ambitna 9-latka i leniwy 19-latek/co byście zrobiły? - Netkobiety.pl

Witam !!!   Córka w lipcu skończy 9 lat ma brata przyrodniego ,który ma lat19 (to syn mojego męza z pierwszego małżeństwa)-mieszkamu wszyscy razem.
Ten dorosły wiekiem człowiek wcale sie za takiego nie uważa , daleko mu do dojrzałości i zupełnie mu to nie przeszkadza.Jego świat to gry komputerowe wychodzi z pokoju po jedzenie i w sprawach wyzszej wagi ,które załatwia się w łazience.Nie uczy się  w regularnej szkole tylko uczęszcza na kurs jezykowy-4 godz. dziennie(mieszkamy w Niemczech).Nigdy nie był wzorowym uczniem wręcz przeciwnie nie skończył nawet gimnazjum w Polsce. Żyje mu się miło i przyjemnie,a że nie ma ambicji,nie mysli isć do pracy ,chodzby na pare godz. w tyg. -nie szkoda mu przeżytych w łóżku lat. W domu nie ma zadnych obowiązków ,nic nie potrafi załatwić,do niczego nie ma motywacji,ogólnie mało myśli ,bo widocznie mu się nie chce.
  Teraz do rzeczy- ja się juz przyzwyczaiłam ,że on taki jest i że nie mam na to wpływu.Nie wtrącam się do niego bo brakuje mi cierpliwości na udowadnianie mojemu mężowi swoich racji (zawsze kończy się kłótnią ,ze się czepiam a przecież nic takiego się nie dzieje).Jedna rzecz nie daje mi spokoju,od jakiegos czasu córka zaczęła się buntować ,że się od niej więcej wymaga niż od dorosłego brata.Były oczywiście argumenty ,że bez pracy nad sobą daleko się nie zajdzie .Nawet byłam zmuszona posłuzyć się bratem jako negatywnym przykładem.Ale jest coraz ciężej ,przecież córka widzi jak wygodnie brat żyje .Ona musi wsać po 6. żeby zdążyć na dodatkowy niemiecki ,przychodzi ze szkoły to brat jest już w domu i się byczy.Ona odrabia lekcje -on gra na kompie.Ona idzie na gimnastykę -on robi co chce.itp..
Rozumiem ,że dla takiego dzieciaka -9 lat gadanie ,że kiedyś w życiu będzie ci łatwiej jezeli teraz sie przyłożysz to zwykłe blablabla.Ona widzi tu i teraz na własne oczy ,że za swoje nieuctwo i lenistwo brat nie ponosi ,żadnych konsekwencji.Nie wiem ,czy rozumie ,że takie zycie jakie on prowadzi to zwykła wegetacja i dno,ale ja napewno rozumiem ją ,że jak czasem musi zostawic zabawe i wrócić do obowiązków to zazdrosci bratu .
.Narazie córka bardzo dobrze sie uczy ,jest posłuszna i we wszystko wkłada dużo starań.Jak ja zmotywowac aby tak pozostało .Boje się ,że w końcu zabraknie mi argumentów i obietnic ,że wysiłek się opłaca.