Moja córka i imprezy. - Netkobiety.pl

Sorry za upierdiwosc, ale kobietooooo.Pochwal sie tutaj na ilu forach gdzie sie da juz zadalas te pytanie,i jeszcze ci odpowiedzi malo (przynajmniej naliczylam 5)

Napisałam o tym tu i w dwóch innych miejscach, rzadko korzystam z internetu,nie wiem gdzie spotkam inteligentniejszych ludzi, więc zadałam pytanie w różnych miejscach.

Pozdrawiam

Rozgrzeszenie? Nie, nie sądzę, wiem, że robię dobrze, ciekawi mnie tylko jak to jest u was.

Osobiście nic mnie bardziej nie śmieszy niż wyrażenie "nie przystoi". Nie przystoi robić czego właściwie? Przebywanie poza domem to jest coś czego "nie przystoi robić"? Przecież idzie do klubu w tym samym mieście a nie wyjeżdża na tydzień sama do Brazylii. Rozumiem, że twój mąż chciałby ją ograniczyć? Co konkretnie zrobić?

Nie przywiązywałabymm tak dużej wagi do sformułowań.. "nie przystoi" to bardziej mój tekst, niż cytat.
Konkretnie jest zdania, że w tym wieku powiedzmy... nie wypada....  żeby spędzać noce na imprezach. Twierdzi, że gdyby nie daj Boże coś poważnego się wydarzyło (próba gwałtu, napad w drodze powrotnej), to winę za to ponosiłabym ja jako rodzic odpowiedzialny za dziecko.

Powiesiałam osobny post szerzej opisujący nasze relacje. Zamierzam ukrócić tego rodzaju wypady. Zbliżają się wakacje i okazji będzie więcej. Chyba pora zapanować nad tą sytuacją i zachować zdrowy rosądek. Jak mawia mój koleja - z dzieckiem jak z mydłem. Jeśli za lekko przytrzymasz - wypadnie; jeśli za mocno ściśniesz - wypadnie...

Bynajmniej nie oceniam Twojego podejścia. Wiem tylko, że w moim wypadku to raczej strach przed konfrontacją z niezadowoleniem córki w momencie odmowy. Mam nadzieję, że znajdę w sobie siłę, żeby powiedzieć NIE i wytrzymać stak, który po tym nastąpi

To nie ironia, uwazam, ze rozsądnie podchodzisz do wlasnego dziecka,jesli nie masz powodod ,aby corce nie ufac.Ty to wiesz , jestes pewna swojej dobroci do corki.Chyba ,ze liczysz na krytyke za brak trzymania na krótkiej smyczy ,i teksty o ciązy.Tak,jestes dobra liberalna  mama, ktora ma ugodową, beproblemową nastolatke.Gratulować

Moim zdaniem w ten sposób spowodujesz u córki poczucie ogromnej krzywdy i w efekcie jeszcze większy bunt. Skoro widzisz, że Twoja córka zachowuje się odpowiedzialnie, wraca o umówionej godzinie i trzeźwa, to jakie masz argumenty przemawiające za zabronieniem jej takich wypadów? W tym wieku takie wyjścia ze znajomymi są dla nastolatka ogromnie ważne. Jeśli córka zobaczy, że jej jako jedynej lub jednej z niewielu mama zabrania chodzić do klubu, i to pomimo, że zachowuje się grzecznie i odpowiedzialnie, poczuje się traktowana niesprawiedliwie. I na drugi raz nie będzie mieć wcale ochoty być wobec Ciebie fair - bo będzie wiedziała, że nie jest to przez Ciebie doceniane.

Myślę, że za bardzo ulegasz mężowi i jego opiniom. To nie jest już małolata, tylko prawie dorosła dziewczyna, która ma swoje życie towarzyskie i odmawianie jej tego - szczególnie w wakacje, czas wolności i beztroski, którego w prawdziwie dorosłym życiu już nie zazna - jest bezsensownym, przesadnym rygorem.

A ja się zastanawiam, o co chodzi z tym wracaniem "w czyimś towarzystwie". To jest mężczyzna, który w razie napadu obroni nastolatkę? Czy to jest osoba dorosła, która wybije dziewczynie z głowy ewentualne głupie pomysły? Bo chyba nikt nie twierdzi na serio, że dwie rozchichotane, skąpo odziane, będące pod wpływem alkoholu (albo nawet i nie) dziewczynki są bezpieczniejsze w środku nocy niż jedna taka dziewczynka?

odnośnie odprowadzania - najwet najliczniejsza grupa odprowadzana od jednego domu do drugiego w koncu spowoduje, że ktoś jest ostatni..

