Natręctwa :) - Netkobiety.pl

swietny temat gdzies to juz widzialem w necie ja zawsza sprawdzam kurki z gazem,woda, okna itd kolejna sprawa to czystosc o ktora dbam przesadnie i masa innych rzeczy

- Ja sprawdzam ciągle czy nie zgubiłam telefonu
- Jeśli coś liczę, to liczę po pare razy

Na razie tylko to przychodzi mi do głowy.

a ja sprawdzam co pięć minut czy mi broda nie urosła

No tak moje natrectwa,to odkładanie przedmiotow na swoje miejsce,cokolwiek wezme i odłoże gdzie indziej to mam wielki problem  z odszukaniem .....tak samo mam z garderoba wszystko ma swoje miejsce...i jak ktos do mnie dzwoni kilka razy to już mam scenariusz że cos sie stało i przeważnie sama odzwaniam....nie wspomne o sprawdzaniu czy mam portfel i telefon w torebce...i ctp...

Też zawsze staram się nie nadepnąć na linię.
Bez przerwy bawię się końcówkami włosów. Strasznie mnie to denerwuje (że to robię), ale jednocześnie jakoś uspokaja (kiedy to robię). Zawsze z prawej strony.
Paznokcie muszę mieć zawsze obcięte na zero. Kiedy odstają o milimetr, czuję się hmmm... niehigienicznie. Po prostu nie mogę z choć odrobinę dłuższymi paznokciami.
Kiedy coś jem, to zawsze po kolei. Kiedy jest to sałatka, dajmy na to pomidor z kukurydzą i sałatą, to najpierw wyjem kukurydzę, potem pomidory, a potem sałatę.
Nie wchodzę do windy, jeśli na klatce schodowej są inni, którzy na nią czekają. Podobnie jak kiedy naciskam guzik po windę i potem zobaczę, że ktoś wchodzi do klatki, to nie czekając aż wejdzie, idę schodami.
Jeśli ktoś ma zamiar iść schodami, to robię odwrotnie i jadę windą
Za każdym razem, kiedy widzę jakieś lustro albo w ogóle swoje odbicie na szybie, muszę się na siebie spojrzeć (to chyba po mamie).
(wstydliwe) czuję się potwornie skrępowana w publicznej toalecie, że ktoś w kabinie obok słyszy jak korzystam ze swojej. Dlatego nie lubię publicznych toalet. Najlepiej się w nich czuję, jak nikogo oprócz mnie nie ma.

I, nabyte ostatnio (to chyba nie jest natręctwo, ale na pewno skrzywienie): parę tygodni temu straciłam przytomność na ulicy, wzięło mnie pogotowie. Potem kilka razy robiło mi się słabo. Od tego czasu boję się jechać sama przez miasto, bo ledwo gdzieś mnie zaboli, mam wrażenie, że znowu zaraz urwie mi się film. Mam nadzieję że mi przejdzie jak tylko lekarze ustalą co mi jest, żeby się to nie przerodziło w jakąś fobię.

Fajnie tak poczytać.
Pomijam już sprawdzanie torebki, portfela, telefonu, kluczy, okien, drzwi, żelazka, kurków z gazem, wody w łazience, fryzury i makijażu przed wyjściem, bo to już normalna sprawa
Mam tak, że kciukiem muszę dotknąć pozostałe palce u ręki i liczyć je - jakbym sprawdzała czy wszystkie są
Mam tendencję do zapamiętywania różnych wyrazów, napisów itd. i powtarzam je później mimowolnie w myślach - ostatnio "na topie" u mnie są napisy w języku niemieckim z pralki
Poza tym często czytam do góry nogami gazetę, lub literuję wyrazy od końca.

Kosmetyki w łazience muszą być ustawione w odpowiedniej kolejności - nie wolno ich przestawiać, bo zapanuje w moim życiu chaos.

Liczę stopnie schodów, ale tylko kiedy po nich schodzę.

Wkręcanie różnych scenariuszy jest u mnie na porządku dziennym - jak coś sobie wkręcę to staram się natychmiast przestać o tym myśleć.

Ciuchy w szafkach muszę mieć poukładane wg odpowiedniej kolejności. To samo jest z bielizną.

Jak jadę samochodem bez przerwy patrzę w lusterka.

Kiedy suszę włosy układam je zawsze takimi samymi ruchami.

