Prośba o pomoc w ocenie mojej decyzji.... - Netkobiety.pl

Witam. Może jestem najmniej upoważniona  do oceny, ale zaryzykuję. Ogólnie mówiąc powinieneś jej podsunąć  tego SMS-a  i poprosić o wyjaśnienie. Tak się nie stało. Emocje wzięły górę. Może zabrzmi okrutnie, lecz może dobrze się stało. To była pierwsza z sytuacji, które mogłyby  się przydarzyć w późniejszym czasie.  Nie chcę krytykować tu nikogo. Widocznie macie inne priorytety. Dla niej to był drobiazg, a dla ciebie sprawa bardzo poważna i emocjonująca. Ty przeżywałeś, a ona  wcale. Może nie poznaliście się  dobrze? Za mało wiedzy, żeby o czymś wyrokować. To tylko przypuszczenia.

Moim zdaniem, przeszarżowałeś. Dlaczego nie usunęła feralnego sms-a? A ty usuwasz wszystkie zbędne wiadomości? Ja to robię, gdy telefon mnie pogoni, bym uwolnił pamięć.
Nie dałeś jej szansy. Wnioskujesz, że spotkała się z nim za Twoimi plecami, ale nie wziąłeś pod uwagę, że mógł to być zwykły przypadek lub niechciana przez nią, zaaranżowana sytuacja. Gdyby poinformowała o spotkaniu, to biorąc pod uwagę Twoją reakcję na sms, co byś zrobił równie efektownego?
Dlaczego teraz cierpisz, że nie kontaktuje się z Tobą? Jej próby wyjaśnienia sprawy zbyłeś fochem.
Gdy odpuściła, wrócił rozsądek.
Nie wiem, czy nie za późno, skoro nie mogla liczyć  na Twoje zaufanie.

I jeszcze mam pytania:
- czy w jej skrzynce pocztowej były jeszcze inne przechowywane sme-sy?
- czy kontaktujesz się z nią również w ten sposób, a jeśli, to czy przechowuje te wiadomości od ciebie, tak jak tą od jej byłego?

Tak, były różne inne wiadomości, ale zwyczajne od koleżanek, z życzeniami świątecznymi również.
Tak, moje wiadomości także tam były, kilka, kilkanaście.

Heheee.....znaczy się, że jak już się 'dorwałeś', to przeczytałeś wszystkie sme-sy "od deski do deski".

Biorąc pod uwagę fakt, że obecnie jest z tobą, to......'z ostrożności zdarzeniowej' powinna tę wiadomość wykasować.
Ale tego nie zrobiła i teraz macie problem - oboje.
Ździebko nieufności zostało zasiane.
Wprawdzie nie doczytałeś się odpowiedzi (w te wiadomości też wszedłeś), no, ale mogła ją akurat wykasować.
Pójdę jeszcze dalej w swoich rozważaniach........że mogła do niego zadzwonić.
Tego możesz się dowiedzieć tylko z bilingu, będziesz miał "czarno na białym", czy się z nim kontaktowała.

Ehhh, zamiast cię podbudować, to jeszcze bardziej cię nakręcam.

Być może, ale mleko się rozlało i obawiam się, że się nie odstanie.
Cóż, za błąd będę musiał zapłacić.

Jak nie czytałeś????:

Tego smsa dostała w trakcie związku z autorem. Więc coś jest nie tak i tego sprawa dotyczy a nie czy czyta jej wiadomości czy nie. Większości z nas czy przypadkiem czy celowo zdarzyło się zajrzeć w telefon swojej partnerki/partnera.

Tak, nie dałem jej szansy na "wyjaśnienie pochodzenia esemesa", a powód przechowywania go w telefonie, nawet teraz wydaje mi się jednoznaczny.
Moja, jak napisałaś NADreakcja, była spowodowana głównie dwoma czynnikami, a dotyczyły samej treści esemesa ....Ewciu pragnę Ciebie ! Czy możemy się jeszcze raz spotkać? Marek....

Mam tutaj na myśli słowa - Czy możemy się JESZCZE RAZ spotkać?.
Jeszcze raz? Spotkać? To również wydaje się bardzo wymowne i jasne nie wymagające tłumaczenia.
Drugie - Pragnę Ciebie. Wydaje mi się, aczkolwiek mogę się mylić, że spotkanie miało charakter JEDNOZNACZNY. Te właśnie elementy spowodowały widocznie moją taką, a nie inną reakcję.

