przyjmę psa! - Netkobiety.pl

Sophie-Nina ma bladziutkie pojęcie o psach schroniskowych,o tym co niektóre z nich przeszły i jak to na nie wpłynęło.W schronisku nikt Ci testów behawioralnych nie zrobi czy pies akurat nadaje się do rodziny z dziećmi.
Tam mało kto wie cokolwiek o konkretnym psie.A wtedy nieszczęście gotowe.
Proponuję psa z Domu Tymczasowego.Wpisz w wyszukiwarkę: Domy Tymczasowe dla psów- Warszawa.
Ludzie z mający psy na DT przygotowują je do adopcji czyli jak trzeba socjalizują.uczą.obserwują i doskonale wiedzą który pies do jakiego domu się nada.Powiedz jakiego psa poszukujesz.Rzadko zdarzają się rodowodowe ale na pewno jakiegoś w typie danej rasy znajdziesz.

Tak, ma byc rasowy, mlody, zdrowy., Jeszcze sie pytasz w innym watku,  czy duzo je. Najlepiej, zeby nie jadl wcale.
Za darmo, z dostawa do domu.
I jeszcze do najnowszej kreacjii pasowac.

Z adopcją nie ma żadnej roboty.Zgadzasz się na wizytę przedadopcyjną,podpisujesz umowę a następnie masz wizytę poadopcyjną.Ludzie oddający Ci psa muszą być na 100 procent pewni w jakie ręce i w jakie warunki pies trafi.
Jeśli szukasz psa od człowieka,który go po prostu odda to może być w tym haczyk.Skąd będziesz wiedziała czy nada się do Twego domu? Może ma jakieś problemy? Może zagryzł parę psów z sąsiedztwa? Może atakuje dzieci albo ucieka?

Normalnie aż się słuchać tego nie chce !
żałosne !
dla autorki zachęcam do spojrzenia na te zdjęcie
https://www.facebook.com/PiesToNieZabawkaAniPrezent/photos/pb.275953169185432.-2207520000.1407180206./497671123680301/?type=3&theater

i co? nie rozumiem po co mi pokazujesz to zdjecie. mam prawo chciec rasowego psa a nie musze brac pierwszego lepszego. porownujesz mnie do takich ludzi jak tam nie znajac

jakieś adopcje dają Ci większą gwarancję, że zostaniesz rzetelnie poinformowana o charakterze i stanie zdrowia psa. Będziesz miała wsparcie gdybyś miała problemy wychowawcze i być może dokładnie zapoznasz się z przeszłością psa, dlaczego ktoś go oddaje, jakie są z psem problemy.
Nie podoba mi się Twoje podejście do tematu, pies to członek rodziny i warto poświęcić duuużo czasu na znalezienie tego właściwego. Psa trzeba dobrze socjalizować, wychowywać, dbać o jego zdrowie. NIGDY nie masz gwarancji, że pies będzie taki jak sobie wymarzyłaś, psy rasowe mają pewne cechy charakteru przypisane do rasy ale dochodzą do tego geny i wychowanie w okresie szczenięcym i dopiero te wszystkie cechy kształtują charakter psa. Dwa psy jednej rasy mogą mieć diametralnie różne charaktery.
Poza tym nie piszesz, czego oczekujesz od psa, co masz do zaoferowania, gdzie mieszkasz, ile czasu możesz mu poświęcić, w jakim wieku masz dzieci, gdzie pies będzie spał, jak zamierzasz go karmić - sucha karma czy barf.
Ja chyba bym się nie zdecydowała na powierzenie Ci psa. Masz podejście typowo handlowe i zimne. Pies ma być bezproblemowy, szybko i bezboleśnie. Czy tak samo decydowałabyś się na adopcję dziecka???
Kup sobie pluszaka będzie idealny!

pS. w innym wątku piszesz o problemach, lepiej uporządkuj swoje życie, bo pies tak jak dziecko powinien mieć spokojny i ciepły dom, zwierzęta świetnie wyczuwają emocje i świetnie rozumie "mowę ciała", tak jak dzieci zasługują na miłość i spokój.

karmienie psa zalezy od tego co woli czy sucha karne czy jakas inna. obok mnie mieszka bratanica 7 letnia przychodz czesto i 5 misieczna jej siostra poza tym przyjezdza bratanek 6 letni wiec chodzi o to zeby pies byl lagodny dla dzieci. mam juz dwa psy i koty ktore sa u mnie traktowane chyba lepiej niz ludzie. wbrew pozorom naprawde potrafie sie zajac zwierzetami. cale zycie sie z nimi wychowywalam.

