Jego rodzina mnie nie toleruje - Netkobiety.pl

Jeżeli próbowałaś z nimi o tym rozmawiać, a jednak nie chcieli, to obawiam się, że nie za bardzo jest jak to zmienić - do niczego nie jesteś w stanie ich zmusić. A co Twój narzeczony na to? Niech on spróbuje z nimi pogadać, w końcu to nie jest tylko i wyłącznie Twoja sprawa, ale Wasza wspólna. Na Twoją niekorzyść działa fakt, że spotykasz się zawsze z nimi wszystkimi. Gdybyś spróbowała spotkać się z którymś z nich osobno - np. z jego siostrą, może zapytaj ją prosto z mostu, co jest nie tak - ale w ten sposób, żeby nie odebrała tego jako atak na swoją osobę...

Jest jak myślałam pełna ignorancja mojej osoby. Za godzinę zbieram się do domu. Jego ojciec wczoraj nawet na moje "dzień dobry" mi nie odpowiedział. Zrozumiem brak kultury u rodzeństwa bo są wiekowo do mnie podobni nie lubią mnie ale ojciec?

Hm no fakt to może być dobry pomysł jeśli się przestanę odzywać i jeździć tam. Ciekawe skąd to się im wzięło może są zazdrości o to że narzeczony ma kogoś bo to w końcu syn i brat ich

Rodzice mojego chłopaka (jedynak jak i ja) też mnie nie akceptują. Z tym, że ja przynajmniej wiem dlaczego, bo jestem gruba. Z chłopakiem mówimy sobie wszystko więc na początku mówił mi, że rodzice mówią, ze jestem gruba (jestem owszem, ale nie oznacza to, ze jest to moja jedyna cecha, a oni patrzą na mnie tylko przez pryzmat wagi). Tak jak wcześniej cały czas się pytali Go kiedy sobie kogoś znajdzie, tak jak teraz sobie znalazł (jesteśmy rok razem) to nagle zaczęły sie komentarze, że pierwszy związek to nie mus być ostatni, że wcześniej facet powinien mieć więcej kobiet i takie inne durne gadki. byłam u nich raz, przemogłam się i poszłam (rok temu we wrześniu, po  3 miesiącach znajomości), ojciec nawet mi dzień dobry nie odpowiedział, tylko wyszedł i powiedział, ze gdzieś tam jedzie. MAtka jak przyszła powiedziała dzień dobry i tyle. Teraz dopiero po roku, jak zobaczyła, ze związek nadal trwa i jest nam dobrze to zaczęła "To może przyprowadzisz K. mogłybyśmy usiąść porozmawiać". Za każdym razem odpowiadam M. żeby jej powiedział, że teraz to niech się cmoknie w swoją chudą dupę. Nie, nie będę miła i grzeczna dla kogoś kto jest wobec mnie taki. Ludziom, którzy nie szanują innych szacunek się nie nalezy.

Jak to wszystko "rozwiązałam"? Nijak, z rodzicami M. nie mam zamiaru się spotkać, może jak sie trochę ucywilizują to na ślub im pozwolę przyjść. Do M. chodzę tylko jak wyjeżdżają, przez całą zime widywaliśmy się u mnie (moja mama jakoś nie ma obiekcji co do M, tak samo jak co do poprzedniego chłopaka. widziała/ widzi w nich rzeczy, które jej się nie podobają, ale wychodzi z założenia, że to ja wybieram sobie partnera, a ona nie będzie stać mi na drodze, że albo sama się sparzę, albo będę szczęśliwa). wiadomo, ze nie jest mi z cała sytuacją przyjemnie, bo nie uważam, żebym była głupia, brzydka, czy niesympatyczna, nigdy nie myślałam, że rodzice mojego chłopaka mnie nie polubią przez taką głupotę. No cóż nie ma co się przejmować debilami.

Co masz zrobić? możesz się przymilać, ale dla mnie to by było poniżające i tylko utwierdzałoby ich w przekonaniu, że jestem ta gorsza, ze to ja muszę się zmienić, a nie oni.
A możesz olać sprawę i cieszyć się życiem i szczęśliwym związkiem. Trzymaj się, powodzenia

Narzeczony dobrze wie że nie chce tam jeździć i nie zmusza mnie do tego bo sam mówi że mu wstyd za rodzinę. Wcześniej dawał kasę na wszystko a teraz odkąd ja jestem już im tyle nie daje. A jego siostra jest też zazdrosna o wszystko co mam o ubrania na które ciężko pracuje jakieś dodatki i mimo że nie ma żadnych podstaw oczernia mnie. Zdziwili się że tak szybko pojechałam do domu może wreszcie coś do nich dotrze