Czy to zdrada? - Netkobiety.pl

jak narazie to chyba jest romans taki maly miedzy nimi. Jak beda sie dalej spotykac to raczej dojdzie do zdrady. Nie mow mu ze wiesz tylko obserwuj i czekaj az sam Ci powie.

hmm, trudno odpowiedzieć jednoznacznie, ale wydaje mi się, że do zdrady jeszcze nie doszło. To może być jakieś zafascynowanie z jego strony, być może spowodowane zmęczeniem wynikającym z waszych problemów, o których pisałaś na początku. Niemniej jednak, uważam, że Twoje obawy mają solidne podstawy, nie wyolbrzymiasz i nie jesteś przewrażliwiona. Może spróbuj jeszcze kilka razy sprowadzić rozmowę na temat tej kobiety, właśnie po to, żeby dać partnerowi do zrozumienia, że coś wiesz i dajesz mu szansę na szczerość. Bez paniki, krzyków, oskarżeń. Jeżeli to nie pomoże, to pozostaje chyba jedynie szczera rozmowa i przyznanie mu, że wiesz o tych spotkaniach. Ale tak jak napisała Ewa29 - raczej nie możesz liczyć na jakiś efekt od razu. Niech to przetrawi.

Lizawieta - czy to zdrada czy nie, sama wiesz najlepiej. Dla niektórych potajemne spotkania - są zdradą, dla innych pocałunek, sytuacja intymna - jest zdradą. Czym dla Ciebie jest zdrada? odpowiedz sobie sama. Myślę, że niepotrzebnie powiedziałaś o tym o czym wiesz (o kolacjach). Miej oczy szeroko otwarte. A czy powiedział Ci prawdę, nie wiadomo, bo mógł powiedzieć Ci to co chciałaś po prostu usłyszeć i mieć spokój. Dlatego obserwuj, kontroluj, tak by o tym nie wiedział.

Też jestem tego zdania, czasami warto poczekać. Ale tu już po sprawie. Pozostaje obserwować....

Jesteś po rozmowie i bardzo dobrze.
Teraz pozostało Ci tylko obserwowanie męża.
Musisz być czujna.

Spotkanie z koleżanką,którą spotkał przypadkowo...
Okej,mógł Ci nie powiedzieć, bo mogło to być dla niego średnio istotne bądź wypadło mu z głowy.-  da się rozumieć.
Ale..
Z zachowania jest bardziej potulny, zastanawiam się dlaczego?
Bo przecież nic nie zrobił.

Hm, myślę że do zdrady nie doszło , acz może czuć mięte do tej laski.

Obserwuj go (wiadomo, bez śledzenia i tego typu głupstw) .
Póki go nie złapiesz na gorącym,nie zaprzątaj sobie głowy.
Po co snuć spekulacje, jak dowodów brak.

Zachowaj zdrowy rozsądek i nie daj się zwariować.

nie wiem, czy ten temat jest dobry, żeby opisać w nim moją długą historię, bo wiem bez cienia wątpliwości, że zdradziłam... a jednak wciąż mam nadzieję, że ktoś obiektywny powie mi, co robić.
moja historia zaczęła się 4 lata temu, wtedy poznałam pana X. oboje byliśmy studentami, a poznaliśmy się na wakacjach. od razu jakoś zaczęliśmy się dogadywać, wspólne imprezy, zabawa, ale też mnóstwo rozmów, poważnych i mniej istotnych. na początku był tylko kumplem z ekipy, z którym po prostu lepiej i bardziej dogadywałam się, niż z innymi. wiedziałam, że ma dziewczynę, więc od początku nic innego poza zwykłą znajomością nie przychodziło mi do głowy. ale po pół roku (podczas studiów przyjeżdzaliśmy na weekendy do naszego miasta, znowu wspólne imprezy, urodziny znajomych etc.,) zauważyłam, że często dzwoni do mnie, żebym przyszła na imprezę, zazwyczaj spędzał je ze mną, a ja powoli zaczęłam zauważać, że chyba znaczy dla mnie więcej, niż kolega. poczekałam z tym, myślałam, że przejdzie, ale to tylko się pogłębiało. z czasem, jak przychodził do knajpy, wszystko mi cierpło, denerwowałam się, miałam te tzw. "motylki"... chyba wszystko wskazywało na to, że się zakochałam. w końcu, bo nigdy nie wierzyłam, że to się stanie.

