Śmierć - jak chcielibyście odejść gdybyście mieli wybór??? - Netkobiety.pl

Ciekawe pytanie!!! Na pewno nie chciałabym powolnej śmierci spowodowanej chorobą i (podobnie jak u Ciebie) skazywaniem moich bliskich na ten widok.

Moja "wymarzona" śmierć to taka, przed którą przeżyłabym coś ekscytującego. Np skok ze spadochronu z samolotu, lub jakiś inny ekstremalny sport, na który do tej pory się nie odważyłam.  Szybko i przyjemnie
LOS AMI!!! (mam nadzieje )

Taka "Petite mourire" vel ?La petite mort? tyle, że na serio?, też mi pasuje

No lista życzeń robi wrażenie ale o to właśnie chodziło.

Ja chciałabym umrzeć tak jak Wielokropek   i niezbyt późno- chyba że byłabym całkowicie samowystarczalna, zdrowa. Jak na dzień dzisiejszy, wystarczyłoby mi życ chyba do 50-55 r.ż.

a ja bym wcale nie chciala umierac:) Tyle jest rzeczy do zrobienia, zobaczenia, przezycia. Szkoda, ze to jednak nieodwracalny proces, to umieranie. Ale jesli juz to szybko i bezbolesnie i moze do tego w jednym kawalku (mnie to ganz pomada ale o bliskich chodzi, zeby takiej szopki jak z tym Smolenskiem nie bylo;)).

Nie chciałabym umrzeć za wcześnie, jak dobiję do 90-tki to będę bardzo zadowolona :-)
Chcę umrzeć pogodzona z ludźmi i akceptująca swój los, może nawet z pewną ulgą.
Chcę umrzeć spokojnie, we śnie, bez bólu, ale jednocześnie nie na zasadzie "niespodzianki" dla najbliższych. Bo ważne dla mnie żeby oni mieli w sobie spokój i również pogodzeni byli z moim odejściem.
Oczywiście po śmierci kremacja, inaczej będzie jak mówi BlackPearl ;-)

A w stronę żartu ... to podczas orgazmu. Takie la petit mort tylko śmiertelnie (haha) poważnie.

Szybko i bez bólu.Niczego więcej nie potrzebuję bo żyję cały czas tak jakbym miała jutro umrzeć:)
Nie chcę umierania ze świadomością,że odchodzę,nie chcę pożegnań i towarzystwa bliskich.

jaki każdy?, patrz post #1

A tam każdy... Z pewnością nie
Ja na przykład swego czasu szukałem "na wszelki wypadek, gdyby brakło mi kiedyś cierpliwości" dobrego miejsca: długa prosta (by nabrać stosownej prędkości) i jakiś solidny betonowy filar lub mocne drzewo. Cóż, mam obczajonych parę dobrych miejsc
Żadne tam "powolne, świadome, pośród bliskich, w łóżku"...
Trzask-prask ...i po wszystkim

A po co ta długa, prosta droga? Po co ten solidny filar? Jak już coś robić - to dobrze i skutecznie.
Żaden tam wypadek. Solidne, permanentne roztrzaskanie się i już

chce umrzec dopiero wtedy gdy juz wszystkie swoje zadania,cele spelnie,abym mogla odejsc spokojnie z usmiechem na ustach:) chcialabym sie pozegnac z bliskimi,powiedziec jak bardzo ich kocham i zeby o mnie pamietali:) nie chcialabym zeby ludzie za mna plakali i chcieli za wszelka cene ratowac. I nie chcialabym aby moj przyszly maz patrzyl jak umieram bo wiem ze nie udzwignal by tego.

Tak krocej, to Ty "marzysz" o smierci ze strachu   ?

Podejrzewam, ze najpierw to jest dreszczyk emocji, a zanim człowiek zorientuje się, ze coś jest nie tak to już nie ma czasu na strach

ja chciałabym umrzeć przed moimi dziećmi,niestety nie  udało mi się to przed moimi córkami:''''''''.mam nadzieje że umrę w spokoju i we śnie,i że mój syn i córka zawsze będę mnie pamiętać jaka dobrą matkę,a mąż jako dobrą żonę

Takie rzeczy to tylko w bitwie.

och to z chęcią rzuciłbym okiem na Twą pupę po takiej eskapadzie, ja zaliczyłem tylko odcinek NYC - Miami i jeszcze mila a dostałbym obłędu.

