Starzejąca się babcia - co mogę zrobić? - Netkobiety.pl

Babcia mieszka sama?

Tak, babcia mieszka sama. Nie mam rodzeństwa a rodzeństwo mojej mamy mieszka 100 km od nas. Nie ma fizycznej możliwości, by nam pomagali.
Przeprowadzka babci do nas nie wchodzi w grę, nie zmieścimy się.
Z kolei zamieszkanie z babcią (lokalowo możliwe) ale też niewiele zmieni, bo od 8 do 17 pracujemy.

Ps. DPS nie wchodzi w grę. Jest szansa na jakąś pielęgniarkę? Ktoś się orientuje?

Powinniście postarać się o przyznanie babci usługi opiekuńczej, świadczonej przez instytucję: Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej.

Postępowanie:
- zwrócić się do lekarza rodzinnego babci o wystawienie zaświadczenia o jej stanie zdrowia (na jakie choroby choruje) i potrzebie przydzielenia
  opiekunki,

- z tym zaświadczeniem udać się do MOP-su, gdzie poinformują jakie jeszcze należy przedłożyć dokumenty (np. jej dowód osobisty, decyzja o   
  niepełnosprawności, ostatni odcinek renty/emerytury, ponoszone miesięczne wydatki: opłata za mieszkanie, światło, gaz, telefon, wydatki na
  zakup leków,

- w umówionym terminie pracownik przyjdzie do babci w celu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, Twoja matka powinna być wówczas
  obecna - pracownik  może też osobiście złożyć dodatkowo wizytę matce w jej domu,

- pracownik będzie pytać w jakim zakresie rodzina udziela babci pomocy w życiu codziennym oraz finansowo,

- następnie należy określić jakiej pomocy oczekujecie w zakresie usługi opiekuńczej i ile godzin tygodniowo np. podawanie leków, pomoc przy 
  rannej toalecie, zmiana bielizny osobistej, pościelowej, prześcielenie łóżka, przygotowywanie posiłków, zakupy, wykonywanie bieżących 
  posiłków, utrzymanie w czystości naczyń stołowych, kuchennych i innego sprzętu gospodarstwa domowego służącego podopiecznemu.

- na podstawie złożonych dokumentów, w tym przeprowadzonego wywiadu środowiskowego komisja wyda decyzję o przyznaniu usługi
  opiekuńczej (wymiarze czasowym przyznanych usług, zakresie i odpłatności) lub jej odmowie.

Odpłatność za usługę opiekuńczą określana jest w procentach w zależności od wysokości dochodu podopiecznego, pozostałą część należności dopłaca Urząd Miasta.

Oczywiście, przy obecnym stanie zdrowia pomoc rodziny jest podstawowa i niezbędna.
Możecie czasami nocować u babci, dużo z nią rozmawiać, zachęcać do wykonywania pewnych czynności.
Nie piszesz, czy babcia leczy się w przychodni geriatrycznej, taki lekarz też podpowie jak z nią postępować.

Moja babcia też na to chorowała,prawdopodobnie zaczyna się to u mojego taty dlatego wiem co przeżywasz.
Takiej osoby nie można zostawiać samej.Moja babcia gdy mieszkała sama zapominała jeść posiłków ( które miała przygotowane przez synową) zapominała brać leków.Parę razy odkręciła gaz zapominając go zapalić.
Po takich akcjach została wzięta do naszego domu.Zajmowali się nią moi rodzice- ja mieszkałam w innym mieście i studiowałam.
Ale widziałam,że z babcią jest coraz gorzej.Zapominała jak się ubrać,zapominała jak się chodzi.Kiedyś całą noc chodziła po przedpokoju bo zapomniała gdzie jest toaleta.Mówiła mi potem,żę widziała tylko ściany i żadnych drzwi.Załatwiła się w końcu w majtki.

Z doświadczenia wiem,że lepiej żeby taką osobą opiekowała się rodzina,choć jest to bardzo trudne i wyczerpujące.Szczególnie w nocy,kiedy babcia chodzi,nie chce spać a wiesz,że rano musisz wstać do pracy.
Kiedy moja babcia miała już takie urojenia,że uciekała z domu,nie poznawała nas rodzice oddali ją do ośrodka.Tam niestety nie za dobrze się nią zajmowali.Spadła z łóżka i w wyniku poważnego urazu zmarła..

Każda decyzja zawiera pouczenie, że: "od tej decyzji przysługuje odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w...................za pośrednictwem tutejszego Ośrodka Pomocy Społecznej w..............................w terminie14 dni od daty otrzymania decyzji."
Jest to fizycznie i czasowo niewykonalne, aby dzieci sprawowały opiekę nad chorym członkiem rodziny, w godzinach wykonywanej przez nich pracy.

Nokiaaa, to o czym piszesz, dotyczy opiekunki zatrudnionej prywatnie.
Nie wiem jak teraz, ale jakieś dwa lata temu była taksa 10 zł/godzinę.

u nas 2 razy się odwoływali z negatywnym skutkiem
wyszło w koncu tak że córka babci zrezygnowała z pracy,ale mój tato i jego brat płacili co miesiąc siostrze za opiekę,dodatkowo popołudniami,w weekendy też się nią opiekowali

bo może kocha babcie?? -raczej odpowiedź jest prosta.

Moja też na to chorowała, pskudna choroba! Do tej pory jest mi ciężko poradzić sobie z tym, że Jej nie ma, a nie ma już od ponad 7 lat. Jeśli chodzi o kwestię organizacji i opieki nie będę się wypowiadać, bo się na tym nie znam. Mogę tylko tyle z własnego doświadczenia dodać, że przy mojej Babci zawsze musiał być ktoś z rodziny, bo po prostu bała się obcych ludzi i miejsc. Wiadomo, nas też nie poznawała już w późniejszym czasie ale jednak jakoś inaczej odbierała naszą obecność, tak bardziej spokojnie niż ludzi całkiem obcych np. w szpitalu na badaniach.

A Ty sama wykorzystaj chwile, w których ta choroba się dopiero rozwija, bądź z nią tyle, ile możesz abyś później nie miała poczucia, że coś za szybko się skończyło. Ja niestety mam wyrzuty, że nie wykorzystałam tego czasu tak, jakbym chciała. Tak naprawdę byłam za młoda i zbyt głupia, gdy choroba rozwijała się u mojej Babci i po prostu nie rozumiałam do końca co się dzieje. A w momencie jakiejś tam już dojrzałości z mojej strony było niestety za późno ze względu na postęp choroby.
Nie marnuj czasu na szukanie odpowiedzi dlaczego tak się dzieje tylko korzystaj z każdego dnia!

ale przecież to samo napisałam. Zgadzam się z Tobą w 100%, poza tym jeśli się kogoś kocha to jest to zupełnie naturalne. W mojej rodzinie nawet nie było rozmowy o oddaniu Babci. Każde z Jej dzieci pracowało, Dziadek także (w gospodarstwie) ale nigdy nie było jakiejś patowej sytuacji, nigdy nie była problemem...