Wspomniałaś, że gdyby miała coś do ukrycia, to nie miałbym okazji dotknąć jej telefonu. Tak, a jeżeli najzwyczajniej na świecie, nie pomyślała o tym, że może dojść do takiej sytuacji, że ja to odczytam(?). Był to w końcu jeden esemes, a nie 5 czy 10, a znajdował się pośród innych, więc nie rzucał się aż tak w oczy. Być może było ich wcześniej dużo więcej, tylko zostały wykasowanie, a ten pozostał tylko dla przypomnienia kto go napisał i że można będzie zawsze do niego wrócić i nawiązać kontakt. Jak to ktoś wcześniej zasugerował, mógł być tzw "furtką"...

Excop....
Po pierwsze, jestem Ci wdzięczny i dziękuję, że zainteresowałeś się moim tematem i zadajesz sobie trud wypowiadając się, doceniam to.
Oczywiście nie stoję przy swojej racji z uporem maniaka, i nie chce interpretować tego co zrobiłem aby jak to napisałeś, pasowało do mojej skali reakcji. Czy nie biorę pod uwagę innych możliwości?
Biorę, zapewniam Ciebie, że biorę, a raczej chciałbym brać.

Napisałeś : Uważasz, że jeśli skasowałaby tego sms -a, uleciałoby jej z głowy, kto jej pragnie, skoro to jej były?.....Nie mam pojęcia czy by jej to uleciało, jednak skoro znalazła się w nowym związku w którym się tak zaangażowała, że wyznała miłość, to w takim razie co to oznacza, co oznacza definicja miłości.

Owszem, każdy z nas ma jakieś wspomnienia mniej czy bardziej miłe, jednak w nowych sytuacjach, związkach, te dawne raczej pozostają tylko wspomnieniem.
Jeżeli natomiast wspomnienia są aż tak silne, to pojawia się zaprzeczenie.
Jeżeli mój poprzedni związek który się z jakiś tam przyczyn zakończył, nadal tkwi w mojej głowie na tyle "mocno", tkwią cudowne przeżycia i chwile, to jestem pewien, że zbyt bardzo by mi one "przeszkadzały' żeby się na nowo zakochać.
Na to potrzeba czasu, aby na tyle uwolnić swoją głowę i serce aby było gotowe na nowe, na nową miłość.

Jeżeli ona taką miłość mi wyznała, to prawdopodobnie to co było kiedyś, w tym wyznaniu jej nie przeszkadzało. Dlaczego? Tutaj będę sądził według siebie. Również kogoś miałem i miałem z tym kimś związane jakieś wspomnienia. Nawet jeżeli były one bardzo miłe i cudowne, to jest to definitywnie zamknięty rozdział.
Rozdział na tyle zamknięty, że nie mam absolutnie żadnej potrzeby powracania do tego nawet w  myślach, bo o osobistym kontakcie nie wspomnę. Na pewno nie przechowywałbym też korespondencji, mailowej, esemesowej czy jakiejkolwiek innej.

Jakieś pamiątki, podarunki tak, ale takich rzeczy to przecież nikt raczej nie wyrzuca i jest to coś zupełnie innego.

Wracając do sprawy, to fakt, bardzo mnie męczy ten esemes, że jest, był.
Tutaj, przeciwnie do tego o czym napisałem powyżej, wrócę z uporem maniaka do jego treści.
Nie mam pretensji czy żalu do faceta, że mu po tak długim czasie nie przeszło, to nie jego wina.
Nie mam też żalu do niego, że jej pragnie.
Tylko słowo PRAGNIE, pisane w kontekście tego esemesa, oznacza zbliżenie, kontakt fizyczny, tu raczej chyba nikt nie ma wątpliwości,prawda?
Natomiast pozostaje jeszcze kwestia drugiej części : Chciałbym jeszcze raz się z Tobą zobaczyć...
Owszem, gdyby ten esemes był przez niego wysłany miesiąc, dwa, a nawet pół roku po ich rozstaniu, miałoby to jakiś sens.

Jeżeli natomiast rozstanie miało miejsce dużo, dużo wcześniej, to co? Po półtora roku sobie o niej przypomniał i napisał? Być może, nie wiem, Duchem Świętym nie jestem,ale przyznaj, że jest to bardzo mało prawdopodobne.
Natomiast jest bardzo prawdopodobne, że musieli się spotkać, chociaż raz jedyny w czasie kiedy ona była już ze mną.  Kolejny raz napiszę, prawdopodobnie musiało się coś wydarzyć, że on za tym bardzo zatęsknił, dlatego wysłał tego esemesa, żeby to powtórzyć.

Oczywiście, może i ona nie spotkała się z nim kolejny raz, tego nikt nie wie, jednak chociaż raz, ale do takiego spotkania prawdopodobnie doszło. To właśnie wywnioskowałem po przeczytaniu tej  wiadomości.

