Problem z facetem - byłym wojskowym - Netkobiety.pl

Jestes w zwiazku z treserem.Ja to tak widze.A Ty jak to widzisz?Masz swiadomosc ,ze jestes z tyranem?Masz jeszcze swiadomosc w czym tkwisz czy calkowicie ten chory uklad Cie wessal?

Tak,tak...Wojsko na niego wplynelo.Tlumacz to sobie.To nic,ze on Cie nie szanuje.A wiec jednak juz jestes wessana....

I jeszcze jedno jak już coś postanowi to już nie zmienia zdania. Ja się go nie boję, ale nie mam żadnej siły przebicia. On jakby miał 2 osobowości, potrafi być miły, czuły, opiekuńczy a z drugiej strony jakby nagle jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki staje się taki zimny i bez uczuć. Nie wiem, może na początku mi imponowało jak go poznałam, że jest taki męski i twardy. Wcześniej miałam faceta, który okazał się nieudacznikiem życiowym, taką ciepłą kluchą za którego było trzeba podejmować każdą decyzję i przy wszystkim marudził.
Dlatego tak mi się spodobał obecny facet. No ale tak jak pisałam przez to zaczęłam się obawiać czy te jego musztrowanie za niedługo nie przybierze na sile.

Nasza praca wyrabia nam określone cechy charakteru, przyzwyczajenia. Ale nie robi z nas tyranow ani psychOli. Bez przesAdy. Nie można wszystkiego tłumaczyć byciem wojskowym.

Tak czytam tego twojego posta i coś mi się przypomniało.. No dobra nawet wszystko mi pasuje :-D. 
U mnie tylko tak to wygląda że ja mam takiego tatę..
Były policjant 15 lat czynnej służby od jakiś 10 na emeryturze ale nawyki zostają. Mam 23 lata nadal z nim mieszkam jestem zdana na jego tak lub nie. Jadzik wyniesie Jadzik przyniesie Jadzik ma być o tej i tej godzinie tak i tak zrobione koniec kropka. Brzmi znajomo?
Ja na imprezy nigdy nie chodziłam. Tata tak skutecznie mnie na to uczulil że wszędzie widziałam zagrożenie. Mam uraz do facetów nawet mój własny narzeczony ma problem bo patrzę na niego przez pryzmat taty bo jak tata powie to tak jest.. Ja wiem brzmi nieprawdopodobnie ale to właśnie praca go takim ukształtowała bo jest najlepszym człowiekiem jakiego znam ale widzi wszędzie wrogów i zagrożenie..
Nie pakuj się w to dziewczyno bo zrobisz sobie poligon z domu a ty będziesz wiecznym "zoltodziobem".

ja mam sasiada klawisza , masakra ! wszystko wiedzący ,umiejący, znający ,nikomu nie wierzacy ,  jak powie tak ma byś bo on tak myśli itp.... (agresji nie ma-narazie) moja sąsiadeczka  jak w zegarku , na nic nie ma czasu

Wypluj te słowa.

Droga autorko, zadam Ci podstawowe pytanie, które chyba tutaj nie padło, a jest istotne - jak Twój partner odnajduje się w nowej pracy? Rozmawiałaś z nim o tym?

Nie mam zamiaru... to jest moje zdanie....
Może ci się nie podobać.... ale niestety bylem w wojsku i wiem jacy to ludzie... a policjanci... no, brak zrozumienia u innych ....
A znajoma z pracy ma męża policjanta, chyba jest już na emeryturze.... kobieta totalnie sfiksowana....

Ktoś wyżej bardzo ładnie to określił 'jak w zegarku' i najlepiej ułożyć plan dnia i zajęć. W tym momencie jest czas na to, potem na tamto, zero jakiejś swobody.
Ktoś pytał jak jego nowa praca, oczywiście że rozmawialiśmy na ten temat i jemu pasuje, choć mam czasem wrażenie, że nieco za wojskiem tęskni ale to chyba normalne bo dopiero od kilku miesięcy jest na emeryturze.
maniek ale to on wszystko wie co kiedy i gdzie najlepiej robić. Nie narzuca aż tak bardzo swojego zdania i jest czasem kompromis ale ten jego stanowczy ton od razu mnie zatyka. Jest nieco przemądrzały i wie kiedy jest najlepsza pora na zrobienie czy załatwienie czegoś i zawsze ma wytłumaczenie dlaczego tak a nie inaczej.

