bezradna - Netkobiety.pl

Mogłabyś napisać coś więcej?Czy dzieci są wasze wspólne?Ile macie lat?Tak do zobrazowania sytuacji?

tak dzieci mamy wspolne ja 29 on 35

A wiesz w ogóle gdzie on tę pracę znalazł? znasz adres, jakiś telefon? Rozumiem, że martwisz się że facet Cię zostawił itp. Nie chcę Cie straszyć i dokładać zmartwień, ale możliwe że np. został oszukany w pracy, albo może ktoś mu ten telefon ukradł i on teraz nie może się z Tobą skontaktować. Powinnaś poszukać jakiejś formy kontaktu i dowiedzieć się co się stało.

Masz kontakt z rodzicami albo rodzeństwem swojego faceta? Może oni coś wiedzą?

nie zostal oszukany bo pisalam z jago kolega ktory mi powiedzial ze on tam pracuje. on nawt wyslal mi juz troche kasy...co do jego rodziny to skaplikowane nie lubie ich a moj facet nie kontaktuje sie z nimi

mama tez mi tak radzila daj mu odpoczac. nie pisz o pieniadzach tylko o was.....ala przeciez masz racje pare razy zdazylo mi sie nawet podniesc na corke glos..... synek za miesiac konczy roczek. ale co mu napisac ....po co pisal do mnie jako jego kolega po co te klamstwa

gdybym nie pisala mu tak caly czas o kasie to pewnie by bylo dobrze.

Może po to by odpocząć, pomyśleć....nie zrozumiesz faceta....jemu też pewnie było ciężko, teraz ma ten komfort, że nie musi słuchać co do niego mówisz, tylko może to olać.Może też nie chciał cię bezpośrednio zranić, dlatego wybrał taką opcję?Naprawdę wiem, że to trudne, ale potrzebny jest czas....

moze masz racje. oboje potrzebujemy czasu. napewno mu zalezy na dzieciach. i jak sie rozstawalismy to mial lzy w oczach i szybko wskoczyl do busa zeby nie bylo widac. jaj myslisz ile dac mu czasu

Na to nie znam odpowiedzi....Każdy z nas jest inny...jak tak myślę, że napisał do cb jako jego kolega, że aktualnie zapomniał karty, to może chciał zaoszczędzić ci cierpienia.Po tak krótkim czasie raczej nikogo nie poznał, myślę, że chce odetchnąć od tej szarej codzienności.I naprawdę ja cb jako kobieta, która wiecznie ma wszystko zorganizowane, która wiecznie się martwi o rachunki, i w ogóle o  wszystko rozumiem.....myślę, że też pewnie masz żal, że on tego tak nie odbiera, że jemu łatwiej.....niestety nie jesteśmy tacy sami....czasem trzeba schować dumę do kieszeni,,,,,na razie czekaj, pozwól mu pomyśleć, czemu ty się nie odzywasz....

on caly czas milczy....a ja cierpie. od wczoraj nie napisalam do niego ani jednego esa.
boje sie ze zostane sama. po co mam zyc. tylko dzieci mnie tu trzymaja na tym swiecie

Nie wiem już, co ci poradzić....pomyśl czy naprawdę tak mu uprzykrzałaś życie, że zwyczajnie ma dość?Nie wiem jaki ma charakter, ale może zwyczajnie popija gdzieś z kolegami, wyrwał się od smutków i nadrabia?Wydaje mi się, że nie zdaje sobie sprawy z tego, że cię rani, że dla niego to nic takiego...nie wiem może to jakiś sposób na to by cię ukarać za ten cały czas marudzenia?Wiem tylko jedno, nie możesz się obwiniać, postaraj się nie odzywać, tak myślę, że skoro na smsy nie opowiada, to może ich brak go zmotywuje.
Tak sobie pomyślałam, że może wyjechał do pracy z kimś znajomym z kim mogłabyś się skontaktować.Pozdrawiam cię cieplutko i siły życzę.

