stereotyp ,,teściowej'' - Netkobiety.pl

Moja to ani bratnia dusza ani okropna jest neutralna. Ale bardzo lubi narzekać jak to jej ciężko w życiu, jaka to ona chora, jak to jej dzieci nie mają szczęścia w życiu itp. Narzeka ale nie robi nic żeby cokolwiek zmienić.

Moja jest taka sama, odpoczatku nie zgadzam sie z moja przyszła tesciowa, co innego z tesciem....spoko koles, czesto razem pijemy bronka i gadamy ... w sumie o pierdołach.Z nia sie nie da....

hmmm, moj facet juz 2 lata nie mieszka z mama...a pół roku my mieszkamy razem;))
Ale moze po slubie rzeczywiscie cos sie zmieni, choc jakas sobie nie moge tego wyobrazic;)))

No to dziewczyny macie szczęście.

Niki, poprostu bardzo bardzo bardzo Ci wspolczuje...Twoja tesciowa to jakis potwor...
Ona chyba strasznie Ci zazdrosci, bo inaczej nie wiem po co by to wszystko tak na zlosc Ci robila;///
Jesli szczera rozmowa nie pomoze to juz chyba nic...
Ja bym wprost powiedziala jak bardzo rani Cie takie zachowanie i ze na to nie zaslugujesz!!!!

mojej niestety nie ma już wśród nas.....odeszła pięć lat temu,była bardzo mądrą i wyrozumiałą kobietą doświadczoną przez los kobietą(przez kilkanaście lat poruszała się na wózku)
zawsze trzymała z nami synowymi,mogłam się nawet Jej poskarżyć na synusia,zawsze wysłuchałai coś doradziła
mimo swojej choroby zaopiekowała się nawet wnukami,zresztą zawsze otoczona była gromadką wnuków
brakuje mi Jej.....

żadne z nas nie wie jak to zrobić
byłabym wdzięczna, gdybyśmy dostali jakieś rady, jak postępować z takimi stworzeniami

ja też miałam z początku ten problem z teściową (może nie tak wielki gdyż nie kłóciłyśmy się) ale gdy zamieszkałam z teściami po ślubie (mamy domek piętrowy, teście na dole my na górze), mój mąż często schodził do matki a ja w tym czasie gotowałam obiad (gdyż nie lubiłam obiadów teściowej za tłuste), gdy wracał okazało się że już jadł obiad, a mój co? (jego porcja szła dla psa) było tak może ze dwa razy gdyż sam nie wiedział co ma robić? szkoda mu było matki i mnie też nie chciał zranić, następnym razem po obiadku u matki jadł mój obiad na przymus (widziałam jak się męczy), postanowiłam porozmawiać z teściową... (cytat) ... mamo nie widzę sensu żebyś dokarmiała Waldka , ja gotuję dla nas a on się boryka między nami ... padło jeszcze kilka zdań i podziałało. Teściowa wiedziała iż nie lubię jej potraw, i dała sobie na luz. Z czasem dotarłyśmy się i jedna drugiej nie wchodziła w paradę, podzieliłyśmy ogródek na pół, i było ok! Mam syna z poprzedniego związku i tu muszę jej oddać wielki szacunek, traktowała go naprawdę jak by wychowywała go od malutkiego (a miał 9 lat jak zamieszkaliśmy razem). Minęło nam 4 lata razem (1 raz z porządną kłótnią), urodziłam jej wnuka, przepadała za nim i traktowała moich synów jak równych(pomimo 12 lat różnicy) niestety była chora (miała cukrzycę, problemy z sercem) zajmowałam się nią do końca, lekarze, prywatne kliniki, a on wierzyła tylko mi. Gdy pokłuciłam się z mężem nigdy mi złego słowa nie powiedziała, zawsze przestawiała męża ... co jej zrobiłeś że płacze... gdy mąż mówił że nic, dostawał on operę, (chociaż po kłótniach nigdy jej się nie żaliłam). I wieszcie mi że gdy moja teściowa już leżała a ja wiedziałam iż każdy dzień się u niej liczy, to ja przeżywałam najbardziej, mój mąż był taki neutralny(nie wiedziałam jak on to przeżywa gdyż nie chciał ze mną rozmawiać), a teściu to już całkiem miał to gdzieś, ja jej gotowałam, karmiłam, nawet dzwonek założyłam żeby być na każde żądanie. Teściowa się poddała i zmarła, przeżyłam to chyba najbardziej, gdyż stała mi się bratnią duszą i raptownie tą duszę straciłam. Cały pogrzeb był na mojej głowie, i wieżcie mi mam dzisiaj naprawdę o niej jak największy szacunek, i brak mi jej bardzo gdyż zostałam sama z synami, teściem, mężem. Jestem sama jako kobieta i nie mogę sobie poradzić z mężczyznami w moim domu. A gdyby żyła wiem że by mi pomogła. Myślę że naprawdę trzeba czasu i rozmowy z teściowymi żeby się dotrzeć. Chociaż mam jeszcze jedną historię z moją matką i tu wiem że jako teściowa nie dogada się z nikim, ani z moim mężem ani z moją bratową.