nie wchodzilam na poczte ale sprawdze to jak wroce do domu bo teraz mam wizyte u okulisty i wchodze z telefonu.
cale zycie zajmuje sie psami kotami.... na pewno  nie jestem nastawiona na same przyjemnosci z nimi zwiazanymi

Sophie-wybacz ale sposób w jaki piszesz - że chesz psa mądrego i wiernego wywnioskowałam,że nie masz pojęcia o psach.A Ty piszesz,że masz już dwa.Skoro masz psy a tak piszesz- to znaczy,że mimo,że je masz niewiele o nich wiesz. Ktoś kto całe życie zajmuje się psami nigdy by tak nie napisał.
Czy psy mieszkają z Tobą w domu czy są na dworze?
Karmienie nie do końca zależy od tego co woli pies.Nie jest dobrze karmić psa tylko suchą lub tylko gotowaną karmą.Dla zdrowego psa najlepiej jest by jadł i jedno i drugie.
A co jeśli pies będzie pasjami jadł bułki z pasztetową? Albo kaszę z mięsem,której nie będzie trawił?

Iceni-pies rasowy=pies z rodowodem.Wątpię,że ktoś takiego psa chciałby oddać za darmo Sophie.
Ja nie mam nic przeciwko by miała jeszcze jednego psa jeśli sobie z nimi poradzi.Mam znajomą mającą siedem jamnikowatych bid znalezionych w różnych miejsach.Ma też rodzinę i pracuje zawodowo.I świetnie sobie radzi.

Tylko zastaniawia mnie Sophie jedna rzecz: dlaczego gdy pisałaś,że chcesz kolejnego psa,gdy pisałaś jaki ma być nie wspomniałaś,że ma tolerować inne psy i koty: i tu powinna być mała charakterystyka jakie są Twoje psy i że nowy pies musiałby się do nich dostosować.

Powinnaś poczytać o rasach psów,które chcesz przygarnąć.Seter na przykład uwielbia ganiać za kotami a w stosunku do dzieci wita je dość "hałaśliwie" co może niektóre dzieci przestraszyć.
Buldogi francuskie ( bo nie wiem o które Ci chodziło) lubią dzieci i są mało szczekliwe.Nie mają problemu z tolerancją innych psów.Nie wiem jaki mają stosunek do kotów.

Sophie zapytałam czy psy mieszkają z Tobą czy na dworze.

Femte... nic takiego nie napisała. Moim zdaniem za ostro ją oceniasz.

psy mieszkaja na podworku dlatego tez chce takiego ktory lubi biegac i miec duza przestrzen bo to moge mu zapewnic.
a ta dziewczyna ma jakis uraz chyba, w ogole nie mysli co pisze

ok to  w takim razie chyba pozalatwiam sprawy swoje. u mnie do weterynarza jest blisko i to niejeden wiec tutaj opieka medyczna by byla

W KRĘGU DOMOWEGO OGNISKA ? pies seter irlandzki ? 2014-07-22 18:30:30

sophie2
    Replies: 0

    Idź do postu

nie mam pojecia gdzie umiescic ten watek wiec wybaczcie jesli nie ten dzial.
chcialabym wziac sobie psa dokladnie seter irlandzki. czytalam ze to lagodne psy i nawet pomagaja w depresji natrectwach itp. to oczywiscie nie jest tak ze chce sie wyleczyc psem ale mysle ze taki madry pies moze wplynac na psychike czlowieka.
mial ktos albo ma moze takiego psa? jak wymagajaca jest ta rasa? jak duzo jedza i co? mieliscie  z nimi jakies problemy?

Odpowiedź na pytanie o setera skopiowana z jednej ze stron adopcyjnych:

SETER IRLANDZKI MAHONIOWY

Przypadł mi zaszczyt opisania najbardziej wysublimowanej rasy wśród seterów, czyli stera irlandzkiego, mahoniowego.

POTRZEBY:

    Systematyczne spacery ? minimum 1 h dziennie, z możliwością samodzielnego pobiegania.
    Szczotkowanie ? raz dziennie.
    Pies myśliwski, rodzinny.
    Nadaje się do domu i bloku, przy zapewnieniu odpowiedniej dawki ruchu.
    Wymaga łagodnego, stanowczego wychowania.

