I znów problem w małżeństwie.... - Netkobiety.pl

Każdy odbiera to inaczej. Ty akurat potrzebujesz tego jak i większość z nas. Dla męża jesteś najpiekniejsza skoro Cię pokochał i chciał mieć Cię za żone. Tak jak pisałaś, że pracuje itd... Może jest zapracowany, przychodzi zmęczony z roboty, chce się położyć odpocząć i po prostu nie myśli o tym ale tak samo Cię kocha. Pogadaj z nim o tym co Cię boli. Wywal to z siebie i już będzie Ci lżej. Uważam, że powinno pomóc

Miło by było usłyszeć, że jestem jego ideałem....w małżeństwie chyba już tak jest. Chciałabym o tym nie myśleć i w pełni cieszyć się tym co mam, może to kwestia jakiegoś niedowartościowania...a może jego zachowanie. Wiem, że mnie kocha, ale jest takim dziwnym typem faceta, znamy się już przeszło 3 lata a on w tym czasie nigdy nie okazał, że jest o mnie zazdrosny (wiele osób boryka się z problemem chorej zazdrości, ja chciałabym zaznać jej odrobinę. Wiedziałabym wtedy, że mu na mnie zależy). Na to moje "małe" nieszczęście skłąda się więcej rzeczy, które sprawiają, że jest mi źle. Myślę sobie że to takie idealne małżeństwo, ale na pozór. Mamy mało kontaktu ze sobą, zawsze marzyłam o partnerstwie i przyjaźni w związku. Brakuje mi u Nas tego...Dzięki za słowa otuchy, zawsze zapominam, że do życia należy podchodzić z dystansem, ale jestem też osobą bardzo wrażliwą i czasem ciężko tak.

Czytam i czytam i czytam.... nie wiem jak to jest mieć to wszystko co masz ty i narzekać...może i ja taka bym była, ale... czytam wiele postów KOBIET i zauważam, że: czy pije czy nie pije-źle, zaradny czy niezaradny też źle,zabiega i mówi często jak bardzo kocha lub wogóle tego nie robi i nie mówi-tez niedobrze... o co w tym wszystkom chodzi sama nie wiem... jestem w 100% przekonana,że większość Kobiet wręcz MARZY o takim mężu jakiego masz Ty... ale jednoczesnie wiem,że dla każdej z nas inne sprawy i inne rzeczy przeszkadzają... ile kobiet, tyle przykładów(problemów w związku)

z mojego punktu widzenia to Kobiety mające takich mężów jak Twój, nudzą sie rutyną,spokojem w związku... zastanawiam się czego Wam brakuje by związek stał sie bardziej satysfakcjonujący???
bo myslę, że nie wrzasków, nie wyzwisk, nie popychania czy pijństwa!!! a wiecie,że wiele kobiet tak właśnie ma...

i na koniec zapytam:
*czy kiedy mąż jest wobec Ciebie oschły, obojętny- zwracasz mu uwagę??? i w jaki sposób???
*jak reagujesz -dosłownie- kiedy powie Ci cos miłego?? czy wtedy cos mu mówisz??
*i czy go kiedykolwiek za coś pochwaliłaś lub obsypałaś komplementami???

------------------
annika

Tak...nigdy nigdzie nie ma do końca dobrze, zawsze coś się znajdzie. To jest jak z tym, że dla każdego co innego stanowi problem, który dla nas może wydawać się śmieszny. Każdy ma problemy, pięcioletnie dziecko będzie je miało (dla nas błachostka-dla malucha może stanowić ogromny stres i poważne wyzwanie) dalej nie wiem co myśleć, może zbyt wiele wymagam od życia.