moze to jakies wyjscie....pewnie niczym nie ryzykujesz bo i tak "kochana" teściowa ma juz o Tobie wyrobione swoje zdanie...

u mnie to było wogule dziwnie jak chodziłam z moim mężem to byłam niemal rozpieszczana potem ciąża i ślub zmieniły wszystko teściowie (bo oboje) odradzali nam małżeństwo mimo że pezed ślubem byliśmy 8lat razem na zaręczynach oficjalnie wyrazili swoje oburzenie że kto to widział brac ślub w ciąży można poczeka i takie tam gdyby to była wpadka ludzi któży nie mieli wspulnych planów to pewnie bym zrozumiała jednak ich nastawienie bardzo mnie zraziło. Po ślubie i urodzeniu dziecka nawet nie przyszli na przyjęcie po chrzcinach tylko do kościoła a wnuczek ich pierwszy był odwiedzany 2 razy do roku nie wspomne że byłam tą złą.
Teściowie zaczeli wychwala pod niebiosa przyszłą synową do strony brata mojego męża i tak było przez trzy lata. Po trzech latach brat męża się ożenił z ukochaną synową i było ok jaka to ona cudowna ale po roku ukochana synowa zaczeła się spotykac z jakimś kolesiem i małżeństwo się rozpadło mało tego doniosła na teściów że miaeszała u nich bez meldunku i co nagle teściowie zmienili zdanie na mój temat.
W tym czasie my kupiliśmy domek do remontu i na rok zamieszkaliśmy z teściami nie powiem bo przez ten rok teściowa nadrobiła stracone trzy lata z wnuczkiem pomagała przy odprowadzaniu do przedszkola odciążała mnie w niedziele z obiadem a teściu pomagał przy remoncie domku.
Po długich rozmowach z teściową powiedziała że byli przekonani że moje małżeństwo z ich synem nie przetrwa ze względu na rużnice społeczne i dziecko. Ponadto jestem osoba bezczelną i szczerą do bulu więc nie podobało im się że tak otwarcie mówie o wszystkim jednak po wydarzeniach z byłą synową przekonali sie że lepsza pyskata synowa    niż taka co słodzi a za plecami robi swoje.

Poczytałam z zainteresowaniem- bo to ja jestem teściową i uwierzcie mi - naprawdę bardzo się staram-by nie zasłużyć na miano teściowej z kawałów a moja teściowa niestety jest klasycznym przykładem takiej co to.... ukąsiły Ją żmije - żmije pozdychały a teściowa żyje..Mój syn długo chodził ze swoją żoną.Przez te wszystkie lata to ja "obsługiwałam" Ją gdy przyjeżdżała do syna-herbatki ,obiadki,domowe ciasto -itp.Teraz gdy są po ślubie- w dalszym ciągu zachowuje w stosunku do mnie dystans- zapominając niestety,że gdyby nie ja,,,,,,, nie było by Jej męża.Nigdy nie było we mnie wrogości -bo nie miałam problemów z zaakceptowaniem wyborów moich dzieci.Zięć jest normalny - i tak mnie traktuje -mogę na Niego liczyć w każdej sytuacji.Do synowej za nic nie mogę "dotrzeć".Traktuje mnie - jakbym nie istniała.Nadmieniam,że żadne z dzieci nie mieszka ze mną- czyli wzajemne kontakty teściowa-synowa-zięć - nie są codzienne.Ufam,że czas pomoże we wzajemnych realcjach- bo nie ukrywam,że męczy mnie to ździebko.Chciałabym - by było naturalnie -bez nadskakiwania - ale równocześnie bez jawnej wrogości.A może wina leży po mojej stronie>???

