kochanek - Netkobiety.pl

A możesz napisać coś więcej o waszym związku? Co to znaczy "kochanek"? Masz męża, on ma żonę?

I co mąż wie i wspaniałomyślnie zgadza się na kochanka i może jeszcze Ci wspólczuje? Nie, no żenada. Wcale mi Cię nie szkoda. Przez lata oszukujesz męża, po cichu odliczjąc kiedy syn dorośnie, żeby jak najmniej boleśnie, w twoim mniemaniu przeżył waśz rozwód. A tu psikus, kochanek prysnął do następnej i Twoje marzenia o wspólnym z nim życiu, prysły jak bańka mydlana.
Teraz znowu poleciał do następnej, a Ty czekasz jak zapomniana zabawka i marzysz że przypomni sobie o Tobie i znowu się Tobą trochę pobawi.
On ma cię w tyle, tak jak Ty masz męża. Nie fajne uczucie. Prawda?

eljola napisał/a:

I co mąż wie i wspaniałomyślnie zgadza się na kochanka i może jeszcze Ci wspólczuje? Nie, no żenada. Wcale mi Cię nie szkoda. Przez lata oszukujesz męża, po cichu odliczjąc kiedy syn dorośnie, żeby jak najmniej boleśnie, w twoim mniemaniu przeżył waśz rozwód. A tu psikus, kochanek prysnął do następnej i Twoje marzenia o wspólnym z nim życiu, prysły jak bańka mydlana.
Teraz znowu poleciał do następnej, a Ty czekasz jak zapomniana zabawka i marzysz że przypomni sobie o Tobie i znowu się Tobą trochę pobawi.
On ma cię w tyle, tak jak Ty masz męża. Nie fajne uczucie. Prawda?

Tak masz racje zgodzę sie z toba . Moze I on baw sie mna nie mówię ze nie . Ale jezeli ktos nie byl w takiej sytuacji jak ja to nie zrozumie.

dorota111 napisał/a:

eljola napisał/a:

I co mąż wie i wspaniałomyślnie zgadza się na kochanka i może jeszcze Ci wspólczuje? Nie, no żenada. Wcale mi Cię nie szkoda. Przez lata oszukujesz męża, po cichu odliczjąc kiedy syn dorośnie, żeby jak najmniej boleśnie, w twoim mniemaniu przeżył waśz rozwód. A tu psikus, kochanek prysnął do następnej i Twoje marzenia o wspólnym z nim życiu, prysły jak bańka mydlana.
Teraz znowu poleciał do następnej, a Ty czekasz jak zapomniana zabawka i marzysz że przypomni sobie o Tobie i znowu się Tobą trochę pobawi.
On ma cię w tyle, tak jak Ty masz męża. Nie fajne uczucie. Prawda?

Tak masz racje zgodzę sie z toba . Moze I on baw sie mna nie mówię ze nie . Ale jezeli ktos nie byl w takiej sytuacji jak ja to nie zrozumie.

To tłumaczenie psu na budę. Wy wszystkie przyprawiające rogi męzowi, uawżacie że wystarczy naiwne - zakochałam się i wszyscy będą wam współczuć. Jakie biedne, tak kochają, a on poszedł do następnej.
Zakochałaś się, trzeba bylo jasno i wyraźnie powiedzieć o tym mężowi. Do tej pory by się otrząsnął. Tak byłoby uczciwie.
Co Cię powstrzymywało? Nie licz że, żyłabyś kąpiąc się w błogim szczęściu przy boku kochanka, bez tego dreszczyku emocji, że kradnie zakazane, wcześniej by się między wami popsuło.
Zakochałaś się w popaprańcu, robi dzieci na lewo i prawo, w doopie ma Twoje uczucia, jak w doopie ma uczucia tych z którymi ma dzieci. Bawi się Tobą jak lalką,szmacianą, a Ty płaczesz jakbyś zgubiła cenny diament. Myślałaś, że jesteś wyjątkowa, że z Tobą to będzie inaczej?
Ciesz się, że Tobie nie zrobił dziecka, bo nie wierzę że to by go przy Tobie zatrzymało.
On jeśli do Ciebie wróci, to znowu na chwilę, w przerwie po następnej, a przed kolejną.
Bo nie jesteś dla niego niczym więcej niż przedmiotem do zaspokajania potrzeb.
Nie łudź się że jest inaczej.

