Czasami łatwiej wygadać się obcym ludziom - Netkobiety.pl

Na te pytania Ci nie odpowiem, bo z nikim nie byłam nigdy związana. Brak doświadczenia;) Ale nie dziwię Ci się, że jesteś sceptyczna. Zastanowiły mnie słowa Twojego byłego: żebyście związali się ponownie ze sobą, bo nie potraficie z nikim innym być. To chyba nie taki powinien być powód. No nie wiem, ale tak mi się wydaje, że raczej inne słowa powinny paść. Pomyśl o tym.

pod warunkiem, że "wzrost" emocjonalny i intelektualny w tym kierunku... ale z niego romantyk i ma nieograniczony "apetyt" na życie przy niezaspokajanym "głodzie"

Ale go kręcisz, skoro taki napalony na Ciebie... i odwrotnie

Albo z nudów albo z... zazdrości kochasz do szaleństwa

Z początku walka o przetrwanie związku (toksyczny trójkąt), potem ucieczka jako jedyna deska ratunku

Moim zdaniem w relacjach międzyludzkich, a więc również w związkach okoliczności są bardzo istotne. Mam na myśli czas, miejsce, wiek, spojrzenie na życie, doświadczenie itp. Czy można zakochać się po raz drugi? A może nigdy nie przestałaś kochać, tylko OKOLICZNOŚCI są bardziej sprzyjające? A może odkryjesz w tym człowieku coś nowego, na nowo go poznasz i na nowo się zakochasz?

Czy można dorosnąć do miłości? Nie wiem. Ale na pewno przeszłość, doświadczenia, wzloty i upadki powinny dawać nam jakąś lekcje, uczyć nas życia. A to chyba właśnie dla mnie jest "dorastanie".

Czy można odkurzyć stare zdjęcia? Można na pewno. A czy warto? Tego niestety nikt Ci nie powie. Ja wiem jedno - nie spróbujesz, to się nie dowiesz. Jeżeli oboje jesteście singlami, jeżeli coś was do siebie nadal ciągnie (a może przyciąga coś nowego?) to dlaczego nie?

Ja byłam w podobnej sytuacji. Po blisko 4 latach wróciłam do chłopaka z którym byłam jako młodziutka nastolatka. Za pierwszym razem masa okoliczności nam nie sprzyjała i wszystko jakoś tak się rozeszło. A po kilku latach spotkaliśmy się dziwnym przypadkiem i te emocje odżyły. Znów byliśmy razem, ale to nie było to samo. Byliśmy mądrzejsi o błędy jakie popełniliśmy, o doświadczenia, które zdobyliśmy przez te pare lat. Koniec końców - rozstaliśmy się Ale nie żałuję, bo kochałam tego chłopaka. Byłam chyba nadal niedojrzała i nie wiedziałam czego chce. Ale to nie ważne - chcę Ci tylko powiedzieć, że sceptyczne nastawienie jest jak najbardziej zrozumiałe, w końcu z jakiegoś powodu się rozstaliście. Ale może właśnie dorosnąć wam trzeba było do tego związku.

Może powiedz coś więcej o nastawieniu tego chłopaka? Czy to jego jedyna motywacja, że nie umie być z nikim więcej? Bo nie wiem czy to ma brzmieć pesymistycznie czy optymistycznie

przez caly czas kiedy nie bylismy razem mielismy ze soba jakis tam kontakt czasem lepszy czasem gorszy ale zawsze ze soba rozmawialismy, od czasu do czasu sie spotykalismy, kazde probowalo ulozyc sobie zycie na nowo i w jakims sensie sie to udalo, mieszkamy obecnie w roznych miastach kazdy ma swoje hobby prace znajomych... tylko zawsze powracala mysl ze kogos brak, nawet jesli byl ktos kto trzymal za reke.Z jego strony jak to wyglada ? dokladnie nie wiem, kilka przeloynych romansow, jakies tam zwiazki. Mowi ze chce stabilizacji, a nie wyobraza sobie iz moglby zalozyc rodzine z kims innym niz ja.