Od wczoraj piszę w necie do ludzi a nikt mi nie odpisuje. - Netkobiety.pl

TO ZE NIE LUBIE NARZEKAC TO MIALO BYC  ZWIERZENIE.ZLE MNIE ODEBRALES.TAK W OGOLE JESTEM TU NOWA A MOJA PRZYGODA Z INTERNETEM ZACZELA SIE W PAZDZIERNIKU 2012.ZACZELAM PISAC BO MIMO ZE MAM FAJNEGO MEZA CZASEM CZUJE SIE SAMOTNA.A TEN POST DO MNIE TO UPRZEJMY NIE BYL.NO COZ KTOS POWIEDZIAL-NIE DZIW SIE NICZEMU.ZWLASZCZA W SIECI...

Pora na zmiany ale jakie? Czy chodzi o tzw.wychodzenie do ludzi?I wlasciwie na czym by to mialo polegac?Pozdrawiam wszystkich niesmialych.

Na dodatek fajnego męża.
Skoro uważasz, że nie byłem miły to sorki ale chyba nie wiesz jak naprawdę wygląda nie miły post.

Aniołku, uogólniasz. Nikt Ci nie odpisał gdzieśtam, niewiadomogdzie, niewiadomoco. Pobyt na naszym forum zaczynasz od żalenia się na dotychczasowe doświadczenia w internecie. Na naszym forum raczej ludzie dostają odpowiedzi. Spotykają się z zainteresowaniem. Ale sama musisz coś dać od siebie. Nie możesz rzucać hasła "bo ludzie mi nie odpisują" i liczyć, że wszyscy będą tym zainteresowani. Na tym forum jest masa życzliwych ludzi. Chętnych do pomocy, do wysłuchania. Ale muszą mieć sprecyzowany jakiś problem, muszą widzieć chęć poznania ich ze strony drugiego człowieka.
Zachęcam więc do większej otwartości, do podania większej ilości szczegółów. Jeśli chcesz porozmawiać "o wszystkim i o niczym" - zajrzyj do naszych netkafejek, których mamy sporo. Tam znajdziesz kobiety chętne do pogaduszek. Jeśli nurtuje Cię konkretny problem - opisz go. Z pewnością znajdą się osoby, które udzielą Ci wsparcia.

na zyciowe... Zdecydowalam sie na dziecko, pora tez na zmoane siebie na mowieiu tego co uwazam a nie siedzenie cicho

Witaj. Moim zdaniem siedzenie przed komputerem nie poprawi Twojego nastroju. Musisz wyjść do "ludzi" czyli między innymi znaleźć sobie zajęcie, jakieś zainteresowania. Męża możesz wyciągnąć do kina, teraz są prawie wakacje może jakiś wyjazd chociażby na kilka dni tak abyście ze sobą spędzili fajnie czas. Jeśli mąż nie ma ochoty to może jakaś koleżanka. Pisałaś że kiedyś poroniłaś może pora spróbować jeszcze raz. Pozdrawiam i życzę powodzenia

NIE WOLNO CI TAK MYŚLEĆ i uważam że żaden człowiek tak nie myśli o kobietach, które nie mają dzieci. Znam osobiście dużo kobiet, które nie mają dzieci z różnych powodów. No to pomyśl o tym wyjeździe i spróbuj się na nim zrelaksować, troszkę zabawić.

Nie jesteś dziwolągiem to z pewnością I nie każda kobieta musi rodzić dzieci istnieją zawsze adopcje te dzieci też chcą być kochane i mieć dom oraz rodzinę:) A tym, że Ci nie odpisują ludzie to się nie przejmuj mi też nie odpowiadają hehe A co do depresji to polecam komedie, one podświadomie wprowadzają nas w stan pozytywny.. Ściskam mocno :)

Choć jestem tu nowa, to dorzucę swoje trzy grosze....może masz jakichś sąsiadów z małymi dziećmi, z którymi nie raz nie ma co zrobić, spróbuj się zaprzyjaźnić, porozmawiać;  taka przyszywana babcia też chętnie zaopiekuje się dziećmi sąsiadów w potrzebie. My nie raz mamy taki problem, bo musimy dwa ,,ogony" ciągnąć ze sobą.

WITAJ MEGAPOLA69.STRASZNIE SIE CIESZE ZE SIE ODZYWASZ I PYTASZ JAK SIE CZUJE.OTOZ W PONIEDZIALEK-TEN MINIONY BYLAM U PANI DR PSYCHIATRY I ZMIENILA MI LEKI.TERAZ BIORE CITAL 20 I LAMOTRIX 50.WCZORAJ BYLO BARDZO ZLE I SMUTNO,A DZIS PRZYSZLA POPRAWA,CHCE MI SIE ZYC MIMO ZE MAM JESZCZE INNE PROBLEMY ZDROWOTNE.DZIS BYL B.UDANY DZIEN CHOC U NAS UPAL.MIESZKAM W CZESTOCHOWIE.A TY,Z DALEKA JESTES?JESLI NIE MOZESZ TO NIE PISZ-ZROZUMIEM.JESTES CIEPLA I KOCHANA.DZIEKI ZE JESTES.SCISKAM MOCNO.

