kłopoty małżeńskie - Netkobiety.pl

Dziękuję Emilia.
Nie wiem co będzie dalej ale cały czas jest tak samo. Kutnie  krzyki  wiem ze jak się wyprowadzenie z domu to nie da mi spokoju i znajomym w pracy.nie chciałabym zmienić pracy przez niego. Założyłam osobne konto w banku to go szlak trafia  i robi awantury ze jak się nie zgodzę na jedno konto tak jak było to się żegnamy ale znów wchodzi szantaż ze zobaczę co się będzie dziac.ja juz ledwo żyję tylko strach i lęk jak dzwoni telefon to już zamieram i zle się czuje .Teściowej rada zwolnij się i załóż cie rodzinę bo tak to się nigdy te kłótnie nie skończą bo to wszystko moja wina że pisałam z kolega

Dał mi czas z dzieckiem do 6 grudnia ja niby przytaknelam ale wcale nie czuje zeby to tak bylo nie umiem sie do niego zblizyc po tym wszystkim co się działo. Juz się zbliża 6 i mi już mówi ze jeszcze tydzień i czas mija .dziś siedzieliśmy u moich rodziców popili troche i znow klotnia.bylam na urlopie bo tak chcial  w soboty mi zabrania chodzić do pracy jak moja zmiana pracuje  to jest jeden wielki koszmar nie wiem co znów będzie się dziać jak od poniedziałku idę do pracy zamiast iść wypoczęty to idę wykończona psychicznie nie potrafię się przeciwstawić jestem za słaba mi już siada psychika on mi mówi ze jestem chora psychicznie i nerwowa ale to przez niego  już nie daje rady.wiem może byłam dla niego nie miła źle się do niego odnosiła m ale inaczej nie potrafię przez to chyba co robił przez dłuższy czas. Za długo to już trwa mam dosc

Nie czekaj aż weźmie sobie siłą. Bo to będzie przeżycie dla Ciebie nie do wymazania z pamięci przez długi okres czasu.

Uciekaj od niego. Wynajmij mieszkanie, pokój, cokolwiek, byle się od niego uwolnić. Ten człowiek nawet nie jest toksyczny, tylko po prostu chory na głowę. To jakiś socjopata, musisz się od niego uwolnić i to jak najszybciej, zanim tak cię zniszczy, że będziesz chciała sobie życie odebrać.

Emilia a orientujesz się może jak może wyglądać rozprawa sądowa może sąd prosić od sieci biling rozmów i treści sms mogą to udostępnić w czasie rozwodu

edi...
Ty nie myśl o tych sms ach.. tylko o swoim życiu
Składaj pozew i zrób coś sensownego w końcu...
A sms y przy tym Twoim uwikłaniu w chore relacje to nic nie znaczące bzdety nawet jak byś tam seksy odprawiała , a swoją drogą może i rozwód byłby szybszy (żart oczywiście, ale próbuję Ci troszkę otworzyć oczy, jak i inne kobitki)
Też mieszkam na wsi, też byłam w chorym małżeństwie, też sytuacja w pracy i wiele innych...
Adi to nie kłopoty małżeńskie tylko chore, nienormalne relacje międzyludzkie, bardzo chore...
Jak długo tak chcesz jeszcze pożyć, na takiej huśtawce i poniżeniu?
Może właśnie tak miało być, że nie macie dzieci? Może to szansa dla Ciebie, by się z tego wydostać i zacząć na nowo?

dziewczyno ,czy ja dobrze widzę,maz ma kartę do bankomatu??? A gdzie są twoje pieniądze,pracujesz przecież? to jest wspolne konto czy o co chodzi,bo jeśli tak idz zaloz rachunek i podaj w pracy by ci na nie przelewano wyplate

z kim ty masz chciec mieć dziecko? Ze schizolem,który daje ci termin do 6 grudnia?
wez spakuj tobołki i to spiesznie i nie myśl o tych swoich smsach,w doopie to miej, niech se je w buty wsadzi

pierwsze co bym zrobiła to założyła oddzielne konto i tam wpłacała wypłatę. a skoro to konto wspólne, to poproś o duplikat karty do bankomatu.
Nie daj się szantażować, zgłoszenie na policję chyba niewiele Ci pomoże, bo dopóki mąż nie podejmie działań fizycznych, nic masz czego zgłaszać. Najlepiej byłoby się wyprowadzić. i unikaj sms-ów, tylko rozwścieczą męża - lepiej nie miej nic na piśmie. jak chcesz z kimś porozmawiać to osobiście a nie sms-ami. dopóki nie zdecydujesz się co chcesz zrobić, stwarzaj pozory, żebyś w domu czuła się bezpiecznie. jeśli boisz się ciąży - zabezpieczaj się tabletkami, ale trzymaj je w pracy, nie w domu - albo przełóż je do opakowania po np. kwasie foliowym, który bierze się jeśli ktoś w ciążę chce zajść - wtedy unikniesz podejrzeń:-)

