Jak przestać odczuwać ból i tęsknotę po odrzuceniu? - Netkobiety.pl

wieka napisał/a:

Magdalena1000 napisał/a:

Już naprawdę nie chcę nic o samej tematyce szkolenia pisać. Proszę nie pytać. Bo to nie ma znaczenia. Dla mnie najważniejsze jest wyzwolić się i pozbyć natrętnych myśli o tym mężczyźnie. Uczuć do niego i tęsknoty. To wszystko strasznie mnie niszczy od środka. A mam wciąż takie uczucia, że gdy go zobaczę robi mi się gorąco i tracę cały rezon.

Czyli egzaminu nie zdasz

To w takim przypadku dalej będzie mnie psychicznie wykańczał i wtedy to nie wiem jak będzie.

Magdalena1000 napisał/a:

wieka napisał/a:

Czyli egzaminu nie zdasz

To w takim przypadku dalej będzie mnie psychicznie wykańczał i wtedy to nie wiem jak będzie.

Nie bój się, moim zdaniem zdasz. To w jego interesie jest, żebyś zdała.

po co? wtedy nie mogłaby czuć nieszczęścia, które to poczucie do czegoś jest autorce potrzebne najwyrażniej.

Ela210 napisał/a:

po co? wtedy nie mogłaby czuć nieszczęścia, które to poczucie do czegoś jest autorce potrzebne najwyrażniej.

Clou tematu są emocje.
Na te można patrzeć w różny sposób, odrzucając jednak wszystkie nakładki, emocje to informacja. 
Autorka nie ma umiejętności, zdolności ani dojrzałości by zobaczyć co stoi za tą informacją, skupia się na tym by nie czuć. Chcę się od emocji uwolnić, nie próbuje jej odczytać, zrozumieć, zintegrować.

Jedyne na co ją stać, to danie sobą emocjami powodować.
Najpierw, wciągnięcie w romans człowieka, by polepszyć własny komfort emocjonalny, który jest słaby, bez oglądania się na swoją i jego rodzinę. Kwintesencja egoizmu.

Teraz, kiedy gość się opamiętał, być może zrozumiał z czym ma do czynienia, próba uwolnienia się od kolejnej emocji, będącej wprost konsekwencją wcześniejszych działań.

Więc z jednej strony, poczucie nieszczęścia i cierpienie jest jej potrzebne, bo chroni ego.
Z drugiej strony, to boli.

Drogi są dwie w tej sytuacji.
Pierwsza to znalezienie sposobu na zagłuszenie emocji, wyparcie, poszukanie kolejnego plastra. Tak było dotychczas.
Druga droga to wejście w te emocje bez uciekania, rozczytanie jej i rozpoczęcie procesu leczenia, naprawy. Wtedy jest szansa na wyciągnięcie realnej wartości z tej sytuacji, lekcji.

Ta droga jest zdecydowanie mniej przyjemna, ale idąc nią można realnie coś w swoim życiu zmienić na lepsze.

Oj, widzę, że mnie już rozwałkowujecie na maksa. Nic tylko już same negatywne komentarze. Każdy rodzaj romansu czy uwikłania się w tego typu relacje to nic dobrego. Ale fakt jest taki, że człowiek jeśli poczuje chemię, to po prostu chce być bliżej. Nie zdawałam sobie w ogóle sprawy, że to coś zaburzy tak bardzo chyba nasze funkcjonowanie. A gdybanie co będzie w przyszłości, czy znowu popełnię błąd i w coś takiego się właduję - raczej widzę na to marne szanse. To był przypadek, że spędzałam z nim tak dużo czasu każdego dnia przez kilka miesięcy i były to różne sytuacje, w których oddawał mi cały swój czas, wiedzę i energię. Nie będę się usprawiedliwiać, ale dużo zrobił, abym poczuła się wyjątkowo na tle innych, których też przecież szkolił. Dało się to dobrze zauważyć. Dzisiaj popołudniu zobaczymy czy dam radę czy po prostu dam ciała. Trzymajcie kciuki, aby to wszystko jakoś w pokoju sfinalizować.

ale na to jest duży opór i jak widać na tym forum  jest wiele wsparcia tego, by tematów NIE rozgrzebywać, wystarczy poczytać ten,temat, bo przejdzie samo.

ten też pojawia się i znika

Oj, widzę, że mnie już rozwałkowujecie na maksa. Nic tylko już same negatywne komentarze.

zapraszam na sesje tarota

nie wiem, czy to brak wiedzy, myślę że raczej realizacja swoich emocji i doświadczeń.

Mnie tez to pewnie dotyczy

Widocznie jest to mi do czegoś potrzebne. Teraz tego nie wiem, ale może z czasem podziękuję za te doświadczenia... może....