Dzięki Asiu za sugestie -pytasz czy jestem obiektywna w tym co piszę- ależ oczywiście,Wiesz co jest naśmieszniejsze? Pracuję z dziewczętami w wieku mojej synowej,nawet razem wielokrotnie przebywałyśmy - one też się dziwią i zastanawiają o co chodzi- bo ta niechęć jest widoczna gołym okiem   i jak same mówią...... szkoda,że nie jestem Ich teściową.I nie zrozum,że nic w życiu dla mnie się nie liczy-tylko względy synowej ........nieeeeeeeee nie o to chodzi Jestem zwolenniczką normalności.Wiesz co- nawet byłabym w stanie zrozumieć,gdyby  znali się krotko...... ale to są długie lata- i przecież ze mną ta znajomość też   jest wieloletnia.Zbieram się w sobie i po prostu któregoś dnia zapytam,,,,,,,,,, nie ma innego wyjścia.Mój syn nie cierpi- bo nie zadręczam Go tym problemem.on jest mój i ja muszę bez Jego ingerencji go rozwiązać. 

Patrzcie.......... jak to punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.Wspomniałam o swojej teściowej- i niezbyt z nią dobrych relacjach.Właściwie to nie do końca tak jest. Od śmierci mojego meża jestem najwspanialszę wg Niej synową- bo sama dałam sobie radę ze wszystkim.Przede wszystkim- wykształciły się moje dzieci, utrzymywałam dom- w którym nigdy niczego nie brakowało- i nigdy Nikogo nie prosiłam o wsparcie i wtedy ..... okazało się,że wybór jej syna był trafny.Tylko jest jeden szczególik....... ja nie zapomnę nigdy tego- co musiałam przejść krótko po slubie-tę tresurę,wymagania........ brrrrrrrrr skóra mi cierpnie jak sobi o tym przyponę/.

Asia.......... ło matko,,,,,,,,,,, ja bym się nie odważyła powiedzieć synowej ,że dzieki mnie ma męża........ coś Ty........ to tylko tu tak się madrzę.........

Asiulek- czyli przekonuję się,ze mój zamiar jest słuszny- rzeczowa,bez dąsów rozmowa.Ja ciagle chwalę moją synową - i robie to z pełnym przekonaniem- bo jest śliczna,zadbana-pieknie się ubiera i....... bardzo kocha syna..Przed weselem owszem dużo pomagałam- wiesz- sfinansowałam sporo,jeździłam pomagać przy przygotowaniach - ale tak naprawdę - wszystkie szlify ostateczne- to zasługa synowej.Oczywiście również jej o tym mówiłam. Pracuję z moim synem i jak słyszę jak czasem przez telefon się do Niej odzywa- to opieprzam Go niemiłosiernie.Nie podoba mi się Jego ton- oschły,zniecierpliwiony - ja sama nigdy nie chciałabym być tak traktowana.Kurcze- może ja się zwyczajnie czepiam- bo to przecież nie ja jestem współmałżonkiem- ale z drugiej strony- właściwie teraz- gdy mąż nie żyje to dzieci właśnie są najbliższe mojemu sercu.Mówiąc dzieci odnoszę to również do zięcia i synowej.Trzymaj się Asiulku

Dzięki Brysiu- zrobię tak na pewno!!!Powodzonka........ nie tylko w relacjach z teściową ale głównie w życiu.

