Hej. - Netkobiety.pl

Moim zdaniem wiek nie ma znaczenia,bo jedni są bardziej dojrzali a inni mniej w tym wieku.Każdy inaczej spostrzega świat,życie,ludzi i uczucia.Mając nawet 15 lat można mieć już jakieś doświadczenia,które czasami są pomoce dla innych albo mogą być przestrogą.Jedni żyją jeszcze w krainie dzieciństwa,inni muszą zmierzać się z problemami jak w dorosłym życiu a jeszcze inni mają już za sobą pierwsze poważne lub mniej poważne związki.Przykładowo gdy ja gdy byłam w twoim wieku,a nawet rok młodsza bo miałam 14 lat to poszłam w wakacje do pierwszej pracy,aby choć częściowo zarobić na książki do szkoły,a moje koleżanki w tym czasie robiły jakieś wspólne wypady,lub jechały gdzieś na wakacje bezstresowo,nie martwiąc się o nic.Tak więc każdy z nas jest inny i to czyni nas wyjątkowych.

Mam na imię Ada (właściwie Adriana), rocznik 1991. Jestem 100%-ową kobietą, bo kobieta, to istota która się szanuje i wymaga szacunku co do swojej osoby Zagorzała feministka, potrzebująca u boku faceta który będzie znał zasady savoir vivre,etre i faire Nie szukająca księcia. Nie znosi kłamstwa. Kochająca życie, które często kopnęło ją po dupie. Wredna i kapryśna, czasem zimna suka. Wie czego chce i uparcie do tego dąży- ja.

Mój opis, określa faktycznie to jaka jestem i być może jestem młoda, jak Ty, ale uważam, że naprawdę wiek nie gra roli. Znam to nawet z autopsji. Jak na swój wiek jestem osobą bardzo dojrzałą emocjonalnie; być może dlatego że doświadczyłam naprawdę sporo rzeczy. Chociaż czasem siedzi we mnie mała dziewczynka (w sumie ciężko się do takiego czegoś przyznać, jakby nie patrzeć), taka w której wiele szaleństwa. Co do innych (odnośnie wieku), to znałam dużo facetów którzy myśleli o wiele mniej racjonalnie niż moja 4letnia siostra. Znałam też faceta, który był ode mnie młodszy o rok. Wydawał się dobrym kolegą, nawet gwarantował mi, że będziemy zawsze przyjaciółmi. To chyba za duże słowo, więc znowu życie sprawiło, że stałam się  coraz mniej ufna ludziom. W przyjaźń nie wierzę, a co dopiero w damsko- męską. Chyba tylko, jeżeli obie strony mają swoich życiowych partnerów. Jednak ostatnio poznałam osobę (również młodszą od siebie o rok), która jest bardzo mądra i naprawdę dojrzała jak na swój wiek .
Także, to chyba kwestia skuteczności interpersonalnej i osobistej. Kwestia charakteru i otoczenia, które poniekąd ma na nie wpływ. Pozdrawiam.