Po waszych komentarzach naprawde postaram sie bardzo juz do tego nie wracac będzie to trudne bo go będę widywac w pracy . postaram sie ratowac moje małżeństwo tzn ja się zmienie . Chcialabym tylko zeby jemu z nia nie wyszlo I zeby napisal tylko po to zebym ja mogla mu powiedziec nie to juz koniec na zawsze . Jak myslicie czy wyjdxie mu czy nie .

Na tę chwilę, jeszcze słabo do Ciebie dociera, że Twój amant to, popapraniec, krętacz i szuja. Jeszcze wydaje Ci się, że go bardzo kochasz. Cholera wie za co? Może właśnie za to, że jest draniem.
11 lat, w Twoim mniemaniu, to wystarczająco by powiedzieć dziecku, że będzie miał nowego tatusia?
11 lat to wystarczająco, by pojął że to mamusia popsuła mu rodzinę i ma się na nią nie gniewać, bo mamusia już przestała kochać tatusia, bo jakiś pan ją zbajerował?
Czy Twoje małżeństwo było takie złe, że zniszcyłaś je dla jakiegoś kutafona? Bo nawet jeśli Twój mąz nie wie, nawet jeśli niczego się nie domyśla, to już nie ten sam związek.
Może nawet wspólczuje Ci stresów związanych z pracą, bo nie wierzę że nie widzi zminay Twojego nastroju. Musiałabyś być dobrą aktorką by ukryć, że nic się nie dzieje.
Kobieto oprzytomniej. Niech do Ciebie dotrze, że Twój amant nigdy Cię nie kochał, nigdy nie miał do Ciebie szacunku. Targa twoimi uczuciami, jak pies starą szmatą pod hangarem, a Ty mówisz że Twoje uczucia są silniejsze. To nie uczucia są silniejsze, to strach, że jak nie ulegniesz, on pójdzie sobie do innej. I co? I tak se chodzi i w nosie ma Twoje uczucia, leje na Twoje cierpienie.
Zacznij szanować samą siebie, zacznij siebie kochać.
Zostawiła go żona. Dopatrzyła się jakie to ziółko.

dorota111 napisał/a:

Po waszych komentarzach naprawde postaram sie bardzo juz do tego nie wracac będzie to trudne bo go będę widywac w pracy . postaram sie ratowac moje małżeństwo tzn ja się zmienie . Chcialabym tylko zeby jemu z nia nie wyszlo I zeby napisal tylko po to zebym ja mogla mu powiedziec nie to juz koniec na zawsze . Jak myslicie czy wyjdxie mu czy nie .

Dorotka, ty módl się żeby mu wyszło, żeby nie wiem jak Cię bolało. Bo jak mu nie wyjdzie, nie byłabym taka pewna, że Cię siła nie opuści i Twoje postanowienia wezmą w łeb.
Zostawi ją jak każdą, którą miał, tego jestem pewna. Nie od razu. To typ, co przy żadnej dłgo miejsca nie zagrzeje, on musie rozkochiwać w sobie kobiety, tym się dowartościowuje.
Źle Ci nie życzę, ale jak się nie odetniesz to spaprzesz życie dziecku, mężowi i sobie.

Dorota, ty nie miej nadziei, Ty miej pewność.
Wiesz co mnie w tym waszy romansie dziwi? Facet od ktorego odeszła żona, pakuje się w relacje z mężatką?
Bądź spokojna, kto mieczem wojuje, od miecza ginie, kiedyś trafi na taką, która nim się pobawi.

Na spokojnie ułóż to sobie w głowie. Nie pozwól sercu działać, bo ono zawsze głupie. Udowdnij samej sobie, że baba też ma rozum.
Facet stały w uczuciach nie jest i przyszłości byś z nim nie miała. Szkoda przekreślać dla niego 15 lat nie najgorszego związku.