Anemonne - masz sporo racji - ostatnio przy negocjowaniu godziny powrotu jako argumentu córka użyła faktu, że ostatnim razem zgodziłam się na powrót od 3, więc dlaczego teraz ograniczam ją do 1.?

Przyszedł mi do głowy pomysł, że będę ja odbierała z imprezy - podjadę po nią samochodem eliminując ewentualne ryzyko napadu..
Czy jest to jakieś rozwiązanie, czy uleganie?

Sama niedawno byłam w tym wieku i wydaje mi się, zauważyłam przynajmniej po znajomych, że to jest lekka "siara", jak rodzice podjeżdżają na imprezę po swoje pociechy. Co nie zmienia faktu, że to jest jedno z najlepszych rozwiązań.

Ja, kiedy chodziłam na imprezy czy spotkania ze znajomymi za nastolatki, musiałam wracać w piątki czy soboty o 24, w niedzielę o 23. Bo daleko od centrum mieszkam, w autobusach nocnych wiadomo co się dzieje, tak samo jak na peryferiach miasta. Nie powiem, strasznie mi to przeszkadzało. Kilkukrotnie zdarzyło się również, że wracałam później. Teraz, gdy jestem już "bardziej dorosła", umawiam się z mamą, o której wrócę i czy ewentualnie potrzebuję na taksówkę. Jeśli wracałam z chłopakiem, nie było problemu, grunt, żeby w tygodniu nie wracać później niż o 24, bo brat szedł do szkoły, a mama do pracy.

Co do głównego tematu wątku. Z jednej strony chciałabym mieć tak liberalną mamę. Ale myślę, że na lepsze mi wyszło to, co miałam. Bo teraz mam większy luz, ale to może kwestia tego, że mam 21 lat, a nie 17. Powroty z koleżankami? No proszę, a od kiedy dwie czy trzy dziewczyny są w stanie się obronić, gdyby dwóch gości ich napadło? Myślę, że całkiem sensownym rozwiązaniem byłaby taksówka. Z klubu prosto do domu. Jednak, jak wiadomo, to dosyć spory koszt.
Przyklaskiwać nie będę, nie mam jeszcze dzieci, więc też ciężko mi się postawić z drugiej strony. Dziewczyna się cieszy, bo ma luz, Ty nie dostajesz zawału, bo wiesz, kiedy będzie, że nie wróci sama ani kompletnie pijana czy na haju. Ale różnie może być po przekroczeniu 18 roku życia.

Oj, no nie NA imprezie, bo to obciach Ale ktoś dorosły może przyjechać po imprezie i porozwozić dzieciaki do domów. Jeśli już koniecznie muszą bawić się tak długo. Siara nie siara, dziecko w tym wieku powinno rozumieć, że to dla jego dobra, i dziękować, że w ogóle może imprezować po nocach.

Ja do 18 roku życia musiałam być w domu o 22. Byłam wściekła, wiadomo Moje koleżanki włóczyły się po mieście do rana i wtedy strasznie im zazdrościłam. Dziś jest mi ich żal.

O.k., jakiś system zabezpieczeń zatem jest, jeśli wraca rano, a w nocy była u kogoś w domu, z sensownymi ludźmi.

Moje koleżanki akurat tego nie miały, szwędały się we dwie od klubu do klubu, po jakichś parkach, z przygodnie poznanymi chłopakami. Żal mi ich, ponieważ na ich miejscu czułabym się niekochana przez rodziców.

Tej magicznej granicy 18 lat akurat też nie rozumiem , pisałam tylko, jak było u mnie.

I to nie chodzi o zaufanie do córki, tylko o brak zaufania do ludzi, których może spotkać.

W ciemnych bramach? Na Starym Rynku w Poznaniu nie byłaś Nie wracałaś wieczorem o tej samej porze, co kibice ze stadionu Lecha Naprawdę nie trzeba się starać, żeby stało się coś złego.

I ja nie mówię, żeby nie puszczać dziecka na zabawy, tylko żeby jakoś zadbać o jego bezpieczeństwo. Moi rodzice mieli na to fajne sposoby i chwała im za to, niektóre wykorzystam, jak moje dziecko podrośnie.

