26,38 praca sytuacja - Netkobiety.pl

Ty jestes jakims trollem?
Tak, podobasz sie jej.
Nie, nie przelec jej. Jesli lubisz te prace. Inaczej bronienie przemieni sie w podjudzanie.

A ona ma kogoś?

Masło maślane....bełgot trollowy.

Jak to jakie podjudzanie? Wczesniej czy pozniej zacznie innych nastawiqc przeciw tobie. Sam przyznales ze jest zazdrosna. Powod sie znajdzie, nawet jesli nie zazdrosc.

Myślałem, że po tej sytuacji będzie jakoś niezręcznie albo coś w tym stylu, a teraz wychodzi na to, że wręcz przeciwnie. Moje przypuszczenia się chyba sprawdziły i jest bardziej nakręcona niż mi się wydawało, w kontekście, że czuje od niej pozytywniejsze nastawienie niż wcześniej.

I chyba właśnie się tak dzieje, mam wrażenie, że jest zła, zdystansowana i nie jest tak jak wcześniej. Pytanie,czy jest jej głupio, po tej sytaucji po % czy faktycznie chodzi o coś innego...
Ja bym chciał spokój, a myślałem, że to wszystko co wtedy było to takie jaja jak wcześniej w grupie, ale mieliśmy fajny kontakt.. teraz widać, że jest jej niezręcznie? chociaż nie wiem, czy po tej sytuacji, czy po tej jak sama stwierdziła, że wolałbym aby siedział tu ktoś inny..

Chyba będzie lepiej jak poszukam innej pracy, bo się boje, że będzie tylko gorzej, a naprawdę ją lubię, podoba mi się fakt... ale jak mam mieć teraz problemy, to wole się usunąć..

Ja ją bardzo lubię, podoba mi się wizualnie i z charakteru, nawet tak prywatnie, mimo tej niewielkiej w sumie jak dla mnie różnicy wieku, to miałem z nią fajny kontakt jak z przyjaciółka i to było dla mnie cenne,  ja myślę, że może i z czasem ten kontakt się naprostuje, bo sam widziałem w jednej sytuacji, że jakby za mną stoi... ale czasami też mi dogryzała, chociaż akurat w tych momentach to sobie w pracy zasłużyłem... boje się tylko, że będzie mnie traktować z góry albo kopać pode mną dołki.

Martwię się tylko, że ta granica jednak została - tak jak widać wyżej w poście, przekroczona, przez co ona będzie dalej może do czegoś dążyć, albo w ogóle kopać dołki pode mną. Niby jest lekko zdystansowana, sam na sam niezręczna i taka klopotliwa w komunikacji, ale jeśli się to nie naprostuje to co tu po mnie?  Ani pracy ani przyjaciółki... ciekaw jestem jakby to wyglądało teraz, jakbym był również pijany i bym się z nią przespał...

Wydaje mi się, że z tego, że ją w zasadzie... odepchnąłem i pewnie się źle poczuła, może liczyła że to odwzajemnie i była tego pewna a się okazało, że pijanych kobiet nie ruszam, coś się zadziało i teraz jest taka sytuacja..

Porozmawiaj z nią bo atmosfera będzie prawdopodobnie cały czas a i nawet coraz bardziej gęsta miedzy Wami.

Kiedyś na imprezie firmowej przytulałam się do kolegi z pracy (z którym miałam dobry kontakt) ale ja tak miewałam po alkoholu wiec dla nie to było stety niestety 'normalne' zachowanie. Nawet o tym zapomniałam. Okazało się, ze on to wziął na poważnie a mial żonę i na szczęście ze mną porozmawiał. Ciesze się ze oczyscil atmosferę. U Ciebie prawdopodobnie jest inna sytuacja bo ta dziewczyna jest Tobą realnie zainteresowana (i to nie alkohol wywołał jej zachowanie) ale warto to wyjaśnić juz teraz.

Ja myślę, że chodziło o coś innego, a po prostu wszystko inne stało się po % a teraz ona się wstydzi, równie dobrze mogliśmy rozmawiać o jakiś specyficznych ciezkich sprawach pracowniczych - bo jest o czym, a jej po % sie odpaliło i się teraz wstydzi. Zaczalem to teraz tak rozumować, sam nie wiem czy dobrze.