Magdalena1000 napisał/a:

Widocznie jest to mi do czegoś potrzebne. Teraz tego nie wiem, ale może z czasem podziękuję za te doświadczenia... może....

Magdalenko, nikt nie pojawia się w naszym życiu bez powodu. Z każdego spotkania płynie jakaś nauka dla nas, czasem trudne doświadczenia są najlepszymi nauczycielami - uczymy się wtedy o sobie (i często o swoich pragnieniach) najwięcej.

Gratuluję zdanych egzaminów! Twoje emocje związane z tą sytuacją przeminą, to naprawdę kwestia czasu, mam nadzieję, że niedługiego. Jeśli ten mężczyzna wykazuje się obojętnością względem Ciebie, to dobrze, będzie Ci łatwiej funkcjonować w jego obecności, niż gdyby miał Ci dawać sygnały świadczące o zainteresowaniu i nadzieję na ciąg dalszy. W ogóle to jest niewłaściwe zachowanie ze strony wykładowcy wobec kursantki. Nieważne, że macie po tyle samo lat. Przykułaś jego uwagę, w jego wieloletnim związku fajerwerków na pewno też nie ma, zreflektował się natomiast w pewnej chwili, że taki romans źle wpłynąłby na jego status w środowisku.

Powodzenia w porządkowaniu emocji i życia. Co do Twojego małżeństwa nie wypowiem się, nie tego dotyczy postawione tu przez Ciebie pytanie.

Magdalena1000

Jak już tutaj pisano - chyba mnie pamięć nie myli - potrzebujesz czyjegoś zaopiekowania się tobą. I gdy ktoś taki się pojawia, doświadczając tego - wpadasz. Wobec tego może pomyśl nad innymi możliwościami dającymi ci to poczucie, a przynajmniej gdzie dostaniesz tego namiastkę? Może psycholog, może grupa wsparcia, może formacja religijna, regularne spotkania z księdzem?

Po drugie, żadna miłostka nie trwa wiecznie i bez względu na to jak bardzo teraz ci się nogi przed nim uginają i kolana miękną, to przejdzie. Za parę miesięcy, może za rok, jeśli nie spróbujesz wcześniej się za to zabrać. Przyjmij szerszą perspektywę, że w końcu pojawi się czas przyszły.

Jack Sparrow napisał/a:

Ela210 napisał/a:

Tamira, na moja intuicję:
Pani zyła całkiem normalnie z mężem, może i jakieś kłopty i długi mieli.
ale poszła na szkolenie i okazało się, że mąż to tyran, a kochanek wspaniały.

Za mundurem panny sznurem.

Takie "szkolenia" ryjom kobietom dekiel. Przerabiałem to wielokrotnie. Ten sam mechanizm masz w tym słynnym już programie prowadzonym przez Bear'a Grylls'a, gdzie na wyspę wysłali facetów z z jednej strony, a na drugi kraniec kobiety - silne feministki niepotrzebujące facetów. Babki musiano ratować już w drugiej dobie, a kolesie mieli wakacje życia. Proste problemy przerastają możliwości większości kobiet i facet jawi się nagle jako TEN MĘŻCZYZNA, Książę na białym rumaku i wybawca. To po prostu instynkt i podstawowe hormony.

Może i tak. To też bardzo trafne. Ten mój facet akurat munduru nie nosił. Po 40 - stce to już emeryt:) Przynajmniej ja go w mundurze nie widziałam. Ale fakt jest taki, że świat jest głównie stworzony dla mężczyzn i kierowany przez mężczyzn. Kobieta może się nawet bardzo starać ale i tak w większości na którymś etapie odpada. Mężczyźni są silniejsi fizycznie, mają inną psychikę i przede wszystkim nie zakochują się tak uczuciowo jak kobiety. Podziwiam mężczyzn, ale niestety nie dane mi w tym życiu mieć przyjemność być z mądrym mężczyzną, który by mnie pokochał.

Magdalenko, nagłe odcięcie od kogoś, kto dawał Ci tyle ciepła, nadziei i poczucia bycia ważną jest trudne, bez wątpienia. To naturalne, że czujesz ból i że smutek nie odpuszcza — przecież Twoje serce było mocno zaangażowane.

Nie musisz się zmuszać do natychmiastowego "ogarnięcia się". Masz pełne prawo do cierpienia i łez. To wszystko jest częścią procesu gojenia, tak jak rana po zabiegu chirurgicznym. W Twoim przypadku było to ostre cięcie, bez znieczulenia, to jak ma nie boleć? 