A koleżanki się nie puszczały, one z tymi chłopakami nie uprawiały seksu, po prostu bezgranicznie ufały obcym osobom. Szły gdzieś, na przykład na jakieś domówki do kogoś poznanego sekundę wcześniej, nie myśląc, że tam może nie być żadnej imprezy, tylko przykra niespodzianka.

Ehh, byłam wczoraj na imprezie i muszę dodać jedną rzecz: to, jak dana osoba zachowuje się po alkoholu nie zależy kompletnie od wieku... Byliśmy ze znajomymi u koleżanki I., piliśmy sobie spokojnie w jej domu, a potem wyszliśmy na miasto. Niestety koleżanka H. upiła się bardzo, bo w szybkim tempie wypiła całą flaszkę wina (ja w tym czasie byłam na moim 3. piwie). Ludzie różnie reagują na alkohol. Ona staje się pięcioletnią dziewczynką. Biega, skacze, daje nam całusy, jest super radosna, ale też irytująca. No i co z taką zrobić? Poszliśmy do klubu, jakimś cudem ją wpuścili, ale alkoholu jej nie pozwoliliśmy już kupić, tylko wodę dostała. Niemniej jednak latała ciągle za jakimiś chłopakami, wieszała im się na szyi, tańczyła z nimi etc. Ma dziewczyna szczęście, że jej pilnowaliśmy, bo gdyby tak wyszła sama to na bank by ją ktoś zaciągnął do kibla i zgwałcił. Ja się urwałam z imprezy wcześniej, więc jedynie zakładam, że reszta ją wsadziła zwyczajowo w taksówkę, bo z nią tak jest zawsze. Laska ma 22 lata... Więc wiek naprawdę nie ma tu znaczenia. Ważne jednak, żeby w razie czego znajomi pomogli pijanej osobie dokulać się do domu.

." Jeszcze będzie kiedy się wyszaleć."

Przez to jedno zdanie poziom studentów w Polsce jest tak tragiczny Dzieciaki trzymane pod kloszem idą na studia żeby uwolnić się od rodziców i myślą że wszystko im wolno bo mama już nie patrzy. Popadają w nałogi, zawalają studia i kończą na dnie. Niestety zbyt dużo znam takich przypadków żeby się mylić. Studia = nauka i poważne życie, nie przedłużenie dzieciństwa.

Jak dziecko nie jest rozsądne to nawet siedząc do 22 zrobi coś głupiego.

Jeszcze jedno - nie taka młodzież straszna jak ją malują.

Imprezy to zdecydowanie najmniej tragiczne z tragiczności dzisiejszych studentów

I tu się różnimy - ja nie uważam, że dzieciństwo=imprezy do świtu (ze wszystkimi ich zaletami i wadami). A studia? Nauka, owszem, jest bardzo ważna, ale tak samo ważna jest w liceum. Czemu zatem nie można poimprezować na studiach, skoro można w liceum? A poważne życie to znaczy co? Zamknięcie się w domu? Zakładanie rodziny?

Ja wiem, że młodzież nie jest straszna Ale czasy są straszne.

Ja uważam za stratę czasu imprezowanie już po 20 roku życia.

mi matka zabraniała szwendać się po nocach do 17 r.ż  Strasznie mnie to denerwowało, bo miałam starsze rodzeństwo, którym było więcej wolno w moim wieku. No, ale mnie mama odbierała inaczej- najmłodsza, bardziej od nich infantylna. Ogólnie jak mi mama nie pozwalała, to "sama sobie pozwalałam" i kończyło się tak, że wychodziłam z domu i wracałam o której mi się podobało. W nocy.. nad ranem.. Mama odchodziła od zmysłów, a ja miałam to gdzieś. Krnąbrna byłam Żadne kary na mnie nie działały. W zasadzie największe głupoty młodzieńczych lat i tak miały miejsce za dnia
Myślę, że jakby mama dała mi więcej luzu to nie musiałabym się uciekać do różnych kłamstw. Lepiej by było umówić się na późniejszą godzinę powrotu, telefon z informacją -niż nie wiedzieć nic.
Do 18 r.ż nieźle się wyszalałam potem już mi się tak nie chciało