annika80, dziękuje za wsparcie. Wiesz u mnie może nie ma tego przysłowiowego piwka, ale my z Mężem również żyjemy obok siebie. Zawsze jest coś ważniejszego ode mnie, zawsze jest ktoś kto potrzebuje jego pomocy. Nasze relacje są dla mnie bardzo ważne więc sie staram, próbuje rozmawiać, ale przez kilka dni robię wszystko co mogę po to  aby potem się załamać, że to nic nie da. Wystarczy brak reakcji z jego strony, jakieś głupstwo i już...skrzydła podcięte... nie potrafię wytrwale dążyć do celu. Wzbiera we mnie złość, dlaczego to ja mam się starać i robić sobie wyrzeczenia? A przecież być może TO już nigdy się nie zmieni...może będę latami trwać w tej sytuacji, więc po co stale się wzbijać i upadać za każdym razem silniej?

annika80, masz rację!, tak zrobię a do tego ...sama zacznę oglądać się za facetami (skupione na tym czy nasz partner spojrzał tu czy tam nie dostrzegamy, że fajnych facetów na ulicach też nie brakuje:). Co do tego, że facet szybciej znajduje sobie pocieszenie, choćby na jedną noc-masz 100% racji, tylko ja mam ochotę wyrazić się, że Kobiety są głupie! Czekają latami aż coś się zmieni, jak kogoś znajdą pod wpływem kilku komplementów znów zapominają o całym Świecie i dla nowej znajomości od razu rzucają wszystko. Faceci są mądrzejsi! (a może mają płytsze podejście do życia i na pewno brak sumienia) mają kochające (głupie) żony i rodziny a na boku (oczywiście tylko na sex) kochanki i wszystko gdzieś. Ale ok, postaram się trzymać nerwy na wodzy (nie to, że wybucham przy nim, ale gotuje się we mnie) i ...będzie mi potrzeba sporo cierpliwości. Tobie też życzę wytrwałości i, oby tak dalej. Pozdrawiam:)

annika80, to taakie miłe, nawet z ust Kobiety:)))) i od razu poprawia samopoczucie. Wiesz, Ty masz chociaż zazdrość, Mój zawsze udaje, że nie jest zazdrosny-albo zwyczajnie nie jest:( co mnie zawsze dziwi (i doprowadza do pasjiiiii!) dziś byliśmy na "wycieczce" samochodem w każdym razie, nie wytrzymałam. Niby bez złości w głosie, spokojnym opanowanym tonem, ale jednak, powiedziałam: "kochanie czy wiesz o tym, że oglądasz się za każdą jedną laską na ulicy-żadnej nie przepuścisz" nawet mi  się śmiać teraz z tego chce, bo chyba powiedzialam PASZTETEM, ale jak widzę jak on (może robi to odruchowo albo nieświadomie!) najpierw przejeżdżamy-musi się gapić- ok to jeszcze bym zrozumiała, człowiek widzi coś co ma przed oczami. Ale nie on jeszcze bezczelnie w lusterko się musi (boczne!!!) popatrzyć (świnia). Mam teraz dobry humor z tego powodu, sama nie wiem czemu.

sory za podkreslniki i bledy ale klawiatura cos mi sie zpsula

hehe ale wpadka,
ale widzisz droga rówieśniczko, gdybyś porozmawiała szczerze z mężem a nie uciekała w internet oszczędziłabyś sobie nerwów. Chociaż może dzięki temu Twój mąż teraz Cię lepiej zrozumie, bo czasami łatwiej jest napisać niż powiedzieć.
życzę dużo szczęścia PA

ups.....:)  annika80, mąż.....