Ok,wylacae caps lock.Daleka jestem od krzyku a  pisalam duzymi literami bo slabo widze.Czuje sie troche upomniana.Ale pozdrawiam Cie.Mysle ze na poczatku zdania piszemy duza litere choc nie drukowana?Czlowiek uczy sie cala zycie.

Witam cieplutko mam problemy podobne jak Aniołek i o swoich problemach chciała bym pogadać w kafejkach jest super ale tam jest wiele osób które znają się z netu bardzo długo i nie muszę ich obarczać moimi troskami z depresją . Myślę że tu było by nam dobrze pogwarzyć sobie o tym co nas męczy......Smutno zawsze mi się robi gdy ktoś z góry mnie przepędza z danego forum -mówiąc że to nie moje miejsce.......ja chętnie tu porozmawiam z Tobą Aniołku bo też czuję się bardzo samotna mimo że mam męża , dzieci-samodzielne , dorosłe . Też choruję od lat na depresję i myślę ze takie internetowe rozmowy też mogą nam pomóc w naszej samotności.

A przede wszystkim --miłego dnia

Każdy Tobie pomoże, jeśli będziesz miała jakiś problem, o krątym nic nie piszesz. Chętnie z Tobą sobie pogawędzę, tylko napisz o co chodzi?.

Sorki dopiero teraz przeczytałam posty. Aniołku - dzisiaj problemy miewa prawie każdy, każda - jak nie nie zdrowiem  to z dziećmi, bądź z mężami, pracą itd. Nie przejmuj się tak bardzo ,życie to jednak nie bajka, różne bywają wzloty i upadki,jedni mają cały czas pod górkę,innym życie przelatuje gładziutko. Ale jedno jest pewne, nie wolno sią poddawać i walczyć ze swoimi słabościami,lękami i innymi przypadłościami. Też w moim życiu różnie się układa, ze zdrowiem też nie najlepiej, do tej pory spotykam się z Panią Psycholog, dzięki której zaczynam wierzyć, że wszystko wróci do normy. Ty z pewnością będziesz miała podobnie, kiedyś wreszcie i dla Ciebie zaświeci jasno słoneczko.Tylko należy pozytywnie myśleć. I tego Tobie właśnie życzę z całego serducha. Uśmiechnij się,jutro będzie lepiej i też jest dzień.Pa.Pozdrawiam i do usłyszenia. .

Kobieto kto ci dał prawo do oceniania innych potrzebujący pomocy nie oczekuje wstrętnej krytyki---kto tu nie lubi ludzi.......

To tylko według Ciebie jest wstrętna krytyka. Czasem trzeba ludźmi zwyczajnie wstrząsnąć , żeby się opamiętali i wyszli z tej beznadziei i marazmu. Zbiorowy płacz, wyrazy współczucia są ukojeniem ale tylko na chwile, a na dłuższą metę nie pomagają takiej osobie. Ten rodzaj depresji - wynikający z samotności, braku kontaktu z otoczeniem, spraw które by nas absorbowały jest nie do opanowania jeśli się z tym coś nie zrobi. Użalanie na pewno nie pomoże. Ale może pomóc postawa "kobieto weź się w garść", zrób coś ze sobą.
Moja opinia nie wynika z tego, że  jak osądziłaś "nie lubię ludzi". Na taką depresję zapadam często sama. Ale nakręcanie się, zamykanie w domu i skoncentrowanie wyłącznie na sobie - wcale nie pomaga. Miło jest jak Cię ktoś rozumie i Ci współczuje  - ale co z tego ? A już brak pracy , takiej chociażby na pół etatu - aby wyjść z domu - to przysłowiowy gwóźdź do trumny.
Kiedyś czytałam, że poczucie szczęścia człowiek osiągnie szybciej spędzając czas z przyjaciółmi - choćby to miała być wykańczająca  wycieczka w góry, czy też pomagając osobom, które tej pomocy potrzebują  -  niż z zakupu drogiej , wymarzonej rzeczy. Coś w tym jest.
Pozdrawiam.

Zgodzę sie z REA_ina. Natomiast w pierwszym poście trochę przegięłaś.

aniolek672

Prawdą jest, że nie należy się nad sobą użalać, a już tym bardziej szukać osób które użalałyby się z nami. Należy trzymać się z ludźmi, którzy będą nas ciągnęli w górę w ciężkich sytuacjach.

Jak chcesz pogadać o doświadczonych przez los to zapraszam. Jestem jedna z nich:) Co nie znaczy, że jestem dzięki temu lepsza od innych, a inni to o życiu pojęcia nie maja. A na taką osobę się kreujesz w swoim poście.

Cześć Aniołku,
a gdzie ja napisałam co mnie tak ciężko doświadczyło. Nigdzie tego nie pisałam.