Wiem, że może teraz trudno w to uwierzyć, ale to, co czujesz, minie. Jeszcze nie raz się uśmiechniesz – prawdziwie, bez ciężaru w sercu. Tymczasem pozwól sobie na wszystko, czego potrzebujesz: na płacz, na ciszę, na wirtualną rozmowę tutaj. Pozdrawiam serdecznie.

jeśli zostaje się mocno zranionym wiele razy to nie ma takich, co spotkali by nagle kogoś, komu chociaż przez chwilę mocno zależy i nie przylgnęli by do tej osoby. Nie wierzę. A człowiek w takich momentach raczej nie myśli co będzie za jakiś czas, tylko cieszy się chwilą.

Solaris napisał/a:

Magda trzymaj się! I twardziele czasem głupieją jak ich dopadnie i rozum tracą, głupoty czynią jak nastolatki a co dopiero słaba kobieta

Ela210 napisał/a:

Legat napisał/a:

XD

chyba jednak inne tak nie mają, skoro musisz pisać  Madziuuu w swoim wątku pod więcej niż 1 nickiem

Serio? Masz wgląd w dane, czy tak Ci się wydaje?

Łatwo się pisze, że to on wykorzystał i łatwo postawić Madzię w sytuacji ofiary.

Madzia przez flirt, chciała skorzystać z usług ratownika, którym ten facet się nie okaza

pewnie w którymś momencie chciała wymusić rolę rycerza na białym koniu na tym Panu, a On do takiej roli nie pretendował i cała historia. Cierpienia by nie było, gdyby to rozumiała.

Legat napisał/a:

memo331 napisał/a:

Oboje są egoistami — z tą różnicą, że tylko jedno z nich umiało to wykorzystać   Autorka nie zapoznała się z regułami zabawy i teraz obwinia producenta

Pomijając fakt, że oboje mają rodziny, to oboje nie mieli nic do zaoferowania w kwestiach związkowych. Obojgu też brakowało flirtu, oderwania od szarej  rzeczywistości związkowej. Łatwo się pisze, że to on wykorzystał i łatwo postawić Madzię w sytuacji ofiary. Kłopot w tym, że to Madzia przez flirt, chciała skorzystać z usług ratownika, którym ten facet się nie okazał.

Magdalena wpadła jak śliwka w kompot gdy doznała w pracy jego opiekuńczości, wsparcia etc.
Inna sprawa, że to jest cholernie słabe - podsyłać coraz odważniejsze zdjęcia komuś, kto jest żonaty, pokazuje to jak bardzo Madzia ma wywalone na innych. Do tej pory, bo facet przynajmniej się szybciej zreflektował.

Ze Magda niby z zonatym romansowala  czy jak?

Zaczęłam pisać do niego, dopominać się uwagi, nie za bardzo szło to odpisywanie przez niego, ale w końcu jakoś ruszyło.

Zaczęliśmy wysyłać do siebie coraz odważniejsze fotki, były spotkania, czułości, pocałunki.

bo kiedyś był winny tragicznego zakończenia swojego podwójnego związku i teraz obiecał rodzinie, że nigdy już to się nie powtórzy. Acha

Czuję się upokorzona

(...) i zdradzona

Ale robienie z siebie ofiary dobrze jej idzie.

(...) moja sytuacja rodzinna z mężem, który niewiele do mnie czuje i nie zależy mu na mnie. Nie sypiamy ze sobą, do tego dochodzą jego długi, które niestety trzeba spłacać. .

Szanowni Panie i Panowie, za wszystkie rady i poglądy dziękuję. Moje życie idzie jakoś do przodu.
A facet przez którego tak mocno zabiło moje serce i zarazem szybko zostało zranione niestety ma na sumieniu niejedną kobitkę. A to w jaki sposób kończy relacje jest dla niego typowe. Ogólnie dowiedziałam się, że stosuje techniki przywiązania poprzez swoją toksyczność i wzbudzanie strachu u innych. To tak ogólnie, bo jest to człowiek emocjonalnie "niebezpieczny". Mnie przywiązał do siebie będąc przez chwilę praktycznie idealnym, najwidoczniej ładnym ciałem kobiety ciężko mu wzgardzić.... i na taką chwilę jest nawet w stanie "zagrać" rolę super mężczyzny. Tak więc powoli oswajam się z sytuacją, szukam dróg rozwiązania, abym spokojnie mogła kontynuować moje szkolenie bez udziału tego pana w roli głównej.
Wątek uważam na tym etapie za zakończony. Dziękuję jeszcze raz Wam wszystkim, naprawdę dużo się dowiedziałam, mogłam wiele przemyśleć a na pewno dużo nauczyć na przyszłość. Takich błędów mam nadzieję już nie popełnię a zarazem wiem, że przed takimi osobami jak ten mężczyzna należy jak najszybciej uciekać a nie szukać bliższego kontaktu. Dziękuję, że tutaj dla mnie byliście. To dla mnie wyjątkowe uczucie. Do widzenia. Trzymajcie się dobrze.