Pierwszy, najtrudniejszy krok masz za sobą. Teraz nie zwracaj uwagi na niego, a na samą siebie.
Zanim ochłoniesz, spręż się i złóż pozew o rozwód i podział majątku.
Rozważyłbym również złożenie zawiadomienia o psychicznym znęcaniu się męża nad Tobą.

przy takich akcjach to chyba nie warto się szarpać jeszcze o materialne sprawy

zabrał, wymusił,
ktoś musi być mądrzejszy, stosuje jakąś śmieszną technikę, zastraszania
jak gówniarz, a zabiorę Ci "zabawki" a co

jeśli zdecyduje się autorka na kroki poważniejsze, to będzie jednym z dowodów

gość sam siebie swoim zachowaniem może pogrzebać

nie ma co brać siły "ciosu" na siebie, wystarczy wykorzystać siłę tego ciosu przeciwko osobie która go stworzyła

nie patrz na to co kto myśli, lub powie, myśl o sobie

i nie wyczekuj jego pisania czy dzwonienia tylko zajmij się sobą, chyba że całe życie tak chcesz spędzić

co do tego czyj jest samochód to w sądzie chyba najlepiej, nie prywatnie pod wpływem emocji

Wponiedziałek się wyprowadziła a we wtorek Pojechałam po resztę rzeczy żeby sobie zabrać jak on był w pracy ale oczywiście pan już zamek wymienił i nie weszlam do mieszkanie.w środę pojechalam z mama ciosią ibrat ale on był u mamusi pojechalam tam gadaliśmy ze on chce wszystko od nowa zacząć  zmieni się nasze życie już tak nie  będzie. Żebym wróciła bo nie ma w małżeństwie takiego czegoś jak czas żeby być oddzielnie a ja swoje ze narazie nie wroce  ze moze to trwac tydzien miesiac albo dluzej.a on ze tego nie zniesie nie wytrzyma dluzej kocha mnie i jego placz.wyszlam i czekalam zeby przyszedl mi otworzyc mieszkanie ale powiedzial przez telefon ze bedzie gorzej jak zabiore reszte rzeczy nie da sobie rady i sobie cis zrobi wiec pojechalam do domu .Wydzwania do mnie żeby się spotkać sam na sam i spokljnie pogadać a ja nie chce gadać z nim wczoraj przyszedł pod zakład juz spokojny ze chce  rozmawiać a ja wsiadłem z koleżanką w auto i pojechalam do domu .dzwonił ale nie odbierała nie umiem z nim rozmawiać  całe życie nie rozmawialiśmy a teraz by chciał gadać  jak nie chce z nim być nie mogę mu tak od razu powiedzieć ze nie wrócę juz ze składam sprawę o rozwód .najgorsze to ze nie mam świadków  ze mnie tak traktował. Sąsiady pewnie pójdą za nim bo się będą bać a przed praca co była awantura to tez dziewczyny nie chcą iść za świadka bo się boją i w sumie zostałam sama sobie. Wczoraj powiedział przez telefon ze złoży o rozwód z mojej winy boje się co to będzie dalej. Nie wiem czy dobrze robie że nie odbieram od niego telefonu i ze nie chce się z nim spotkac

edi
cieszę się, że walczysz...trzymam za Ciebie mocno kciuki...

po pierwsze nie masz żadnego obowiązku odbierać telefonu jak nie chcesz...(niby takie oczywiste, a człowiek w nerwach zastanawia się, czy jeszcze żyje, czy mu się wydaje )
(koleżanka właśnie niedawno złożyła pozew o rozwód ... ma podobne jazdy jak Ty....albo ją lży, albo straszy..że się zabije, ją zabije...a za chwilę mówi, że kocha ..płacze rzewnymi łzami...a za jakiś czas znowu agresja i szał... oczywiście wmawia jej kochanków, śledzi ją...  Ona też walczy o normalność po latach ...)

