Pamiętnik - czy warto go pisać... - Netkobiety.pl

Ja pisze pamietniki już od 10 lat. Oczywiscie nie kazdy dzien, ale od czasu do czasu zlewam na papier moje myśli, radosci i niepokoje. Kiedys pisalam o tak, ale odkąd mam dziecko pisze dla mojej corki. Jak bedzie miala tyle lat co ja to przeczyta, i mnie w pewnych rzeczach zrozumie, że kiedyś też byłam młoda dziewczyną.

Myśle, że to fajny pomysł..sama pisałam pamiętnik przez prawie 10lat, niestety ostatni rok jakoś nic nie zapisałam - i w sumie żałuje, bo dużo się u mnie działo...lubię czasem poczytać o tym jakie problemy i radości miałam w wieku 14, a jakie w wieku 20lat...jak moje postrzeganie świata ulegało zmianie, jak wyciągałam wnioski ze swoich błędów - to jest bezcenne...są tam także zapisane bardzo osobiste moje przeżycia, więc wolałabym żeby nikt tego nie czytał...
Chyba znowu wrócę do pisania...
A za kolejne 10lat - znowu przeczytam jak to wszystko ulegało zmianie

Pewnie, że warto pisać ja też piszę, odkąd byłam w 6 klasie podstawówki i śmiesznie jest tak sobie teraz poczytać o tamtych problemach, przeżyciach i o tym, co się działo. hehe

pisałam i ja kiedyś pamiętnik ale na spółkę z przyjaciółką. To było prawie 10 lat temu, kiedyś go znalazłam na strychu to jak zaczełam czytać co tam wypisywałyśmy uśmiałam się do łez....ale człowiek to był kiedyś zryty

izza4989 napisał:

sueno6 napisał:

Myśle, że to fajny pomysł..sama pisałam pamiętnik przez prawie 10lat, niestety ostatni rok jakoś nic nie zapisałam - i w sumie żałuje, bo dużo się u mnie działo...lubię czasem poczytać o tym jakie problemy i radości miałam w wieku 14, a jakie w wieku 20lat...jak moje postrzeganie świata ulegało zmianie, jak wyciągałam wnioski ze swoich błędów - to jest bezcenne...są tam także zapisane bardzo osobiste moje przeżycia, więc wolałabym żeby nikt tego nie czytał...
Chyba znowu wrócę do pisania...
A za kolejne 10lat - znowu przeczytam jak to wszystko ulegało zmianie

A w ilu zeszytach czy tez może notesach zapisałaś to wszystko? Ja w wieku 14 lat nawet nie wiedzialam ze jest takie cos jak pamietnik

Przypomniało mi się, że ja ten pamiętnik pisałam nawet od 12 roku życia - bo nawet wpisałam kiedy dostałam pierwszą miesiączkę (miałam wtedy niecałe 13lat) - z jednej strony byłam dumna, że stałam się "kobietą", ale też czułam złość i niepokój co się dzieje z moim ciałem....
Tak jak poprzedniczki początkowo dużo pisałam - większość to były jakieś śmieszne przemyślenia i "problemy" z samą sobą
Potem pisałam tylko wtedy gdy czułam, że muszę się wyżalić lub pochwalić jakąś radością...

Miałam jeden gruby zeszyt - taki 120kartowy w twardej oprawie, a potem zapisałam jeszcze 2 notesy - tam pisałam nawet regularnie - przynajmniej 2razy w tygodniu coś..nawet swoje oceny lub strach przed klasówkami wpisywałam
Często też pisałam swoim szyfrem, żeby mimo wszystko gdyby ktoś chciał to przeczytać - nie wiedziałby do końca o co chodzi

Najlepsze jest to, że jak zaczęłam pisać ten pamiętnik w wieku 12lat - sama wymyśliłam reguły co do pisania go i na pierwszej stronie dużymi literami napisałam  - "NIKT NIE MA PRAWA CZYTAĆ TEGO PAMIĘTNIKA OPRÓCZ MNIE" - chciałam w ten sposób odstraszyć mojego młodszego brata, który mógł "przypadkowo" go znaleźć

ja tez kiedyś pisałam....śmieje sie jak to widzę teraz:) kiedy tez bloga pisałam
Teraz jestem chyba zbyt leniwa na pisanie...