Ok, rozpisałem się, pomarudziłem jak filozof amator. Znowu, kolejny raz padnie słowo prawdopodobnie. Prawdopodobnie nie dowiem się nigdy jaka była prawda. Być może moje postępowanie było złe,ale było wówczas bardzo, bardzo emocjonalne i nic nie poradzę, że mleko się wylało. Jeżeli to był mój błąd i błędna ocena, to cóż, moja strata i dlatego cierpię.
Jednak tego, że ten esemes był u niej w telefonie, zapomnieć nie mogę. Nie uwierzyłbym w tłumaczenie, że - zapomniałam skasować, to nic nie znaczy...bzdura.

żyworódka...

Tak, właśnie w ten sposób to wszystko odebrałem i pojmuję.
Dziękuję Ci za to co napisałaś, ale nie dlatego, że mi ta treść 'pasuje", ale dlatego, że jak widać jest możliwe takie, a nie inne zachowanie osoby która czyta takiego esemesa.

Napisałaś o mnie w taki sposób, że gotów jestem pomyśleć, że mnie znasz od dawna ;-)
Cóż, ile osób tyle charakterów, mój jest właśnie taki.

Postanowiłem czekać, jeżeli jej na mnie zależy, zrobi wszystko żeby nawiązać kontakt, zgodnie z powiedzeniem - Jak komuś zależy, to nigdy nie odpuści.
Jeżeli tego nie zrobi, wszystko będzie jasne, trudno.
Widocznie esemes był "furtką" przez którą będzie miała okazję teraz przejść.

Zważ, że nie chodzi mi i to, jak faktycznie było. Chodzi mi o Twój obecny stan. Jak sam przyznałeś, nie dałeś jej szans na wyjaśnienie. Dopuszczasz wszystkie interpretacje oprócz tej, że dziewczyna nie jest niczemu winna lub winą jej jest to, że nie powiedziała Ci o spotkaniu, bo, np. jesteś zazdrośnikiem i wyniknie z tego awantura itp.
Skoro jesteś przekonany o jej wiarołomności, zabrałeś swoje zabawki i trzasnąłeś drzwiami, co da rozmowa z nią? Przecież i tak nie uwierzysz w jej wersję. Będziesz zbijał jej argumenty, jak robisz to tutaj. Pozostaniecie w tym samym punkcie, w którym jesteście teraz.
Chciałbyś, by się przyznała, że zdradziła. Wtedy potwierdzi, że opuszczenie jej w ten sposób było jak najbardziej uzasadnione, ale dopuścisz rozważenie próby naprawy związku.
Jeśli jednak jest inaczej, a ona się nie przyzna (bo do czego?), co wtedy? Bo Twojego zaufania w tym wypadku już nie odzyska, w żadnym razie.

Excop....

Napisałeś - "że dziewczyna nie jest niczemu winna lub winą jej jest to, że nie powiedziała Ci o spotkaniu, bo, np. jesteś zazdrośnikiem i wyniknie z tego awantura itp."

Znam ją na tyle, że o takim spotkaniu by nie powiedziała i nie z powodu wiszącej nad głową awantury, po prostu nie.

...."Skoro jesteś przekonany o jej wiarołomności, zabrałeś swoje zabawki i trzasnąłeś drzwiami, co da rozmowa z nią? Przecież i tak nie uwierzysz w jej wersję. Będziesz zbijał jej argumenty, jak robisz to tutaj."

Nie wiem, prawdopodobnie bym nie uwierzył, piszę szczerze.Ale nie zgodzę się z tym, że zbijałbym jej argumenty tak jak robię to tutaj, bo niestety tego nie robię,chyba, że nie czytałeś tego co napisałem ze zrozumieniem.

...."Chciałbyś, by się przyznała, że zdradziła. Wtedy potwierdzi, że opuszczenie jej w ten sposób było jak najbardziej uzasadnione, ale dopuścisz rozważenie próby naprawy związku."

Na 100%, gdyby się okazały słuszne moje obecne przypuszczenia, nie byłoby z mojej strony możliwe jakiekolwiek naprawianie, to byłoby wykluczone.

...."Jeśli jednak jest inaczej, a ona się nie przyzna (bo do czego?), co wtedy? Bo Twojego zaufania w tym wypadku już nie odzyska, w żadnym razie."

Nie wiem, nie mam pojęcia, jednak nie wykluczam, że tak właśnie by było jak napisałeś.