niestety, różowo być nie mogło, miał przecież dziewczynę. owszem, miał ze mną dużo większy kontakt niż z innymi koleżankami, widziałam, że interesuje się tym, co robię, zawsze spędzał ze mną więcej czasu, niż z innymi, ale nigdy nie zrobił nic, co mogłoby jawnie świadczyć, że jest nie w porządku wobec swojej dziewczyny. wydawało mi się jednak, że nie jestem mu obojętna i w końcu, po roku męki, ciągłego gdybania, wyznałam mu, że jest dla mnie kimś więcej, ale że ma dziewczynę i nie zamierzam psuć jego związku, że wolę, żebyśmy się nie widywali, bo nie chcę cierpieć. powiedział mi, że nie wie, jak ma zareagować, że nie chce, żebyśmy się nie spotykali, nie wyobraża sobie tego... uciekłam wtedy. później widywaliśmy się wśród znajomych, ale zmieniły się nasze stosunki. raczej go unikałam, było mi strasznie głupio, że porwałam się na takie wyznanie, pewnie w duchu liczyłam, że powie, że on też mnie kocha, ech, za dużo filmów .

z czasem nasze relacje zaczęły wracać do normy, powiedzmy, że oswoiłam się z sytuacją, przyjęłam do wiadomości, że pan X ma dziewczynę i tak minął kolejny rok naszej znajomości. i wtedy poznałam pana Y. a właściwie znałam go wcześniej, bo to również kolega pana X, tylko rzadko się widywaliśmy. poznałam go bardziej na jednej z imprez organizowanej przez znajomych i od tego czasu zaczął do mnie pisać, coraz częściej, zaprosił do siebie na sylwestrową imprezę, po której zaprosił na randkę. pomyślałam: czemu nie? nie wiązałam z nim przyszłości, nie sądziłam, że to będzie więcej, niż jedno spotkanie, bo nawet nie był w moim typie. ale od spotkania do spotkania zrodził się związek. po pół roku czułam, że jestem zakochana, że już nie myślę o panu X, że mogę nawet patrzeć na niego i jego dziewczynę razem, i nie sprawia mi to bólu. czułam, że mam przy sobie kogoś, kogo kocham i kto w końcu kocha mnie. był jeden problem - nie sypialiśmy ze sobą. mam tu na myśli stosunek, wiadomo, że wszystkie inne sprawy tego typu miały miejsce, ale no jakoś nam nie wychodziło.... to nic, ja byłam jeszcze dziewicą i zakładałam, że to zupełnie normalne, że nie wychodzi, wierzyłam, że z czasem wyjdzie.

w tym czasie, po ponad pół roku mojego związku z panem Y, pan X rozstał się z dziewczyną. zdradziła go. a ja, jako dobra koleżanka, bardzo mu współczułam, jednak byłam szczęśliwa w swoim związku. do czasu. coraz bardziej doskwierał mi niepokój o nasze problemy łóżkowe. wiedziałam, że wina nie leży po mojej stronie, ale nie chciałam dołować i naciskać na pana Y, więc milczałam. dziś wiem, że to złe, bo frustracja narastała.

po jakimś czasie pojechałam do miasta, w którym studiował pan X, odwiedzić jego, koleżanki itd.. popiliśmy (nie będę ukrywać, DUŻO), zaczęły się dziwne rozmowy, od słowa do słowa, pan X mnie pocałował. to był krótki pocałunek, w zasadzie byłam ak zaskoczona, ze nie zdążyłam zareagować, a następnego dnia żałowałam, że to się stało. postanowiłam jednak nic nie mówić panu Y, bo uznałam, że to nic nie znaczyło, pijacki całus w usta, nie warto. jednak między mną, a panem Y zaczęło się psuć. powiedziałam po czasie, że chcę przerwy. pan Y zaskoczony, ale zgodził się. po 2 tygodniach wróciliśmy do siebie, ale ciągle coś było nie tak, znowu kłótnia, tym razem on chciał przerwy, odpoczynku. po niecałym miesiącu znowu powrót, ale wciąż nie taki związek, jak kiedyś. pan X ciągle gdzieś obok był, ale nie na siłę: ograniczyłam z nim kontakt i nie nalegał, choć wiem, że chciał czegoś więcej. w związku nadal nieporozumienia, w końcu doszło do rozstania. pan Y był bardzo zazdrosny, powiedziałam w końcu, że nie wytrzymam tego, odeszłam. ponad miesiąc osobno, potem spotkanie, rozmowa, powrót, bo tęskniłam ja i on. 3 miesiące razem, kłótnia, nieporozumienia dotyczące przyszłości, mojego wyjazdu do pracy, on zerwał, bo nie brałam go pod uwagę w planach wyjazdowych. myślałam, że to już koniec, a jednak zeszliśmy się ponownie po miesiącu, bo chyba nie umieliśmy bez siebie funkcjonować. tylko podczas tej ostatniej rozłąki wiele wydarzyło się miedzy mną, a panem X. dużo rozmawialiśmy, doszło do pocałunku. ale wciąż nie mogłam zapomnieć pana Y i chyba dlatego zgodziłam się na powrót. jesteśmy razem, ale nic nie zmieniło się w sprawie naszych problemów. pan Y zatonął w pracy, wiem, że kocha strasznie, ale ma dużo projektów, musi je robić, więc prawie się nie widujemy, bo on nigdzie nie wychodzi. a z panem X widuję się codziennie.... i tu pojawia się zdrada. pocałowałam znowu pana X. spędziłam u niego noc (nie spaliśmy ze sobą), ale doszło do pocałunku. myślę, że to koniec związku z panem Y, choć wiem, że będzie go to bolało. mnie już boli, bo jednak był dla mnie tak ważny, w sumie wciąż jest. nie powiem mu, co zaszło z panem X, lepiej niech nie wie. i zastanawiam się, czy nie popełniam największego błędu, odchodząc od niego, zamiast zawalczyć o związek ostatni raz? nie wiem. myślę, że najlepsze, co mogę, to odejść i już go nie krzywdzić takimi sytuacjami, jakie miały miejsce z panem X. ale nie umiem poradzić sobie z wyrzutami sumienia...