Ja też kiedys pisałam pamiętnik, mam go do dnia dzisiejszego. Rzadko Go czytam. Opisywałam w nim głównie swoje uczucia do innych chłopców. Za każdym razem pisałąm jak bardzo Go kocham i że to prawdziwa miłość , a średnio co trzy kartki pojawiało się już inne imię chłopaka który był właśnie tym wymarzonym
Mój drugi pamiętnik był już bardziej dojżały, pisałam Go kiedy chodziłam do pierwszej klasy technikum. Byłam już bardziej dorosła i miałąm swojego chłopaka. Pamiętnik zaczęłam pisać kiedy Go poznałam a skończyłam kilka dni po tym kiedy się rozstaliśmy... Fajnie tak czasami powspominać
Chyba zacznę prowadzić nowy pamiętnik- Pamiętnik życia dorosłego

Sarenka napisał:

gruby 160 kartkowy zeszyt.

Cały zeszyt masz zapisany czy połowe? Ile w tym zeszycie zapisałaś lat?

Też kiedyś pisałam, ale to podstawówka - początek gimnazjum. Na początku pisałam codziennie, a, że mam słomiany zapał to pisałam coraz rzadziej, aż w końcu zapominałam. Pisałam w nim głupoty, jak wszyscy. Co w szkole, w kim się aktualnie kochałam, opisywałam jakieś wyjścia po lekcjach, dyskoteki szkolne, wyjazdy na ferie i wakacje.
Leżał zakopany gdzieś między innymi szpargałami w pudełku po butach. Znalazłam go kilka razi i prawie płakałam ze śmiechu. Jakie to człowiek miał wtedy problemy... I wydawało się, że to koniec świata
Któraś z Was pisała, że prowadziła pamiętnik razem z przyjaciółką. Też miałam coś na podobę. Miałyśmy w podstawówce z koleżankami z klasy tzw. "paczkę". Nazwałyśmy się (lol, aż wstyd się przyznać ) "Antypryszcze" A to dlatego, że inne dziewczyny z klasy też miały swoją paczkę, zarywały do starszych chłopaków, a oni mówili na nie "Pryszcze". A, że nasze paczki się nawzajem nie lubiły to my nazwałyśmy się "Antypryszcze" właśnie. Wymyśliłyśmy sobie ksywki i tylko tak się podpisywałyśmy. Zeszyt z naszymi zapiskami nazywałyśmy kroniką. I codziennie inna brała tą kronikę i pisała coś od siebie. W ogóle robiłyśmy jakieś składki pieniężne itd. Mam to gdzieś w domu do tej pory chyba. Mój pamiętnik już wyrzuciłam. Był to niecały zeszyt i wolałam, żeby nikt tego nie dorwał, gdyż mieszkałam z dziadkami i tak, jak Impresja mam wścibską babcię.
Później założyliśmy koleją kronikę w technikum. I mieli się tam wpisywać wszyscy z klasy. No i w większości tak było. Na początku pisaliśmy w miarę poważne rzeczy na lekcjach. Nosiłam ten zeszyt codziennie do szkoły, żeby każdy w każdej chwili miał możliwość wpisania czegoś. Wklejaliśmy tam jakieś nasze zdjęcia, rysowaliśmy coś, wpisywałam swoje wiersze o ludziach z klasy... Później charakter tej kroniki całkowicie się zmienił, bo pisaliśmy w niej tylko na klasowych lub moich "paczkowych" spotkaniach przy piwie w pubach. Więc możecie się domyślić co tam było Ten zeszyt też mam do dzisiaj i nigdy przenigdy go nie wyrzucę, bo technikum to jak do tej pory najlepsze lata mojego życia i najlepsza klasa, więc zawszę zataczam się ze śmiechu jak to czytam. Na koniec technikum kronika miała bliskie spotkanie z kserem i dziewczyny masowo ją kserowały, żeby też mieć pamiątkę.

Wracając do zwykłych pamiętników - teraz nie piszę. Jakiś czas temu miałam bloga, ale po dość długiej przerwie w jego pisaniu, jak tak poczytałam to zauważyłam, ze opisuję tylko smutne rzeczy i usunęłam go.

Pisałam parę lat, nie wiem ile dokładnie kilka zeszytów, z różnymi rysunkami, wierszami itp. Ale kiedyś z przyjaciółkami postanowiłyśmy zamknąć przeszłość, spaliłyśmy wszystkie nasze pamiętniki, razem, czytając sobie niektóre fragmenty. Zamknęłyśmy okres kiedy byłyśmy młode i głupie. Czasem może żałuje, ale z 2 strony wielu rzeczy z czasów tamtych nie chcę pamiętać...

Ja chyba ze 4 razy próbowałam pisać pamiętnik ale zwykle szybko mi się nudziło i odkładałam w kąt!
Teraz wolę pisać na forum zamiast skrobać w zeszyciku

Ojj ja moich już nie czytam więcej Raz przeczytałam i...... się popłakałam ze śmiechu