Hymmm myślę, że autorka wątku jest niedojrzałą egoistką i działa na nią tzw. prawo karmy. Jest szansa, że w końcu przestanie niszczyć życie męża i da mu szanse na znalezienie kogoś wartościowego.

dorota111- jak masz argument, który w tym wypadku jest na Twoją korzyść napisz. Nawet nie planujesz być szczera z mężem, czyli popełniłaś błąd i masz zamiar go dalej popełniać, tak więc twierdzenie, że każdy popełnia błędy nie broni Cię w żaden sposób.

Ps. Na forum każdy ma prawo do własnych opinii.

1) Przede wszystkim zerwij kontakt z tym facetem.
2) Kochasz swojego męża? jeśli tak, powiedz mu czego się dopuściłaś. Jeśli Ci wybaczy, będziecie razem. Jeśli jednak nie - czas ponieść konsekwencje.

Tylko tak udowodnisz samej sobie,a także innym że pomimo błędów które popełniłaś jesteś konsekwentna i  potrafisz wykazać się dojrzałą postawą.
Ludzie będą popełniać błędy, ale co ISTOTNE jak nie najistotniejsze czy będą w stanie skonfrontować się z nimi, czy może wkopią je pod dywan.

Dorota - jesteś tchórzliwą egoistką.
Twój mąż ma prawo wiedzieć, z jaką kobietą żyje. I ma prawo podjąć decyzję, czy nadal chce z Tobą żyć.
Związku się nie buduje na kłamstwie. Co byś nie zrobiła, Twoje dziecko kiedyś się dowie o ''świętości'' mamusi.
Chcesz, by własne dziecko nazywało Cię w myślach dziwką? Przestań myśleć kroczem! Jak trzeba, to zmień pracę.
Powiedz mężowi. Zachowaj się raz jak kobieta, a nie jak... sama wiesz.

dorota111 napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

Dorota - jesteś tchórzliwą egoistką.
Twój mąż ma prawo wiedzieć, z jaką kobietą żyje. I ma prawo podjąć decyzję, czy nadal chce z Tobą żyć.
Związku się nie buduje na kłamstwie. Co byś nie zrobiła, Twoje dziecko kiedyś się dowie o ''świętości'' mamusi.
Chcesz, by własne dziecko nazywało Cię w myślach dziwką? Przestań myśleć kroczem! Jak trzeba, to zmień pracę.
Powiedz mężowi. Zachowaj się raz jak kobieta, a nie jak... sama wiesz.

Ma prawo wiedziec ale mysle ze wiekszosc ludzi wolalaby zyc w klamstwie niz stracic wszystko. Gdyby nie syn to bym mu powiedziala. Mam nadzieje ze moj syn nigdy sie nie dowie I nie pomysli tak omnie . Nigdy nie myslalam kroczem tak jak to napisałeś .z praca to nie tak prosto moze w polsce  nie tu . Maz ma prawo ale bardziej by to przezyl niz ja .

Tak się tłumaczy każda zdradzająca osoba.
Myślałaś kroczem, inaczej byś nie poszła do łóżka z innym, to bardzo proste.
Osoba racjonalnie myśląca mózgiem, nie tyłkiem, nigdy nie zrobiłaby takiej głupoty.

Przeprasza bardzo - stracić wszystko? Wszystkim nazywasz puszczalską żonę? Nie bądź śmieszna.
Nie sądzę, by Twój mąż wolał żyć w kłamstwie z żoną, która mu przyprawia rogi.

Nie mówiąc mu robisz większe świństwo, niż sama zdrada.
Jeśli kiedyś się o tym dowie z innego źródła - będziesz skończona. On Ci nie wybaczy. Syn też nie. Zniszczyłaś szczęście tej rodziny. A Waszego związku już nie ma.

NIE MASZ prawa zachowywać informacji o zdradzie tylko dla siebie, ponieważ Twojego męża też ona dotyczy. To do męża wracasz po pracy. To on wychowuje razem z Tobą dziecko. Jemu przysięgałaś.