ja tu się wywnętrzam i trudno mi znaleźć odpowiednie słowa, tak mi ciężko a on oczywiście w jednym krótkim pościku podsumowuje całe 3 lata (jak Cię znam drogi Mężu to już na pewno znalazłeś w moich postach 1001 błędów ortograficznych i nie tylko....), ja nie umię o tym rozmawiać, to poniżające! Zawsze byłam pewna siebie i nie miałam takich problemów. Ja też jestem introwertykiem, ale wiem, że trzeba ze sobą rozmawiać. Coś czuję, że będzie nam bardzo ciężko to wszystko budować. Ja czuję, że siły mi opadają, jesteś świetnym aktorem, skoro taki zazdrosny jesteś a ja nigdy tego nie poczułam i to smutne, że mi tego nie dałeś, nigdy nie pokazałeś (przecież zazdrość jest w miłości taka ważna), Ty najzwyczajniej na Świecie kazałeś mi myśleć i czuć, że jestem Ci obojętna. Co jeszscze udajesz..? Jest mi nadal przykro i nie wiem czy w to co napisałeś wierzyć. Jesteś tylko człowiekiem-wporządku, w życiu nie miałabym pretensji o to, że na kogoś patrzysz gdybyś w pierwszej  kolejności potrafił dać mi to czego potrzebuję. Gdybym czuła się przy Tobie kochana, beazpieczna i piękna. A tak to ja czuję się jak stara i niepotrzebna rzecz. Wczoraj marzyłam tylko o jednym - żeby jeszcze kiedyś się zakochać, tak mi tego brakowało. Poczytaj więcej postów na tym forum, to nie jest zwykła próżność, jak mi kiedyś powiedziałeś, ja bez tego wszystkiego nie umię żyć, to jest okazywanie, że jednemu człowiekowi zależy na drugim, na jego uczuciach i szczęściu. Może się wkurzysz, że tak tu wywalam wszystkie brudy na forum, ale trudno (i tak jesteśmy anonimowi). Ty powiedziałeś mi czego pragniesz, że chcesz bliskości-częściej. A jak Ty sobie to wyobrażasz?, że Kobieta po całych dniach bez kompletnie żadnej uwagi z, ewentualnymi  hasłami, że się musisz tu czy tam "ponakręcać" będzie miała częściej ochotę na sex? Tylko uwolnić ją trzeba od myśli, że jest tylko przedmiotem (i to w dodatku mało atrakcyjnym, zbyt mało jak dla Ciebie). Swoją drogą mam dosyć zastanawiania się nad tym jakby Cię tu jeszcze zadowolić, co zrobić i jak się ubrać, żeby Ci się podobało. Mogłabym tak pisać i pisać, ale już mnie to zmęczyło i oczywiście się poryczałam (muszę nad tym popracować bo ostatnio płaczę częściej ni ż nasze Dziecko!)Naszych problemów, głównie z komunikacją, jest dużo więcej, ale jesteśmy INTROWERTYKAMI! Mi pozostanie już wieczne chlipanie pod nosem a Tobie sex...ale pewnie nie ze mną. Przepraszam wszystkich za ten atak (w końcu jestem agresywna, jak zawsze twierdziłeś-a ja po prostu jestem uczuciowa i nie umię niczego kryć ani udawać:), ale mam żal Mężu do Ciebie, że podciąłeś mi skrzydła i trudno mi będzie to odbudować.

Wiem annika80, że pewie mnie ochrzanisz, musiałam się trochę rozładować.... i nie, nie ma zgody w domku, raczej czekają nas ciche dni...

p.s annika80 siedziałam z tyłu więc do jego kolan trochę daleko było..:)

intra- czy introwertyk bo już sama nie wiem, pewnie Ty drogi Mężu masz rację....poddaje się, pewnie źle napisałam. Do diabła z tym!

No! nareszcie ktoś po mojej stronie:P a tak na poważnie to wiem doskonale, że mam zbyt wygórowane oczekiwania. Staram się na wiele rzeczy nie zwracać uwagi, ale jednak jestem gdzieś w głębi duszy jakąś głupią księżniczką i nie potrafię się tego pozbyć. Nie żebym nic z siebie nie dawała - chcę jak najwięcej, ale to jednak trudne gdy wciąż coś się psuje i zawodzi...

