Rozwód. Czy to konieczne i czy warto jeszcze walczyć o związek? - Netkobiety.pl

Hmm...ciężka sytuacja...tak naprawdę nie zmusisz nikogo do miłości...jeśli żona już Cię nie kocha to czy jest sens to ciągnąć... bycie z kimś kto Cię nie kocha wcale nie daje szczęścia, a wręcz przeciwnie powoduje jeszcze większe spustoszenie w nas...

"...Poznaliśmy się jak była jeszcze mężatką, osobą prowadzący własny biznes. Na początku było cudownie mimo że była żonata."
Dobrze wnioskuję? Zdradzała męża z tobą?

"...Ona twierdzi że dawała nam szansę lecz moim zdaniem to był tylko zbiór oczekiwań w stosunku do mnie a sama siedziała z założonymi rękoma."
I dobrze się pewnie tobie zdaje. Żona się w taki sposób usprawiedliwia. Sama siebie oszukuje i tylko ona może to ujrzeć.
Fakt, że możesz jej w tym pomóc.

"Mnie się jednak wydaje że ona sama nie wie co czuje.' - nie wie co czuje, nie wie czego chce etc. Kiepsko to brzmi...
Nikt poza nią nie będzie wiedział.
Dobrze, że walczysz. Dobrze to sobie tłumaczysz. Nie błagaj tylko i nie rzucaj jej się na szyję.

Ona jest na pogłębionym. Ja pogłębiony zaczynam niebawem. Rozmawiałem z pewną osobą na temat ośrodka do którego chodzi na terapie. Była to kobieta która prowadziła swego czasu zajęcia w tej placówce co żona chodzi na terapię nie miała o niej najlepszego zdania. Powiedziała wprost że w dużej mierze kłada nacisk na to żeby kobietę z facetem na,po czy w trakcie terapii rozłączyć aniżeli spróbowac ich jakoś w tym zjednać, nauczyć żyć. Tego nie wiem na pewno i nie chce żeby to był mój punkt zaczepienia. Ja zaczynajac terapię (zaprzestanie picia) wyprowadziłem się z domu żeby nie musiała na mnie patrzeć motającego się. Potem według niej wsiliznołem się spowrotem (wsiliźnięcie polegało na tym ze zadzwoniła do mnie czy nie przyjechalbym na noc, rano czy zostanę na jeszcze jeden dzień a po dwoch tygodniach pogoniła mnie po ciuchy bo łaziłem w 4 koszulkach i 2 parach spodni). Jeśli jeszcze mogę nadmienić ze po każdym spotkaniu z jej psychoterapeputa jest dla mnie obca osobą to juz inna sprawa. Wiesz daje to do myślenia czemu tak się dzieje po spotkaniach z nim. Nie powinienem oceniać jego pracy ale strasznie mi się to nie podoba.

Kontakt z moim terapeutą na pewno zwiększy swoją częstotliwość. Tylko pytałem czy w takiej sytuacji terapia małżeńska ma jakikolwiek sens czy będą to pieniądze wywalone praktycznie w błoto? Tak może powinienem postawić pytanie. Czy cokolwiek ma jeszcze sens. Krych23 na pewno nie będę Jej o nic błagał, chciałbym tylko żeby usłyszała że mi na niej zależy, że mi zależy na tym żeby rodzina była rodziną. Wiem że ani ona ani ja nie wynieśliśmy z domów niczego dobrego. Moi rodzice się rozeszli, jej tez, ona sama ma już za sobą rozwód i to w jaki sposób przeżywały jej dzieci. Nie chcę by mojemu dziecku pozostało w głowie przekonanie że jak się ożeniło to przecież można się rozwieść - to takie proste przecież rodzice się rozstali. Nie wiem może źle myślę ale proszę nie piszczcie mi że dziecko się przyzwyczai bo w to nie uwierzę ponieważ sam to już przeżyłem jako dziecko i jako dorosły człowiek próbując odnaleźć się jej dzieciom w całej tej sytuacji.

może to co napiszę jest okrutne i nie fer ale próbowałeś na czyimś nieszczęściu zbudować swoje szczęście  i to się mści

Ok, dobrze rozumiałem.
No tak, teraz masz podobnie co były mąż.
Nie zauważyłeś, lub nie chciałeś, że postąpiła niemoralnie, dwulicowo.
On wtedy się nie liczył, tylko twoje dobro, prawda?
Sam się w to wkopałeś. Nie ty pierwszy, nie ostatni...
Odpowiedz mi zatem na pytanie - dlaczego akurat z tobą była,jest uczciwa?
Czy ufasz jej teraz?

Firma upadla -milosc sie skonczyla .
Ty sie nie zalamuj .

Nic na siłę nie rób bo to tylko pogłebi w Was ból.Wiem że cierpisz bardzo,ale ona napewno na swój sposób przypuszczam że też.Jeśli nie potraficie ze sobą rozmawiać to to chyba nie ma sensu.