Może atmosfera sie oczyści sama albo myślę, że lepiej jakoś ją podejść, w końcu rozmowa jest dobra i powinno się rozmawiać, ale nic tak nie działa jak czyny, a ja chciałbym mieć dobre relacje z niąi na tym mi zależy, a nie aby był kwas.

Ta akurat bezinteresownie nie ciągnęła cię do góry. A jakie to ma znaczenie, że nie jest jak było, oczywiście że nie będzie bo ona oczekiwała czegoś więcej.
Ale dlaczego w tej sytuacji nawet jak nie macie kontaktu to masz się zwalniać, sam sobie nie dajesz rady tylko potrzebujesz ciągnięcia do góry…
Umiesz liczyć, licz na siebie.

Oczywiście, że nie jest tak samo, bo coś się przecież zmieniło. Takie sytuacje jak ta, która zaistniała między Wami najczęściej wprowadzają relację na inne tory.

Uważam, że popełniłeś błąd nie rozmawiając z nią na ten temat. Być może wystarczyła szczera, otwarta rozmowa, wyjaśnienie Twoich i jej intencji i atmosfera byłaby oczyszczona. Zawaliłeś to, bo to powinna być Twoja inicjatywa.

Chciałem porozmawiać, ale jakoś nie miałem możliwości a cały styczeń był bardzo ciężki.
Ostatnio  się bardzo pojawiło,  czuje od niej jakby dystans - ale wiem o co chodzi, bo pokłada we mnie jakieś nadzieje - chodzi o coś innego (pracownicze rzeczy) według niej się do tego nadaje - przynajmniej tak mi ciągle mówiła.

Ostatnio pracowaliśmy razem, chciała zostać ze mną po godzinach sam na sam w pracy aby mi pomóc z czymś, ale powiedzialem, że przyjdę szybciej i sobie ogarnę - to się zaśmiała przy koledze z pracy takim głosem, jakby była podirytowana że nie chcę z nią zostać i chyba jedyna śmieje się z moich sucharów - które sa sucharami nie do śmiania się
Za to rozmawialiśmy później sam na sam poza budynkiem, tak z 20-30 min...niby o rzeczach z pracy, ale chyba oboje traktujemy ją tak samo - pracujemy w stomatologii.
Kiedy chciałem zwierzyć się jej z problemów w pracy z kimś innym, to zaczeła nerwowo machać plecakiem do przodu i do tyłu niczym nastolatka mówiąc do mnie takim speszonym głosem jakby myślała, że jej zaraz powiem coś co zmieni jej życie - taki mam obraz z tamtej rozmowy.

Niby czuje że się lekko zdystansowała, ale mam wrażenie, że wszystkie jej działania są po to, aby we mnie wzbudzić większe zaangażowanie  - w szczególności w obowiązki w pracy, bo jestem jedyna osoba, która ma kompetencje na coś więcej i przede wszystkim działanie, a wie, że nie wychylam się, że często robie coś za kogoś, mam większa wiedze umiejetnosci i ze mną wszystko "hula" jak należy.  Lecz wychylanie się jest niczym strzał w kolano, nawet niestety kilka mieś temu tej osobie, która teraz kopie pode mną dołki powiedziałem, że sie wyróżniać nie zamierzam, bo będe miec problem, a teraz tak się pozmienialo u mnie w pracy, że mam wrażenie, że na siłe chcą mnie w coś zaangażować tak,aby mnie postawić przed sytuacją dokonaną za jakiś czas. Mam krótki staż w pracy - najkrótszy, a radzę sobie lepiej niż ludzie / zespoły z 10-11letnim dośw, za co nie jednokrotnie dostawałem premię.

Niestety, w pracy inna osoba kopie pode mną dołki, na co mam dowody, lecz nie wiem czy nie byłoby to tylko słowo przeciwko słowu, chociaż dowody jakieś mam. - Zwierzyłem się jej, to powiedziała, że mnie poprze, bo sam już nie wytrzymuje psychicznie i czuje że wybuchne.