annika80 jesteś fajniutka:D, Mąż ma szczęście, że jeszcze kocham się z nim bo go kocham (nie mogłabym się do tego zmusić, zresztą uwielbiam to...........) ale ciągły żal i brak czegoś co wciąż nie daje spełnienia w miłości może otworzyć klatkę z ptaszkiem (tak sobie myślę, że mam "klapki na oczach"- to chyba ja annika80 jestem tym koniem:P, bo cały czas ten mój Mąż jest dla mnie najważniejszy, moze nawet za bardzo). Faktycznie brakuje tego co "wpychałoby mnie" do tej sypialni, magii, może odrobinę romantyzmu (czasem wystarczyłoby zwykłe poklepanie po pupci:D i jakieś miłe słowo, jest przecież mnóstwo drobiazgów, które zbliżają) i niech nam nie chodzi tylko o ten SEX!:)

i wiesz on mówi mi często, że mnie kocha, często przytula - robi to częściej ode mnie (ale przecież ja chcę usłyszeć coś zupełnie innego), to mi jakoś nie zawsze wystarczy

słowa, czyny, gesty to wszystko jest ważne

P.s Mężu no specjalnie to Ty sobie mnie za Żonę nie wybierałeś...ale skoro już jest jak jest to chyba trzeba się z tym faktem pogodzić i cieszyć że trafiła Ci się księżniczka...:P!

a i właśnie! annika80, przecież chyba w tym jest cała przyjemność i magia związku, żeby trochę się postarać o  Kobietę (no chyba że ktoś ma dużo kasy, jest leniwy i ie przeszkadza mu, że jest setny w kolejce...brrr:)

dla sprostowania dodam że uwielbiam jak MÓJ MĄZ całuje mnie w szyje... bo jak czytam to co napisalam to wnioskue że to Twój mąż ...
przepraszam za niedopisanie szczegółu MÓJ MĄŻ

I tak będe tu zaglądać... mysle że czasem napiszesz co u Ciebie... mnie to batrdzo pomaga... tu przynajmniej sie wygadam
buźka dla Ciebie Małgosiaczku, tak tarzymać... ja również podążam w tym kierunku... po to chodze na terapię... a mężus to taki miły ,,wieczorny'' dodatek, choć nie zawsze!!!!!

trzymaj sie cieplutko
--------------
annika

Witaj:)

w obu przypadkach się z Tobą zgodzę, ale wylewność to jedno (bo ktoś może nie umi o tym mówić, ale gesty, spojrzenia, to czasem mówi nam więcej niż nie jedno słowo) a to, że mamy (czasem) odczucie, że nie podobamy się swoim partnerom to druga sprawa (bo nie mówią, bo nie patrzą, nie okazują zainteresowania...). Właściwie to wydaje mi się, że Mężczyźni wiele na tym tracą, ponieważ gdyby potrafili okazywać we właściwy sposób swoje uczucia partnerkom i gdyby umieli dbać o to ich poczucie atrakcyjności i bezpieczeństwa, po prostu wszystko byłoby lepsze w związku. Takie moje odczucie. Gdybyśmy czuły się doceniane, atrakcyjne i jedyne, z pewnością spełniałybyśmy więcej "zachcianek" naszych partnerów a i same czułybyśmy się w tym wszystkim lepiej. Ja już pogodziłąm się z tym faktem, że mój Mąż jest taki a nie inny. Jesteśmy pięknymi Kobietami tylko o tym zapominamy (może dlatego, że nie ma nam o tym kto przypomnieć:). A może dlatego, że teraz tyle tej sztuczności na każdym kroku, Mężczyźni zawsze wierzą w to co widzą (nie są wzrokowcami tylko ślepcami:P!)

P.s  warto zawsze rano powtórzyć sobie do lustra:  jesteś piękna, mądra i wspaniała a Świat należy do Ciebie:)))) i to działa!
I jeszcze jedno - Twój Mąż nie widzi....ale widzi wieelu innych facetów (a to zawsze miłe:)

