Olewanie rodziny dla własnych potrzeb i swojego dobra. Co dalelej? - Netkobiety.pl

Każdą moją próbę do rozmowy wyśmiewa. Gdy rozmawiam z siostrą lub koleżankami przez telefon on już kontroluje mnie
Specjalnie woła do dziecka byle bym nie zajmowała się głupotami tylko domem. A on Król siedzi przed gierką a ja muszę usługiwać.
Znudziło mi się takie Życie w klatce, czasem mu mówię że wezmę Syna i ucieknę od Niego i wtedy może odżyję bo jak na razie
to duszę się w tym domu. Syn w szkole, mąż w pracy a ja w czterech ścianach, gdy mówię mu nawet o pracy Sezonowej
On jest wszystkiemu przeciwny. Rozmowa nic nie daje, próbowałam wszystkiego, opadłam z sił. Wykańcza mnie Jego pesymizm.
Wszystkiego mi zabrania, mówi że jestem nieatrakcyjna... Czy to kryzys wieku? W istocie staram się go zrozumieć ale nie potrafię...

Sorry, ale trochę bredzisz dziewczyno.
Znajdź sobie pracę, zacznij być niezależna, a nie czekasz na zgodę jaśnie pana, który już jak ewidentnie widać przestał cię szanować.
Trochę krytycyzmu wobec siebie, nie tylko wobec męża by się przydało, tak sądzę, bo sama masz sporo do zrobienia.
Najgorsze co teraz robisz to bierne trwanie z gościem, który nawet rozmawiać z toba nie chce i który sprowadził cię do roli o jakiej piszesz za twoim przyzwoleniem, oczywiście. Nie widzisz tego ?

A ty chcesz jeszcze drugiego dziecka z takim typem i w takich okolicznościach.
Rozumu życzę...

Przestać robić za robota wielofunkcyjnego tylko pójść do pracy i się uniezależnić. Nie wyobrażam sobie być w czymś takim, z czym mogę pogadać z kobietą która cały dzień w domu przesiaduje? (prace domowe są ciężkie ale nie o to mi teraz chodzi) Tak to jak pracuje i jest aktywna na zewnatrz to ma swoje problemy i zawsze jest o czym pogadać albo w czym pomóc - moim zdaniem tradycyjny model małżeństwa jedno w jednym świecie drugie w drugim + monotonia codzienności opiekującego się domem niszczy więź między ludźmi.

he he no trafił swój na swego chyba

Skad ja to znam! Tyle, ze ja juz nie jestem z ty gosciem a ty masz ze swoim dziecko. Moja rada, zajmij sie soba i swoim zyciem, dajesz mu sie prowokowac. Jestes dorosla osoba i masz prawo isc do pracy, to co twoj maz wyprawia to tzw przemoc psychiczna i zdaj sobie z tego sprawe. Nikt nie ma prawa zabraniac ci pracowac, miec przyjaciol i kontaktowac sie z rodzina. Ja na twoim miejscu zaczelabym szukac pracy, co rozwiedzie sie z toba? Wyrzuci cie z domu, bo pracujesz? Lepiej ja znajdz,zebys nie zostala kiedys na lodzie bez zrodla zarobku, domu i bez przyjaciol. Nie daj soba manipulowac i dlaczego chcesz ratowac go z jego nalogu? On z niego nie wyjdzie dopuki sam nie zauwazy, ze ma problem. Chodzac kolo niego i gdaczac mu za uchem jeszcze bardziej uswiadamiasz trollowi, ze to z toba cos jest nie halo. A jest nie halo i to bardzo, zobacz na co mu pozwalasz. Pozdrawiam.

Mój były również olewał rodzinę, bardziej ode mnie i dziecka wolał grać w gry komputerowe i pić piwo.
Nie będę się wgłębiać w szczegóły, powiem tylko że po wielu moich staraniach, próbach, szansach które jemu dawałam, zawsze było tak samo. Zawsze komputer był dla niego ważniejszy.
Kiedy dziecko miało ponad 2 lata, odeszłam od męża, był rozwód.
Wiedziałam że nigdy się nie zmieni jego zachowanie. I nie żałuję swojej decyzji.
Już wolałabym całe życie być sama, bez partnera, niż być z kimś takim jak mój były.

Autorko, piszesz że chciałabyś pracować, a nie możesz sobie znaleźć czegoś nawet na pół etatu? Kiedy dziecko w szkole, on w pracy, ty również mogłabyś pracować. Poszukać sobie czegoś, a jemu powiedzieć dopiero po fakcie, jak już byś coś znalazła?
Przecież nie może ci tego zabronić. Co innego jeśli chodzi o posiadanie drugiego dziecka, to oczywiście wasza wspólna decyzja i tu może odmówić. Ale nie powinien ci zabraniać podjęcia pracy. Szukaj i już, jeśli masz taką ochotę.
Wiem jakie męczące jest siedzenie w czterech ścianach.

Pomyśl o sobie, a nie o nim.

chyba zartujesz maz zabrania ci pracować a ty się zgadzasz? czy jest ci tak wygodnie, przecież dziecko jest jak jest w szkole to możesz cos znaleźć, znajdz opiekunke

To jest chory nalog. To musi byc jakas magiczna sila promieniowania ekranow. Tak jak two ex Olka moj przesiadal sie z kompa na tv. Caly czas wzrok wbity w ekran a jak juz nie skupial wzroku Na kompie i tv to robil cos na smartfonie. Czasami nie moglam wyjsc z podziwu, ze tak w ogole mozna. Mysle, ze najlepiej byloby wyslac kogos takiego na rok na bezludna wyspe, zeby sie ocknal. Oczywiscie bez kompow, tv i telefonow.