On - lekarz i ja. - Netkobiety.pl

Najlepiej to idź do niego,poczekaj pod gabinetem i powiedz,że chciałaś do niego numer telefonu,albo-wersja dla odważnych-zapytaj wprost,czy umówi się z Tobą...

Szczerze,to ja na Twoim miejscu dałabym sobie spokój-nie widziałaś obrączki,co wcale nie znaczy,że nie ma partnerki.
Nie wiem,gdzie jesteś za granicą,ale ja bym sobie odpuściła....Poza tym nie masz pewności,czy aby na pewno był Tobą zainteresowany.Taka moja skromna rada koleżanki zza granicy

A jeżeli to Ciebie nie przekonuje-może ktoś inny Ci doradzi metodę podrywu "na byłą pacjentkę".

Lekarz też człowiek, dajcie spokój, może on rzeczywiście wysyłał jej jakieś sygnały... Warto to sprawdzić, może wybierzesz się do niego na jakieś badania kontrolne? Tzn. z tymi badaniami akurat się śmieję, jednak czemu nie pomyśleć o czymś skoro wpadł Ci w oko.

Kochana, ja bym zaryzykowała.
Ponieważ kto nie ryzykuje nic nie zyskuje...
Jeżeli będzie to pomyłka i okaże się, że on już ma 2 dzieci i kochająca żonę - to nic tylko go rozbawisz i pożartujecie, dodatkowo podniesiesz mu Ego a facetów to łechta
A może równie dobrze okazać się, że Twoje przypuszczenia były słuszne - chciał zdobyć kontakt, jakoś Cię sobą zainteresować.
On nie może raczej do Ciebie zadzwonić, ponieważ nie wie czy nie masz rodziny i czy przypadkiem nie oskarżysz do o ujawnianie danych czy coś w tym stylu.. Ty natomiast możesz i ja bym się ani chwili nad tym nie zastanawiała.

Ocho i robi się coraz cieplej...Każdy ma prawo wypowiedzi na tym forum i jak wiadomo nie wszystkie nam odpowiadają ale o to tu chodzi...tylko dziewczyny nie łapcie się zbyt ostro.  To że wirtualnie się znamy nie znaczy żebyśmy nie mieli żadnego szacunku dla drugiego.

Jak to nie był ginekolog, to warto iść spróbować się umówić, nic nie tracisz, a możesz dużo zyskać.

Dziękuję Wam. Ale chyba jednak odpuszczę.

Ta sytuacja lekarz-pacjent wymusza jednak pewną hierarchię i sprawia, że czułabym się dziwnie. Jestem raczej pewna, że trochę mnie kokietował, ale nie każdy flirt musi zamienić się w coś poważniejszego a on wydaje się profesjonalnym lekarzem, ma też bardzo dobrą opinię w sieci, pewnie nie chciał by ryzykować jej utraty.

Poza tym, on chyba sądzi, że z kimś jestem, bo pytał, czy biorę pigułki (chciał mi przepisać coś, przy czym nie można zajść w ciążę) a ja kiwnęłam potwierdzająco głową. Nie chciałam się tłumaczyć, że nie, ale to i tak bez znaczenia, bo aktualnie nie uprawiam seksu. Ja sama gdyby mi kobieta powiedziała, że jest na pigułkach sądziłabym, że jest w związku albo zamężna.

(A dostępu do dokładnych info o mnie raczej nie ma - od razu przy rejestracji znajduje się informacja, że rejestracjami i danymi osobowymi zajmuje się u nich zewnętrzna firma - chociaż oczywiście na pewno ma moje imię/ nazwisko.)

Pozdrowienia.

"Opluwanie jadem"? Często masz takie urojenia prześladowcze? Nerwica?

Forum to chyba jednak nienajlepsze miejsce, żeby sobie z czymś takim radzić. Zgodnie z tematem wątku polecałabym jednak lekarza, to przecież nie wstyd.

Mogę iść dopiero w październiku (kwestia organizacyjna, takie mają zasady w tej przychodni). Ale nie wiem, co mogłabym powiedzieć, leków już na pewno potrzebowała nie będę. Nawet gdybym potrzebowała, tutaj wypisują przedłużenia recept na recepcji.

Psychofanką nie jestem, ale nie chciałabym również, żeby on zaczął mieć co do tego wątpliwości - w końcu mnie nie zna. A pacjentka zapatrzona w lekarza to największy kicz jaki sobie można wyobrazić.

Smutne to swoją drogą, że czasami tak słabo udaje mi przekazać, że kogoś lubię. Niektóre kobiety to potrafią: uśmiechnąć się, zażartować, pokokietować. Ja jestem typem naukowca-geeka. Nie zawsze oczywiście, ale jeśli ktoś mi się bardzo podoba - co zdarza się zresztą bardzo rzadko - strasznie się stresuję. Łatwiej przychodzi mi wygłaszać prelekcję przed kilkudziesięcioma osobami, niż być sam na sam z kimś takim jak on. Sama się sabotuję. Dlatego to co Ty piszesz o "pogadaniu" jest dla mnie w jego przypadku trudne. Nie zdziwiłabym się, gdyby odnosił wrażenie, że go nie lubię i miał wątpliwości, dlaczego przychodzę ciągle do niego a nie jednego z 4 pozostałych lekarzy w tej przychodni. Zdarzało mi się to już.

Przedwczoraj wychodziłam z rejestracji do windy i on też czekał, rozmawiając intensywnie z jakąś pacjentką. Poczekałam przez chwilę z nimi, potem babka z jakiegoś powodu stwierdziła: to ja może jednak schodami! I pobiegła schodami na 7. piętro. Zostaliśmy sami w naprawdę małej windzie, on z takim uśmiechem raczej flirtującym "spode łba" (zdjęcie flirtującego uśmiechu: http://www.bellazon.com/main/uploads/post-5190-1158585791.jpg - nie przesadzam. I sorry, ale to nie jest uśmiech, który lekarze zwykle posyłają pacjentkom, może on...), a ja zamiast odwzajemnić to się spięłam. Podobnie potem w gabinecie, ma łóżko (tą taką leżankę jak to zwykle w przychodniach) dla pacjenta i krzesło dla siebie przed komputerem. Wstaje z krzesła, podchodzi i siada na łóżku tuż obok mnie tak że prawie się dotykamy, ja cała spięta.

Nie wmawiam sobie nic, może po prostu taki jest ze wszystkimi. Albo uważa się za Don Juana i lubi mieć uczucie, że pacjentki mogłyby być jego. To nawet prawdopodobne, bo wydaje się bardzo pewny siebie, prawie arogancki. Ale może bym się przekonała jak należy to zachowanie odczytywać, gdybym potrafiła czuć się przy nim mniej skrępowana. Ja również jestem bardzo dobrze wykształcona, podobno atrakcyjna, spotykałam się z wcześniej z podobnymi facetami, więc to nie jest tak, że jestem kocmołuchem, który spotyka księcia z bajki i dlatego odejmuje mi mowę.

Ryzyko ze zle zinterpretowalas jego sygnaly jest duze ale jesli rzeczywiscie masz racje to lepiej zaryzykowac, wiesz gdzie pracuje, sprobuj na niego "wpasc" przypadkiem

Zaczep go jak bd wychodził powiedz, że chciałaś go zaprosić na kawę w podziekowaniu za fachową pomoc

Albo niedouczony albo rozkojarzony

A może budyń?