Wiesz, jak dostaniesz komplement od niego, to niech Cie lepiej nie zatyka, tylko wlasnie powiedz "dziekuje,milo mi ze tak mowisz" lub poprostu usmiechnij sie do niego, podejdz i daj calusa. Ale tak szczerze. Innym razem znowu powiedz "och, kochanie... bardzo lubie jak tak do mnie mowisz, moglbys czesciej to robic..." wszystko z kocia gracja.
Moze umow sie na "randke" z nim w jakiejs przytujnej knajpce i zrob wszystko zebys wygladala baaaardzo sexy:) Podejdz, pocaluj, przytuj. I zapytaj sie "jak wygladam?" wszystko z usmiechem na twarzy.
Nie warto tracic wspanialego faceta, tylko dlatego, ze on nie mowi ze jestes piekna. 
My kobiety jestesmy prozne. Ale nic w tym zlego!
Czasem zrob sama sobie przyjemnosc i wybierz sie na miasto w jakis sexownych ciuszkach. Usmiechy facetow i adoracje potrafia poprawic humor.
A tak przede wszytskim nie badz piekna dla niego, lecz dla siebie
Pozdrawiam

co u ciebie??

Witam napisz annika80 co to za terapia bo po twoich postach mam podobny problem i terz by mi się przydała taka terapia.pozdrawiam

...spłakałam się  strasznie ze wzruszenia czytając post Malgosiaczka i odpowiedź jej męża.
Wiecie najgorszym problemem w każdym związku jest brak szczerej rozmowy, ile byśmy sobie zaoszczędziły/li nieporozumień gdybyśmy  w danej chwili potrafiły/li powiedzieć co nas boli i rani.
Doskonale Cie Malgosiaczek rozumiem ja przez 10 lat małżeństwa błagam o szczerość ,czy tak wiele wymagam?
Dopiero jak po 10 latach pękło powiedziałam ,że mam dość życia razem a jednak osobno, zmieniło się. Ale straciliśmy 10 lat może wspaniałych lat, jego coś bolało to zamykał sie w sobie ja myślałam ,że mu nie zależy i żyłam swoim życiem i tak w dzień dzień.Teraz mi mówi ,że mu przykro ,że jest zazdrosny sie jakoś ubiorę ..pierdołka ale wiem,że dzieki temu nadal mnie kocha , jestem atrakcyjna dla niego ,dziś wiem ale jeszcze miesiąc temu czułam się odrzucona , nieatrakcyjna dla niego -zwłaszcza ,że dorwałam filmiki i fotki kobiet.
macie rację,że wystarczy podziekować za kawkę nawet jak przesłodzi)))sama zauważyłam ,że jesteśmy dla siebie  milsi, on bardziej mnie docenia,zauważa a ja odzyskałam spokój ducha i wróciła mi chęć do życia.Pewnie,że nadal jak idziemy gdzieś razem i widzę atrakcyjna kobiete zerkam czy sie patrzy ,ale tacy są wzrokowcy, same oglądamy się przecież za fajnym ciuchem na wystawie czy fajnym facetem i nie  oznacza to ze natychmiast myślimy o zdradzie.

witam, często w związkach jest tak że czegoś brakuje. Ja wyznaje proste zasady, że z mężczyznami trzeba postępować jak z dziećmi. Trochę brutalnie brzmi ale w praktyce bardzo skuteczne, za każdy ich gest za przyniesioną kawę podziękować i powiedzieć, że jest nam bardzo miło a jak coś nie tak od razu trzeba o tym porozmawiać, nie czekać aż się nazbiera i urośnie do rangi problemów. Najczęstszą przyczyną oschłości w związku jest rutyna ja proponuje urozmaicenie. Jeśli nie mówi komplementów to trzeba go zaintrygować, założyć seksi bieliznę , może zrobić striptiz? Wszystko tez zależy od podejścia nie traktujcie urozmaiceń jak czegoś niemoralnego, tylko jak zabawę, walnijcie szeroki uśmiech, powiedźcie  coś zabawnego. Jestem już w prawie 6 letnim związku i jesteśmy bardzo szczęśliwi, czasem wystarczy wnieść trochę radości z dziecka ... do dziś potrafię się ganiać z moim partnerem po mieszkaniu i udawać że strzelamy do siebie. Wystarczy czasem trochę chęci i odrobina szaleństwa. Pozdrawiam

Ja rozumiem, ze musze byc najpiekniejsza dla siebie samej i podobac sie sobie - zanim zaczne sie podobac Jemu.
Ja to wiem.
Bede mowic sobie rozne mile rzeczy przed lustrem, ladnie ubierac dla siebie samej i dla innych facetow na ulicy, bede mu dziekowac nawet za przeslodzona kawe, robic striptiz, sexy bielizna... co jeszcze?? Ale....