Brysiu- już jedną rozmowę przeprowadziłam- co prawda telefoniczną- ale zawsze.Są moje imieniny- a syn wspomniał ze będzie w trasie- i w związku z tym nie przyjadą.Zadzwoniłam do synowej by poprosić Ją,że jeżeli synowi nie pasuje- to może Ona przyjedzie  sama- a jesli chce by Jej było rażniej   przez drogę- to bardzo proszę również o przyjazd Jej mamy.Będziemy miały okazję spotkać się poraz pierwszy od wesela / oczywiście z mamą  nie z synową..haaaaaaaaa/ Bardzo się ucieszyła - pogadałyśmy sobie około pół godziny........... a jak było miło.............Super!!!!  To prawda co mówią..........najtrudniejszy pierwszy krok.

Aaaaaaaaaaa widzisz......... Brysiu - Ty w kontaktach z teściową jestes na etapie-łączy nas dziecko.Ja mając 50 lat- jeszcze niestety babcią nie jestem. Z tego co wiem - oczywiście od koleżanek "babć" miłość do wnuków jest czymś tak silnym i innym niż miłość nawet do dzieci,że............... aż brak słów na określenie tego stanu.O kurcze......... ja już jestem gotowa,by go  doświadczyć .Tak........ wczoraj Brysiu szykowałam ulubione smakołyki mojej rodzinki- i dzisiaj gdy tylko wrócę do domku-będę oczekiwać gości.A teraz......... patrzę  na przepiękny bukiet,ktory stoi na moim biurku a dostałam go  od współpracowników.

Witam Danusiu!!!!!!z okazji imienin życzę ci spełnienia wszystkich pragnień.

Mam nadzieję że impreza w domu była udana a relacje z synową się zacieśniają?Już nie mogę się doczekać aż napiszesz jak było.

Brysiu- bardzo dziękuję za życzenia!!

Haaaaaaaaaaaaaaa jesteś niemożliwa Brysiu!!!!!!! Niestety synowa przyjedzie dzisiaj ........ z synem. Nie było Jej  wczoraj- za to była cała rodzinka- 16 osób.........haaaaaa - ja po prostu dobrze gotuję..haaaaA tak naprawdę - po dzisiejszym dniu napiszę co słychać na linii teściowa-synowa.Pozdrawiam Brysieńko.Teraz jestem w pracy...... i piszę ukradkiem

jej ale byka zrobiłam!!!!przepraszam!!!!PRACUJ miało być

wrwrwrwrwrwrwr-miałaś pracować!!!a co ty na neciku robisz?-znów ukradkiem klikasz tak?

tak.......... Brysiu- ale już nie ukradkiem- szef wyjechany-wiec nie patrzy mi przez ramię.Czytam sobie więc te rózne historie tu opisywane- i upewniam  się ,że nie mam  tak źle.Mam pracę- czyli co za tym idzie kasiorkę na swoje utrzymanie,mam gdzie mieszkać -co prawda sama- ale nie można mieć wszystkiego.I.......... choć cenię sobie swoją niezależność-czasem ...... smutno jakoś.Pewnie -mam dzieciaki-ale czasem chciało by się pożyć ...... tak dla siebie a nie tylko dla innych.Zastanawiam się ,że przecież też mam prawo -mimo mojej pięćdziesiątki ...... na odrobinę szczęscia.Tylko wiśta wio...... łatwo powiedzieć.....przecież nie przykleję  sobie kartki- jestem do wzięcia.U siebie -nie mam szans....haaaaaaaa małe środowisko- gdzie mnie się tylko podziwia-ale z daleka.To tak jakby- lizać lizaka przez szybę.Ja po prostu odbierana jestem jako silna kobieta,a tak naprawdę- to tylko skorupa,w której owszem........ bezpiecznie ale czasem........lekko duszno.Ładnie mnie wzięło!!!!!!! Haaaaaaaaaaa Trzymaj się Brysieńko!!

ja jestem wniebowzieta big_smile w nic sie nie wtraca, na mojego meza wplywu wielkiego nie ma hii bajka

no tak Oto-ja!!!moja mieszka 250km od nas i stwierdzam że coś w tym jest ja tęsknię wręcz za moją teściową jak długo nas nie odwiedza,nie wiem jak by to było jak bym musiała mieszkać z teściami ale puki dobry los pozwala nam mieszkać daleko jest naprawdę super.Pewnie byśmy się jakoś dogadały jakbyśmy mieszkały razem ale ileż ludzi tyle zdań i każda kobieta lubi mieć swój porządek w swojej kuchni.