Ja myślę, że ona wychodząc ze współuzależnienia trochę mocno leci w stronę samodzielności. Zauważ, że do tej pory żyła skupiona na Tobie, ona sama dla siebie się nie liczyła. Ty piłeś, ona biegała wokół Ciebie i Twojego picia. Kiedy podczas terapii odkryła, że może skupić się na swoich potrzebach, że jest ważna i że przez tyle lat zaniedbała siebie i swoje potrzeby ruszyła do przodu. Szczerze powiem, bywa że na początku współuzależnione tak mają, lecą trochę w drugą skrajność, bo dopiero uczą się tej nowości, jaką jest życie dla siebie również, nie tylko dla rodziny. Czy ty interesowałeś się tym, czym jest współuzależnienie? O co w tym chodzi? Starałeś się zrozumieć, jak ona działała i co chce teraz zmienić?
Ja mówię spokojnie, poczekaj, sporo par w trakcie terapii i tuż po niej się rozstaje, czasem do siebie wracają, czasem nie. Postaraj się ją zrozumieć po prostu.
Zobacz, sam jesteś uzależniony, zaniedbywałeś z pewnością przez picie i ją i rodzinę, raniłeś, na pierwszym miejscu stawiałeś alkohol. Ona jednak przy Tobie trwała, mimo wszystko. Chodzi mi o to, żebyś się tak nie nakręcał, że teraz już na zawsze wszystko skończone. Ten czas jest po prostu trudny, to cała przemiana i ona może różnie wyglądać.
Najgorsze, co można zrobić, to zacząć walczyć. Znów walka o władzę, zamiast partnerstwa. Rozmawiajcie na równi. Nie okazuj jej ambiwalentnych uczuć do jej terapii. Akceptuj zmiany. Wy jeszcze długo będziecie się zmieniać.

Jeśli chodzi o opiekę nad dzieckiem, to nie wiem, masz zamiar z nią walczyć w sądzie? Czy może dziewczynka woli z tobą mieszkać?
Wiesz, że w przypadku walki o dziecko, ona wyciągnie Twoje uzależnienie?

Mam nadzieję, że Wam się ułoży Razem, czy osobno, nie ważne. Każdy koniec jest przecież początkiem. Ruszyliście w trudną drogę, często samotną. W tej chwili sporo będzie się zmeniać. Być może jest w niej teraz poczucie krzywdy? Przeczekaj to na spokojnie. I zajmuj się sobą i córką.
Pozdrawiam serdecznie i pogody ducha życzę

no cóż, niestety tak się w życiu dzieje. Dziecko się nie przyzwyczaja tylko akceptuje bądź nie, taką sytuację. Na pewno  złudne jest myślenie że ze względu na dziecko powinno się być razem, nic bardziej mylnego. Właśnie ze względu na dziecko powinniśmy zastanowić się co jest dla niego lepsze. To że rodzice się nie kochają(bo dzieci bardzo dobrze to widzą) czy to że żyją osobno ale są szczęśliwi a przede wszystkim uśmiechnięci (co jest bardzo ważne dla dziecka). Znam to z autopsji. Najgorsze jest to że syn (8 lat) zapamiętał te gorsze wspomnienia i nie raz płakał. Zawsze wtedy przypominam mu jakieś miłe chwile z naszego małżeństwa. Wiem też że warto ratować swój związek ale nie za wszelką cenę. Ja tego nie robiłam, dlaczego nie wiem.

Tak się chyba łatwo pisze, mówi. Bądź dzielny ale kiedy brak sił. Ostatnio "przerobiłem" sobie moje emocje związane z żoną. Ja ją nadal kocham, wiem że ona już nie musi i jej do tego nie zmusze. Wiem też że wszedł ktoś trzeci w nasze życie z butami, z pieniędzmi, domem , dobrze prosperującą firma, jej były mąż i kur.... i doła mam teraz podwójnego:((

no to sprawa ma swój Happy End !!
Rodzinka znowu się zeszła.
Synowie będą zachwyceni !

Szkoda Twojej córki.
Będzie teraz przechodziła taką samą traumę jak jego synowie
Cóż, to przecież nie jej wina że ma takich rodziców...

Wiesz jaka jest najlepsza zemsta na kochanku zony ?
- zostawić mu żonę !

W taki sposób zemścił się na Tobie jej mąż..
zostawił Ci ją,  a potem poczekał aż będziesz tak samo cierpiał jak On.
Perfekcyjna zemsta.
Ona też swoje wycierpiała z Tobą kiedy piłeś.

Myślaleś, że zdradzi z Tobą, ale nie zdradzi Ciebie ?
Naiwny..:)
Cóz, za taką naiwnośc trzeba zapłacić wysoką cenę..
szkoda tylko córki.
Ale, nowy tatuś może bedzie dla niej lepszy ?

Wtryniłeś się z buciorami w ich małżeństwo a masz czelność oburzać się, że ktoś zrobił to samo w Twoim,
ba, i to nawet ten sam człowiek któremu rozwaliłeś rodzinę..
Wiesz, nie żal mi Ciebie.
Masz za swoje.

Szkoda tylko córki... ale jest jeszcze mała, przyzwyczai się.
A Mąż widać jest na poziomie więc nie szkrzywdzi Twojego dziecka,
w przciwieństwie do tego co Ty zrobileś z jego synami.

Dobrze się stało.
MĄż widocznie postanowil zadbać o dzieci.
Chyba nie uwierz w nawrócenie żony..
przecież ona leci tylko do tego który ma kasę.

Aaa i tak na marginesie idac tropem szczęści dwójki dzieci to w sumie szkoda że oprócz mojej córki ucierpi jeszcze dwójka dzieciaczków ze związku w którym osobnik obecnie jeszcze się znajdyje. Ale myślę że to mały szczegół bez znaczenia dla Ciebie.