Co z tego, ze czuje sie piekna i mowie sobie sama komplementy, kiedy on nawet nie zauwazy, ze dzis jestem super usmiechnieta, z nowa fryzura, fajna bluzka? Jesli sama sie mam caly czas nakrecac (a moge) to ....:
1. Po co mi facet? Moge tez sama sobie przykrecic kran, sprzatnac, gotowac, prawic komplementy.... On mi nie jest potrzebny.
2. Facet ma super sytuacje: ma kobiete, ktora jest ladna, stroi sie i nie trzeba jej nawet tego mowic, prawi sobie sama komplementy, kiedy sie z nia widzi, ona jest super usmiechnieta i szczesliwa (sama z soba), cala praca zostala juz odwalona! To jak jakas super lalka z komiksu! Marzenie bez jego kiwniecia palcem.

A takze:
Ja nie chce sie ubierac ladnie dla innych facetow i nie lubie zbytnio przyciagac ich uwagi, bo ja chce przyciagac uwage mojego faceta! Co z tego, ze jakis inny chlop bedzie chcial do mnie zagadac w sklepie, kiedy ja chce mojego faceta!
A oprocz tego, to moze byc nawet niebezpieczne: zaloze sobie ladna bluzke, troche obcisla, ale bez przesady i trafie na jakiegos zboczenca, ktory bedzie sledzil/zgwalci/dotknie. Nie chce przesadzac, ale raz mi sie juz to zdarzylo: mialam na sobie moje normalne, niezbyt obcisle dzinsy, sweter (to byla zima) i w normalnej kafejce, w bialy dzien jakis pan (wlasnie taki o ktorych byla mowa w tym poscie, taki, co sie bedzie ze mna ogladal, kiedy maz sie nie oglada) zlapal mnie za pupe! Ja tak nie chce!

Wracajac do kawy: ja tez tak robie, ze dziekuje za kazda rzecz co zrobi, z nadzieja, ze poczuje sie jak MacGayver, nawet jesli nie jest to perfejcyjne. Ale: jakos nie dziala to do konca, bo wcale nie robi tych rzeczy czesciej a kiedy ja mu zrobie kawe/obiad/salatke to on zamiast mi podziekowac i sprawic, bym to robila czesciej, narzeka! A to nie tak pokrojone, to zle dodane, a ogien za duzy, a czemu taka salatka... Wiec ja sobie mowie i tlumacze: ja sie staram, ale chce BY ON TAK SAMO SIE STARAL cholera!

I na koniec: dlaczego to ja mam nosic ladna sexy bielizna (nosze) kiedy on spi w niepranej, starej, wyciagnietej pizamie? Mam robic striptiz: robie. Ale mam robic codziennie, czy za kazdym razem, gdy chcemy sie kochac, by dostac od niego wiecej uwagi? Bo jak nie robie to wracamy do normalnosci.

I w koncu odpowiadajac na pytanie o tych komplementach: po tym wszystkim co robie, czyli bycie superbabka, tak jak ksiazki radza: ja nadal mowie sobie sama komplementy przed lustrem (on nie mowi) i nadal mam tyle uwagi od niego ile mialam przedtem.

I co teraz??

Mała Mi na forum nie piszemy posta pod postem. Jeśli chcesz coś zmienić, lub dodać używaj, proszę opcji "edytuj" dostępnej w prawym dolnym rogu każdego posta.