po drugie nie ma prawa wymienić zamka i nie dopuścić Cię do Twoich rzeczy i miejsca, gdzie jesteś zameldowana...) jeśli chcesz możesz iść z tym na policję (pewnie wiesz:)),  byłby to w sądzie dowód w jaki sposób Cię traktuje...
Wiem, że to tak prosto brzmi, a wcale takim nie jest...ale musisz się zebrać w kupę...nagrywać wszystko co tylko się da (ja mam ikonkę z dyktafonem na wyświetlaczu telefonu, by w razie czego było szybciej), zapisuj sobie też kiedy i jak się zachowywał...daty...pozwoli Ci to później zebrać wszystko w całość jak będziesz miała mówić na rozprawie...
zbieraj i siebie i dowody... i zawalcz o swoje życie.
Da się to zrobić..uwierz.

Ależ oczywiście, że przeżyje święta. Te i wiele następnych. To zwykły szantaż emocjonalny i tyle. Nie daj się nabrać na te sztuczki. Poza tym dojrzały emocjonalnie facet nie płacze i skamle i nie upiera się, że się zmienił. Mój eks też tak popiskiwał do telefonu, a jak byłam zimna i nieugięta to od kur... wyzywał. i groził, że mnie zabije . Także ten.
Ty go po prostu już nie kochasz, bo przebrał miarę. Jeśli jesteś pewna, że uczucie nie wróci i że nie ma czego odbudowywać, to nie wahaj się i składaj pozew o rozwód. Ja nie miałam żadnych świadków, więc jeśli chcesz rozwodu bez orzekania, to wystarczy dobrze skonstruować pozew, trzymać się tego, co w nim napiszesz i nie dać się rozmiękczyć. Nic się nie bój, wiele kobiet już to przechodziło. Rozwód to zawsze duża trauma, ale i nowy początek, wolność.

Słuchaj, idź tam do niego ze świadkiem, który ewentualnie będzie zeznawał. To może być przyjaciółka. Jeśli klucz nie będzie pasował do zamka, to wezwij policję. Będziesz miała dowód na to, że jeszcze mąż zmienił zamki w waszym wspólnym mieszkaniu, w którym jesteś zameldowana.
Zabierz z mieszkania wszystkie swoje cenne rzeczy, żeby potem nie było, że coś ci ukradnie.
Każdą rozmowę przez telefon nagrywaj. Nie daj się wyprowadzić z równowagi.
Najlepiej, jeśli zasięgniesz porady prawnika w kwestii terminu złożenia pozwu i jego treści.

Trzymam kciuki kochana abyś nigdy juz mu w niczym nie uległa. Byłam w podobnej sytuacji, przez pol roku facet mnie zastraszał. Na początku ślepo wierzyłam, ze sir ułoży. Potem, gdy chciałam odejsc było jak u ciebie. Nachodzenie, wydzwanianie, dręczenie psychiczne. Znajomi namawiali mnie bym poszła na policje, jednak ja długo sie bałam i było mi głupio donosić na własnego faceta. Jednak pewnego dnia przegiął, niszcząc prezenty które dostał ode i.... Tego dnia uwolnilam sie od niego, idąc na policje. Spokoj od pol roku, sprawa w sadzie. Nie widziałam go od tamtej pory. Wiec pamiętaj - jeszcze jakas dziwna akcja i dzwon po policje, zeby zrobili mu małe pouczenie. No i pozew składaj jak najszybciej.

A niech sobie wpada w szał, nic ci przecież nie może zrobić.
Sms-y z wyznaniami miłości może sobie schować. SMS to nie walka o związek. SMS to nie dowód, że cię kocha. To sposób na dręczenie ciebie.
Słuchaj, sądem nie musisz sobie zaprzątać głowy. Mój eks najpierw gadał na rozprawie, że kocha, a potem się przyznał do kochanki, agresji, zaborczości i mnóstwa innych rzeczy. Sędziowie mają sposoby na przyciśnięcie takich typów, a poza tym mają również praktykę, nie jedno widzieli i słyszeli, na pewno nie dadzą wiary twemu jm.

