Co zrobilibyście na miejscu tej osoby? - dyskusja ogólna - Netkobiety.pl

Mówią, żeby kogoś zmienić, należy zacząć od siebie, nieprawdaż?

Może nie zrozumiałaś mnie do końca. Nie chcę zmienić kogokolwiek w ogóle. Mam na myśli, że to co mogę zrobić dla osoby w potrzebie może obudzić w niej chęć zmiany postawy wobec innych ludzi.

Dzisiaj byłam świadkiem pewnej sceny, byłam trochę dalej niż ta osoba, która pomogła temu inwalidzie, który przewrócił się niemalże na środku ulicy na pasach. Nigdy nie wiadomo czy ktoś zdąży zahamować, (jedni uważają na drodze, inni mają gdzieś pieszych)- nie chcę uogólniać. Na szczęście był tam ktoś, kto mu pomógł. Chwilę potem widziałam nadjeżdżający samochód w stronę tego człowieka na wózku inwalidzkim. Poza tym były w pobliżu dwie kobiety i widziały tę sytuację, śmiały się, że ktoś pomaga temu człowiekowi podnieść się (miał amputowane obie nogi do kolan). Więc, czy to istotne czy pomaga kobieta, czy mężczyzna, ktokolwiek? Czy to już jest takie dziwne, że niektórych to bawi. Te kobiety też nie były młode, ok 50, jeśli nie więcej. Z resztą, na wózek inwalidzki może wylądować każdy, one, nawet ja, po prostu każdy... wystarczy jedna chwila i nasze życie może się zmienić raz na zawsze. Ja sądzę, że mimo wszystko ta osoba dobrze zrobiła, że pomogła. Gdyby ten wózek przewróciłby się w chwili, gdy samochód byłby blisko, nie wiem czy zdążyłby wyhamować pewnie konsekwencje tego upadku byłyby większe, bo niektórzy pędzą jakby się na cmentarz wybierali - ironia.

Dość często nachodzi mnie też myśl, że boję się już żyć na tym świecie z prostego powodu - znieczulica, brak empatii, brak zrozumienia. Wiem, że łatwo mówić. Nie chcę się chwalić, czy kiedykolwiek komuś pomogłam, a jeśli tak, w jaki sposób. Ja po prostu chcę, żeby było lepiej w moim otoczeniu. Mówią, żeby kogoś zmienić, należy zacząć od siebie, nieprawdaż? Myślę, że to jest prawda i najlepsza opcja, żeby świat stał się lepszy. Ktoś, kogo spotka coś dobrego może trochę złagodnieć, nie zawsze tak jest. Jedni mogą nie chcieć litości, drudzy mogą wykorzystywać dobroć innych, ale są też tacy, co mogą zmienić podejście do ludzi. Nie jestem w stanie naprawić całego świata czy coś, ale jeśli jestem w stanie pomóc choć trochę, postaram się to zrobić jak najlepiej potrafię, mimo iż ranią mnie takie reakcje, jak śmiech.

Kyla napisał/a:

LaInvitada28 napisał/a:

Dzisiaj byłam świadkiem pewnej sceny, byłam trochę dalej niż ta osoba, która pomogła temu inwalidzie, który przewrócił się niemalże na środku ulicy na pasach. Nigdy nie wiadomo czy ktoś zdąży zahamować, (jedni uważają na drodze, inni mają gdzieś pieszych)- nie chcę uogólniać. Na szczęście był tam ktoś, kto mu pomógł. Chwilę potem widziałam nadjeżdżający samochód w stronę tego człowieka na wózku inwalidzkim. Poza tym były w pobliżu dwie kobiety i widziały tę sytuację, śmiały się, że ktoś pomaga temu człowiekowi podnieść się (miał amputowane obie nogi do kolan). Więc, czy to istotne czy pomaga kobieta, czy mężczyzna, ktokolwiek? Czy to już jest takie dziwne, że niektórych to bawi. Te kobiety też nie były młode, ok 50, jeśli nie więcej. Z resztą, na wózek inwalidzki może wylądować każdy, one, nawet ja, po prostu każdy... wystarczy jedna chwila i nasze życie może się zmienić raz na zawsze. Ja sądzę, że mimo wszystko ta osoba dobrze zrobiła, że pomogła. Gdyby ten wózek przewróciłby się w chwili, gdy samochód byłby blisko, nie wiem czy zdążyłby wyhamować pewnie konsekwencje tego upadku byłyby większe, bo niektórzy pędzą jakby się na cmentarz wybierali - ironia.

Dość często nachodzi mnie też myśl, że boję się już żyć na tym świecie z prostego powodu - znieczulica, brak empatii, brak zrozumienia. Wiem, że łatwo mówić. Nie chcę się chwalić, czy kiedykolwiek komuś pomogłam, a jeśli tak, w jaki sposób. Ja po prostu chcę, żeby było lepiej w moim otoczeniu. Mówią, żeby kogoś zmienić, należy zacząć od siebie, nieprawdaż? Myślę, że to jest prawda i najlepsza opcja, żeby świat stał się lepszy. Ktoś, kogo spotka coś dobrego może trochę złagodnieć, nie zawsze tak jest. Jedni mogą nie chcieć litości, drudzy mogą wykorzystywać dobroć innych, ale są też tacy, co mogą zmienić podejście do ludzi. Nie jestem w stanie naprawić całego świata czy coś, ale jeśli jestem w stanie pomóc choć trochę, postaram się to zrobić jak najlepiej potrafię, mimo iż ranią mnie takie reakcje, jak śmiech.

Popieram to co napisałaś. Tak samo myślę. Ja ostatnio mogłam pomóc pewnej pani i o dziwo jedynymi osobami, które pytały, czy mogą też pomóc były same kobiety! Nie mężczyźni. To było zastanawiające Może to my powinnyśmy rządzić światem

Ludzie są egoistami dzisiaj, w większości. Aroganci, lepsi niż inni. Jak ktoś nie ma nóg to pewnie wg nich jakiś pijak czy menel, który nabawił się jakiejś choroby i mu amputowali. Tak mogły pomyśleć... Ale jak ktoś cieszy się z czyjegoś nieszczęścia to potem go je w jakiś sposób dotyka.

A gdzieś na YouTube jest video. Mężczyzna biednie ubrany pada na ulicy i nikt z przechodniów mu nie pomaga. Ten sam mężczyzna zmienia strój na garniak i też pada na ulicy.... tłumy lecą by mu pomóc. Bez komentarza. To wszystko mówi.

Nawet jeśli zrobimy coś małego, pomożemy komuś - jest nadzieja na lepszy świat. Może przez takie małe rzeczy zmieniamy ten świat. Nie cały, ale małymi kroczkami.

Ja też tak myślę. Gdy człowiek sam pomoże komuś, choćby to miałby być ktoś taki jak ten menel, ale widząc to, człowiekowi kamień z serca, że nie jest aż tak źle. Oby było więcej takich osób. Z resztą, tak samo ktoś może im pomóc, ale także zlekceważyć, chyba to byłoby nauczką na przyszłość.

Ludzie chcą być w pełni samowystarczalni, dlatego niekiedy przyjęcie jej jest o wiele trudniejsze ,niż ofiarowanie. Często jesteśmy zbyt dumni ,aby choćby poprosić.