Bardzo dobrze Cię rozumiem.Też jestem młodą mężatką i wiele rzeczy mi brakuje-zresztą jak każdej z nas. Pomimo tego że mąż mi często mówi różne komplementy-to brak mi w tym jakiejś spontaniczności.  Już nie czuję się tak atrakcyjna dla niego jak kiedyś-chociaż on mówi że podobam mu się tak samo.Z resztą może to jest problem we mnie. Trudno czuć się atrakcyjną w domu przy garach, siedząc ze sobą cały czas w domu, zajmując się dzieckiem.Tak rzadko gdzieś razem wychodzimy. . .Do tego ja nie pracuje-to kiedy ma być o mnie zazdrosny.Chociaż czy ja jestem o nie go zazdrosna-też nie bo jestem jego tak bardzo pewna.Chyba trzeba się z tym pogodzić że w małżeństwie po prostu jest inaczej-nie da się by non stop była namiętność ,szaleństwo, emocję....

tez bym chciała zeby moj maz mi cos takiego napisała bo mam taki sam problem

jalia.....przerażające to co piszesz...gdzieś w Twojej historii dostrzegam siebie, Nas. Wszystko co piszesz to w stu procentach prawda, właśnie tak jest. Któraś z Dziewczyn napisała, że to mój problem, z własną samooceną itp. otóż nie do końca.....widzę, że jalia doskonale mnie rozumi...chodzi właśnie o "zabijanie kobiecości". Też miewam takie momenty, że nawet dotyk sprawia mi..."nieprzyjemność", ta oziębłość na nasze starania sprawia, że Kobiety czują się gorsze i samotne. Niestety (bo chyba tak trzeba napisać) mam porównanie. Byłam wcześniej kilka lat z partnerem, który bez przerwy zapewniał mnie o tym, że jestem dla niego piękna, że za mną szaleje (z resztą to było widać na każdym kroku, to się czuło, to nie były tylko "wyżebrane" słowa) i cały czas dobrze nam było, czułam się przy nim wyjątkowa, w łóżku zawsze super...Teraz wiem, że o orgazmach muszę zapomnieć na zawsze (trudno się nawet rozluźnić kiedy cały czas myśli się o tym, że jest się tylko czymś zwykłym....nie mówiąc żeby poczuć się wspaniale, wyjątkowo...:(. Widzę, że sporo Dziewczyn ma ten problem, to smutne. Może tak już jest, ja poświęciłam się Dziecku i na co dzień robię mnóstwo rzeczy, nie mam czasu na myślenie o TYM. Chociaż jeszcze zdarza się, że pragnę poczuć miłość, porządanie, delikatny i subtelny dotyk, zobaczyć wzrok Mężczyzny, dla którego będę JEDYNĄ...czasem marzy mi się...romans (nie z próżności, po prostu moje serce i dusza cierpią...)

Kobieta w związku musi czuć się doceniana. Jak tego nie ma jest nieszczęśliwa.

W tych dwóch zdaniach zawarte jest prawie wszystko......

Zastanawia mnie z czym to ma związek. To, że po ślubie jest już inaczej, to, że z czasem przestajemy być interesujące, to, że Mężowie przestają o nas zabiegać. Kobiety zawsze bardziej starają się o wszystko: o dom, rodzinę, o to aby dobrze wyglądać i podobać się Mężowi, o to, żeby było dobrze, o urozmaicenia w związku, o atmosferę w sypialni i wiele, wiele innych rzeczy, drobiazgów. Akceptujemy też bez przerwy różne zachowania, wybaczamy, chcemy naprawiać, rozmawiać. Mimo to wszystko i tak czujemy się nieszczęśliwe, jesteśmy niedocenione.
Myślę o moim małżeństwie sobie tak, że to bardzo spokojny, statyczny związek. Każdy dzień wygląda tak samo: Mąż wraca z pracy i siada przed telewizorem (to w wielkim skrócie, ale generalnie tv to nasze życie). Jakie to przykre kiedy myślę sobie, że tak naprawdę wcale się nie znamy, że nie mamy sobie nic do powiedzenia (Mąż, bo ja chciałabym żyć inaczej). Zupełnie inaczej kiedyś myślałam o swoim życiu, małżeństwie. Jedna osoba nie wiele może zrobić, jeśli druga strona nie chce....