Historia niespełnionej miłości. - Netkobiety.pl

Zaczne od tego że poznałam go kiedy mialam 16 lat on 18... nasz związek był krótki ale nawet przez ten krótki zrodziła sie w nas taka miłość wielka miłośc nikt nie rozumiał mnie tak jak on z nikim mi sie juz potem tak nie rozmawiało...rozstaliśmy sie z banalnego powodu otóż nie spodobałam sie jego rodzinie...że niby z biedniejszej rodziny i tak dalej.... on bardzo to przezywał nie umiał sobie poradzić z tym co musi zrobić pamietał jak pisał mi że płacze ale ze nie ma wyjścia bo jest zalezny jeszcze od rodziców(zostało mu wtedy jeszcze rok technikum) zostawił mnie....to było straszne nie bede opisywac tu wszystkiego co czułam i co się działo w tzw "międzyczasie"  widywalismy sie na różnych imprezach za kazdym razem rozmawialiśmy...żadne z nas nie umiało przyznać sie do tego ze cały czas sie kochamy...ze każdego nowego partnera porównujemy do siebie....Mineło 7 lat....mam narzeczonego pod koniec wrzesnia ma być slub mamy  roczną córeczkę... Mój związek świetnie oddaje cytat "Człowiek kocha al­bo nie kocha, i żad­na siła na świecie nie ma na to wpływu. Możemy uda­wać, że nie kocha­my. Możemy przy­wyknąć do dru­giej oso­by. Możemy przeżyć całe życie w przy­jaźni i wza­jem­nym zro­zumieniu, założyć rodzinę, kochać się każdej no­cy i każdej no­cy mieć or­gazm, a mi­mo to czuć wokół żałosną pus­tkę, wie­dzieć, że cze­goś ważne­go brakuje" ....................
Ostatnio spotkałam mojego dawnego chłopaka pilismy razem wódke powiedzielismy sobie wszystko wyjaśniliśmy wypłakałam sie oczyściłam spałd mi kamień z serca okazało sie że przez te wszystkie lata on mnie kochał i kocha nie chce nikogo innego każdą porównuje do mnie mówi ze wie ze albo bedzie ze mną albo przez całe życie sam... WSZYSTKO WRÓCIŁO...
nie wiem co robić.