Uważam, że na razie to nic takiego, ale zapewne się rozwinie, jeśli tamta panna na to pozwoli.
To kwestia kręgosłupa moralnego, który twój facet ma lub nie ma. Być może są to próby leczenia kompleksów z przeszłości. bazując na tym co wyczytałam na [spam] (wnioski na bazie tysięcy wypowiedzi zdradzonych osób), wielu mężczyzn nie potrafi "poradzić sobie" w dojrzały sposób i wraz z wiekiem z nagłym sukcesem zawodowym, społecznym, czy też finansowym. Stają się ?innymi ludźmi?, stają się dla nas obcymi, zapatrzonymi w siebie egoistami, których światopogląd zmienia się wraz z przyrostem stanu konta  i poziomu zainteresowania ze strony wielu innych, często młodszych kobiet, którym często to po prostu imponuje. Wczorajszy zakompleksiony chłopiec przeobraża się nagle w pewnego siebie samca, który przestaje się liczyć z tymi, którzy wspierali go w ?normalnych czasach?. Pieniądze dają mu poczucie pewności siebie. Myśli, że może ?mieć każdą? (także tę kobietę, może równolatkę, ale on ma teraz inny status materialny i czuje się Bogiem) i nie rozumie, że jest to tylko ułuda, która skończy się kolejną tragiczną pomyłką dla niego samego.

...a co sądzicie o tym...jestem z facetem dwa lata...dba o mnie ,troszczy się ...mogę na niego liczyć...od początku wiem, że ma przyjaciółkę, którą zna ponoć  10 lat...na początku nie zabraniałam mu się z nią widywać...zawsze mówił mi o tych spotkaniach i zazwyczaj ja organizowałam sobie czas inaczej .
Po jakimś czasie zaczęło mnie to drażnić ...konkretnie to, że musi ja widywać raz w tygodniu, że spędza z nią po 5, 6 godzin...oczywiście jak zaczynałam temat to zawsze słyszałam ,że .."co ty myslisz, że się z nią bzykam" ...dodam, ze panna jest po rozwodzie i ma dziecko i mieszka z rodzicami i 2 rodzeństwa ....toteż nawet nie myślałam o tym, że z nią sypia.

Po jakaimś czasie przypadkiem przeczytałam w archiwum na gg, że pisali do siebie..pisał do niej ,że ja się kapie i może rozmawiać a ona ,że powinien czas spędzać ze mna a nie z nia na gg ...na co on, że ona jest dla niego najważniesza i dla niej zawsze ma czas