Witaj. Mam podobną sytuację z tym że drugie dziecko urodze na dniach a mąż wyjechał 2 tyg temu. Z tym że nasz małżeństwo jest z problemami tzn mąż narobił dużo głupot i często wybierał towarzystwo niż rodzinę. Wyjechał do kolegi, który załatwił mu pracę i mieszka z tym kolegą i jego rodziną. Na razie się odzywa na tyle ile może. Wiem co to niepewność bo moja rodzina nawet mi powtarza, że jak poczuje kasę to zapomni o dzieciach i że mogę zapomnieć o pieniądzach na utrzymanie ich. Stresuje się ogromnie zwłaszcza że lada dzień przyjdzie dziecko na świat. Z jednej strony dochodzi do mnie fakt że nie mam wpływu na to co on zrobi, bo dzieli nas duża odległość. Nie wiem czy przyjedzie odwiedzić dzieci na święta. Z drugiej strony staram się nie myśleć o tym wszystkim bo przecież życ trzeba dla dzieci dla siebie. Co ma być to będzie. Wiem że Ci na nim zależy ale pomyśl o sobie i dzieciach, skoro się nie odzywa to musi być jakiś powód. Tak jak Ci ktoś pisał nie odzywaj się do niego zobaczysz jak on zareaguje.
Trzymaj się i staraj się myśleć pozytywnie a przede wszystkim o sobie i dzieciach

Nie wiem co Ci doradzić:( Mogę Ci tylko powiedzieć jak jest tutaj, co robi większość ludzi ,którzy wyjeżdżają za pracą. Zaznaczam-WIĘKSZOŚĆ- nie wszyscy. Otóż jeśli im się poszczęści i pracują, to i tak nie sprawia im to satysfakcji. Czas jednak, w którym tutaj są ,daje im wolność od szarych polskich problemów. Czują się nie związani z niczym , tylko z tą pracą , którą tu wykonują. Pisałaś ,ze zabraniałaś mu pić i że on był już za granicą , i że nie wszystko było między wami ok. Ja myślę, ze on uwolnił się od problemów finansowych, nikt nie skomli mu o pieniądzach(dlatego zmienił nr tel), nie musi być fer w stosunku do rodziny , bo nie jesteście blisko , bo was nie widzi a tutaj jest inny świat. Nie wymusisz na nim miłości i odpowiedzialności pisząc sms czy dzwoniąc. Zajmij się sobą i przede wszystkim dziećmi. Pokaż ,ze jesteś silna( choć cholernie boli) Sama piszesz ,ze ja urodziłaś córeczkę, zrobiłaś prawko, pracowałaś... widzisz? możesz. On pokazał się po jakimś czasie od urodzenia córki. Powiem Ci prosto- chłop musi mieć jaja nie tylko do seksu, chłop musi być chłopem bez względu na sytuację. Niestety , to my kobiety coraz częściej musimy być tymi chłopami walcząc z problemami jakie stwarzają nam cioty. Nie łudż się,ze on Cię kocha. Sorry za szczerość , ale chciałaś słyszeć co inni sądzą. To jest niedorosły egoista i nie ma na to żadnego usprawiedliwienia. Trzymaj się dziewczyno i choć będzie cięzko, dasz sobie radę. Masz 2 istoty , które Cię kochaja bezgranicznie i Ci ufaja. Odczekaj jeszcze chwilkę, podaj gn... o alimenty i stwórz w miarę normalny, ciepły dom dla swoich dzieci.

tylko jak dlugo mam czekac az on sie zdecyduje

nie wytrzymalam i napisalam do niego zeby w koncu sie odezwal albo chociaz sie okreslil czego chce izeby zachowal sie jak prawdziwy facet i zadbal o rodzine. niech wybiera albo my albo milczenie

........marta1911
bylo mi ciezko ale teraz nie dam rady. udalo mi sie skontaktowac z zona kolesia z ktorymi on mieszka. i tak nie ma on nic na kacie. kasy nie moze wziac bo szew jest na urlopie. ta kobieta mi odpisala. trudne jes moje zycie ale troche sie pogubilam zaufalam mu i teraz jeszcze poczekam moze sie odezwie.ponoc ma przyjechac na piotrusia roczek. mam ochote napisac do niego i go znazywac ale nie bo to jest ojciec moich dzieci .....mimo wszystko mam nadzieje

leni.......

co mialas na mysli odczekaj jeszcze chwile? poczekac az sie odezwie czy co

No ale pomyśl logicznie, przysłał pieniądze, to chyba go stać na kartę by napisać durnego smsa.Zawsze można też pożyczyć tel. od kolegi.Mnóstwo Polaków ma karty z lebary itp. i wcale koszt nie jest wysoki.Tylko trzeba chcieć, a jak nie chce to zachowuje się zwyczajnie dziecinnie i tyle.Nie wystarczy tylko wysłać pieniądze, ważny jest kontakt, codzienne poczucie bezpieczeństwa, tego, że o tobie ktoś myśli, że interesuje się, że pamięta tak zwyczajnie.
Piszesz, że nie bd tracić czasu na zaglądanie w tel. i chyba sama przyznasz się przed sobą, że to bzdura....i tak pewnie zerkasz i myślisz....ale taka jest kolej rzeczy, jak się kogoś kocha to się o nim myśli.Twój partner tego nie pokazuje. nie wybaczaj mu za szybko.Teraz pewnie myślisz tylko o tym aby się odezwał, jak mu pokażesz, że tylko tyle musi to starał się nie bd.

