Smutek i zal ciazowy - Netkobiety.pl

To normalne, że kobieta w ciąży ma wahania nastroju, winne są hormony, minie pierwszy trymestr i poczujesz się lepiej. Głowa do góry, będzie dobrze. Co obstawiasz chłopiec czy dziewczynka? Pozdrawiam

Sorry, że to napiszę, ale nie cierpię takiej jawnej niesprawiedliwości.
Współczuję Twojemu mężowi - tak, jemu, nie Tobie.
Współczuję mu niewdzięcznej marudnej żony egoistki.

Myślisz, że jemu jest tam super w tej Holandii? Na wakacje tam pojechał?
Pojechał tam do PRACY, żeby zarobić na WASZE dziecko.
Siedzisz sobie na dupce w ciepłym domku i wydajesz jego ciężkie zarobione pieniądze.
Pomyśl o tym przez chwilę i okaż odrobinę wdzięczności.
On na pewno wolałby być z Tobą, niż sam, tam za granicą.

Ciąża ciążą, ale bez przesady. Ten Twój ''wspaniały kretyn mąż'' zasługuje na odrobinę szacunku.

A co do tekstów typu ''nie chcę dziecka'' albo ''wisi mi co się urodzi'', to ręce opadają. Już współczuję dziecku takiej mamusi.

P.S Obudź się dziewczyno, ciąża to nie śmiertelna choroba, nie musisz siedzieć i gnić w domu, wyjdź do ludzi, znajdź sobie jakieś zajęcie, wspieraj męża i przede wszystkim nie obwiniaj dziecka o takie pierdoły jak Twoje rozbuchane hormony..

Na L4 musiałaś iść, masz ciążę zagrożoną? To dopiero 10 tydzień, nie rób z siebie obłożnie chorej. Jak nie musisz siedzieć w domu, to nie siedź.

W d...ie ci się poprzewracało i tyle. I nie żadne hormony winne tylko egoizm. Jak dziecka nie chciałaś to trzeba było się zabezpieczać a nie robić wyrzuty całemu światu że Ty taka nieszczęśliwa a winni wszyscy w okół. Też w ciąży siedziałam sama bo po przeprowadzce nikogo nie znałam a mąż pracował. I jakoś żyję. Miałam swoje nastroje i beczałam nie raz ale w życiu bym nie obwiniała męża za to że pracuje na mnie i dziecko. A ty się za szkołą rodzenia rozejrzyj (są bezpłatne też) to od połowy ciąży mogłabyś chodzić.

Może ci się jeszcze poprzestawia podejście do sytuacji ale zwyczajnie ci się strzał w twarz należy za takie ględzenie jak rasowa gówniara.

A ja tak czytam i się zastanawiam,2 miesiące temu byłaś jeszcze dziewicą i nie mężatką,czy w Tobie nie ma jakiegoś żalu że to wszystko dzieje się za szybko?
To Dziecko pokrzyżowało Ci jak widać plany,ale to nie powód do tego aby robić z siebie wielką nieszczęśliwą.
Ogarnij się dziewczyno bo poki co pleciesz bzdury.
I ja też współczuję Twojemu mężowi.