przywiązywanie sie do ludzi - Netkobiety.pl

Dziekuje za odpowiedz i za kazde slowo skierowane do mnie...

Tak, te wątki się pokrywaja.
Ale prawda jest taka że od dawna nie radzę sobie ze sobą.
Wszystko jest nie tak.
Co do psychologa- byłam u 2 pań. Ponieważ zmusiła mnie do tego sytuacja od której chyba wszystko się zaczęło.
Później wysłała mnie tam szkola- bo było ze mną "coś nie tak".
Tak więc chodziłam, rozmawiałam o głupotach.
Pierwsza pani psycholog mi pomagała ale ona była w szpitalu. Przez jakiś czas było okej. Jej słowa
trzymały mnie twardą, ale później było tylko gorzej.
U 2 pani nie było tak fajnie, właśnie do niej wysłała mnie szkola. Denerwowała mnie od początku, rozmowy z nią były bez sensu (jak dla mnie) rozmowy o pogodzie- no chyba nie!
Od tamtego czasu a minął już Hmm ponad rok nie byłam u żadnego psychologa.
W domu nie mówię o swoich problemach- rodzice mają własne problemy, ja jestem dorosła więc powinnam jakoś zacząć się usamodzielniać.
Takiego przyjaciela od serca też nie mam.
Dlatego tutaj jestem.
Wyżalić się na forum jest jednak łatwiej. Powiedzieć co męczy- nie umiem trzymać tego dalej w sobie.
Niektórzy mogą mnie atakować- jesteś gowniara która chce się zabić. Nieodpowiedzialne itd..
Ale ja nie umiem inaczej myśleć. Od pewnego czasu to jest monotonia. Ciągle tylko takie myśli.
Miałam kiedyś kolezanke której powiedziałam o części swoich problemów. Ale ona mnie wysmiała, wypominała mi mój stan psychiczny przez bardzo długo, śmiała się- myślę że nawet opowiadala o tym innym- jest do tego zdolna. Przestalam jej mówić i trafiłam tutaj.

Mam czasami napady płaczu, z byle powodu lub bez powodu. Siedzę i płacze. Nie umiem wziąć się za siebie, zacísnac pasa i powiedzieć że "jestem silna". Nie śmieje się jak dawniej- chociaż byłam znana wszystkim z tego ze ciagle sie smieje... Wszystko sie zmienilo.  Wiele osób może powiedzieć w tej chwili "inni mają większe problemy i żyją" tak, to prawda- ale ja pomimo małych problemów się załamuje. Już można idąc myślą mojej kolezanki wysmiać moje problemy i jeszcze bardziej dobić. Nie oczekuje od nikogo że mnie uleczy ale chce tylko żeby ktoś mnie wysłuchał. Tylko tyle.. Dla niej było to zbyt wiele.

Każde słowo jakie ktoś do mnie mówi, wszystko trafia głęboko, zapisuje się i gromadzi. Siedzi gdzieś tam i "gniecie" nie daje żyć.

         Tak, usłyszałam że moje przywiązywanie to wada. I tez tak mysle... Przez to jest zle, kiedy ktos pdvhodzi znowu jestem sama... Dla mnie wielka role odegrala osoba ktora poznalam - tutaj. J
Chociaz to bylo samo pisanie - bylo lepiej. Byl ktos... Tutaj w realu niby mam kolezanki- kolegow ale jest inaczej.. Boje sie im zaufac. Boje sie tego ze oni tez mnie wysmieja.

Ja chcialabym znac sposob jak przestac sie tak przyzwyczajac do ludzi.
Jak pozniej nie tesknic.
Czy to mozliwe zebym stala sie taka "skala" ...

piękne słowa z ostatniego zdania
bardzo Ci za nie dziękuje!
Wezmę sobie je do serca!
Mam nadzieję że pomogą mi chociaż trochę, kiedy w nie Uwierze