Ja byłam w takiej relacji. Pod koniec znajomości dochodziło do sytuacji, ze nie mogłam mu mówić, co mnie trapi, kazał mi ciągle mieć dobry humor "bo ja jestem od tego, żeby mu dzień rozjaśniać, problemy to on ma w pracy".
Może spróbuj mu stanowczym tonem zakomunikować, że nie jesteś jego pieskiem i nie zamierzasz robić wszystkiego pod jego dyktando. Powiedz, że Ci to ścisłe planowanie nie pasuje, a już na pewno nie melduj mu o której do domu wrócisz. A co do obiadu, to jest Twoja dobra wola czy go w ogóle ugotujesz czy nie. Niech on się cieszy, ze ma ten obiad na stole, zamiast jeszcze grymasić, ze został podany o 40 minut później niz pan i władca by sobie tego zażyczył.

A jak nie podziała, to nie masz czego u niego szukać. Zwiewaj od dziada, no chyba że zamierzasz się przyzwyczaić do życia według jego komend.

Stanowczy ton na niego nie działa. A co do ścisłego planowania to on uważa, że wszystko musi być zaplanowane bo to sprawia, że życie jest łatwiejsze. Coraz częściej odnoszę też wrażenie, że dla niego kobieta to osoba, która jest niżej w hierarchii i nie powinna mieć za dużo do gadania. Tzn może ale nie trzeba się wcale z jej zdaniem liczyć.

Wczoraj zaprosił swojego kolegę z wojska i jak już miał już nieco więcej "wlane" to zaczęło się wydawanie poleceń. Proszę wynieść, proszę przynieść i jeszcze te jego bardzo częste i głośne do kolegi ''żołnierzu", żołnierzu to żołnierzu tamto a potem nawet ja stałam się żołnierzem jak kazał sobie skoczyć do nocnego, "żołnierzu do nocnego marsz". Mam już tego dość powoli.

O ludzi i co poszłaś do tego nocnego?
Ja bym może poszla, ale po flachę dla siebie i raczej bym nie wróciła.

Ja mam koleżankę, której ojciec był wojskowym.
Gdy jeszcze mieszkała w domu to i ona i jej rodzeństwo i mama cieszyli się gdy szedł do pracy. A gdy wyjeżdżał na poligon to w domu było prawdziwe święto. Można było  głośno rozmawiać, śmiać się z byle czego, zaprosić koleżanki, rodzinę, włączyć telewizor, przełączać z kanału na kanał. I setki innych rzeczy o których mowy nie było aby można to robić gdy ojciec w domu.
Jedynie warunki finansowe i przywileje dla rodzin wojskowych  rekompensowały tę traumę życia z nim.

To nie ma nic wspólnego z służbą.
Moim zdaniem, gość był marnym żołnierzem i raczej to z niego.zrezygnowano, posyłając go na emeryturę.
Kto w tych czasach, przy zdrowych zmysłach odchodzi z pewnej, państwowej posady na wcześniejszą emeryturę, by otrzymywać ledwie 40% pobieranej pensji (wcale nie najwyższej)?
To co ja mam powiedzieć, po 30 latach w policji? Powinienem lać moją partnerkę trzy razy dziennie, bo zupa za słona, albo co, bo nie rozumiem?
Jak to się mówi, "kto się ch..m urodził, ten kanarkiem nie zdechnie" i nie ma znaczenia, czy był wojskowym, policjantem, strażnikiem więziennym, strażakiem, czy po prostu cywilem.

Troche mnie to rozbawilo nawet..
Moze bunt na kompanii da mu do myslenia? Musisz byc silna psychicznie, zawsze pewna siebie i nie okazywac slabosci. Slabe jednostki nie maja prawa glosu. Badz stanowcza i konkretna. Nie chce obiadu, niech nie je. Jego strata. Na drugi dzien dostanie odgrzewany.. . Widocznie typ tak ma. Jesli boisz sie, co bedzie dalej... to porozmawiaj z nim o tym. Jesli sie nie da, to zastanow sie, czy chcesz w tym tkwic. Moze brakuje mu rozkazow.. Zafunduj mu musztre.. Nie mam gotowej recepty.. Gdybym miala.. Staram sie byc twarda, jak tylko moge.

Celny sarkazm, Otis. A jacy apolityczni, prawda?

Z takimi jednym "wyluzowanym" próbuję się rozwieść.
Przykro mi, ale indoktrynacja w "firmie" robi cuda.
Wychodziłam za mąż za kochanego, dobrego i fajnego człowieka, a rozwodzę się z ch....m,  manipulantem, szantażystą i kłamcą. No cóż, daj malutkiemu trochę władzy, a on " Cię q..wa NAUCZY szacunku i posłuszeństwa"

Excop. Nie tłuczesz żony, nie szantażujesz jej, nie manipulujesz?  Gdzieś Ty chłopie służył?