...wkurzyłam sie i doszło do kłótni...on mowił, że to takie żarty słowne .
Po czasie zapomniałam o incydencie, przestał mi mówić o spotkaniach z nią i opowiadać o jej problemach.W takiej sytuacji też moje podejrzenia odeszły gdzies na bok i przestaliśmy się o nią kłocic.
Nie musiałm długo czekać.. przeczytałam na jego telefonie prywatnym ,że nadal sie spotykają a mnie oszukuje mówiąc, że był gdzies w trasie ...bo taka ma niestety prace.
Kiedy o tym mu powiedziałam ...okazało sie, że ja jestem ta która przeglada jego smsy ,jestem ta zła ,która jej nie zna a źle ocenia , że nie mówił o spotkaniach bo się złoszczę i się kłocimy, że nie zrezygnuje ze spotkań z nią bo się przyjaźnia, że chcę go mieć pod pantoflem , że nie zrozumiem tego ...okazało się ,że ja też(hahahha) jestem dla niego wazna ale jak widac ona ważniejsza skoro mnie bola te schadzki a on wymaga ode mnie zebym to zaakceptowała i uznala ,ze wszystko gra a mimo ,że mi ta sytuacja odpowiada.
Powinnam chyba dac wtedy mu ultimatum albo ja albo ona ...ale nie zrobiłam tego ...pomyslałam przesadzam.
Minęło chyba kilka m-cy..telefon prywatny ma zawsze przy sobie (nawet w łazience) zawsze jest sciszony...ostanio poszedł sie kapac ...zostawił telefon firmowy ...coś mnie tknęło ..wzięłam telefon ..czytam...i co ...ona pisze do niego "kotuś" mama zabiera mała na zakupy ,siostra bedzie o 22,00 mamy czas dla siebie...zapytałam go  o to...co odpowiedział...hahhah paranoja ....że sciągali filmy- przez 5 godzin oczywiście .Smsów o spotkaniach było wiecej nie bede cytowała wszystkich...w kazdym razie na moje zarzuty nie odpowiedział nic ...chyba dostał niespodziewanie pała miedzy oczy ...myslałam ,ze chociaz sie wytłumaczy a tu nic:(

Zalerzy mi na nim lecz nie moge tego zaakceptowac tzn JEJ...juz raz mnie ktos skrzywdził nie pozwole by ktos skrzywdził mnie po raz drugi...stwierdziłam ,ze to koniec .Nie odzywa sie juz drugi dzien ...kiedy ochłonę wysle mu smsa aby podjechał po wsoje rzeczy.Nie wnikam juz czy z nią sypiał ...tego mu nie mogę udowodnic ...natomiast nie bede tego tolerować..tych sptkan... potajemnych,smsów które zaczynaja sie od Kotus....do czego zmierzam..mianowice czy gdyby ktokolwiek z Was miał podobna historie postapiłby tak samo ???? Czy słusznie mam zal i pretensje ,czy powinnam byc ta która zgadza sie na te spotkania i akceptowac takie smsy.........??? Czasami mysle sobie jaka jestem głupia i naiwna ...ale jak na kims nam zalerzy nie jest łatwo tak ???
W kazdym razie nie ma skruchy, zalu i pokory z jego strony ...wiec odpowiedz jest jedna ...TO KONIEC Mam swoją godność i mam uczucia ,dla mojego mężczyzny chcę byc najwazniejsza i jedyna ...zaufanie legło w gruzach .Juz nie ma drugiej a własciwie to 3 szansy nie tym razem.W związku to szacunek i zaufanie do tej drugiej soby powinno byc NAJWAŻNIEJSZE

Zależy Ci na kolesiu, który nadużywa Twojego zaufania.

No raczej osobiście nie posuwał bym się do inwigilacji. Było by to nadużyciem z mojej strony.

Ano właśnie.

Zastanawiem się tylko, co w przypadku,  gdybyś przeglądając archiwum gg lub/i zawartość pamięci telefonu, nie znalazła nic.
Jaki wymiar miał by ten fakt.

Dla mnie osobiście - prawdopodobnie ostateczny.

Gdy jest podejrzenie o zdradę inwigilacja to konieczność polecam  ci dziewczyno stronę spam
Nie słuchaj kotka który pisze że inwigilacja to błąd.

Nie pocieszę Cię chyba ale uważam że Twój mąż ma romans lub własnie do niego zmierza. To że porozmawialiście to plus i minus. Plus - bo jesli to początki, to może jest szansa że z obawy przed tym że się dowiesz, nie pójdzie dalej. Minus - on już teraz wie o Twoich podejrzeniach i będzie mega ostrożny, będzie zamydlał Ci oczy staraniami, pozytywną przemianą itd. żeby uśpić Twoją czujność. Tak się dziwnie popieprzyło w moim życiu, że akurat mam doświadczenia z obu stron (kiedyś zdradzanej potem zdradzającej) i mąż i kochanek -  obaj w takich sytuacjach nie wycofali się. Żona mojego kochanka podejrzewała a on mi mówił "zróbmy przerwę - ułoże ją, zamydlę, pokażę że mi na niej zależy i znów będziemy kontynuowac...". A mąż kiedy ja się domyślałam i tak się z nią kontaktował i spotykał mimo, że mówił że mu zależy na mnie i dziecku i że już z nią nie ma kontaktu. Po czasie dowiedziałam się że nie mówił prawdy... Więc sama widzisz... Bądź czujna i jesli znów coś Cię zaniepokoi to nie mów mu o tym od razu, poczekaj, obserwuj bo może dowiesz się całkiem ciekawych rzeczy o własnym mężu..

Obym się myliła...