Chciałbym wyjaśnić sytuację, chociaż mi ciężko jest to zrobić, dla mnie jakby nic się niestało, nawet jakby było jej głupio, to przecież wie, że jestem luźny i można ze mną pożartować powygłupiać się itd

Myślałem, że mnie wywalą z pracy.. bo w pewnym stopniu, jest moją przełożoną, ale jest przeciwnie.

Boje się, że ktoś z pracy może być na tej grupie - w końcu to kobieca, a ja jestem facetem w kobiecym świecie - ale tylko tutaj mogę dostać jakąś pomoc / wskazówki, ale to powoduje, że boje się bardziej otworzyć, zwłaszcza że sytuacja w pracy jest dziwna.

Nie wiem co się dzieje, ale tak jest jak piszę. Ona wie, że się do tego nadaję, aby zająć miejsce tej osoby, która jest wyżej, sama mi powiedziała, tego samego wieczora, że ta osoba nadaje się do zwolnienia. Potem pojawiło się ogłoszenie o pracę, przychodzili ludzie ale przez 3 tyg nikogo nie znaleźli - to było w tym samym czasie co zacząłem pisać ten post.

Myślałem, że chodzi o mnie, ale wcale nie.

Nie wiem o co chodzi, piszę tak jak jest.

Nie mylę wątków, jest tak jak piszę, piszę tematy jedynie z jednodniowym lub dwu opóźnieniem... nie piszę też całości bo jakoś się boje, aby nikt z pracy tutaj nie zaglądał - chociaż wątpię. Zatem wszystko jest w kolejności - coś się dzieje np. w wtorek piszę w czwartek - przykładowo.

Zatem wszystkie rzeczy, które mają miejsce dzieją się kolejno po sobie ale posty są z lekkim opóźnieniem.

Wątków nie mieszam, niestety wszystko jest jakby w jednym czasie.
Generalnie osoba, która pode mną dołki kopie, od kilku miesięcy mówi mi, że się marnuje w tej pracy, widzi, że potrafie więcej i lepiej, nawet jak mieliśmy szkolenia, to szkoleniowcy otwarcie mówili mi i przełożonym na najwyższym szczeblu, że ogarniam dużo więcej, szybciej, lepiej i że od razu wykonuje wszystko dobrze i połowe rzeczy to w ogóle znam. Widziałem, też zazdrość w oczach tej osoby, a nasza praca jest od siebie zależna i często robi błędy, za które ja też muszę odpowiadać, robi mi pod górkę i kopie dołki na co mam dowody, obraba też tyłek innym pracownikom a później się do nich podlizuje i robi sobie z nich przyjaciół podczas gdy mi mówi o Pipie i innych rzeczach mimo, że t rzeczy się nawet nie kwalifikują pod to - a robi to z złości patologia.

Moja *przyjaciółka* o wszystkim od dawna wie, bo jej zwierzam się na osobności od ponad 6-8 miesięcy, z racji tego, że jest nad nami, to starała się jakoś pomóc robiąc kursy z współpracy , etyki pracy itd. nic to nie dało, pewno razu, kiedy w zasadzie już 1,5 mies temu miałem chwile wolnego w pracy, to powiedziała mi, że ten właśnie pracownik do niczego sie nie nadaje, ani na te funkcje ani do pracy... a mnie pytała się czy chcę sie zwolnic i czy chce isc w gore czy lubie to co robie...

nie bylo mnie w pracy, pojawily sie ogloszenia o prace, zniknely jak wrocilem i okazalo sie ze zostaje..

Jak mnie nie było, przyjaciolka sie martwila, pisala sms, raz zadzwoniła...
Wszystko jakby dzieje się w jednym czasie - ta sytuacja + ta z przyjaciółka.

Ja jestem w taiej sytuacji w pracy, że współpraca z tą osoba, ktora dołki pode mna kopie doprowadza mnie do szału i frustracji, bo to widzę a nie mogę niektorych rzeczy wprost udowodnić i faktycznie chce sie zwolnic tez moze troche przez tą sytuację.

natomiast przyjaciółka jakby wywiera na mnie wieksza presje, cos na zasadzie - pokaz co potrafisz i sie nie kryj..