RYS PSYCHOLOGICZNY:
Setery irlandzkie należą do psów o bardzo radosnym usposobieniu, wybitnie inteligentny, żywotny. Wierne i oddane swemu Panu, mają jednak łatwość (w przeciwieństwie do innych odmian seterów) do zmiany właściciela, oczywiście na równie dobrego lub lepszego. Przyczyną tego są oczekiwania hodowlane twórców rasy i preferencje myśliwskie. Jest to też czynnik ułatwiający adopcje. Nie oznacza to jednak, że pies może wiecznie wędrować z domu do domu, także potrzebuje stabilizacji. Dzięki swemu łagodnemu usposobieniu są stosowane w dogoterapii (autyzmu, chorób wieńcowych, depresji, natręctw itp.). Psy te o łagodnym usposobieniu bywają cięte na gryzonie. Swoją obecność i nastrój demonstrują machając ogonem. Psy te pełną dojrzałość psychiczną osiągają w końcu drugiego roku życia. Setery obdarzone ogromnym temperamentem są pełne wigoru, do późnej starości cieszą właściciela młodzieńczym zachowaniem, jako psy myśliwskie pracują o wiele - wiele dłużej niż inne wyżły, nie tracąc przy tym werwy. Mają zawsze tysiąc pomysłów na zabawę, są przyjazne, łagodne, potrafią jednak jak każdy pies obszczekać listonosza, czy ugryźć w obliczu zagrożenia.

KILKA RAD DLA NOWEJ RODZINY:
Adopcja psa ? setera, to wyzwanie. Przyjmujecie do domu psa z przeszłością, zazwyczaj smutną, bolesną, ale to nie ważne. Najważniejsza jest przyszłość. W tym momencie Ty, Twoja Rodzina, stajecie się teraźniejszością i przyszłością tego psa. W wasze ręce powierzamy los takiego psa, od tej chwili niech nie zrażają Was drobne kłopoty, bo dając miłość dwa kroć więcej ten pies Wam jej odda. Początki bywają trudne, wiele tych psów nie zna smaku mięsa, suchej karmy lub innych psich przysmaków. Nie wiedzą, że już będzie dobrze. Okazać im trzeba miłość, cierpliwość i jak małe dziecko ?przeprowadzić za rączkę? przez mgłę do słońca...

Proponuję na początek, gdy pies się boi okazać mu spokój, oddanie i wiele ciepła. Nawet, gdy jesteście domem zastępczym nie bójcie się przywiązania. Pozwólcie temu psu zakotwiczyć w przystani domu, gdy uchwyci się życia, znowu uwierzy w ludzi. Zmieniając dom będzie już czuł się bezpiecznie, będzie miał radość życia i szybciej zaakceptuje swój nowy dom.

Seter w swej naturze ma łatwość zmiany właściciela, ale tylko właściciela na dobrego, nowego Pana. Szybko się aklimatyzuje. Jeśli boi się miski, zmień ją na mniejszą lub karm z ręki. Czas leczy rany pies się oswoi i odważy w końcu sam jeść. Dobór karmy też będzie odbywał się metodą prób i błędów, aż odkryjesz, co mu smakuje, lub odwrotnie pierwsze danie okaże się strzałem w dziesiątkę.

Jeśli pies ucieka, to nie karć go za to, witaj radośnie, gdy wraca, nagradzaj pieszczotami. Setery mogą całymi dniami okładać pole, mają naturalna potrzebę biegania. Pies, gdy doświadczył cierpienia może początkowo instynktownie biegnąc popadać w amok przerażenia i nasz spacer przerodzi się w ucieczkę. Proponuję do momentu, nim Sami poczujecie, że jest już bezpiecznie, chodzić na spacery na długiej smyczy, lince lub puszczać psa na zamkniętym terenie (np. ogródek).

Jednym z istotnych działań po przygarnięciu psa z schroniska jest wizyta u weterynarza. Myślę, że na początek najważniejsze jest odrobaczenie i ewentualne odpchlenia psa, a także zaszczepienie go przeciw wściekliźnie.

Pierwszą kąpiel, jeżeli nie ma potrzeby (zapach jest znośny, pies nie jest brudny) odłóżcie na później, by ograniczyć stres nowemu pupilowi. Jeżeli nie ma wyjścia, to proszę Was, minimalizujcie stres, nie topcie nosa ani uszu.

W przyszłości, jeżeli nie chcecie zbędnych zmartwień proponuję przemyśleć kwestię sterylizacji Waszego ulubieńca, o ile ktoś tego wcześniej za Was nie zrobił.

Najważniejsze jest, że przygarniając psa zyskaliście przyjaciela na całe życie, który obdarzy Was dozgonną miłością.