Jako takich zakazów nie mam, ale wciąż mieszkam z mamą, więc pewnych reguł trzeba przestrzegać. Ona idzie do pracy, a brat do szkoły, więc powroty o 3 w nocy średnio wchodzą w grę. I tak, 24 to już nie jest wczesna pora, ale żebym dojechała do tej pory, musiałam skończyć o 22:00 NAJWYŻEJ swoje imprezowanie, żeby dojść na przystanek, poczekać na autobus, dojechać(a to zajmuje ok 45-60min), a później jeszcze iść kilometr do domu. Także różnie to bywa. Będąc w Polsce miałam o tyle lepiej, ostatnio przynajmniej, że mieszkał z nami mój eks. Mogliśmy wracać, kiedy chcemy, bo mogliśmy pozwolić sobie na taksówki. Poza tym nie imprezowaliśmy za dużo, jak już to w weekendy, więc nie było problemu.

Ponieważ uważam, że nastoletnia dziewczyna nie powinna przebywać do 3 w nocy w okolicznościach potencjalnie niebezpiecznych. Bo jest młoda i zazwyczaj jeszcze głupiutka, bo jest dziewczyną, bo w nocy łatwo o napaść a trudno o ratunek, bo teraz czasy są jeszcze gorsze, bo..., bo... Podkreślę, że chodzi mi o bieganie po mieście od klubu do klubu i o samotne powroty do domu. Co innego domówka z zaufanymi osobami, kiedy wiem, gdzie córka jest (ufając, że rzeczywiście tam jest) i spokojny powrót rano.

Może demonizuję, ale wolę tak, niż kiedyś dzwonić na policję, bo dziecko zaginęło i na pytania: "Gdzie córka była? W jakim klubie? Z kim? Dlaczego dziecko może być tak późno poza domem?" odpowiadać: "Eeeee... nie wiem..."

Nie mówię, że u Ciebie tak będzie, z całym szacunkiem. Pytałaś, co sądzimy, więc piszę, co sądzę

Lecę założyć oddzielny wątek o tych studiach i priorytetach, bo faktycznie odbiegamy, a to jest bardzo ciekawy temat

Heh, rozumiem po części twoje obawy, ale widzę że zachowanie twoich koleżanek z młodości ma tu też wpływ na Ciebie i to też w sumie rozumiem, po prostu inaczej to wszystko postrzegasz. Co do limitów to wypowiadałam się, że w kwestii bezpieczeństwa nie mają aż takiego sensu bo noc to noc, a jak w klubie panuje syf (klub klubowi nie równy, to inna sprawa) to przez cały wieczór mogą być kłopoty. Tak jak też wspominałam mnie na razie ten problem nie dotyczy bo córka bardzo sporadycznie chodzi do klubów a jak już to na imprezy gdzie wstęp mają tylko zaproszeni przez solenizanta.

Jak się policjant będzie pytał to powiedz że to Ty jesteś matką i twoja sprawa jak wychowujesz dziecko, a nie jego. Swoją drogą, mogłoby być więcej straży miejskiej na ulicach w nocy.

Spieszę zawiadomić, że wątek utworzony

http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?pid=1521586#p1521586

Jeśli zechcesz podyskutować dalej na tematy okołoszkolne, zapraszam I dziękuję za dzisiejszą rozmowę. Bardzo rzadko spotyka się tak wspaniałych rozmówców jak Ty - o zupełnie innym zdaniu, ale dyskutujących spokojnie, kulturalnie i w interesujący sposób. Spędziłam naprawdę miły czas

Rodzice stawiają granice, które są słuszne według ich przekonań, a jeśli dziecko nie jest w stanie ich przestrzegać, to ewidentnie coś w relacjach nie styka. Osobiście nie wyobrażam sobie sytuacji, aby moje dziecko w odwecie na prośbę, że ma wrócić z imprezy o północy, wróciło bez słowa o szóstej nad ranem, lub w zamian za wzbronienie pójścia na imprezę, po złości, zjechało po piorunochronie i nawiało z domu. Podobnie jak nie wyobrażam sobie, aby moja nastoletnia pociecha paliła jak szewc, chlała, ćpała i wracała do domu tropem węża. Myślę, że czwarty, piąty wyskok tego typu, i nie zawahałabym się poprosić o pomoc specjalistów, bo jak już wspomniałam, to jednoznaczny dowód na to, że rodzic nie radzi sobie z wychowaniem swojego dziecka.