teraz niech on mysli jak sie wytlumaczyc i spojrzec mi i dziecia w oczy. na ta chwile ma przechlapane u mnie. jak bedzie chcial to bedzie walczyl na ta chwile musze  pomyslec nad tym wszystkim. a te posty mi pomagaja przez to przejsc. na dobre i na zle .zeby ktos mu przetlumaczyl co i kogo traci. a jak straci to bedzie zalowal

marta................

wybaczyc to nie takie proste na to potrzeba czasu
takze trwam w swoim postanowieniu i nic nie pisze do niego czekam wytrwale.
co do  niego to musi sie postarac zeby bylo dobze.
nie wyobrazam se na ta chwile zycia bez niego. czas pokaze. no i czas leczy rane im dluzej nic do niego nie oisze tym lepiej sie czuje. modle sie aby w miare szybko sie ogarnol. dziekuje ci za wsparcie nawet nie wiesz jak to duzo dla mnie znaczy. pozdrawiam

cala rodzina pyta kiedy on przyjedzie. co nie przesyla ci kasy?pytaja a ja jak ta glupia musze wymyslac.
obiecywal ze bedzie dobrze zebym uzbroila sie w cierpliwosc. ze on tam ciezko pracuje ze nie mam isc do pracy bo on tam zarobi kase zebym uwierzyla ze nas kocha nie zostawi nas.zebym sie nie martwila bo on teraz bieze sprawy w swoje rece. .......
a teraz ta pustka nie wiem czy on o nas mysli czy teskni. rozmawialam z kumpela wysluchala mnie i powiedziala daj mu czas zeby ochlona. zabronilas mu pic alkocholu teraz niech se odbije. wiedzial wszystko o dzieciach teraz jak bedziesz milczec bedzie myslal dlaczego. pozwol mu pomyslec i pozwol mu zaresknic. to ciezkie ale sprobuj. ........................no i czekam choc tak bardzo chciala bym mu napisac cos co sprawi zesie odezwie

Bardzo dobrze Cię rozumiem. Wiem, jak bardzo potrzebujesz wsparcia. Nie będę opisywać historii mojego dziwnego związku na odległość, za dużo by pisać. Może Cię pocieszę tym, że u mnie on potrafił nie odzywać się nawet prawie 2 miesiące, a potem nagle pisał sms, czy może zadzwonić. Ja wtedy udając wyluzowaną mówiłam, że dobra, choć wszystko mi w środku chodziło z nerwów. U Ciebie jest inaczej, bo macie dzieci i one Was łączą. Prędzej, czy później odezwie się do Ciebie choćby ze względu na nie. Tylko czas, który teraz płynie jakoś tak powoli jest dla Ciebie bardzo bolesny. Pewnie tak samo jak ja nieraz myślisz, czy on tam nie biega za jakąś babką i masz mnóstwo okropnie czarnych myśli. Ja też w tym momencie czekam już 5 dzień na jakąś wiadomość i myślę, czy to tym razem koniec? Zwłaszcza, że tak dziwnie powiedział, że sam nie wie...
Zawsze łatwiej jest, kiedy ktoś jest blisko. Spojrzysz mu w twarz i już wiesz, że jest coś nie tak. Na odległość nie możesz tego wiedzieć, nie możesz złapać go za rękę i nie możesz zajrzeć w oczy, aby wiedzieć, czy kłamią. Zdaje się, że to nie tylko 1000km, ale całe lata świetlne.
Dzieci są Twoim wsparciem, skup się na nich a nie na tym okropnym czasie. On minie i przyniesie COŚ na pewno. Co to będzie niestety nie wiemy ani Ty, ani ja. Jest bardzo ciężko, ale damy radę. Tak sobie myślę, że może poczekamy razem. Żałuję, że nie mam dziecka, bo skupiłabym się teraz na nim.
Z tego co piszesz, to on wracał do Ciebie już wcześniej, z moim też tak było. Czasem jestem zła na siebie, że na to pozwalam, jednak nawet teraz wiem, że wróci, choćby minęło szmat czasu. I Ty też Wiesz, że tak będzie. Miotają się po świecie Ci nasi panowie i kiedy tylko dostają kolejnego kopa w tyłek przypominają sobie o nas. Żałosne, ale prawdziwe.
Postarajmy się żyć i cieszyć tym, co mamy. Uśmiechaj się do Swoich dzieci, zajmij się nimi i postaraj nie pisać do niego. Swoje powiedziałaś, a Twój brak kontaktu naprawdę da mu do myślenia. Ja też obiecuję, że tym razem nie napiszę pierwsza,  tym razem nie będę prosić o uwagę i miłość. On po prostu nie może wykorzystywać mojej dobroci.
Powodzenia, cierpliwości i siły życzę Ci z całego serducha. Zajrzę tu jeszcze...

