Strach - Netkobiety.pl

Na pewno jest trudno pokonać lęk ,ale trzeba się przemóc ,pozytywnie myśląc iść przez życie .Psycholog też jest potrzebny,dobrze jest jak ma się dobrego przyjaciela,bliską osobę to jest dużo łatwiej.Ja kiedyś również bałam się wyjść ,może nie tak bardzo ,ale mi to przeszkadzało Z wiekiem i po różnych przejściach mi przeszło,chociaż calkiem może nie minęło.

to sie nazywaja ataki paniki. Maja "rozne twarze" czyli dolegliwosci: szum w uszach, brak oddechum dusznosci, zamglony wzrok, takikardia, mdlosci, fobie (agrofobia,androfobia,klaustrofobia itp) Bardzo czesto z atakami paniki wystepuje wlasnie androfobia czyli lek przed miejscami gdzie jest duzo ludzi. Tak,mozna sobie z tym radzic choc specjlisci mowia,ze to zostaje na zawsze. Mowia takze,ze kazdy w wzyiu choc raz przezyl taki atak ale nawet o tym nie wie. Pierwsza sprawa to oddech. W takiej chwili kiedy lapie Cie nalezy oddychac przepona: reka na klatke piersiowa i oddychasz brzuchem(ma powstac balonik z brzucha ) a reka na klatce ma sie nie podnosic wcale. Wtedy jest to prawidlowe oddychanie. Dziala natychmiast pod warunkiem,ze rozluznisz  do tego napiete miesnie. Przyczyny atakow sa przerozne. Mozesz poczytac o tym w  necie. Czesto zdarza sie tez atak kiedy jestesmy zrelaksowani. Dobrze wiedziec z czym to sie je i najwazniejsze: chocby nie wiem jak ostra forme przyjal-nie ma strachu-nie umrzesz

ja ostatnio dostałam takiej paniki że wylądowałam na pogotowiu chodz do tej pory jakos sobie radziłam pozdrawiam

Od jakiegos czasu zauwazylam ze nie za bardzo lubie po sklepach chodzic jakos tak czulam sie nie pewnie.Czesto na basen chodzilam z dziecmi.Latem pracowalam tylko dwa miesiace.Wczesniej bylam w domu nie pracowalam zajmowalam sie domem i dziecmi.Mieszkam za granica.Kazdego lata bylismy w Polsce nie wiem czy to wszystko ta cala sytuacja z praca z domem gdzie wszystko zawsze bylo zrobione i moze tez praca meza wyjazdy i rozne takie sytuacje moga miec jakis wplyw na to.Myslalam ze prace dostane po sezonie ale niestety nie.Moze to ta cala sytuacja w domu klotnie nie potrzebne i to wszystko.W koncu mialam cos takiego jak jakies ataki paniki.Postanowilam spotkac sie z psychologiem maz tez byl ze mna raz i jutro znow idziemy.Nie wiem dlaczego tak sie dzieje nigdy wczesniej tak nie mialam.Straszne to uczucie.Nic mi sie nie chcialo w domu balagan.Nie wiem ale mam nadzieje ze moze jestem na dobrej drodze zeby pozbyc sie tego.Zaczelam dzialac w domu i na podworku dzisiaj znajoma wpadla na herbatke.Wieczorem poszlam na dlugi spacer moze wychodze na dobra droge.Oby tak :)Martwie sie jeszcze czy dam rade sama jezdzic tak jak wczesniej sama z dziecmi do Polski czy gdzies do miasta na zakupy.Bardzo bym chciala.
Staram sie cos z tym zrobic.Przejdzie nam przezebienie postaram sie isc na basen.