Mąż otrzyma kopię pozwu pocztą. Będzie musiał się ustosunkować do jego treści pisemnie. Może to odesłać na adres sądu, a może przynieść na rozprawę. Potem dostaniecie termin rozprawy.
Sędzia zadaje pytania dotyczące treści pozwu i wszelkie inne, które uzna za stosowne. Mnie pytał, czy kocham męża, kiedy ustały więzi, kiedy się ostatnio spotkaliśmy, czy widzę cień szansy na pojednanie, czy się z kimś obecnie spotykam - powiedziałam, że tak i sędzia zapytała o charakter tych spotkań (powiedziałam, że myślę o tej osobie poważnie i zamierzamy założyć rodzinę tak szybko, jak to będzie możliwe), zapytała, czy spotykałam się z nim podczas trwania małżeństwa (to próbował kłamliwie imputować eks), odpowiedziałam zgodnie z prawdą, że nie. Pytań może być dowolna ilość, w zależności od długości pozwu i zawartych w nim informacji. Mogą one dotyczyć również wspólnego majątku, czy coś posiadacie, czy coś was łączy (firma, praca, uczucie, wspomnienia, konto w banku). Sędzia może pytać, jak się poznaliście, dlaczego się pobraliście, mi kazała podać przykłady negatywnych zachowań męża (nie miałam dowodów, wystarczyły moje słowa), typu agresja, krzyki, przytoczyłam szczegółowo wyzwiska.
Podczas rozprawy musisz mówić spokojnie, stworzyć wrażenie silnej i pewnej siebie osoby. Absolutnie nie podnoś głosu i nie ulegaj emocjom. Z twoich oczu nie może spłynąć ani jedna łza. Na kłamstwa nie reaguj, ewentualnie znacząco unieś brew (ja tak robiłam i było to błyskawicznie wychwytywane przez sędzię).
Musisz sędzię przekonać, że nie kochasz męża, nie wyobrażasz sobie życia z nim, nic was nie łączy, że czułaś się przedmiotowo traktowana, opuszczona przez męża, że zajmował się wyłącznie sobą, a kiedy zagroziłaś że odejdziesz, to zamiast walczyć o związek zaczął nalegać na dziecko. Powiedz dokładnie wszystko to, co napisałaś nam tutaj na forum. Tylko bez zbędnych emocji, chłodno, poważnie i przekonywująco. Moim zdaniem rozwód dostaniesz od ręki.

Dzięki Emilia bardzo mnie wspierasz i pomagasz. Najgorsze to będzie to żebym nie puściła łzy z oka bo z tym mi jest najtrudniej sobie poradzić jestem miękka  nie wiem czy dam rade żeby się nie poryczec. Czy dam rade odpowiedzieć na te pytania bo ja po prostu mam chyba nerwice i depresję ja nie pamiętam czasem co robię i co gdzie położę to wszystko przez strach i lęk po prostu boje się ze nie będę mogła słowa powiedzieć ze mnie nerwy i lęk po prostu zatka. Ale muszę to jakoś przezwyciężyć nie wiem jeszcze jak jakieś leki  może mi w tym pomogą .

Nie ma sprawy, przechodziłam przez to samo i zawsze staram się pomóc, kiedy widzę podobne sprawy.
Po prostu musisz być silna, wierzyć głęboko, że rozwód to nie jest porażka, to uwolnienie , to twój sukces, że to tylko nowy początek jeszcze lepszego życia. Ja tak właśnie myślałam. Nakręciłam się bardzo mocno pozytywnie. Powtarzałam odpowiedzi na ewentualne pytania, aż w końcu nauczyłam się pozwu na pamięć. Rozwód był czymś, co odczytuję jako zwycięstwo. Po prostu małżeństwo tak mnie umęczyło psychicznie, że jego formalne zakończenie oblewałam potem ze znajomymi. Spróbuj zacząć myśleć w ten sposób, że to będzie najlepsza rzecz, jaka cię spotka. Bo będziesz wolna, bo zaczniesz nowe, spokojne życie bez toksyka, bo za jakiś czas poznasz wspaniałego faceta, z którym ułożysz sobie życie. Ja po rozwodzie rozkwitłam, zaczęłam realizować marzenia, wspinać się, podróżować, pojechałam w Alpy, w Dolomity, gdzie nigdy wcześniej o tym nie marzyłam nawet, bo wiedziałam, że z eks nigdzie nie pojadę, ew. połazić po Krakowie po rynku . Zrób sobie listę rzeczy, które zrobisz po. Listę marzeń. I trzymaj się jej, myśl o niej przed rozprawą. Pomyśl, co zawsze chciałaś zrobić, ale on cię hamował.
Co do leków... ja chorowałam na depresję. Przez eks i dzięki eks byłam w totalnej psychicznej ruinie. Nie chciało mi się wstawać z łóżka, nie widziałam przed sobą przyszłości, beczałam bez przerwy. Brałam antydepresanty przez pół roku, odstawiłam na dwa tygodnie przed rozwodem. Miały działać jeszcze miesiąc, więc na rozprawę szłam z lekami we krwi. Na pewno było mi dzięki temu łatwiej. Dlatego jeśli masz tak silne objawy nerwicy lub depresji, to nie zwlekaj, tylko idź do lekarza. Dziś antydepresanty może przepisać nawet rodzinny, ale lepiej iść prywatnie do specjalisty - mniej śladów po takim epizodzie zostaje. Ziołowych uspokajających przed rozprawą nie bierz, będziesz zaspana, a lepiej mieć sprawny umysł. Zresztą teraz jest duży wybór różnych leków, różnie działających. Mogą np. wyłączać zdolność odczuwania negatywnych emocji bez wprowadzania w stan euforii. Jest się po nich skupionym i poważnym, ale nie smutnym i nerwowym.