Ja bym chciała umrzeć z miłości:)

Mój dziadek miał pieska, ten psiak cały czas chodził za nim, jak cień. Gdy dziadek nagle zmarł w wypadku - psiak wyszedł szukać go i ślad po nim zaginął. Nigdy więcej mimo poszukiwań nie był widziany...

Nawet dziś zdarza się, że człowiek odchodzi zaraz po tym, jak umiera ktoś kogo kocha.

Odejść w walce za to w co wierzę to byłaby dobra śmierć, nie ważne cierpienie, ból czy samotność byleby się nie złamać i wytrwać. Za to nie chciałbym umrzeć w WC, we śnie, podczas jedzenia lub sexu.

Wcześniej kilka osób pisało, że szybko i bez cierpienia, cóż dopóki czujemy ból jesteśmy żywi.

chcialabym byc niesmiertelna jak wampiry fajny motyw byl w Abraham Lincoln Pogromca Wapirow - te same wampiry od starozytnosci az do czasow wojny secesyjnej i wspolczesnosci - niezwykle doswiadczenie
Ale lista Wielokropka tez mi sie podoba.

Gdy miałam depresję, dążyłam do autodestrukcji, chciałam umierać długą, bolesną i samobójczą śmiercią. W mojej głowie rodziły się przeróżne chore scenariusze, planowałam i dobrze, że na planowaniu się kończyło, bo teraz cieszę się, że żyję, jestem szczęśliwa. Obecnie wolałabym umrzeć szybko i najlepiej nieświadomie, np podczas snu.

Po pierwsze niedługo. Jak niedługo? Ujmę to tak: mniej więcej za rok mam 40 urodziny. Nie obraziłabym się gdybym miała ich nie dożyć. Uważam że jestem tu przez pomyłkę i nie chcę tego ciągnąć bez sensu.
Po drugie chciałabym mieć jakieś ostrzeżenie. Nagła smierć ma swoje plusy, ale wolałabym mieć mozliwość powrotu do Polski. Moi landlordzi mieliby pewnie nie złego stresa mając trupa obcokrajowca na górze, z  którego rodziną nie mają żadnego kontaktu.A jakby mieli to niewiele by im to dało bo moja mama nie mówi słowa po angielsku.
Po trzecie bez cierpienia które jest  nie do opanowania.
No i żebym jak najdłużej była na tyle sprawna żebym mogła minimalnie o siebie zadbać. Nie lubię zależeć od innych.

We snie to typowe a ciekawe byloby tez w lozku z kims, lezac juz po wszystkim czy w szczytowym momencie, ostatni odjazd w zyciu na maxa
Najglupsze jest to ze mimo marnego zycia jakie nam przypada w wiekszosci nawet nie mamy wplywu jak odejdziemy i kiedy. Niech no ktos przy tym czy calej wegetacji jaka dotyka ludzi opowiada o religii to jest chec szybko go postawic przed "obliczem" tego co tak pragnie i glosi - Niczym, tak naprawde

Kulka w leb.:-D

Na własnych zasadach. Z poczuciem, że wykonałem wszystko co chciałem za tego żywota.
Nigdy więcej w bólu, desperacji i chorobie.

Szybko i w miarę bezboleśnie. Najlepiej we śnie.
Panicznie przeraża mnie ból.
Co ciekawe z faktem swojej śmierci jestem całkowicie pogodzona i czasami wręcz mam ochotę, żeby stało się to już (nie mylić z samobójstwem, bo tego popełniać nie zamierzam).

Mam takie cholerne choróbsko, że gdy gorzej się czuję, myślę, że na takim życiu mi nie zależy. Ale gdy tylko się poprawi, zaczynam podskakiwać i cieszyć się z życia jak głupi z ołówka

W jakimś programie w TV wspominano starszego pana, pasjonata biegania, który biegał dosłownie do ostatniej chwili życia - któregoś dnia wyszedł jak zwykle na trening, ale tym razem serce nie dało rady, po prostu przewrócił się i umarł. Myślę, że to nie jest zła śmierć. Człowiek do końca życia sprawny, witalny, pełen energii, a koniec szybki i w trakcie robienia tego, co kochał.

Umrzeć we śnie to też dobra opcja.