Mogła się bać Twoich wymówek, pretensji itp.
A jak na wstępie przeprosisz, zapewnisz, że Ci zależy na niej, a potem krótko napiszesz dlaczego tak zareagowałeś i jakie masz obawy, to jeśli jej zależy na Tobie, teoretycznie powinna odpowiedzieć. Na zaczepki nie odpowie na 100%.
Jak ma coś na sumieniu, też może być z jej strony cisza.

Dziecinadę? A może tak reagują Ci, którym bardzo zależy i kochają całym sercem, oddanie...?
Ile jest na świecie ludzi, tyle charakterów.Tutaj nie można mówić o schematach, tak myślę.
Jeżeli to był stary sms, to ponawiam pytanie - dlaczego był w telefonie?
Myślę, że przez ostatnie dwa, trzy miesiące otrzymała więcej esemesów niż te które były w telefonie.
Więc musiała co jakiś czas usuwać, skoro zostało tylko kilkanaście.Dlaczego nie usunęła tego???
Co do ostatniego Twojego zdania, to zgadzam się w zupełności i tak właśnie zamierzam uczynić.

Nie znam pani, Ty ją znasz. Mogę tylko powiedzieć, jak ja bym na takie życzenia zareagowała. Jak dla mnie to takie życzenia można wysłać KAŻDEMU, trochę jak wpis do sztambucha "na górze róże...".

Jakub,
Zgadzam się z Tobą, że treść smsa ma jednoznaczny wydźwięk.
Jednak nie znasz intencji Marka, który go napisał tak samo jak nie znasz reakcji Ewci na jego treść. Równie dobrze mogło zdarzyć się tak, że Ewcia pewnego dnia podczas spaceru po parku spotkała dawnego znajomego, Marka. Przysiedli na chwilę na ławce albo poszli na kawę do pobliskiej kawiarenki aby powspominać dawne czasy. Może Ewcia wzbudziła w nim stary sentyment i po kilku dniach od przypadkowego spotkania Marek zagrał vabank i wysłał nieszczęsnego smsa.
Być może Ewa zachowała smsa, bo sama była zaskoczona jego treścią. Jestem skłonna przyjąć taką wersję, bo miałam podobną sytuację i byłam zszokowana, że po jednym - dodam biznesowym - spotkaniu poważny człowiek wyznawał mi gorące uczucia.
Ale prawdą może być również to, że i Marek, i Ewcia mają coś za uszami.
Szkoda, że nie dałeś Ewci szansy na wyjaśnienie sytuacji. Ja na Twoim miejscu chciałabym wiedzieć, co jest grane. Zresztą byłam w bardzo podobnej sytuacji i pierwsze co zrobiłam to poszłam z treścią wiadomości do jej adresata i poprosiłam o wyjaśnienie, co TO oznacza. A chaotyczna i niespójna, i jak się później potwierdziło kłamliwa odpowiedź, której towarzyszył element zaskoczenia dała mi pewną informację. To taka rada na przyszłość Zrobić odwrót w tył na pięcie zawsze się zdąży.

Znowu możemy sobie pogdybać
Może jest tak jak piszesz, a może ona nie przywiązywała żadnej wagi do wiadomości od "oszołoma". Jakby smsa wykasowała to furtkę nadal miałaby otwartą, nie sądzisz ?

Jakub,
Piszesz o zakochaniu i oddaniu a prawdopodobnie przekreśliłeś relację z powodu esemesa, którego intencji nawet nie znasz. Inni ludzie mają inne przekonania, inne zachowania i inne postawy niż my sami.

Ja Tobie radzę abyś pojechał do Ewci, porozmawiał z nią i wspólnie ustalcie, czy chcecie jeszcze kontynuować Wasz związek, czy każde z Was rozchodzi się w swoją stronę.

Noo, to żeś Pan Panie po mnie pojechał :-) Nie, nie mam niskiej samooceny. Powyżej napisałem coś, a Ty nie przeczytałeś tego ze zrozumieniem 'Ile jest na świecie ludzi, tyle charakterów.Tutaj nie można mówić o schematach". Wiem, że każdy ocenia innych przez pryzmat siebie, ale to nie jest właściwe.Ty zareagowałbyś jak napisałeś, ja zareagowałem tak, a nie inaczej, czy to jest AŻ tak złe? Naganne? Oczywiście, że emocje nie są dobrym doradcą, to wie chyba każdy, jednak nie zawsze wiemy jak byśmy się sami zachowali w jakiejś tam sytuacji, tego nie da się zaplanować czy przewidzieć. Jednak pomimo wszystko potwierdzam, że w pewnych kwestiach się z Tobą zgadzam.

Jogibos w zasadzie jest tu jakieś niedopowiedzenie, jakaś niewyjaśniona sytuacja. Powinieneś jak najszybciej to wyjaśnić, bo sam się zamęczasz w tej niepewności. Spytaj Ją co Ona o tym sądzi itd.

