Jak on mnie chce to ja już go nie! - Netkobiety.pl

Też mam nadzieję, że jak natrafię na tego jedynego to się zmienię.. Przyjaciółka mówiła mi, że na początku związku bała się podobnie jak my, ale z czasem wszystko się samo ułożyło i teraz nie widzi świata poza nim (i odbija się to na naszej znajomości:/ ). Czytałam, że kobiety zakochują się wolniej od mężczyzn, że musimy poznać dobrze charakter faceta i to jak się zachowuje w pewnych sytuacjach. Mężczyznom wystarczy to czy jest ładna, uśmiechnięta i miła. Oczywiście tak wynika z artykułu, który czytałam, nie twierdzę, że jest to całkowita prawda

A ja tam wlasnie widze, ze kobiety duzo szybciej sie zakochują. A dlatego, ze jestescie wrazliwsze ,emocjonalne, bardziej potrzebujące.
A problem z uciekaniem od dostepnych mezczyzn to zazwyczaj problem albo z brakiem wyzwania u nich (bo popadaja w skrajnosc jako tacy ktorych mozna miec nawet jak sie na nich splunie), albo tego ze kobieta ma niską wartosc i chce sie dowartosciowac staraniem o cos/kogos czego miec nie moze. Albo schemat rodzinny gdzie nie była kochana, akceptowana (była odrzucana), a jedyną jej wartoscia miał byc wygląd (a ma, lub nie, a nie ma to przelozenia na jej szczescie). Roznie. Tez w wiekszosci spotykałem kobiety, ktore kochały mnie tylko wtedy jak miałem je gdzies. Jak sie angazowalem, chcialem, potrzebowalem to zrywały. Wszystkie jednak wg mnie miały niska wartosc, niezbyt lubiły siebie, roztrzepane były, zbyt emocjonalne i kieowały sie tylko odczuciami w zyciu. Wydaje mi sie tez, ze duzo wiecej kobiet zakochuje sie od 1 wejrzenia, stopien angazowania jest bardzo wysoki po kilku-kilkunastu dniach spotykania juz, ale to tez problem emocjonalny. Nie ma zakochania prawdziwego gdy sie kogos nie zna, więc trzeba czesto dac sobie szanse, po prostu. A nie wybrzydzac, ze ojeju dalej nie moge zapomniec o bylym i ojeju nie miękną mi nogi na sama mysl.

Duzo racji w tym arcie jest. Tyle ze nie kazda kobieta dokładnie wie na jaki wabik najbardziej "leci". Sama siebie musiałaby rozpracowac i pozniej doszukiwac sie tego w znajomosci z mezczyznami (czego nie doszukasz domyslajac sie kto jaki jest). I jak poznasz ich dluzej, blizej, w wielu sytuacjach to dopiero mogą włączyc sie uczucia. Taki jakby "klik". Szczegolnie poczatki znajomosci moga byc slabe z tak roznych powodów, ze ciezko patrzec na daną osobe jakby sie ją znało i wiedziało juz jak będzie. Tez pytanie co tak odpycha.

Moge zacytowac jeszcze tekst o niskim poczuciu wlasnej wartosci, ktory juz tu wklejałem w innym dziale i kobiety widziały po sobie takie zachowania. Mniej wiecej chodzi o cos takiego: czesc, jestes fajna, piekna, miła, dobra, chce cie! i nagle co kobieta o niskiej wartosci sobie mowi? no jak to? ja jestem biedna, do niczego, brzydka, nic mi nie wychodzi w zyciu. On kłamie, nie ufam mu, jakis palant ktory chce sie dobrac do majtek, zero atrakcyjnosci w nim. Zostaje kolegą. A drugi z kolei powie, tak jestes brzydka, głupia i nieporadna, zginiesz marnie beze mnie. I jej to imponuje wtedy. On ją olewa, bo ona taka do niczego i wtedy uczucia są. No ale to juz kazda kobieta musi sobie przeanalizowac jaka jest i co ją przyciąga.

Prosz. Tu bardziej tekst o kobietach pięknych, ale nie gra to roli. Chodzi o niską wartość.

Sprawdzone na 2 ostatnich kobietach. Tylko ja z tymi kobietami nie chcialem sie wiązać. Po prostu mowilem im co zle robią, ze zle sie zachowują, jakby kierowałem... no i zakochanie przychodziło i to bardzo mocne z ich stron. Ale pozniej mijało im to, bo sie znalismy juz, bo było coraz lepiej (wg mnie, logicznie) i sie rozsypywało. No bo było miło i tez sie zakochiwałem. No bo jak tu sie zakochac w kobiecie, ktora ma same wady? Ona uwaza ze ma wady, wiec sie jej nie da kochac (ona tak uwaza). Jak sie nie da kochać to bedzie lecieć tylko do tych, ktorzy jej nie kochają i mają ją gdzieś. A ja dostrzegam dobre cechy, jest nam dobrze i dlatego kocham. Kobieta na odwrot.

Może po prostu jeszcze nie czas. Ja co prawda jestem mężczyzną lecz nie podobały mi się nigdy dziewczyny które się do mnie zalecały ale nie robiłem z tego afery i nie czułem się w żaden sposób gorszy, że nikogo nie mam. Czasem jedna, do trzech randek i tyle bo jak widziałem, że to nie to to nie było sensu dalej ten kabaret cisnąć. Zakładałem, że jak spotkam kobietę mojego życia to się zorientuję i będę szczęśliwy, a jak nie to trudno i będę żyć sam, umierając w samotności, ale zgodnie ze swoim sumieniem i przekonaniem, że nie robiłem niczego na siłę i nie zniszczyłem nikomu życia. Tak po prawdzie spodziewałem się już tego drugiego bo przez 24 lata mojego życia nie działo się dosłownie nic. Ale wtedy to się stało i dzisiaj już wyczekuję dnia kiedy razem staniemy pod ołtarzem i całe życie spędzimy razem. Może to też kwestia poczucia bezpieczeństwa... Są ludzie którzy po pierwszej randce potrafią powiedzieć że im zależy, na drugiej, że kochają a na trzeciej chcą iść do łóżka. To przeskakiwanie takich ważnych aspektów miłości jak wzajemność myśli, przyjaźń, budowa trwałych relacji, znajomość siebie nawzajem.... Wiele tego.

Moim zdaniem normalne jest to, że kobieta podchodzi do związku ostrożnie, nie obiecuje sobie zbyt wiele i sprawdza czy adorator jest osobą wartościową - zwłaszcza jeśli się na kimś przejechała wcześniej. Natomiast jeżeli już się kogoś naprawdę pozna, wszystko staje się jasne, wtedy nie będzie strachu. Dlatego warto się poznawać.