RYS HISTORYCZNY:

Jak w przypadku większości ras irlandzkich, niewiele wiemy o pochodzeniu setera. Wiadomo tylko, że pies istniał już w XVIIIw. i był używany przez irlandzką szlachtę do tropienia zwierzyny. W Irlandii hodowano setery o umaszczeniu albo łaciatym, w łaty koloru od czerwono-rudego do ciemnomahoniowego na białym tle, albo o maści wymienionych kolorów z białym znakowaniem na głowie, piersiach i palcach. Rzadziej spotykało się psy o jednolitej czerwono-rudej lub mahoniowej maści. Do połowy XIX wieku przeważały psy łaciate lub z białym znakowaniem, pod koniec zaś tego stulecia zaniechano hodowli psów o takim umaszczeniu. W opracowanym w 1885r. wzorcu setera irlandzkiego uznano maść wyłącznie jednolitą, dopuszczając jedynie niewielkie białe znakowanie. Pierwotny typ setera irlandzkiego odznaczał się dużym wzrostem i mocną budową, wytrzymałością i doskonałym "wiatrem". Jego ujemnymi cechami były: nieładny kształt głowy oraz dość krnąbrne usposobienie, utrudniające układanie psa. Obecnie hodowany typ tego setera jest średniego wzrostu. Seter irlandzki, mahoniowy stanowi perłę w kynologii Irlandii.

Sorry femte ale chyba nie panujesz nad  wyobraźnią. To, że Sophie pyta w zacytowanym przez Ciebie wątku co jada seter i czy dużo je nie oznacza, że nie plnuje go karmić.Ja też nie wiem ile je dorosły seter.
Naprawdę, Twoje zarzuty to daleko posunięta manipulacja, mało udolna zresztą.

ona ma chyba jakies zaburzenia. ja zglaszam jej post bo tego za wiele oskarza mnie o cos od poczatku i kilkakrotnie cytuje ten sam post.  prawie wszystkie jej watki dotycza psow

sophie2
jestem lekarzem weterynarii, za duzo takich spraw widzialam. Dwa psy w budzie,  nie interesujesz sie nimi,  bo o psach nie masz pojecia.,
Dlaczego tych dwoch nie bierzesz na spacery,  nie czyscisz, nie bawisz sie z nimi?,
Bo nierasowe, i spacerowanie z psem lancuchowym to obciach?

Ponownie proszę o zakończenie off top'u.

Femte
Nie wiem ,dlaczego jesteś nastawiona na NIE? Pisałam Ci już ,że pewnie miałaś do czynienia z nieludzkim traktowaniem zwierząt, ale nie można wszystkich mierzyć jedną miarą . Skoro Sophie jest zdecydowana na przygarnięcie jeszcze jednego psa ,to bardzo szlachetne. Sama musi oszacować ,czy będzie ją na to stać. Osobiście uważam ,że trzy psy i koty ,to duży wydatek i odpowiedzialność. Sophie nie powinna brać na siebie tej odpowiedzialności,ale póki co ,to twierdzi ,że nie będzie sama. Nie można nikomu z góry przypisywać złych pobudek.
Femte, czasem trzeba zaufać ludziom, ale uświadomienie im problemu to też bardzo ważna sprawa. Tylko uświadomienie ,a wyszydzenie i oskarżanie ,to dwie różne rzeczy

Pozdrawiam Cię Femte

moje psy sa bardzo dobrze traktowane i nie sa na lancuchu. zalezy mi na psie, ktory lubi biegac i duza swobode. dwa, ktore mam bawia sie ze mna ale nie chca duzo biegac jest u mnie duza przestrzen dla takiego psw, tylko wlasnie tak jak pisala tu ktoras dziewczyna musi lubic sie z innymi zwierzetami a czytalam ze seter irlandzki taka ceche posiada, oczywiscie jesli nie byl wychowany inaczej. zalochalam sie w tego rodzaju psie

wiem o tym. ale kazdy pies musi byc szczepiony itd wiec jakby nie bylo zawsze jest wydatek a co innego jeszcze dokladac za to zeby go kupic. samo zajmowanie sis psem jest dla mnie przyjemnoscia

http://www.netkobiety.pl/p2073166.html#p2073166

Nie mam zwierzaczków, ale chętnie o nich przeczytałabym  w powyższym wątku.

Rozumiem jednak  Sophie i jej marzenie o seterze irlandzkim.

to jest wojewodztwo pomorskie a ja pisalam, ze jestem z mazowieckiego....