W kuchni muszę mieć wszystko poukładane, bo inaczej nie funkcjonuję w niej

I zauważyłam u siebie jeszcze coś. Ostatnio brzydzę się dotknąć obierki. Za nic w świecie  nie mogę gołą ręką dotknąć skórki z pomidorów itd. Nie dotknę zimnych, ugotowanych ziemniaków, ani rozlanego jogurtu. Zastanawiam się czy to przejdzie i czy to takie zwykłe natręctwo czy jakiś symptom nerwicy. Jak myślicie?? Dodam,że wcześniej tak nie miałam.

ja też zawsze sprawdzam gaz i czy wyłączyłam prostownicę

Ja nie będę wypisywać jakie ja mam natręctwa - bo zajęło by to trochę czasu.
Jednak sprawdzanie czy drzwi są zamknięte, gaz i woda to standard.

Po tym co tu przeczytałam okazuje się ,że jesteśmy bardzo podobne do siebie-
-mnie najbardziej męczy jak Stokrotkę :
kiedy kłade się spac zaczynam niewinnie od tego co zrobię jutro na obiad;następnie kolejność działań w dniu następnym;dalej wątki rozszerzają się i poruszam przeszłość od dzieciństwa do dalekiej przyszłośći
-w nastęnym etapie staram się przestać myśleć-bez skutku
-liczę barany lub mówię pacierz _- idę siku tak na wszelki a potem ze zmęczenia padam na kilka godzin by następnie sprawdzić która godzina.
nienormalne i trwa

Pamiętam jak się męczyłam z nerwicą natręctw. Z jednej strony to było zabawne, momentami sama z siebie się śmiałam, ale z drugiej strony męczyło mnie to. Obecnie borykam się jeszcze z pewnymi natręctwami, ale już nie w takiej mierze jak kiedyś.
- Dodawałam albo wykonywałam inne działania matematyczne na liczbach, które spotykałam na swojej drodze. Nieważne czy to były rejestracje samochodowe, numery mieszkań czy też ceny w sklepach.
- Stawałam zawsze na całej płytce chodnikowej,  omijałam te pęknięte, nie stawałam na łączeniu płytek (wyobraźcie sobie co przeżywałam, gdy byłam zmuszona przejść przez drobną kostkę brukową ), podobnie z pasami na ulicy czy cieniami-nie mogłam stanąć na konturze.
- Liczyłam schody, czasami kroki, np ile ich wykonuję idąc do szkoły,
- Ogólnie wszystko liczyłam, przykładowo: ilość ludzi na przystanku, ilość czarnych samochodów na pewnym odcinku drogi, ilość jednakowych książek w księgarni, itd...
- Gdy zobaczyłam na swojej drodze jakiś kamień, a przeszłam obok niego obojętnie i przypomniałam sobie o nim po jakimś czasie, wracałam się do tego miejsca i musiałam go kopnąć, inaczej by mi to spokoju nie dało.

Czasami jeszcze powracają do mojego życia, ale podchodzę do tego z humorem i umiem sobie z nimi radzić-przeważnie.
Obecnie:
- Sprawdzam po kilka razy czy zamknęłam drzwi, szarpię za klamkę i chociaż wiem, że na pewno zamknęłam, z powrotem wkładam klucz i próbuję dokręcić.
- Codzienny rytuał przed wyjściem-czy na pewno spakowałam wszystko to co jest mi potrzebne? Przekopuję kilka razy torbę i upewniam się czy wszystko jest na swoim miejscu, dodatkowo rozglądam się po pokoju, czy czegoś nie zapomniałam.
- Gdy gotuję i w przepisie jest np że trzeba dodać łyżkę cukru, muszę dosypać dodatkowo jeszcze kilka kryształków cukru, to samo jest z innymi przyprawami.
- Ucząc się, muszę przepisać i streścić dany materiał na osobnej kartce, nawet kilka razy. Sposób skuteczny, zawsze zapamiętuję, chociaż z drugiej strony tracę czas na przepisywanie prawie tego samego co jest w zeszycie. A z zeszytu nie potrafię się uczyć...
- Często myję ręce, nawet gdy nie miałam możliwości się ubrudzić. Moi znajomi mają niezły ubaw gdy w pewnym momencie mówię "aa idę sobie umyć dłonie"
- Nie dam sobie spokoju, dopóki nie wypełnię całej krzyżówki.
Dużo by wymieniać.