Jestem typem osoby, której takie grzechy jak zdrada nie umkną. Wyczaję ją z kilometra. Przeżyłam sanatoryjny incydent mojego męża, odkryłam go zaraz po powrocie i powiem szczerze, wolałabym się nie dowiedzieć i do dnia dzisiejszego żyć w błogiej nieświadomości. Od tamtego momentu minęło 18 lat, już nie boli ale nadal pamiętam. Wiem co wtedy przeżywałam i jak długo bolało. Dlatego nie namawiam Cię na siłę, żebyś się do tego przyznała, czasem lepiej samemu to w sobie kisić, przynajmniej drugie nie cierpi.

Wychodzi na to że zdradzasz męża a on Ci ufa i nic nie podejrzewa...!!!!!!!!!!
Mam tylko nadzieje że nie macie dzieci. Pierwszy twój krok powinien być , że przyznasz się mężowi do zdrady. Nie pozwalasz mężowi na poznanie prawdziwej miłości..... !!!!!! jesteś egoistką na całej lini ..!!!!!!!!!

Ma prawo wiedziec ale mysle ze wiekszosc ludzi wolalaby zyc w klamstwie niz stracic wszystko. Gdyby nie syn to bym mu powiedziala. Mam nadzieje ze moj syn nigdy sie nie dowie I nie pomysli tak omnie . Nigdy nie myslalam kroczem tak jak to napisałeś .z praca to nie tak prosto moze w polsce  nie tu . Maz ma prawo ale bardziej by to przezyl niz ja .

Dominisia21 napisał/a:

Ale cały problem chyba polega na tym, że nie każdy chciałby żyć w tej błogiej nieświadomości (może jest to zdecydowana mniejszość, ale i tacy ludzie się zdarzają).

Doroto111, czy twój mąż jest z tych co chcieliby znać najgorszą prawdę, czy może woleliby nie wiedzieć tej prawdy POD WARUNKIEM ŻE TO COŚ ZŁEGO zostałoby skończone?

Mysle ze niechcalby wiedziec.jestem pewna ze to skończę.  Juz tak nie moge wiem ze za pozno zrozumialam ale lepuej późno niz wcale

dorota111 napisał/a:

Dominisia21 napisał/a:

Ale cały problem chyba polega na tym, że nie każdy chciałby żyć w tej błogiej nieświadomości (może jest to zdecydowana mniejszość, ale i tacy ludzie się zdarzają).

Doroto111, czy twój mąż jest z tych co chcieliby znać najgorszą prawdę, czy może woleliby nie wiedzieć tej prawdy POD WARUNKIEM ŻE TO COŚ ZŁEGO zostałoby skończone?

Mysle ze niechcalby wiedziec.jestem pewna ze to skończę.  Juz tak nie moge wiem ze za pozno zrozumialam ale lepuej późno niz wcale

Nikt cię nie zmusi do tego, żebyś powiedziała mężowi prawdę, my tylko możemy próbować ci pomóc. Nie biorąc pod uwagę tego, że mógłby jakoś sam się dowiedzieć, wszystko zależy od ciebie. Bo spoczywa na tobie ODPOWIEDZIALNOŚĆ. Czy zdajesz sobie sprawę jak WIELKA?

Myślę, że może nie powinnaś mówić mężowi prawdy tylko w jednym przypadku: jak zakończysz swój romans, ostatecznie i definitywnie, bez tych twoich wymówek, które w większości są EGOISTYCZNE.

Może postaw sobie ultimatum i trzymaj się tego za wszelką cenę. Czyli:

"Od tej chwili kończę swój romans, z tamtym jak najmniej rozmawiam, dyskretnie go unikam, nie piszę do niego, nie błagam go lub coś w tym stylu."

"Od tej chwili poświęcam się sobie, mężowi i dziecku. Zaczynamy o siebie dbać, wspierać się, rozmawiać, mówić o swoich zaletach jak i wadach, uczyć się siebie każdego dnia, cieszyć się małymi rzeczami. Powolutku. Bo jak nagle się zmienię to będzie to podejrzane i zapewne krótkotrwałe. Dlaczego krótkotrwałe? Bo zmiana to proces, wymaga siły i dużego samozaparcia."

