jak walczyć z wybuchami złości ??? - Netkobiety.pl

Jest wiele leków ziołowych o działaniu uspokajającym, oczywiście nie wszystkie działają na każdego. Trzeba testować. Można pytać o takie, które zawierają: kozłek, chmiel, melisę, passiflorę, serdecznik. Często występują w mieszankach. Melisę można kupić w saszetkach i popjać jak herbatkę.

Co do psychoterapii, jeśli Twoje wybuchy uderzają w najbliższych i nie umiesz odreagowywać inaczej, to terapia konieczna, jeśli nie chcesz zniszczyć swojego związku.

Przyczyną wybuchów złości mogą być zaburzenia pracy wątroby.

Prostej rady nie ma, a z jakiego powodu te wybuchy złości?

Tabletki uspakajające typu Persen trochę pomagają ale jak nie zlikwidujesz źródła ciągłego stresu i napięcia to dupa

Rerhett, napisz wiecej o swoim problemie. W jakich sytuacjach masz wybuchy zlosci. Do kogo zlosc jest skierowana? jak wygladaja Twoje wybuchy? Z jaka czestotliwoscia sie pojawiaja? Czy jest cos o czym  wiesz, ze pomga Ci sie nie zloscic? Czy masz jakies powazne problem z powodu Twoich wybuchow - w pracy, w rodzinie, wsrod znajomych? Czy masz inne niepokojace Cie objawy? Od kiedy sa wybuchy zlosci?

Nie wiem czy jest powod wystarczy, ze ktos czyli np corka mnie nie poslucha odrazu a ja w krzyk,
Rozmawiam z mezem a on powie cos co mi sie nie spodoba wiec koncze rozmowe i dre sie, wierce mu dziure doslownie....najbardziej i najczesciej wybucham na corke bo mnie nie slucha itd a pozniej zaluje i placze jaka jestem okropna matka pomimo tego ze kocham ja najbardziej na swiecie...

A nie masz np. pracy która Cię wybitnie wypala? Ja miałem taki okres właśnie przez to - konflikty z ludźmi, szef próbujący zrobić niewolnika. Najpierw zadymy w robocie z nim, a potem w domu ech..... A schemat znam - wpadasz w amok,. odbija Ci na kilka chwil a potem spokój i gorzkie refleksje.

Dokładnie. Warto poszukać przyczyny, w sumie czasem to nawet jest ona łatwo widoczna. Np ja też miewam wybuchowy charakter, ale dużo mniej np jak jestem z odpowiednim facetem, właśnie np z byłym często się denerwowałam, a to też przyczyną było na pewno to, że były nie był dla mnie i nie mogliśmy się dogadać. Tak było u mnie, a z obecnym jesteśmy lepiej dobrani i rzadziej się denerwuje. Tzn nie piszę, że zawsze źródłem jest związek, ale czasem tak bywa, a chodzi, by znaleźć przyczynę. Czasem po prostu najlepiej uporządkować swoje sprawy w życiu, bo czasem jest jak najbardziej co, bo nie będzie się dało wiecznie łykać tabletek, a te problemy będą i warto coś z nimi zrobić jeśli się da. Do tego ogólnie czasem jestem uparta, więc owszem czasem i na swoim chciałam postawić, ale to już sama z czasem zrozumiałam, że tak nie można, a w związku tym bardziej ważne jest, by liczyć się tez z partnerem. Z innych rzeczy to oczywiście też co innego może powodować wybuchy złości np problemy na studiach, w pracy, kłótnie z kimś, trudne, napięte sytuacje ogólnie. Sama może pomyśl kiedy przede wszystkim się denerwujesz, co to poprzedza, jakie sytuacje, wtedy będzie najłatwiej coś napisać. Czasem oczywiście mogą być też problemy zdrowotne, warto sprawdzić.

Jak chodzi o tabletki, to właśnie jak pisałam moim zdaniem doraźnie, ale poza tym pamiętać, że to nie jest jakieś rozwiązanie i że samemu też trzeba zobaczyć jaka może być przyczyna i starać się coś z tym zrobić. Wtedy będą najlepsze efekty. A jak chodzi o zioła, to też nie na każdego to samo działa. Np melisa na mnie za bardzo nigdy nie działała, lepsze działanie ma już dla mnie herbata z rumianku, która może nie jest typową herbatą na uspokojenie, ale też lekko takie działanie ma i pomagała mi już lepiej niż melisa, nawet przypadkiem jak tak po prostu wypiłam. A melisa nic tak naprawdę. Z tabletek, to kiedyś spróbowałam Kalms i one dały mi duże poczucie relaksu, jako takie właśnie doraźne są moim zdaniem ok, ale jak piszę nie ma co brać cały czas tylko pracować nad problemem, bo gdzieś pewnie jest, sam nie zniknie, a tolerancja na lek i tak w końcu przychodzi i powraca się do tego co było. Z innych tabletek, to brałam Persen, bez szału dla mnie wtedy, ale może być. No i walerianę i była ok.

No to sama odpowiedziałaś na pytanie takie życie z daleka od wszystkiego z dzieciakami które potrafią do szalu doprowadzać koniecznością ciągłego ich nadzorowania to dla jednej osoby udręka, wiem bo gadam z ludźmi, już samo siedzenie w domu przez taki czas to masakra. Ja bym poszukał pomocy z nimi i z obowiązkami domowymi, może rodzice, może mąż?

Dorośli to przeżyją, gorzej właśnie z dziećmi. Bliski mi człowiek jest ofiara wychowania z impulsywnym rodzicem, mówił że do jakiegoś 5 roku życia dzieciak nie rozróżnia czy się ktoś na niego wydziera czy wydziera się wogóle - zawsze bierze do siebie. Potem już nie, ale strasznie źle (lękowo) reaguje na tego typu agresję jako dorosły i pewnie już do końca życia.

Odkladamy funt do funta zeby jaknajszybciej wrocic wiec to nie wchodzi w gre,
Znajomych mam mnostwo a w tym 2 naprawde bliskie wiec to tez nie to,
Zostaja leki

Odkladamy funt do funta zeby jaknajszybciej wrocic wiec to nie wchodzi w gre,
Znajomych mam mnostwo a w tym 2 naprawde bliskie wiec to tez nie to,
Zostaja leki

Dzieki bardzo, chyba takiego kopa mi trzeba bylo,
Przeczytam raz jeszcze ale sumiennie i publicznie obiecuje sie do tego zobowiazac i zrobie wszystko zeby moje dzieci mialy szczesliwe dziecinstwo a zaczne od pozytywnego nastawienia, trzymajcie kciuki bo wiem, ze dluuuga droga przede mna
Jeszcze raz dziekuje

No i brawo. Zmieniasz zycie na lesze - swoje, swojej rodziny i dajesz przyklad innym. Mozna? Mozna. A ze trudno? To prawda. Ktos kiedys mowil: Wszystko jest trudne, zanim stanie sie proste.
Zmieniac myslenie - to jest to! I zyc fajniej. Bo warto!
Pozdrawiam Cie serdecznie