alkohol, przemoc - jak żyć :-( - Netkobiety.pl

a teściowa, też nic ...
nosz kurde, ciężka patowa sytuacja, ale nie bez wyjścia
ważne żeby się nie poddawać,

co do czy on uważa że jest problem, to jak ma poparcie, to nawet jak wie że przegina, to kto mu i co zrobi...

co by nie robiła, i tak na jej niekorzyść będzie robione,

współczuję na prawdę

ale przecież są Niebieskie Karty, są Rozwody, Separacje, Terapie, Przychodnie uzależnień, no ale bez chęci i zrozumienia tego kogoś, to jak grochem o ściane
jak dobrze udowodnisz, to będzie musiał na Ciebie i Dziecko łożyć

kwestia na co jesteś gotowa

ja mając problemy tego typu, nigdy nie myślałem że będę miec problem z alkoholem, jak miałem 20 lat, i zachowywałem się normalnie, i robilem to co rówieśnicy,
więc chyba autorka miala na myśli to co odczuwa teraz, po pewnie przeanalizowaniu życia, bo skąd można było wiedzieć ze alkoholik, a tym bardziej od razu za niego wyjść

pozdr

Sytuacja trudna. Pomocy znikąd. Znam to. Odeszłam od człowieka, który też przepijał większość pensji. Moja córka podobnie jak twoja jest wcześniakiem i miałam tak samo jak ty.
Mogę Ci coś poradzić. Masz pracę to duży plus. Dziecko ma już 9 lat kolejny. Ja niestety takiego szczęścia nie mam. Rodziców jak ty nie mam.
Wynajęcie pokoju to jakieś 500 zł tylko trzeba szukać, bo wiem, że ludzie krzywo patrzą na dziecko.
Złożysz wniosek do sądu o alimenty to troszkę polepszy twoją sytuację finansową.
Ale to wszystko zależy od ciebie. Jeśli nic nie zrobisz bedziesz dalej tkwić w chorym związku. Mówisz, że kochasz dziecko więc nie pozwól jej patrzeć na pijanego ojca i to co się dzieje w domu.
Twój mąż z tego co piszesz nie bardzo garnie się do terapii. Otoczenie też nie widzi w jego zachowaniu nic złego więc zbyt wielu opcji nie masz.

Witaj coracja-toracja. Najlepszym dla Ciebie rozwiązaniem będzie rozmowa z mężem odnośnie jego uzależnienia. Prawda jest taka Ty mu nie pomożesz, jeżeli on sam nie zechce sobie pomóc. Prawda jest taka, że Ty jesteś współuzależniona. To przykre,ale taka prawda. Skąd ja to wiem .. Z własnego doświadczenia. Tyle, że nie mój partner jest alkoholikiem tylko ja jestem już trzeźwą alkoholiczką. Trzy tygodnie temu stanowczo rzuciłam alkohol.  Sama od siebie, chodź mój facet też ze mną przechodził ekscesy jakich mało.  Nie możesz go usprawiedliwiać, że mąż zaczął pić z tego powodu, iż urodziło się Wam dzieciątko za wcześnie... Okazji do Picia można mieć wiele ... Ale pomyśl racjonalnie nikt mu przecież tego alkoholu ie wlewał do gardła na siłę!? Prawda ?! Nie można mówić, że coś go przerosło nie możesz go bronić. To, że on pije to pije tylko i wyłącznie z własnego pieprzonego wyboru . Okazji lub użalania się nad sobą takich sytuacji może być mnóstwo. Narodziny córki (szczęście) rehabilitacja ( Smutek) i znów alkohol ... alkoholik nie zdaje sobie z tego sprawy jego tłumaczenia, że pracuje, że wszyscy piją ... Skąd ja to znam. Tak działa mechanizm iluzji i zaprzeczeń u ludzi uzależnionych... Wszyscy są ble, źli itd ... a on .. !? Niewinny  ... Przecież pije bo zarabia i pracuję..Nie zdając sobie sprawy z tego,że przez to nagminne spożywanie alkoholu zanim się nie obejrzy straci tą prace i co? Dalej powie , że pije bo pracuje .. Nie w tedy zacznie się nad sobą użalać, że szef był zły, że on się starał że wszyscy byli niedobrzy tylko on był w porządku ... Nie będzie widział tego że alkohol zaczyna go załatwiać ... najlepszym rozwiązaniem dla takich osób są terapie nie koniecznie zamknięte ... Są różnego rodzaju poradnie dla osób uzależnionych, ale prawda jest taka , że Ty nie jesteś w stanie mu pomóc ale możesz pomóc sobie, wyzwolić z siebie tą prawdę, że TY nie jesteś wstanie nic dla niego zrobić .. Ale możesz  pomóż sobie również korzystając z terapii dla osób współuzależnionych ... Kiedyś będziesz w stanie mogła stanąć przed lustrem z podniesioną głowa i powiedzieć, że zrobiłaś wszystko , ale teraz dużo zależy od postawy Twojego męża.