"Jeżeli złamię własną obietnicę i wznowię romans lub zdradzę męża z kimkolwiek, od razu mówię mężowi prawdę. Nie tłumaczę się sobie, nie uciszam własnego sumienia. Nie i nie. Dlaczego? Bo widocznie za mało go kocham, za mało szanuję, za dużo myślę o sobie. Ale ostatecznie żeby zachować resztki uczciwości, mówię prawdę i pozwalam odejść (jeżeli zechce), by miał szansę na lepsze życie, z kobietą która go nie zdradzi. A ja zaczynam nowe życie: uczciwsze."

Więc może to jest rozwiązanie: postawić wszystko na ostrzu noża.

Obstaję przy swoim. Niema co namawiaćdoroty do szczerości wobec męża. Nie wiemy czy wolałby wiedzieć, czy nie. Jest dorosła, coś schrzaniła, jeśli już więcej nie sięgnie po zakazane, więcej to da pożytku, niż przyznanie się. Nie zyczę nikomu tych negatywnych emocji, które mną wtedy targały, tego bólu. Mąż jeśli nic nie podejrzewa, nie boli go to. Gdyby podejrzewał, dowiedziałby się. Jeśli się dowie runie cały jego świat.
Beyondblackie nie życz dziecku żeby dowiadywało się takich rzeczy, niczym sobie na to nie zaslużyło. Zakochała się i wydawało je sie, że jest usprawiedliwiona. Z wolna dociera do niej, że na to co zrobiła, niema usprawiedliwienia. Na początku sama byłam na nią wściekła i na nią nakrzyczałam, teraz mi przechodzi. Dominisia młoda, ale mądra osóbka z Ciebie

agiszka94 napisał/a:

Wychodzi na to że zdradzasz męża a on Ci ufa i nic nie podejrzewa...!!!!!!!!!!
Mam tylko nadzieje że nie macie dzieci. Pierwszy twój krok powinien być , że przyznasz się mężowi do zdrady. Nie pozwalasz mężowi na poznanie prawdziwej miłości..... !!!!!! jesteś egoistką na całej lini ..!!!!!!!!!

Mają syna, gdzieś to było wcześniej napisane.

eljola napisał/a:

Obstaję przy swoim. Niema co namawiaćdoroty do szczerości wobec męża. Nie wiemy czy wolałby wiedzieć, czy nie. Jest dorosła, coś schrzaniła, jeśli już więcej nie sięgnie po zakazane, więcej to da pożytku, niż przyznanie się. Nie zyczę nikomu tych negatywnych emocji, które mną wtedy targały, tego bólu. Mąż jeśli nic nie podejrzewa, nie boli go to. Gdyby podejrzewał, dowiedziałby się. Jeśli się dowie runie cały jego świat.
Beyondblackie nie życz dziecku żeby dowiadywało się takich rzeczy, niczym sobie na to nie zaslużyło. Zakochała się i wydawało je sie, że jest usprawiedliwiona. Z wolna dociera do niej, że na to co zrobiła, niema usprawiedliwienia. Na początku sama byłam na nią wściekła i na nią nakrzyczałam, teraz mi przechodzi. Dominisia młoda, ale mądra osóbka z Ciebie

Zapozno to do mnie dotarlo .żałuje ze bylam tak naiwna I głupia.  Dziecko nie jest winne .to tylko moja wina . Eljola  opowiedzialabym ci wszystko ale nie tu . Mysle ze wtedy bardziej bys mnie zrozumiala.

agiszka94 napisał/a:

Wychodzi na to że zdradzasz męża a on Ci ufa i nic nie podejrzewa...!!!!!!!!!!
Mam tylko nadzieje że nie macie dzieci. Pierwszy twój krok powinien być , że przyznasz się mężowi do zdrady. Nie pozwalasz mężowi na poznanie prawdziwej miłości..... !!!!!! jesteś egoistką na całej lini ..!!!!!!!!!

Czytaj ze zrozumieniem - mają jedenastoletniego syna.

Mysle ze niechcalby wiedziec.jestem pewna ze to skończę.  Juz tak nie moge wiem ze za pozno zrozumialam ale lepuej późno niz wcale