A mnie się wydaje że to dobrze że syn cię faworyzuje (oczywiście jeżeli przy tym potrafi również docenić zalety swojej kobiety) bo ja bym nie chciała żeby mój mąż źle się wyrażał o swojej matce.Myślałabym wtedy że skoro nie szanuje matki to i mnie szanował nie będzie.
Poza tym dobre relacje matki z synem czasami dobrze wpływają na relację synowej z teściową.W moim przypadku tak było-bardzo się bałam pierwszego spotkania z moją teściową ale jak posłuchałam jak rozmawia mój mąż ze swoją mamą to wyobraziłam sobie kobietę na całkowitym luzie-pomogło-pojechałam,poznałam ją i od razu pokochałam.

no,moja to mieszka troche dalej ok.1700 km od nas mysle jednak, ze jesli tesciowa jest fajna i dobrze sie dogadujecie-nawet jesli mieszkalaby obok Was-nie byloby wiekszej roznicy... Ja nie scierpialabym, jakby kobitka sie wtracala do mojego/naszego zycia i domu-jak to sie mowi-niech kazdy sam sobie urzeduje w swoim ogrodku...

Ja też uważam, że dorosłym dzieciom należy się samodzielność - w komplecie z odpowiedzialnością. 
Myślę też, że rodzicom dorosłych, niezależnych dzieci należy się "odzyskanie wolności"  

niektórzy to mają szczęscie
Danusiu napewno u ciebie nie będzie żadnych problemów w waszych relacjach, bo po twoich postach czuję jaką jesteś fantastyczną osobą
śledzę wątek bardzo dokładnie
no i mój problem polega też właśnie na odcięciu tej pępowiny
nie mieszkamy z teściemi, a jednak teściowa cały czas ingeruje w nasze sprawy, chce mieć do wszystkiego dostęp, musi na bieżąco wiedzieć co się u nas dzieje i uwielbia podejmować decyzje za nas. Po prostu nasze zycie to jej życie i pewnie to jest najbardziej męczące
nawet jej siostra powiedziała, że ona chce mieć wszystko po jej myśli i wszyscy powinni żyć tak jak ona by chciała
a jednak jesteśmy już dorośli i chcemy żyć po swojemu, zrobiliśmy napewno źle ale sami zdecydowaliśmy, że koniec ingerowania i kontakt osłabł prawie do zera. Żyjemy po swojemu SAMI i układa się lepiej, nikt nie wtrąca się co ma być na obiad, nikt nie rozkazuje jakie zwierzątko mozna mieć.
szanuje ludzi, ale nie jestem w stanie wytrzymać takiej presji i nie chce, żeby ktoś żył za mnie bo jestem dorosłym człowiekiem, odpowiedzialnym i potrafię sama dbać o rodzinę
POTRZEBUJĘ WOLNOŚCI

Danusiu, im dłużej czytam -  to tym bardziej się przekonuję , że można mieć fajną teściową.
Gdybyś to Ty była moją teściową - to wzięłabym i grzybki i placuszek i całe serducho od Ciebie.

Myślę , że prędzej czy później się zaprzyjaźnicie. Tego Wam życzę. Pozdrawiam.

Ja miałam super teściową, niestety nie żyje, była bardzo słodka, uśmiechała się cały czas, taka dobra dusza, a za plecami powiedziała swoje. Hmmm może to jest jakieś wyjście, nie mącić atmosfery ?

Przeszkadzało, nie bardzo wiedziałam gdzie leży prawda. Mało ingerowała w nasze życie i to był jej plus. W sumie widziałyśmy się od święta i wolałam, żeby się uśmiechała niż miałaby mnie jeszcze opieprzać.