Przecież ja Cię nie oceniam, a jeśli tak to zacytuj . Ja tylko przyznałam REA_Ina rację, ze należy stronic od ludzi, którzy będą się z  nami użalać. Bo to tylko pogłębia fatalny stan.

Hej aniołku,czytałam twoje posty,jest mi przykro że masz depresje,a czy to nie jest czasem związane z tym że twój mąz znęcał się nad tobą psychicznie,a może jeszcze to trwa i dlatego z tąd problem. Widzisz u mnie właśnie też jest przemoc psychiczna i na ,dodatek pije.Długo nie dopuszcza lam do siebie myśli że to prawda.Czasem mam napady płaczu bo winię się ze to przeze mnie poprostu mąż mnie we wszystkim tak uświadamia.Trzymaj się cieplutko.Pozdrawiam.

Pisze z radoscia,bo jakos nie myslalam,ze ktos jeszcze do mnie napisze,ale i ze wspolczuciem - chodzi mi o Twoje malzenstwo.Jesli Ty go kochasz,to moze przezywasz taki bol jak ja kiedys - trudno sie pogodzic ze ktos bliski tak zmienia zachowanie.Na dzis dzien u nas zdarzaja sie klotnie,maz jest typowym obrazalskim,nie ma zwyczaju przepraszac i to ja pierwsza wyciagam reke do zgody.Jestem niestety typowa kobieta ktora kocha za bardzo i choc walcze z tym , idzie mi jak po grudzie.U nas jest ten problem ze ja przewlekle choruje i nie zawsze da sie to ukryc przed mezem.On bywa opiekunczy ,ale czasem jest okrutny,nie uderzy mnie,ale slowami odbierze wiare i chec do zycia.Ma oparcie w swej i mojej rodzinie,ma swe srodowisko bo pracuje.Ja pracowalam tylko 2 lata,studiowalam 2 kierunki ,ale nie ukonczylam ani jednego.Powod?Zly stan zdrowia.Nie chodzilo- pisze szczerze - o brak zdolnosci.Znam dobrze jezyk francuski,ale bez tzw.papierka nigdzie mnie nie przyjma.Praktycznie jestem na utrzymaniu meza,zajmuje sie domem,dzieci nie mamy niestety.Moj Tata raz w tygodniu daje mi jakby kieszonkowe,ale maz tez chce tym dysponowac.Wpadlismy w pulapke kredytow i trzeba splacac,latwo nie jest.Napisz cos o sobie,jak mozesz,ile masz lat i co robisz w zyciu.Chetnie popisze z Toba,pa.Fajnie ze sie odezwalas.Pozdrowionka!

Mya,ja nie bardzo rozumiem Twojego krotkiego wpisu.

aniołku,u mnie głowny problem to alkoholizm mojego męża a co za tym idzie to właśnie wyzwiska,ubliżanie,ogólne znęcanie się tak żeby zabolało.w tym roku będę miała 40.Mam dwójkę wspaniałych dzieci w których mam oparcie.wcześnie wyszłam za mąż,byłam w ciąży,ale i cholernie zakochana po dziurki w nosie,on starszy o 8 lat i w tedy taki odpowiedzialny i w ogóle,Ale jakoś przez 22 lata małżeństwa dużo się pozmieniało.Alkohol zabrał mi dużo.Ale ja oczywiście dawałam wiele szans i tak jakoś do dzisiaj nie potrafię podjąć słusznej decyzji.Czuje coraz to większego doła,nie dość że w domu się nie układa to jeszcze praca się sypie.

Hej asiu.Podziwiam cię że miałaś tyle odwagi,ja gdzieś nie potrafię się przełamać.Znam ten ból ,że koledzy i piwsko ważniejsze niż cokolwiek.Córka przyjeżdża z mężem i synusiem w odwiedziny a on idzie sobie do knajpy,albo wpada rodzina z odwiedzinami ą on knajpy a poten awantura o godz,3 w nocy. Mój ma napady pije np3,4,5 dni potem przerwa na parę dni i znów jakaś okazja się znajdzie.Ja wcześnie wyszłam za mąż bo mając zaledwie 18 lat,on dużo starszy i taki odpowiedzialny tym bardziej że wróg alkoholu,zdarzało się oczywiście że wypił na weselu czy na imieninach jak każdy,a jak poszedł do baru to pił karmi.Sama nie wiem kiedy się to wszystko zmieniło i tak się męcze już ładnych lat.wszystko i tak moja wina.......jak twierdzi...pozdrawiam

hej,no ja też jestem po rozmowie,ale jak wrócę z pracy to jeszcze będę wałkować z nim temat,chce namówić go na psychologa,ale na razie wszystko jest na nie,Ja w stosunku do ciebie jestem w lepszej sytuacji bo mam już dorosłe dzieci,a ty bidulko jeszcze małe i dzieciątko w drodze.Ale będzie dobrze mam nadzieję że ma ci kto pomóc.A można wiedzieć skąd jesteś? Trzymaj się cieplutko.miło z kimś popisać i się wygadać.