Niespełniona miłość - Netkobiety.pl

Na wstępie chciałem wszystkich przywitać. Jestem Damian, mam 23 lata. Mieszkam i studiuję w Łodzi. Potrzebuję pomocy i doradzenia co mam robić, jak mam dalej żyć, bo na to życie marne jakie prowadzę nie mam już sił. Może zacznę z lekkim cofnięciem wstecz...W wieku 16 lat poznałem pierwszą w życiu dziewczynę...To było liceum. Kochałem ją na zabój i byliśmy razem 4 lata. Niestety nasze drogi rozeszły się, mieliśmy z czasem inne wymagania od życia, plany i cele...Było mi bardzo ciężko. Długo po niej cierpiałem. Zerwaliśmy 3 lata temu. Przez cały ten czas nie poznałem nikogo w swoim życiu. Miałem już wrażenie, że jestem jakimś cieniem mężczyzny którego nikt nie widzi, że nie jest mi już pisane być szczęśliwym. No ale coś się odmieniło...we wrześniu poznałem wspaniałą dziewczynę. Znamy się ponad 3 miesiące...Przez pierwsze dwa była dla mnie fajną koleżanką, było miło ale od jakiegoś czasu zaczęło mi na niej zależeć. Kolejne spotkania, całusy, wspólne chwile...zacząłem tęsknić za nią. Teraz wiem, że to ta na którą czekałem tyle czasu. Pokochałem ją taka jaka jest, przez chwilę byłem szczęśliwy i wierzyłem, że jeszcze coś ma sens na tym świecie...niestety uczucie którym ją obdarzyłem jest jednostronne. Ona czuje tylko zafascynowanie, nie wie sama czego chce...nagle wszystko się popsuło między nami. Ona nie potrafi nic więcej, była z jednym chłopakiem w życiu przez 7 lat. Zerwali w sierpniu. Kocham ją resztkami mojego martwego już chyba serca. Niestety ona nie potrafi, boi się, nie chce. Powiedziała że jest mną zafascynowana ale nic więcej. Nie chce robić mi nadziei i obiecywać gruszek na wierzbie. Nadal rozmawiamy, ale nasze rozmowy ograniczają się już tylko do rozdrapywania tego co się stało między nami. Powiedziała, że chciałaby wrócić do tego jak było zanim zaczęło między nami się coś robić. Ale ja wiem, że robi to tylko z żalu...żal jej jest mnie i tego że mnie skrzywdziła. Pokładałem w niej nadzieje, że to jest w końcu to a nagle w ciągu paru dni wszystko runęło. Dowiedziałem się, że nie mam szans, że możemy być przyjaciółmi, itd. Nie mogę tego wytrzymać...Nie wiem zupełnie co robić, czy zapomnieć o niej, czy przeczekać i spróbować zejść poziom niżej, kumplować się...może z czasem jej serce trochę się otworzy i będzie w stanie kogoś obdarzyć uczuciem...Czy może kierować się rozsądkiem i zaoszczędzić sobie litry łez i cierpienia...zapomnieć o niej. Jestem strasznie uczuciowym facetem...Mam bardzo miękkie serce i jestem bardzo wrażliwy. Przez 3 lata odkąd byłem sam przyzwyczaiłem się, że nie ma już we mnie uczuć, żę nie pokocham nikogo, bo nie umiem. A teraz kiedy przekonałem się, że potrafię jeszcze kochać, to niestety w jedną stronę...jestem załamany. Proszę doradźcie mi co mam robić...