Każdą sytuację oceniamy przez pryzmat własnych doświadczeń. Ty masz, jakie masz, więc jedyną Twoją myślą jest to, że Ewa Cię zdradza. Więc ja Ci napisze o moich doświadczeniach.

Odkąd poznałam obecnego partnera, 5 lat temu, jestem świętsza od papieża. Wcześniej utrzymywałam najróżniejsze znajomości. Przez te 5 lat, co kilka miesięcy, któremuś z dawnych amantów zbierze się na sentymenty. Zazwyczaj łączę to u nich z nadmierną ilością spożytego alkoholu Wtedy dostaję takie smsy jak Ty przeczytałeś w telefonie Ewci. Czasem są bardziej dosadne, czasem zdarzają się wyznania miłości... Z autorem żadnej wiadomości nie spotkałam się w czasie ostatnich 5 lat... Zazwyczaj trzymam te wiadomości przez jakiś czas - jeśli nie mam wpisanego nr ex-amanta to po to, żeby, w razie dalszego napastowania, wiedzieć kto jest autorem. Jakoś nie mam ochoty wpisywać ich numerów w telefon. To przeszłość, której nie chcę w teraźniejszości.

Autorze, żyję na tym świecie znacznie krócej niż Ty, ale dawno się zorientowałam, że życie jest wściekle nieprzewidywalne. Zawsze, ilekroć wymyślę sto interpretacji danej sytuacji - prawda okazuje się być 101 możliwym rozwiązaniem. Dlatego też zapewne w Twojej sytuacji prawda jest jeszcze inna niż wszelkie scenariusze, jakie tu zostały wymyślone. Niestety, nie dałeś SOBIE szansy jej poznać.

Nie. Nie byla normalna. Byla niedojrzala.

Kontakt został nawiązany. Rozmowa przebiegała  spokojnie, nawet w miłej atmosferze.
Naturalnie otrzymałem stosowne wyjaśnienie pomimo, że wykonany telefon był z założenia przekazaniem życzeń urodzinowych, rozmowa wywiązała się niejako sama.

Nie wie dlaczego do tej pory nie wykasowała tego esemesa. Nie stanowił dla niej żadnej "furtki", po prostu był i nic ponadto.
Esemes nie był nawet od byłego tylko kogoś kogo poznała krótko przede mną, ale osoba już na początku nie była wiarygodna i prawdomówna. Spotkała się z nim może dwa razy na kawie w miejscu publicznym.
Maile? maile były przesłane przez przyjaciółkę która była przez Ewcie "podstawiona", żeby upewnić się, że człowiek jest nie tym kogo ona szuka.

Okazało się, że jest żonaty i ma czwórkę dzieci, i  sprawa wyszła na jaw. Jak dowiedział się, że został zdemaskowany skwitował to szyderczym - he he he, ale dałyście się wkręcić. Dlaczego po tylu miesiącach przysłał esemesa, tego nie wie. Jak twierdzi, może dlatego, że myślał iż zapomniała o tym i pomimo tego da się "skusić".
Stwierdziła również, że nie ma sobie absolutnie nic do zarzucenia i mówi prawdę...
To by było na tyle. Czy i co można na ten temat sadzić, nie wiem. W zasadzie "nie złapałem za rękę", pozostaje mi jedynie wiara w jej prawdomówność, bo co innego?....

Emocje już opadły, to dobrze.
A pytałeś, czy odpowiedziała na tego esemesa?
Jeśli nie, to trudno dalej drążyć i nadal okazywać nieufność,..... bo mógłbyś poprosić też o biling rozmów.
To jednakże świadczyłoby o tym, że jednak nie dajesz wiary w jej tłumaczenia - takie dalsze prowadzenie śledztwa.

Pozostaje zatem życzyć wam obojgu powrotu do stanu sprzed tej "burzy" i oby nie było już kolejnych tego typu nieporozumień.
Jakby co, to zawsze możesz odezwać się w swoim wątku i napisać jak potoczyły się dalsze wasze losy.

Pozdrawiam cię.

O wlasnie annaJo masz swieta racje.
Ja bym sie pierwsza nie odezwala juz, biorac pod uwage fakt, że kobitka dzwonila juz do niego i chciala rozmawiac, ale ON uniosl sie fochem i nie odebral wcale. POtem ONA sie zezloscila i tez potem nie odbierala. I miala racje. I POWINIENES TAM STANAC W PROGU JEJ DOMU ZGODNIE Z PKT 3 ORAZ PKT. 2.