Jedna mnie nie lubi od początku, a druga lubiła.

Ale ja nie rozumiem z czym mam sobie nie radzić?

ktoś pyta - odpowiadam, w trakcie pracy robie co mam robić i tak jak te 2-3 tyg sie specjalnie nie odzywalem to wlasnie zajmowalem sie sobą..

Wiem, że może być z kims innym w kolaboracji, ale jeśli ktoś sie zachowuje dziwnie, to nie umiem przejsc obok tego obojętnie, zwłaszcza, że to wszysto wywiera na mnie wpływ później w pracy.

Jest jedna rzecz, którą zrobiłem i nie powinienem tego robić.

Myślę tak jak wcześniej, temat do usunięcia.

Konia z rzędem temu, kto z Twoich wcześniejszych postów wyczytał to, co teraz dopisałeś, a co w końcu jakoś klaruje sytuację.
Nie możesz oczekiwać, że pisząc hasłowo i mieszając jedno z drugim  będziemy w stanie właściwie rozpoznać problem.

P.S.
I nie, zupełnie nie chodzi o to, że coś opisane zostaje z lekkim opóźnieniem.

Wiem wybaczcie, to wynika z obawy, że ktoś może byc tutaj na stronie i pozna sytuację, w końcu 95% pracowników u mnie to kobiety.

Nie rozumiem tego komentarza o nieradzeniu sobie psychicznie, ja nie opłakuje niczego w pracy, radze sobie, mam odpowiedni charakter do tego aby sobie radzić, wiele rozmów przeprowadzilem z współpracownikiem, który robi mi dolki i mam nawet na to dowody - nasza praca jest współzależna od siebie niczym praca saperów na polu minowym w południowym Afganistanie, tyle, że później każdy z osobna jest rozliczany i jeśli saper C nie zrobił błędu tylko saper A ale akurat "  tak wyszło  " z raportu, to saper C dostaje naganę - przykładowo.

Jeżeli chodzi o sytuację, to nie przejmuje sie niczym, ani tamtą osobą ani przyjaciółka, bo raz, ze sobie swietnie radze a powiedzialem sobie w duchu, ze ja musze przejsc wszystko w zyciu aby być doswiadczonym i silnym i znac t sytuacje, ktore z pewnoscia przydadza mi sie na przyszlosc to dwa, nie jestem typem osoby, która rozpamiętuje.
Napisałem tutaj post, bo jestem młody i nie miałem takiej sytuacji jeszcze nigdy, aby starsza koleżanka wobec mnie się zachowywała w taki sposób i aby takie coś miało miejsce, byłem w kilku relacjach, byłem też w niezobowiązującej, ale nie miałem takiej sytuacji nigdy, zwłaszcza z osoba z która współpracuje na co dzień.

Wiec, jak coś to psychologa nie potrzebuje, jedyne co to się pogubiłem w relacji z koleżanką, nie śmiem tylko z nią porozmawiać... bo jakoś mi głupio

Generalnie o drobiazgi, które jednak dopiero teraz zaczęły mi się układać w precyzyjną całość. Ja już tak mam, że zwracam uwagę na szczegóły, dlatego wcześniej te puzzle nie do końca mi się składały.

Warto nauczyć się otwarcie rozmawiać o tym, co z jakiegoś powodu Cię gryzie. Czasem sytuacje są trudne, ale domysły czy niepewność najczęściej są jeszcze trudniejsze, a przy tym rodzą absolutnie niepotrzebne nieporozumienia.
Często zresztą okazuje się, że sytuację można szybko i bezkonfliktowo rozbroić, kiedy zaś się o tym nie porozmawia, to spirala potrafi się jedynie nakręcić. Na zamiataniu spraw pod dywan chyba jeszcze nikt nigdy nie wygrał.

Zatem co mogłaby mi odpowiedzieć ? Widzę, że wiecie o co może chodzić, ja niestety chyba jestem za mało domyślny, albo wypieram z siebie te domysły.