to prawda o milosc i uwage nie mozna prosic a tym bardziej zmusic. moze jestem naiwna ale mam jeszcze nadzieje ze on zrozunie jak bardzo mnie rani. a jak mnie to i dzieci.
jego rodzina bedzie przeszczesliwa jak sie dowie ze on nas tak olal......
ale ich mam gdzies myslalam ze jak pozwole mu wrocic to to doceni niestety chyba sie pomylilam choc raz chciala bym sie mylic

Witaj! U mnie cisza. Też mnie korci, żeby napisać, ale się zaparłam. Nie tym razem. Dziś już kilka razy myślałam, że to może faktycznie koniec. Zaczynam układać plan na taką ewentualność.
Trzymaj się. Niech ten czas sobie płynie. Zajmijmy się sobą. Żyjmy niezależnie od wszystkiego.

jakie to wszystko jest okropne . musialam napisac do opieki spolecznej o pomoc. przeciez musze zczegos zyc..................a on dalej nic chyba naprawde nie mam co juz sie ludzic.......blagam niech on sie odezwie

jeszcze tego by brakowalo zeby bral dotacje na dzieci bez mojej wiedzy. to ojciec moich dzieci wybacz za slowa wolgarne ale mnie juz to nie martwi tylko wkurwia co za ciota z niego

no i dalej cisza z jego strony.....
wczoraj napisalam do niego kiedy wyprawiam roczek
i dalej nic najbardziej wkurzajace jest to zebyl na moim utrzymaniu i nie ma zagrosz poczucia obowiazku zeby cos dac od siebie

ja juz probowalam wszystkiego zeby chociaz powiedzial zeto koniec to bym wiedziala co robic przysiegal ze nas kocha i nie chce stracic bo ma tylko nas. ale jesli sie kocha to tak sie nie robi

mam nr do jego rodzicow. zaprosilam ich na roczek syna.on z nimi nie ma kontaktu. nie maja dobrych relacji. mam numer dziewczyny jego kolegi z ktorym on mieszka. ona twierdzi ze mam sie nie martwic bo zapewnia mnie ze on sie odezwie i przyjedzie na roczek syna. pisalam do niej wczoraj a ona napisala ze z tego co jej wiadomo to on dzwonil do mnie.....
to jest jego znajoma wiec slo na slowo. mam jego niemiecki nr dzwonilam ale nie odbiera myslalam nawet nad tym zeby komus podac nr do niego i zeby ktos do niego sie odezwal
wlasnie nie mam nic do stracenia.
nie wiem nic jestem w stanie mu wybaczyc. juz mu pisalam ze jak nas kocha i choc troche mu zalezy to niech sie odezwie. jednak dalej cisza ta dziewczyna tez mi pisala ze jak on doladuje se kato to sie odezwie.   
jestem naprawde bezradna a corka wczoraj sie mnie pyta czemu tata nie przyjezdza mowilam jej ze pracuje a ona na to a moze on nas juz nie kocha omal serce mi nie peklo . ma6 lat a jest raka dorosla w swoim milczeniu

tez tak mysle ale mam jeszcze nadzieja. a co do jego rodzico to beda go bronic. zaczna sie drzec ze to moja wina. i takie tam oni sa dziwni a zwlaszcza jego matka. ostatnio stwierdzila ze moj synek musi byc jakis chory bo ma w tym miesiacu roczek a jeszcze nie chodzi jak to uslyszalam to odrazu sie rozlaczylam a ona odzwonila i powiedziala ze przyjada na jego roczek

chciala bym jakos do niego dotrzec ale nie wiem jak. moze nie powinnam mu zabraniac pic ani truc o kasie ktora obiecywal mi oddac. chciala bym walczyc o nas ale sama nie moge on tez musi chciec. zeby dzieci mialy oboja rodzicow. nie wiem mam dziwne mysli te straszne bo to dla mnie za duzo . ale boja sie zostawic dzieci ze maja tylko mnie