Cześć od pewnego czasu do mnie nie wydzwania to mam święty spokój. Jestem spokojniejsza mniej nerwowa .Tak wogole to zastanawiałam się nad dalszym życiem i sama nie wiem co dalej boje się nowych znajomości bo jak znów trafię na takiego typa ze na początku będzie słodko i kolorowo a później koszmar.Wiem życia się nie da przewidzieć co nas czeka.Pozdrawiam

Cały czas czekam na termin rozprawy jeszcze nic nie otrzymałam z sądu. Nie wiem czy tak dlugo się oczekuje na pismo z terminem rozprawy?czy to pismo przychodzi przed rozprawa?

Hej. Dostałam pismo z sądu z odpowiedzią oj sądu i jego adwokat ki która ma go prezentować na sprawie i oczywiście pan wniósł z mojej winy i chce mnie pozbawić praw do mieszkania .Jutro idę do prawnika. Nie wiem kogo lepiej wziąść adwokata czy prawnika? I znów wystąpiły nerwy

Że to z mojej winy bo pisałam z facetem. Ze on chciał założyć rodzinę a ja nie ze się wyprowadziłam bo i wtedy odkrył ze juz kogoś mam .jemu i tak już na mnie nie zależy tylko na tych mieszkaniach. A terminu nie ma bo musze odpowiedzieć na to pismo i wtedy przyjdzie dopiero chyba termin sprawy. A na świadków wziął mamusie i siostre.

Twój mąż Cię szantażuje, zachowuje się jak psychopata. Chce dziecka, bo wtedy mógłby robić, co chce, byłabyś przywiązana, myślałabyś o dobru dziecka i zgadzała się na wszystko.

Ciesz się, że nie masz z nim dziecka, łatwiej będzie Ci uciec. I naprawdę, szczerze polecam to wyjście.

Praw do mieszkania moim zdaniem nie może Cie pozbawić bo to sa prawa majątkowe ale może psychicznie probowac Cie wyrzucić. Co do winy to opisując sytuacje w waszym związku można ew. uznac wine obojga ale tu nie ma zadnych podstaw do uznania winy jednostronnie. Sama możesz taki wniosek na sprawie nawet ustnie zlozyc. W sadzie z reguly ludzie się osmieszaja takimi emocjami co to nie mogą zrobić ale w kwestii winy musieliby podac konkretne powody takie jak zdrada, nie nocowanie w domu, spędzanie czasu poza domem, itp. Natomiast wazna jest jedna kwestia. Po każdej sprawie możesz isc do czytelni akt, zrobić kopie i na kazda rzecz, slowo swoje, świadka, strony pisemnie odpowiedzieć w pismie do sadu (pismo procesowe) na co masz z reguly 2 tygodnie (wysylasz 2 kopie podajac numer sprawy) co bedzie miało taka sama wage jak zeznania. Zawsze możesz reagować na pismie, odpowiadać na zarzuty i podawac swoje. Tak prowadzac sprawę raczej nie da się przypisac Tobie winy jednostronnie.

Moim zdaniem proby udowodniania winy jeśli nie ma jakiejś drastycznej sytuacji w sprawach rozwodowych nie ma sensu. Szybciej i sprawniej jest za porozumieniem stron. Oszczedza to czasu i nerwow.

Witam. To czekanie na termin sprawy jest okropne ale mam nadzieje ze szybko będzie i skończy się ten koszmar na pierwszej sprawie. Mam adwokata bo sama bym nie dała rady. Pozdrawiam.