak umyslowy niedojeb miedzy wyzynaniem sobie zyl i robienia z siebie ofiary, ze ich droga krzyzowa nie zostala doceniona a "wyznaczaniem granic", w ktorych ledwo miesci sie udawanie, ze sie cos robia przez tyle godzin za ile maja zaplacone.

Przez moment wydaje im sie, ze wygraly zycie pograzajac sie w konsumeryzmie i wyobrazeniach o sobie i swoich osiagnieciach.
Pozniej przychodzi rzeczywistosc, odpala sie robienie z siebie ofiary i lapanie ideologii i teorii spiskowych, ze to wszystko bylo ukartowane i od poczatku nie mialy zadnych szans xD